COVİD-19 PANDEMİ DÖNEMİNDE YÜRÜTÜLEN UZAKTAN EĞİTİM UYGULAMALARININ ÖĞRETMEN ADAYLARININ GÖRÜŞLERİ BAĞLAMINDA İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırmada, covid-19 pandemisi nedeniyle yürütülen uzaktan eğitim uygulamalarının öğretmen adaylarının görüşleri bağlamında incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada karma araştırma yöntemlerinden açıklayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Bu araştırma deseninde öncelikle nicel veriler toplanıp analiz edilmekte sonrasında nitel veriler toplanmaktadır. Bu bağlamda araştırmanın nicel kısmında veriler Yıldırım, Yıldırım, Çelik ve Kahraman (2014) tarafından geliştirilen “Uzaktan Eğitim Öğrencilerinin Uzaktan Eğitime Yönelik Görüşleri Ölçeği” kullanılarak, nitel kısmında ise araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada nicel verilerin çözümlenmesinde betimsel istatistikler, iki grup ortalaması arasındaki farkın betimlenmesinde Mann Whitney U testi, nitel verilerin çözümlenmesinde ise betimsel analiz yönteminden yararlanılmıştır. Elde edilen nicel verilerin analizi sonucunda öğretmen adaylarının uzaktan eğitime yönelik görüşlerinin orta düzeyde olduğu ve cinsiyet, internet erişimine sahip olma durumu, dersi takip etme durumu ve internet erişimi kotası değişkenlerine göre ölçeğin genelinde ve boyutlarında anlamlı farklılıklar olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Nitel verilerin analizi sonucunda ise öğretmen adaylarının görüşleri “Uzaktan Eğitimin Avantajları” ve “Uzaktan Eğitimin Dezavantajları” olmak üzere iki temaya ayrılmıştır. Uzaktan eğitimin avantajları kendi için “Ekonomiklik”, “Tekrar” ve “Zaman ve Mekân Esnekliği” olmak üzere üç kategoriye, uzaktan eğitimin dezavantajları ise “Öğrenmenin Kalıcı Olmaması”, “Ölçme ve Değerlendirmeden Kaynaklı Sorunlar”, “Disiplin Sorunları”, “İnternet Sıkıntısı”, “Sistem Sorunları” ve “Etkileşim Eksikliği” olmak üzere altı kategoriye ayrılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• covid-19
• uzaktan eğitim
• öğretmen adayları
• pandemi

EXAMINATION OF DISTANCE EDUCATION PRACTICES CONDUCTED DURING THE COVID-19 PANDEMIC REGARDING THE VIEWS OF PRESERVICE TEACHERS

Abstract

This study aims to examine the distance education practices carried out due to the Covid-19 pandemic in terms of preservice teachers’ views. Explanatory sequential design, one of the mixed research methods, was used in this study. First, quantitative data are collected and analysed, then qualitative data are collected in this design. In this sense, in the quantitative part of the study, the data were analysed using the “Distance Education Students' Views on Distance Education Scale” developed by Yıldırım, Yıldırım, Çelik and Kahraman (2014), whereas in the qualitative part, they were analysed using the semi-structured interview form developed by the researcher. Descriptive statistics were used in the analysis of quantitative data, the Mann Whitney U test was used to describe the difference between the two group averages, and the descriptive analysis method was used in the analysis of qualitative data. As a result of the analysis of the quantitative data obtained, it was concluded that preservice teachers’ views on distance education were at a moderate level and that there were significant differences in the overall and dimensions of the scale in terms of the variables of gender, having internet access, following the course and internet access quota. As a result of the analysis of qualitative data, the views of the preservice teachers were divided into two themes: "Advantages of Distance Education" and "Disadvantages of Distance Education". The advantages of distance education were divided into three categories as "Economics", "Repetition" and "Flexibility of Time and Space". On the other hand, the disadvantages of distance education were divided into six categories as "Permanent Learning", "Problems Arising from Measurement and Evaluation", "Disciplinary Problems", "Internet Access Problem", "System Problems" and "Lack of Interaction".

Keywords

• Covid-19
• distance education
• preservice teachers
• pandemic

Kaynakça

1. ADIYAMAN, Z. (2001). Uzaktan eğitim yoluyla yabancı dil öğretimi. The Turkish Online Journal of Educational Technology TOJET, 1(11), 92-97.
2. ATEŞ, A. & ALTUN, E. (2008). Bilgisayar öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Gazi University Journal of Gazi Educational Faculty (GUJGEF), 28(3), 125-145.
3. AYDIN, İ. E. (2012). Relationship between affective learning, instructor attractiveness and instructor evaluation in videoconference-based distance education courses. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 11(4), 247-252.
4. BARIŞ, M. F. (2015). Üniversite öğrencilerinin uzaktan öğretime yönelik tutumlarının incelenmesi: Namık kemal üniversitesi. Sakarya University Journal of Education, 5(2), 36-46.
5. BAYRAM, M., PEKER, A. T., Aka, S. T. & Vural, M. (2019). Üniversite öğrencilerinin uzaktan eğitim dersine karşı tutumlarının incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 4(3), 330-345.
6. BİRİŞÇİ, S. (2013). Video konferans tabanlı uzaktan eğitime ilişkin öğrenci tutumları ve görüşleri. Journal of Instructional Technologies & Teacher Education, 2(1), 24-40.
7. BLAKE, R. J. (2007). New trends in using technology in the language currıculum, Annual Review of Applied Linguistics, 27, 76-97.
8. CAN, E. (2019). Açık ve uzaktan yükseköğretim mezunları üzerine bir değerlendirme. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 5(3), 81-105.

9. CHENG, G. & CHAU, J. (2016). Exploring the relationships between learning styles, online participation, learning achievement and course satisfaction: An empirical study of a blended learning course. British Journal of Educational Technology, 47(2), 257-278.
10. CİNKARA, E. & BAGCECİ, B. (2013). Leaners’ attitudes towards online language learning; and corresponding success rates. Turkish Online Journal of Distance Education-TOJDE, 14(2), 118-130.
11. CRESWELL, J. W. & CLARK, V. L. P. (2015). Karma yöntem araştırmaları tasarımı ve yürütülmesi. Ankara: Anı Yayıncılık.
12. ÇAKIN, M. & AKYAVUZ, E. K. (2015). Covid-19 süreci ve eğitime yansıması: öğretmen görüşlerinin incelenmesi. International Journal of Social Sciences and Education Research, 6(2), 165-186.
13. ÇANDARLI, D. & YÜKSEL, H. G. (2012). Students’ perceptions of video-conferencing in the classrooms in higher education. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 47, 357-361.
14. DEMİRKAN, Ö., BAYRA, E. & BAYSAN, E. (2016). Uzaktan eğitim öğrencilerinin dersleri takip etme durumlarının dönem sonu başarılarına etkisi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 20(1), 47-75.
15. DOĞAN, Y. (2020). Üniversite öğrencilerinin uzaktan çevrim-içi yabancı dil öğrenmeye yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 18(1), 483-504.
16. DURAK, G., ÇANKAYA, S. & İZMİRLİ, S. (2020). COVID-19 pandemi döneminde Türkiye’deki üniversitelerin uzaktan eğitim sistemlerinin incelenmesi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 14(1), 787-809.
17. EASTMAN, J. K. & SWİFT, C. O. (2001). New horizons in distance education: The online learner-centered marketing class. Journal of Marketing Education, 23(1), 25-34.
18. EKİCİ, G. (2003). Uzaktan eğitim ortamlarının seçiminde öğrencilerin öğrenme stillerinin önemi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(24), 48-55.
19. ERFİDAN, A. (2019). Derslerin uzaktan eğitim yoluyla verilmesiyle ilgili öğretim elemanı ve öğrenci görüşleri Balıkesir Üniversitesi örneği. (Yüksek Lisans Tezi). Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
20. ERGÜNEY, M. (2015). Uzaktan eğitimin geleceği: MOOC (massive open online course). Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(4), 15-22.
21. EROĞLU, F. & KALAYCI, N. (2020). Üniversitelerdeki zorunlu ortak derslerden türk dili dersinin uzaktan ve yüz yüze eğitim uygulamalarının karşılaştırılarak değerlendirilmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(3), 1001-1027.
22. ERTÜRK, S. (1975). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Yelken Yayınları.
23. GÖKÇE, T. A. (2008). Küreselleşme sürecinde uzaktan eğitim. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, (11), 1-12.
24. GÜLNAR, B. (2008). Bilgisayar ve internet destekli uzaktan eğitim programlarının tasarım, geliştirme ve değerlendirme aşamaları (Suzep Örneği). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (19), 259-271.
25. GÜRLEYİK, S. & AKDEMİR, E. (2018). Guiding curriculum development: Student perceptions for the second language learning in technology-enhanced learning environments. Journal of Education and Training Studies, 6(4), 131-138.
26. HAKKARİ, F. (2018). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin uzaktan eğitim derslerine yönelik görüşleri. Journal of Social and Humanities Sciences Research-SHSR Journal, 5(23), 1140-1151.
27. HOLMBERG, B.(1995). Theory and practice of distance education (Second edition). London: Routledge.
28. İBİCİOĞLU, H. & ANTALYALI, Ö. L. (2005). Uzaktan eğitimin başarısında imkân algı motivasyon ve etkileşim faktörlerinin etkileri: Karşılaştırmalı bir uygulama. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(2), 325-338.
29. İŞMAN, A. (2011). Uzaktan eğitim. Ankara: Pegem Akademi.
30. KAHRAMAN, M. E. (2020). COVID-19 Salgınının uygulamalı derslere etkisi ve bu derslerin uzaktan eğitimle yürütülmesi: temel tasarım dersi örneği. Medeniyet Sanat Dergisi, 6(1), 44-56.
31. KAN, A. Ü. & FİDAN, E. K. (2016). Türk dili dersinin uzaktan eğitimle yürütülmesine ilişkin öğrenci algıları. Turkish Journal of Educational Studies, 3(2), 23-44.
32. KARAKUŞ, N., UCUZSATAR, N., KARACAOĞLU, M. Ö., ESENDEMİR, N., & BAYRAKTAR, D. (2020). Türkçe öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik görüşleri. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (19), 220-241.
33. KESKİN, M. & ÖZER, K. D. (2020). COVID-19 sürecinde öğrencilerin web tabanlı uzaktan eğitime yönelik geri bildirimlerinin değerlendirilmesi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5(2), 59-67.
34. KIRALİ, F. N. & ALCI, B. (2016). Üniversite öğrencilerinin uzaktan eğitim algısına ilişkin görüşleri. İstanbul Aydın Üniversitesi Dergisi, 8(30), 55-83.
35. KIŞLA, T. (2005). Üniversite öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik tutumları. (Yüksek Lisans Tezi). Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
36. KOÇER, H. A. (1980). Eğitim tarihi. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları.
37. MİLES, M. B. & HUBERMAN A. M. (1994). An expanded sourcebook qualitative data analysis. California: Sage Publications.
38. MORANTE, A., DJENİDİ, V., CLARK, H. & WEST, S. (2017). Gender Differences in Online Participation: Examining a History and a Mathematics Open Foundation Online Course. Australian Journal of Adult Learning, 57(2), 266-293.
39. ODABAŞ, H. (2003). Internet tabanlı uzaktan eğitim ve bilgi ve belge yönetimi. Türk Kütüphaneciliği, 17(1), 22-36.
40. ORHAN, A. (2016). Uzaktan eğitimle yürütülen yabancı dil dersi öğretim programının bağlam, girdi, süreç ve ürün (CIPP) modeli ile değerlendirilmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Dicle Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Diyarbakır.
41. ÖZER, M. (2020). Educational policy actions by the Ministry of National Education in the times of COVID-19 pandemic in Turkey. Kastamonu Eğitim Dergisi, 28(3), 1124-1129.
42. ÖZGÖL, M., SARİKAYA, İ. & ÖZTÜRK, M. (2017). Students’ and teaching staff’s assessments regarding distance education applications in formal education. Journal of Higher Education and Science, 7(2), 294-304.
43. ÖZTAŞ, S. & KILIÇ, B. (2017). Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi dersinin uzaktan eğitim şeklinde verilmesinin öğrenci görüşleri açısından değerlendirilmesi. Turkish History Education Journal, 6(2), 268-293.
44. ÖZTÜRK, L. (2005). Türkiye’de dijital eşitsizlik: Tübitak-bilten anketleri üzerine bir değerlendirme. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (24), 111-132.
45. PEPELER, E., ÖZBEK, R. & ADANIR, Y. (2018). Uzaktan eğitim ile verilen İngilizce dersine yönelik öğrenci görüşleri: Muş alparslan üniversitesi örneği. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(3), 421-429.
46. PINAR, M. A. & AKGÜL, D. G. (2020). The Opinions of Secondary School Students About Giving Science Courses with Distance Education During the Covid-19 Pandemic. Journal of Current Researches on Social Sciences, 10(2), 461-486.
47. REİME, M. H., HARRİS, A., AKSNES, J. & MİKKELSEN, J. (2008). The most successful method in teaching nursing students infection control–Elearning or lecture?. Nurse Education Today, 28(7), 798-806.
48. SARI, E. & SARI, B. (2020). Kriz zamanlarında eğitim yönetimi: Covid-19 örneği. Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 3(2), 49-63.
49. SERÇEMELİ, M. & KURNAZ, E. (2020). Covıd-19 pandemi döneminde öğrencilerin uzaktan eğitim ve uzaktan muhasebe eğitimine yönelik bakış açıları üzerine bir araştırma. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademik Araştırmalar Dergisi, 4(1), 40-53.
50. SÜMER, M. (2016). Sanal derslere ilişkin öğrenci görüşlerinin incelenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(27/3), 181-200.
51. SWAN, K. (2002). Building learning communities in online courses: the importance of interaction. Education, Communication & Information, 2(1), 23-49.
52. ŞİMŞEK, A., İSKENDEROĞLU, T. & İSKENDEROĞLU, M. (2010). Investigating preservice computer teachers’ attitudes towards distance education, Procedia Social and Behavioral Sciences, 9, 324-328.
53. TUNCER, M. & BAHADIR, F. (2017). Uzaktan eğitim programlarının bu programlarda öğrenim gören öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesi. Evaluation, 1(2), 29-38.
54. UNİTED NATİONS (2020). Covid-19 Response. Erişim adresi: https://www.un.org/en/un-coronavirus-communications-team/united-nations-working-mitigate-covid-19-impact-children
55. UZOĞLU, M. (2017). Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 9(16), 335-351.
56. VALENTA, A., THERRİAULT, D., DİETER, M. & MRTEK, R. (2001). Identifying student attitudes and learning styles in distance education. JALN, 5(2), 111-127.
57. WORLD HEALTH ORGANİZATİON (WHO). Q &As on COVID-19 and related health topics, Retrieved Haziran 12, 2020, from https://www.who.int/emergencies/diseases/novel-coronavirus-2019/question-andanswers-hub
58. YAMAMOTO, T. G & ALTUN, D. (2020). Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-34.
59. YENİLMEZ, K., TURĞUT, M. & BALBAĞ, M. Z. (2017). Öğretmen adaylarının uzaktan eğitime yönelik tutumlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(2), 91-107.
60. YILDIRIM, A. & ŞİMŞEK, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
61. YILDIRIM, S., YILDIRIM, G., ÇELİK, E. & KARAMAN, S. (2014). Uzaktan eğitim öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik görüşleri: Bir ölçek geliştirme çalışması. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(3), 365-370.
62. YILMAZ, N. A. (2020). Yükseköğretim kurumlarında covıd-19 pandemisi sürecinde uygulanan uzaktan eğitim durumu hakkında öğrencilerin tutumlarının araştırılması: Fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümü örneği. Necmettin Erbakan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 3(1), 15-20.