Pandemi Öncesi Uzaktan Eğitim Uygulamalarında Animasyonun Öğrenim Sürecine Katkısının Deneysel Yöntemle İncelenmesi
Öz
İlk insanlardan günümüze gelişme ve öğrenme arayışı sürekli artan bir tutku olmuştur. İnsanoğlunun düşünme
yeteneği kazanması gözlem yapma yeteneğini arttırmış ve gördüklerini kendisinden sonraki nesillere aktarmanın
da çeşitli yollarını aramalarına sebebiyet vermiştir. Tarih öncesi dönemde mağara duvarlarına çizilerek sonraki
nesillere aktarılan bilginin günümüzde bilgisayar teknolojileri kullanılarak iletilmesi de bu arayışın bir sonucu
olarak karşımıza çıkar. Günümüzde de üretilen bilgiyi hızlı ve doğru aktarabilmek için bilgisayarların işlemci gücü
hemen her alanda olduğu gibi eğitim alanında da kullanılmaktadır. Senkron (eş zamanlı) veya asenkron (farklı
zamanlı) olarak yürütülebilen uzaktan eğitim uygulamalarında da bilgisayarların işlemci gücünden faydalanılır. Bu
araştırmada animasyonun uzaktan eğitime katkısı deneysel olarak incelenmiştir. Deneysel inceleme, asenkron
uzaktan eğitim özelinde yapılmıştır. Sadece yazı ve görüntü kullanılarak üretilen eğitim içerikleri ile animasyon ve
interaktif tasarım öğeleri kullanılarak üretilen eğitim içeriklerinin uzaktan eğitim sürecine ne şekilde etki ettiğinin
incelenmesi bu çalışmanın amacını özetler. Elde edilen istatistiki veriler çapraz şekilde karşılaştırılmıştır. Bu
deneysel araştırma 2012 yılında yapılmıştır. COVID-19 pandemisinden sonra uzaktan eğitim ile ilgili sayıca fazla
akademik çalışma üretilmiştir ancak bu çalışma pandemi öncesine ait verileri içermesi sebebi ile önemlidir.
Araştırmanın ilk bölümünde uzaktan eğitim ile animasyon kavramları açıklanmıştır. Uzaktan eğitimin çeşitleri ve
animasyonun kullanım alanları gibi detaylar da ilk bölümde yer almaktadır. Çalışmanın son bölümünde ise deneyde
kullanılan eğitim materyallerinin tasarım süreçleri detaylandırılmış ve deneysel inceleme sonucu elde edilen veriler
karşılaştırmalı olarak çapraz biçimde analiz edilmiştir. Uzaktan eğitim yöntemi ile yürütülen derslerin tasarımlarına
dair öneriler, asenkron ve senkron eğitimde karşılaşılabilecek olası sorunlar ve çözüm önerileri de elde edilen veriler
ile sonuç kısmında yorumlanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Animasyon, Uzaktan Eğitim, E-Öğrenme, Pandemi Öncesi, Canlandırma.
Kaynakça
- Agresti, A., & Franklin, C. (2014). Statistics: The Art and Science of Learning From Data. Pearson.
- Altunışık, R. (2007). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı. Sakarya Yayıncılık.
- Aydıngüler, M. H. (2013). Canlandırmanın Uzaktan Eğitim Sürecine Katkısının Deneysel Yöntemle İncelenmesi [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Kültür Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Balaman, F. (2018). Web Tabanlı Uzaktan Eğitim ile Geleneksel Eğitimin İnternet Programcılığı 2 Dersi Kapsamında Karşılaştırılması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7 (2), 1173-1200.
- Balcı, Ş. & Dalaman, O. (2023). Sınıf Öğretmenlerinin Uzaktan Eğitime Yönelik Tutumlarının Değişik Faktörler Açısından Belirlenmesi. Medeniyet ve Toplum Dergisi, 7 (2), 165.
- Baraz, T. (1985). Uzaktan Öğretim İlkelerinin Edebiyat Öğretimine Uygulanması. Anadolu Üniversitesi Basımevi.
- Bozkurt, S. (2017). Uzaktan Eğitim Yayıncılığında Sinematografik Tasarımın Önemi ve Etkileri: Bülent Ecevit Üniversitesi Uzaktan Eğitim Uygulama ve Araştırma Merkezi Örneği [Yüksek Lisans Tezi]. Okan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- BrainPOP Jr. (2023). Comparing Numbers. https://jr.brainpop.com/math/numbersense/comparingnumbers Erişim tarihi: 01.05.2024 Cavalier, S. (2011). The World History of Animation. University of California Press.
- Culhane, S. (1998). Animation from Script to Screen. Martin’s Press.
- Dabbagh, N., & Bannan-Ritland, B. (2005). Online Learning: Concepts, Strategies, and Application. Pearson.
