Jewish Prophecy from a Theo-Political Perspective and the Cessation of Prophecy

Öz

This study, which examines Jewish prophecy from a theopolitical perspective, explores the transformation of the prophetic institution throughout history and, in particular, the dynamics underlying its conclusion with Malachi. Consequently, the focus is on the social dimension of prophecy and its interaction with political authority, rather than on its dimension of divine communication. While society was governed by prophets up to Moses, who represents the pinnacle of Jewish prophecy, a class of priests was established during his time. From this point onward, conflicts of authority and tensions between prophets and priests became evident. The central argument of the article is that this situation between the prophets and the priestly class played a significant role in the cessation of prophecy. The reason for the end of Jewish prophecy with Malachi lies not solely in divine decree but in the social and political changes that took place. In order to preserve the political stability and order provided by the Persian Empire following the Babylonian Exile, prophets—who acted directly through divine revelation, emphasized morality and justice, and thus posed a threat to the established order and stability by opposing all forms of corruption—were eliminated. As a result of this situation, the phenomenon of revelation—which facilitated communication with God—was transformed into a much more controlled format, ensuring its continued existence under the authority of the clergy. In this context, the study focuses on narratives from the Tanakh and the Talmud, which have been analyzed using historical-critical methods.

Anahtar Kelimeler

• History of Religions
• Judaism
• Theo-Political
• Prophecy
• Malachi

Etik Beyan

Ethical principles were followed during the preparation of this study.

Teo-Politik Açıdan Yahudi Peygamberliği ve Peygamberliğin Sonu

Öz

Yahudi peygamberliğini teo-politik bakış açısıyla ele alan bu çalışma, peygamberlik kurumunun tarihsel süreçteki dönüşümünü ve özellikle Malaki ile sona erişinin arka planındaki dinamikleri incelemektedir. Bu nedenle, peygamberliğin ilahi iletişim boyutundan ziyade toplumsal yönüne ve siyasi otoriteyle kurulan etkileşime odaklanılmaktadır. Yahudi peygamberliğinin zirvesini temsil eden Musa’ya kadar toplum peygamberler tarafından yönetilirken; onun döneminde din adamları sınıfı ihdas edilmiştir. Bu noktadan itibaren peygamberler ile din adamları arasında otorite çatışmasının ve gerilimlerin yaşandığı görülmektedir. Makalenin temel iddiası, peygamberler ile din adamları sınıfı arasındaki bu durumun, peygamberliğin sona ermesi konusunda etkili olduğu üzerinedir. Yahudi peygamberliğinin Malaki ile birlikte sona ermesinin nedeni salt ilahi takdirden ziyade yaşanan toplumsal ve siyasi değişimlerdir. Babil Sürgünü sonrasında Pers İmparatorluğu’nun sağlamış olduğu siyasi istikrar ve düzen ortamını koruyabilmek adına; doğrudan vahiyle hareket eden, ahlak ve adalet vurgusuyla her türlü yozlaşmaya karşı çıkarak yerleşik düzen ve istikrar için tehdit oluşturabilen peygamberler ortadan kaldırılmıştır. Bu durumun bir neticesi olarak da Tanrı ile iletişimi sağlayan vahiy olgusunun, çok daha kontrollü bir formata dönüştürülerek din adamları sınıfının uhdesinde varlığını sürdürmesi sağlanmıştır. Bu bağlamda çalışmada Tanah ve Talmud anlatıları merkeze alınmış ve bu metinler tarihsel-eleştirel metotla değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Dinler Tarihi
• Yahudilik
• Teo-Politik
• Peygamberlik
• Malaki

Etik Beyan

Bu çalışmanın hazırlanma sürecinde etik ilkelere uyulmuştur.

Kaynakça

1. Albrektson, Bertil. “Prophecy and Politics in the Old Testament”. Scripta Instituti Donneriani Aboensis 6 (1972), 45-56. https://doi.org/10.30674/scripta.67069
2. Altınel, Tolga Savaş. İsrailoğulları’nın Kutsal Soyu Kohenler. İstanbul: MilelNihal Yayınları, 2021.
3. _______. “Miryam Peygamberin Kimliği Üzerine Bir Değerlendirme”. Dini Araştırmalar Dergisi 23/59 (2020), 467-492. https://doi.org/10.15745/da.810337
4. Araz, Ömer Faruk. “Rabbani Yahudiliğin İlk Yorum Prensipleri: Hillel’in Yedi Yorum Kuralı”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 5/2 (2016), 321-337. https://doi.org/10.15869/itobiad.00110
5. _______. “Rabbani Yahudiliğin Temellerini Oluşturan Hillel ve Şammay’ın Hayatı ve Ekolleri”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 6/2 (2017), 1049-1069. https://doi.org/10.15869/itobiad.315338
6. _______. Yahudi Kaynaklarına Göre Hz. Musa. İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, 2022.
7. Assis, Elie. “Moses, Elijah and the Messianic Hope: A New Reading of Malachi 3,22-24”. Zeitschrift für die
8. Alttestamentliche Wissenschaft 123/2 (2011), 207-220. https://doi.org/doi:10.1515/zaw.2011.013

9. Aykıt, Dursun Ali. Hıristiyanlığın Öncüsü Olarak İskenderiyeli Philo. İstanbul: Kitabevi Yayınları, 2011.
10. Bağır, Muhammed Ali. “Kutsal Kitap Eleştirisi: Eski Ahit Örneği ve Modern Dönem Öncüleri”. Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 31/31 (2014), 279-310.
11. Bağır, Muhammed Ali. Yahudi Düşünür Saadia Gaon: Hayatı, Eserleri, İnanç Tarihindeki Yeri. İstanbul: Gözlem Gazetecilik Basım ve Yayın A.Ş., 2015.
12. Berquist, Jon L. “The Social Setting of Malachi”. Biblical Theology Bulletin: Journal of Bible and Culture 19/4 (1989), 121-126. https://doi.org/10.1177/014610798901900403
13. Blenkinsopp, Joseph. “The Social Roles of Prophets in Early Achaemenid Judah”. Journal for the Study of the Old Testament 25/93 (2001), 39-58. https://doi.org/10.1177/030908920102509304
14. Boloje, Blessing Onoriode. “Trading Yahweh’s Word for a Price: Ethical Implications of the Collusion of Prophets and Priests in Micah 3:5–7, 11”. Old Testament Essays 31/3 (2018), 630-650. https://doi.org/10.17159/2312-3621/2018/v31n3a13
15. Clements, R. E. “The Prophecies of Isaiah and the Fall of Jerusalem in 587 B.C.” Vetus Testamentum 30/4 (1980), 421-436.
16. Conrad, Edgar W. “The End of Prophecy and the Appearance of Angels/Messengers in the Book of the Twelve”. Journal for the Study of the Old Testament 22/73 (1997), 65-79. https://doi.org/10.1177/030908929702207305
17. Cook, L. Stephen. On the Question of the “Cessation of Prophecy” in Ancient Judaism. Tübingen: Mohr Siebeck, 2011.
18. Çınar, Aynur. Yahudilikte Kutsal Ruh. İstanbul: İnsan Yayınları, 2025.
19. De Bruyn, Joseph J. “The Office of Prophets as an Emergence Measure”. In die Skriflig/In Luce Verbi 47/1 (2013), 1-7. https://doi.org/10.4102/ids.v47i1.673
20. Firestone, Reuven. “The Prophet Problem”. Religions 15/1406 (2024), 1-16. https://doi.org/10.3390/%20rel15111406
21. Fonrobert, Charlotte E. “Prophecy in Classical Rabbinic Tradition: Endings and Transformations”. Theology of Prophecy in Dialogue: A Jewish-Christian-Muslim Encounter. ed. Zishan Gaffar - Klaus von Stosch. 4/3-19. Leiden: Brill - Schöning, 2025.
22. Friedman, Richard Elliott. Kitabı Mukaddesi Kim Yazdı? çev. Muhammet Tarakçı. İstanbul: Kabalcı Yayınevi, 2005.
23. Greenspahn, Frederick E. “Why Prophecy Ceased”. Journal of Biblical Literature 108/1 (1989), 37-49.
24. Gürkan, Salime Leyla. Yahudilik. Ankara: İSAM Yayınları, 7. Basım., 2018.
25. Haran, Menahem. “From Early to Classical Prophecy: Continuity and Change”. Vetus Testamentum 27/4 (1977), 385-397.
26. Hasanoğlu, Eldar. “Yahudilikte Peygamberlik ve Peygamberler”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 3/4 (2014), 676-695.
27. Jassen, Alex P. Mediating the Divine: Prophecy and Revelation in the Dead Sea Scrolls and Second Temple Judaism. Leiden: Brill, 2007.
28. _______. “Prophets and Prophecy in the Qumran Community”. The Journal of the Association for Jewish Studies 32/2 (2008), 299-334. https://doi.org/10.1017/S0364009408000147
29. Korpman, Matthew. “Was Noadiah a »Trustworthy« Prophet?: The Demise of Prophecy in the Second Temple Period”. Zeitschrift für die Alttestamentliche Wissenschaft 135/1 (2023), 52-70. https://doi.org/10.1515/zaw-2023-1003
30. Levison, John R. “Did the Spirit Withdraw from Israel? An Evaluation of the Earliest Jewish Data”. New Testament Studies 43/1 (1997), 35-57.
31. Mason, Steve. “Prophecy in Roman Judaea: Did Josephus Report the Failure of an ‘Exact Succession of the Prophets?’ (Against Apion 1.41)?” Journal for the Study of Judaism 50/4-5 (2019), 524-556. https://doi.org/10.1163/15700631-12505293
32. Meral, Yasin. Yahudi Kaynakları Işığında Yahudilik. İstanbul: MilelNihal Yayınları, 2. Baskı., 2021.
33. Moses Maimonides. “Mishneh Torah”. https://www.sefaria.org/Mishneh_Torah%2C_Foundations_of_the_Torah.9.1?lang=bi, ts.
34. _______. The Guide of the Perplexed. çev. Shlomo Pines. Chicago and London: University of Chicago Press, 1963.
35. Overholt, Thomas W. “The End of Prophecy: No Players without a Problem”. Journal for the Study of the Old Testament 13/42 (1988), 103-115. https://doi.org/10.1177/030908928801304206
36. Pajunen, Mika S. - Weissenberg, Hanne von. “The Book of Malachi, Manuscript 4Q76 (4QXIIa), and the Formation of the ‘Book of the Twelve’”. Journal of Biblical Literature 134/4 (2015), 731-751.
37. Redditt, Paul L. “The Book of Malachi in its Social Settings”. The Catholic Biblical Quarterly 56/2 (1994), 240-255. Sinanoğlu, Mustafa. Kitâb-ı Mukaddes ve Kur’ân-ı Kerîm’de Nübüvvet. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Doktora Tezi, 1995.
38. Sommer. “Did Prophecy Cease? Evaluating a Reevaluation”. Journal of Biblical Literature 115/1 (1996), 31-47. Vermes, Geza. The Complete Dead Sea Scrolls in English. London and New York: Penguin Books, Revised Edition., 2004.
39. Wielenga, Bob. “Eschatology in Malachi: The Emergence of a Doctrine”. In die Skriflig/In Luce Verbi 50/1 (2016), 1-10. https://doi.org/10.4102/ids.v50i1.2091
40. Willams, James G. “The Social Location of Israelite Prophecy”. Journal of the American Academy of Religion 27/2 (1969), 153-165.
41. Yetim, Merve. Kutsal Kitap Eleştirisi -Julius Wellhausen Örnekliğinde-. Ankara: Eskiyeni Yayınları, 2020.
42. _______ - Aykıt, Dursun Ali. “The Shaping of the Sabbath: The Transformative Journey of Jewish Tradition”. Oksident 7/1 (01 Haziran 2025): 161-180. https://doi.org/10.51490/oksident.1687118.
43. Yıkar, Ömer Faruk. Kutsal Kitap Eleştirisi ve Tesniye Kitabı. Kitabevi Yayınları, 2022.
44. Zimmerli, Walther. Law and the Prophets: A Study of the Meaning of the Old Testament. çev. Ronald Ernest Clements. New York: Harper Torchbooks, 1963.
45. https://www.sefaria.org/Bava_Batra.12a.13?lang=bi&with=all&lang2=en. “Bava Batra 12a”, ts.
46. https://www.sefaria.org/Bava_Metzia.59b.5?lang=bi&with=all&lang2=en. “Bava Metzia 59b”, ts.
47. https://www.sefaria.org/Sanhedrin.11a.7?lang=bi&with=all&lang2=en. “Sanhedrin 11a”, ts.
48. https://www.sefaria.org/Sanhedrin.21b.24?lang=bi&with=all&lang2=en. “Sanhedrin 21b”, ts.
49. https://www.sefaria.org/Sifrei_Bamidbar.99.1?lang=bi. “Sifrei Bamidbar 99-100”, ts.
50. https://www.sefaria.org/Tosefta_Sotah.13.4?lang=bi&with=all&lang2=en. “Tosefta Sotah 13”, ts.
51. https://www.sefaria.org/Yoma.9b.16?lang=bi. “Yoma 9b”, ts.