Diyarbakır İli Geleneksel ve Entegre Bağ Alanlarında Yabancı Ot Türlerinin Rastlama Sıklığı ve Yoğunluklarının Belirlenmesi

Öz

Diyarbakır ili geleneksel bağlarında 24 familyaya ait 72 tür (18 tek çenekli ve 64 çift çenekli) 2015 yılında tespit edilmiştir. En baskın familyaların 15’er türle Asteraceae ve Poaceae olduğu görülmüştür. Rastlama sıklığı en fazla olan türler sırasıyla Sinapis arvensis, Anthemis arvensis, Convolvulus arvensis, Cynodon dactylon ile Xanthium strumarium ve oranlarının sırasıyla %72, 65, 63, 56 ve 56 olduğu saptanmıştır. En yoğun türler Lactuca serriola, Sinapis arvensis, Ranunculus arvensis, Cirsium arvense ile Turgenia latifolia ve birim alandaki sayıları 3.71 bitki m^-2, 3.47, 2.38, 1.92, 1.75 bulunmuştur. Entegre bağlarda 14 familyaya ait 44 tür (7 tek çenekli ve 37 çift çenekli) saptanmıştır. En baskın familyaların 8 türle Asteraceae ve 5 türle Poaceae olduğu belirlenmiştir. Rastlama sıklığı en fazla olan türler sırasıyla Sinapis arvensis, Convolvulus arvensis, Anthemis arvensis, Cynodon dactylon ile Stellaria media ve oranlarının sırasıyla %59, 56, 54, 53, 51 olduğu tespit edilmiştir. En yoğun türler Sinapis arvensis, Lactuca serriola, Convolvulus arvensis, Cirsium arvense ile Turgenia latifolia ve birim alandaki sayılarının 3.26 bitki m^-2, 3.02, 2.06, 1.66, 1.46 olduğu görülmüştür. Sonuç olarak entegre bağ alanlarında yabancı ot yaygınlık ve yoğunluğunun daha düşük olduğu görülmüş bunun nedeninin uygulanan yabancı ot kontrol taktiklerinden kaynaklanmış olabileceği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Bağ,Entegre mücadele,Rastlama sıklığı,Yabancı ot,Yoğunluk

Kaynakça

1. Akın S & Özdemir G (2010). Diyarbakır ili Çermik ilçesi bağcılığı ve üzüm üreticilerinin örgütlenmeye bakış açıları. Türkiye IX. Tarım Ekonomisi Kongresi Bildiriler (I), 22-24 Eylül, Şanlıurfa, s. 526-533
2. Baytop T (2015). Türkçe Bitki adları sözlüğü. Türk Dil Kurumu Yayınları: 578, 4.baskı, Öncü Basımevi, s. 512, Ankara
3. Bryson C T & DeFelice M S (2009). Weeds of South. University of Georgia Press, 30602, 468 p., Athens and London
4. Davis P H (1965-1989). Flora of Turkey and East Aegean Islands. Edinburg Univ. Press., Vol. 1-12, Edinburgh
5. Değirmenci-Karataş D, Karataş H & Özdemir H (2015). Diyarbakır ili bağcılığının sektörel durum analizi. 109 s. http://www.dicle.edu.tr/Contents/ae046dde-a356-4955-994a-lafe8eb2cf28.pdf (Erişim tarihi: 13.06.2017)
6. Derr J F (2008). Vineyard Weed Management. In: Wine Grape Production Guide for Eastern North America (Tony K. Wolf, ed.), Natural Resource, Agriculture, and Engineering Service (NRAES), Cooperative Extension,.Ithaca, NY
7. Derr J F (2011). Weed Control in Vineyards. In: Pest Management Guide - 2011 Horticulture and & Forest Products (Liz Guinn and Shirley Cline, eds.) Polytechnic Institute,.Blacksburg, VA
8. FAO (2014). Statistical data of crops. http://www.fao.org/faostat/en/#home (Erişim tarihi:11.05.2017)

9. Goldammer T (2015). Grape Grower's Handbook “A Guide To Viticulture for Wine Production”. Apex Publishers, Second Edition, 728 p., Centreville, VA
10. Güncan A (2014). Yabancı Ot Mücadelesi. Selçuk Üniversitesi Yayınevi, s. 309, Konya
11. Hembree K J, Ingels C A & Lanini W T (2006). UC IPM Pest Management Guidelines: Grape: Integrated Weed Management. The University of California. http://www.ipm.ucdavis.edu/PMG (Erişim Tarihi: 03.04.2017)
12. Johnson, H, Robinson J. (2013). The World Atlas of Wine, 7th ed., 399 p., Mitchell Beazley, London
13. Kaçan K & Boz Ö (2015). Ege Bölgesi geleneksel ve organik bağ alanlarında yabancı ot tür yoğunluk ve rastlama sıklıklarının belirlenmesi ve karşılaştırılması. Ege Üniv. Ziraat Fak. Derg., 52(2): 169-179
14. Kaplan M & Bayhan E (2016). Mardin ili bağ alanlarında bulunan yabancı otlar ve yabancı otlar üzerinde tespit edilen thrips türleri. Bitki Koruma Bülteni 56(2): 145-153
15. Konstantinonic B & Blagojevic M (2014). Weed seed distribution in the soil profile in the extensive and intensive vineyard. Herbologia 14(1): 15-22.
16. Miller T (2010). Chemical Weed Control. In: Pest Management Guide for Grapes in Washington. Washington State University, Washington State University Extension: Publication EB0762, Pullman, WA
17. Mitchem W E & Monks D W (2005). Weed Management Considerations for Southeastern Vineyards. North Carolina State University, North Carolina Cooperative Extension Service, Publication # HIL-205C, Raleigh, NC
18. Odum E P (1971) Fundamentals of Ecology. W.B. Saunders Company, 574 p, Philadelphia, London, Toronto.
19. Shrestha A, Hembree K, Fidelibus M & Kurtural K (2015). Revisiting the Principles of Integrated Weed Management in Vineyards. 67th California Weed Science Society Meeting, Volume: 67, 317, Santa Barbara, CA
20. Uluğ E, Kadioğlu İ & Üremiş İ (1993). Türkiye’nin yabancı otları ve bazı özellikleri (Weeds of Turkey and their some characteristics). Adana Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü, Adana
21. Tepe I (2014). Yabancı Otlarla Mücadele. Sidas Medya Ziraat Yayın No:031, s. 292, İzmir
22. TUBİVES (2015). Türkiye bitkileri veri servisi. http://www.tubives.com/ (Erişim tarihi:02.10.2015)
23. TÜİK (2016). Bitkisel üretim istatistikleri veri tabanı. https://biruni.tuik.gov.tr/bitkiselapp/bitkisel.zul (Erişim tarihi:01.06.2017)
24. Weigle T & Juliet C (2016). Organic production and IPM guide for grapes. NYS IPM Publication No.24, 74 p., Ithaca, NY