This study reopens the debate on the place of security pedagogy within the field of educational sciences through a conceptual model-building app-roach and proposes a technology-based and resilience-oriented instructional model that we call “Security Pedagogy 2.0.” The fragmented development in the literature of critical security pedagogy, simulation-based approaches in national security, and cyber security awareness training reveals the inter-disciplinary nature of security pedagogy. However, these approaches have not yet converged into a holistic conceptual framework. Security education and pedagogy have become institutionalized and advanced, particularly in Western countries over the past decades; in the last ten years, they have gained an increasingly contemporary and academic dimension in Türkiye through the establishment of master’s and doctoral programs as well as co-urses in undergraduate curricula. The pedagogical theorization of these programs and the clarification of their place within international discussions constitute a critical need for the advancement of the field. The article centers on three core dimensions: critical pedagogy, digital pedagogy, and techno-logy-based methods. Critical pedagogy aims to transform learners into acti-ve producers of security knowledge. Digital pedagogy defines cyber secu-rity, disinformation, and artificial intelligence literacy as essential contempo-rary competencies. Finally, technology-based methods render security edu-cation more accessible, interactive, and resilience-enhancing through simu-lation, gamification, and artificial intelligence-supported learning analytics. Drawing on international literature and the Turkish case, the model argues that security pedagogy should not be confined to vocational domains alone but should be positioned as an innovative approach at the heart of educati-onal sciences. “Security Pedagogy 2.0” offers a framework that is compatib-le with principles of democratization and ethical orientation while strengt-hening the resilience capacity required by the digital age.
Security Pedagogy Resilience Digital Pedagogy Cyber Security Artificial Intelligence Security Strategies
Bu çalışmada, metin düzenleme ve dil düzeltme amacıyla Claude 3.5 Sonnet yapay zekâ modeli kullanılmıştır. Tüm analiz, araştırma tasa-rımı, kuramsal çerçeve, model geliştirme ve sonuçların yorumlanma-sı tamamen yazara aittir. Yapay zekâ, yalnızca metnin dilsel tutarlılı-ğı, akıcılığı ve biçimsel doğruluğu açısından destekleyici bir araç ola-rak kullanılmış olup, çalışmanın entelektüel içeriği, özgün fikirleri ve bilimsel katkıları üzerinde herhangi bir etkisi bulunmamaktadır.
Bu çalışma kavramsal model inşası yöntemiyle güvenlik pedagojisinin eğitim bilimlerindeki konumunu yeniden tartışmaya açarak “Güvenlik Pe-dagojisi 2.0” adını verdiğimiz teknoloji temelli ve dayanıklılık odaklı bir öğ-retim modelini önermektedir. Literatürde parçalı biçimde gelişen eleştirel güvenlik pedagojisi, ulusal güvenlik alanında simülasyon temelli yaklaşım-lar ve siber güvenlik farkındalık eğitimleri güvenlik pedagojisinin disiplinler arası doğasını ortaya koymaktadır. Ancak bu yaklaşımlar henüz bütüncül bir kavramsal çerçeveye kavuşmamıştır. Güvenlik eğitimi ve pedagojisi geç-tiğimiz on yıllarda özellikle Batı ülkelerinde kurumsallaşarak gelişmiş, son on yılda ise Türkiye’de açılan yüksek lisans-doktora programları ve lisans programlarında açılan dersler sayesinde giderek daha güncel ve akademik bir boyut kazanmıştır. Bu eğitimlerin pedagojik açıdan kuramsallaştırılması ve uluslararası tartışmalar içerisindeki yerinin netleştirilmesi, alanın ilerle-mesi açısından kritik bir ihtiyaçtır. Makale eleştirel pedagoji, dijital pedagoji ve teknoloji temelli yöntemler olmak üzere üç temel boyutu merkeze almak-tadır. Eleştirel pedagoji, öğrencileri güvenlik bilgisinin aktif üreticisi haline getirmeyi içermektedir. Dijital pedagoji, siber güvenlik, dezenformasyon ve yapay zekâ okuryazarlığını çağdaş temel yetkinlikler arasında tanımlamak-tadır. Son olarak teknoloji temelli yöntemler ise simülasyon, oyunlaştırma ve yapay zekâ destekli öğrenme analitiği ile güvenlik eğitimini daha erişilebilir, etkileşimli ve direnç artırıcı hale getirmektedir. Bu model uluslararası litera-tür ve Türkiye örneğinden hareketle, güvenlik pedagojisinin yalnızca mesle-ki alanlarla sınırlı kalmaması, eğitim bilimlerinin merkezinde yenilikçi bir yaklaşım olarak konumlanması gerektiğini savunmaktadır. “Güvenlik Pe-dagojisi 2.0” hem demokratikleşme ve etik yönelim ilkeleriyle uyumlu hem de dijital çağın gerektirdiği dayanıklılık kapasitesini güçlendiren bir çerçeve sunmaktadır.
Güvenlik Pedagojisi Dayanıklılık Siber Güvenlik Yapay Zekâ Güvenlik Stratejileri
Bu çalışmada, metin düzenleme ve dil düzeltme amacıyla Claude 3.5 Sonnet yapay zekâ modeli kullanılmıştır. Tüm analiz, araştırma tasa-rımı, kuramsal çerçeve, model geliştirme ve sonuçların yorumlanma-sı tamamen yazara aittir. Yapay zekâ, yalnızca metnin dilsel tutarlılı-ğı, akıcılığı ve biçimsel doğruluğu açısından destekleyici bir araç ola-rak kullanılmış olup, çalışmanın entelektüel içeriği, özgün fikirleri ve bilimsel katkıları üzerinde herhangi bir etkisi bulunmamaktadır.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Siber Güvenlik ve Gizlilik (Diğer), Sosyal ve Beşeri Bilimler Eğitimi (Ekonomi, İşletme ve Yönetim Hariç), Savaş Çalışmaları, Uluslararası İlişkiler (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 26 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 13 Şubat 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 15 Şubat 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.56720/mevzu.1811281 |
| IZ | https://izlik.org/JA64GF67DP |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: 15 |
Mevzu – Sosyal Bilimler Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY NC) ile lisanslanmıştır.
SHERPA ROMEO | LOCKSS | Crossref Üstveri Raporu | DOI | OAI