KUR’ÂN’IN ÖĞRETİSİ VE MODERN BİLİMİN VERİLERİ IŞIĞINDA “DÜZ DÜNYA TEORİSİ”NİN TARTIŞILMASI

İlk insanlar çoğunlukla dünyanın düz olduğunu varsayıyorlardı. Sözgelimi Fırat ve Dicle arasında dönemin en gelişmiş medeniyetini inşa edip yazıyı icat eden Sümerler, Eski Çinliler, Bâbilliler ve Hintliler ellerindeki verilere dayanarak yerkürenin düz olduğunu düşünüyorlardı. Eski Yunan’da önceleri yerin düz olduğu fikri kabul görse de Parmenides, Eflâtun ve bilhassa Aristo’dan sonra dünyanın yuvarlak olduğu fikri kesin kabul görmüştür. Hıristiyanlığın ortaya çıkmasından sonra Ortaçağ kozmolojisinde fazla bir ilerleme kaydedilmemiş ve bu dönemde Hıristiyanlık kozmolojisinin etkisiyle yerin düz olduğu görüşü kabul görmüştür. Fakat Müslüman bilginlerin kahir ekseriyeti Batlamyus’un usullerine uyarak dünyanın yuvarlak olduğu düşüncesini daha ilk dönemlerden itibaren kabul etmişlerdir. Daha sonra Astronomi alanında yapılan çalışmalar, bilimsel arenada dünyanın yuvarlak olduğu fikrinin şüphesiz bir hakikat olarak genel kabul görmesine neden olmuştur. Ancak son yıllarda başta ABD’de gerçekleştirilen “Düz Dünya Konferansı” olmak üzere birçok ülkede düzenlenen etkinliklerle dünyanın düz olduğunu iddia eden yüzlerce kişinin katılması, genel kabul gören bu fikrin tersine dünyanın düz olduğu savını ileri süren eğilimin giderek revaç bulduğunu göstermektedir. Bu çalışmada Kur’ân’ın öğretisi ve modern bilimin evrenin işleyişine dair verileri bağlamında “Düz Dünya Teorisi” tartışılacaktır.