Ramazan Demir’in Harekesiz ve Noktasız Mushaf Anlayışının Kur’an Tarihi ve Kıraatler Açısından Eleştirel İncelenmesi

Islamic scholars have endeavored to read even one letter of the Qur'an correctly due to their sensitivity to the "authenticity of the Qur'an", and they have adopted the guide of giving meaning to the Qur'an in accordance with the divine will. Ramazan Demir is a person who puts forward different views on the history of the Qur'an, Qiraat differences, and insertion of vowel-points and punctuating the Qur’an. In this study, Demir's written, visual and audio works were evaluated within the framework of a scholarly approach using document analysis method. As a result of the study, it was seen that Demir emphasized his own views with the intention of understanding the Qur'an, ignored the accumulation in the history of tafsir, and adopted an inadequate method by considering only the Arabic language principles in his explanations with the idea of correct understanding. In addition, it was concluded that he approached the verses through selective examples in order to defend his own theses, brought incomprehensible interpretations, and ignored all the arrangements made for the need for the Qur'an's jama'i, istinsāh, punctuation, insertion of vowel-points, and easy reading of the Qur'an.

İslâm âlimleri, “Kur’ân’ın mevsûkiyeti’ ne olan hassâsiyetleri gereği, O’nun bir harfini bile doğru okumanın gayretinde olmuş, Kur’ân’a murâd-ı ilahiye uygun anlam vermeyi rehber edinmişlerdir. Ramazan Demir, Kur’an tarihi, kıraat farklılıkları ve Kur’an’ın noktalanma ve harekelenmesine dair farklı görüşler ileri süren bir kişidir. Ele aldığı âyetleri, Arap dil kaideleri ve kendi düşünsel birikimi ile izah etmeye çalışan Demir, kıraat farklılıkları ve İslâm âlimlerinin on dört asırlık görüşlerini/eserlerini hafife almakta ve reddetmektedir. Bu çalışmada, Demir’in bahse konu uğraşı, yazılı, görsel ve işitsel çalışmaları doküman analizi yöntemi kullanılarak ilmî bir yaklaşım çerçevesinde değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda Demir’in, Kur’an’ı anlama niyetiyle kendi görüşlerini ön plana çıkardığı, tefsir tarihindeki birikimi görmezden geldiği ve doğru anlama düşüncesi ile yaptığı izahlarda sadece Arap dil kaidelerini dikkate almasıyla yetersiz bir usul benimsediği görülmüştür. Ayrıca âyetlere, seçici örnekler üzerinden yaklaştığı, anlaşılamaz yorumlar getirdiği; Kur’an’ın kolay okunabilmesi için ihtiyaca binaen yapılan tüm çalışmaları ciddi oranda yok saydığı sonucuna ulaşılmıştır.