Morphological Characterization of Daphne sericea Vahl. Genotypes Collected from Eastern Mediterranean Region of Türkiye

Öz

This study was conducted to determine the morphological characteristics of different genotypes of Daphne sericea L. naturally distributed in the Eastern Mediterranean Region of Türkiye and to reveal the intraspecific variation within the species. A total of 61 genotypes collected from different districts of Hatay, Osmaniye, Adana, and Mersin provinces were evaluated through field observations and measurements. Basic morphological traits, including flowering time, flower morphology, leaf charac-teristics, and plant growth habit, were examined. The results showed that flower diameter ranged from 12.80 to 15.93 mm, the number of flowers per shoot tip from 4.80 to 49.80, perianth length from 5.28 to 8.20 mm, leaf length from 26.11 to 55.82 mm, and leaf width from 10.13 to 14.93 mm. The find-ings revealed considerable morphological variation among the genotypes. These differences are thought to be associated with the species' wide ecological distribution and adaptation to diverse habi-tat conditions. The wide variation observed in morphological traits indicates the presence of substan-tial genetic richness within the natural populations of the species. The data obtained from this study are expected to contribute to the conservation and characterization of D. sericea genetic resources and to the selection of superior genotypes with potential ornamental value.

Anahtar Kelimeler

• Daphne
• natural populations
• phenotypic variation
• selection
• ornamental plants

Destekleyen Kurum

TÜBİTAK

Proje Numarası

223O531

Etik Beyan

This research study was conducted in accordance with research and publication ethics. Since this article does not involve any studies with human or animal subjects and is based on a literature review and analysis, approval from an ethics committee is not required.

Teşekkür

This study forms part of the project titled “Molecular Characterization of Daphne (Daphne spp.) Species in the Eastern Mediterranean Region and Propagation of Ecotypes Suitable for Use as Ornamental Plants via Tissue Culture” (TÜBİTAK-1001/223O531). We would like to thank TÜBİTAK for its support. We also extend our gratitude to the General Directorate of Forestry for granting permission to conduct fieldwork in the natural flora, as well as to the Hatay, Osmaniye, Mersin, Adana, and Kahramanmaraş Regional Forest Directorates, Provincial Forest Directorates, and District Forest Management Offices for their on-site support, and to the General Directorate of Nature Conservation and National Parks. We would like to thank Assoc. Prof. Dr. Emrah GÜLER for his contributions to the principal component analysis and the creation of dendrograms in the form of heat maps. This study was presented as an oral presentation at the International Manas Turkic World Agriculture Congress. We would also like to thank the congress organizing committee.

Türkiye’nin Doğu Akdeniz Florasından Toplanan Daphne sericea Vahl. Genotiplerinin Morfolojik Karakterizasyonu

Öz

Bu çalışma, Türkiye’nin Doğu Akdeniz Bölgesi’nde doğal olarak yayılış gösteren Daphne sericea L. türüne ait farklı genotiplerin morfolojik özelliklerinin belirlenmesi ve tür içi varyasyonun ortaya konulması amacıyla yürütülmüştür. Araştırma kapsamında Hatay, Osmaniye, Adana ve Mersin illerinin farklı ilçelerinde doğal olarak bulunan toplam 61 genotip arazi gözlemleri ve ölçümleri ile değerlendirilmiştir. Genotiplerde çiçeklenme zamanı, çiçek morfolojisi, yaprak özellikleri ve bitki habitusu gibi temel morfolojik karakterler incelenmiştir. Yapılan ölçümler sonucunda çiçek çapının 12.80–15.93 mm, sürgün ucundaki çiçek sayısının 4.80–49.80 adet, periant uzunluğunun 5.28–8.20 mm, yaprak uzunluğunun 26.11–55.82 mm ve yaprak genişliğinin 10.13–14.93 mm arasında değiştiği belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar, genotipler arasında önemli düzeyde morfolojik farklılıkların bulunduğunu göstermiştir. Bu farklılıkların türün geniş ekolojik yayılışı ve farklı habitat koşullarına adaptasyonundan kaynaklandığı düşünülmektedir. Morfolojik özelliklerde belirlenen geniş varyasyon, türün doğal populasyonlarında önemli düzeyde genetik zenginliğin bulunabileceğine göstermektedir. Çalışma sonucunda elde edilen verilerin, D. sericea genetik kaynaklarının korunması, karakterizasyonu ve süs bitkisi olarak değerlendirilebilecek üstün genotiplerin seçilmesine katkı sağlayacağı öngörülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Daphne
• doğal populasyonlar
• fenotipik varyasyon
• seleksiyon
• süs bitkileri

Destekleyen Kurum

TÜBİTAK

Proje Numarası

223O531

Etik Beyan

Bu araştırma çalışması, araştırma ve yayınlama etiğine uygun bir şekilde yürütülmüştür. Bu makalede insan veya hayvan deneklerle herhangi bir çalışma bulunmaması ve literatür analizi ile incelemeye dayalı olarak yapıldığından etik kurul kararı zorunluluğu bulunmamaktadır.

Teşekkür

Bu çalışma TÜBİTAK-1001/223O531 no'lu Doğu Akdeniz Bölgesi Daphne (Daphne Spp.) Türlerinin Moleküler Karakterizasyonları ile Süs Bitkisi Olarak Kullanılabilecek Ekotiplerinin Doku Kültürü İle Çoğaltılması’adlı projenin bir kısmını oluşturmaktadır. Katkılarından dolayı TÜBİTAK’a teşekkür ederiz. Doğal floradaki çalışmaların yürütülmesinde izin veren Orman Genel Müdürlüğü’ne, arazidaki destekleri için Hatay, Osmaniye, Mersin, Adana, Kahramanmaraş Orman Bölge, Orman il ve Orman ilçe işletme Müdürlüğü’ne, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü’ne teşekkür ederiz. Temel bileşen analizinin yapılmasına ve ısı haritası şeklinde dendogramların oluşturulmasında katkılarından dolayı Doç. Dr. Emrah GÜLER’e teşekkür ederiz. Bu çalışma sözlü bildiri olarak Uluslararası Manas Türk Dünyası Tarım Kongresi’nde sunulmuştur. Kongre düzenleme ekibine de teşekkür ederiz.

Kaynakça

1. Anonim 2025. Royal Botanic Gardens, Kew. Plants of the World Online (POWO). Retrieved from https://powo.science.kew.org
2. Apak, S. 1986. “Daphne pontica üzerinde fitokimyasal ayırmalar”, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi.
3. Arı, E., Gürbüz, E., Tuğrul Ay, S. 2014. “Seed germinations of 20 wild species growing in Antalya (Turkey) with outdoor ornamental plant potential”, Fifth International Scientific Agricultural Symposium, 439-445.
4. Arkan, T. 2011. “Daphne oleoides subsp. oleoides ve Daphne sericea’nın farklı çözücülerle antioksidan özellikleri”, Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi.
5. Atik, M., Karagüzel, O., Durak, A., 2013. Bitkisel Tasarımda Doğal Bitki Türleri ve Antalya Örneğinde Kullanım Potansiyeli. V. Süs Bitkileri Kongresi 06–09 Mayıs 2013 Yalova Bildiri kitabı, 1: 117-125.
6. Brickell C., and Mathew B., 2007. 575. Daphne Wolongensis Thymelaeaceae. Curtis's Botanical Magazine,18-21.https://doi.org/10.1111/j.1467-8748.2007.00554.xo
7. Condon, M. 2007. “Daphne”. http://www.hsoc.org.au/documents/DAPHNE by Merylyn Condon.pdf. Erişim tarihi: 03.07.2017.
8. Dakskobler, I., Seliškar, A., Vreš, B. 2011. “Daphne alpina L. subsp. scopoliana Urbani × Daphne cneorum L. subsp. cneorum = Daphne × savensis nothosp. nov., a new spontaneous hybrid in the genus Daphne L.”, Wulfenia, 18, 1–14.

9. Frezza, C., Venditti, A., De Vita, D., Sciubba, F., Tomai, P., Franceschin, M., Di Cecco, M., Ciaschetti, G., Di Sotto, A., Stringaro, A., Colone, M., Gentili, A., Serafini, M., & Bianco, A. 2021. Phytochemical analysis and biological activities of the ethanolic extract of Daphne sericea Vahl flowering aerial parts collected in central Italy. Biomolecules, 11(3), 379. https://doi.org/10.3390/biom11030379
10. Ghosh, J., Midday, M., Dey, S.K., Maity, D. 2018. Daphne thanguensis sp. nov. (Thymelaeaceae) from Sikkim Himalaya. Nordic Journal of Botany, 36(6), 1-5. https://doi.org/10.1111/njb.01714
11. Güzel, Y., Güzelşemme, M., Miski, M. 2015. Ethnobotany of medicinal plants used in Antakya: A multicultural district in Hatay province of Turkey. Journal of Ethnopharmacology. 174, 118–152. https://doi.org/10.1016/j.jep.2015.07.042
12. Holubec, V., Leišová-Svobodová, L., 2020. Morphological and molecular status of Daphne wolongensis Brickell et Mathew as genetic resource for horticulture. Agronomy 2020, 10, 1628. https://doi.org/10.20944/preprints202009.0243.v2
13. Hyland, B. 2005. “Demystifying Daphnes”, Arnoldia, 63(4), 26-28. https://doi.org/10.5962/p.250980
14. Jury, M. 2016. Daphne plant named ‘DAPJUR1’. United States Plant Patent Application Publication Jury. Patent No: US 2016/0330889 P1. Pub. Date: Nov. 10, 2016.
15. Jury, M. 2019. Daphne ‘DAPJUR2’. United States Plant Patent Jury. Patent No. US PP30, 790 P2.
16. Jušković, M., Vasiljević, P., Ranđelović, V., Stevanović, V., Stevanović, B. 2010. Comparative analysis of populations of the balkan endemic species Daphne malyana Blečić (Thymeleaceae). Archives of Biological Sciences, 62 (4), 1151-1162.https://doi.org/10.2298/ABS1004151J
17. Laloğlu, S. 1986. Daphne oleoides Schreb subsp oleoides üzerinde fitokimyasal ayırmalar. Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi.
18. Lee, J., Lee, K.H., So, S., Choi, C., Kim, M. 2013. A new species of Daphne (Thymelaeaceae): D. jejudoensis M. Kim. Korean Journal of Plant Taxonomy, 43(2), 94-98. https://doi.org/10.11110/kjpt.2013.43.2.94
19. Lloyd, E.D. 2015. Daphne plant named ‘Sweet Amethyst’. United States Plant Patent Application Publication Lloyd. Pub. No.: US 2015/0230379 P1.
20. Mangar, S. Chettri, B. Chhetri, G. Sherpa N.and Benjamin JHF. 2023. Daphne ludlowii D.G. Long & Rae (Thymelaeaceae), new addition to the flora of India. Nelumbo, 65(1), 124-127. https://doi.org/10.20324/nelumbo/v65/2023/172996
21. Mathew, B. 1989. Daphne kiusiana: Thymelaeaceae. The Kew Magazine, 6(3):112-115. https://doi.org/10.1111/j.1467-8748.1989.tb00331.x
22. Moshiashvili, G., Tabatadze, N., Mshvildadze, V. 2020. The genus Daphne: A review of its traditional uses, phytochemistry and pharmacology. Fitoterapia, 143, 1-39. https://doi.org/10.1016/j.fitote.2020.104540
23. O'Byrne, E. 2016. United States Plant Patent O'Byrne. Patent No.: US PP26,654 P2.
24. Öztürk, K. 2002. Global climatic changes and their probable effect upon Turkey. G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22 (1), 47-65.
25. Pignatti, S., Guarino, R., La Rosa, M. 2017. Flora d’Italia, 2nd ed.; Edagricole—Edizioni Agricole di New Business Media: Milano, Italy, Volume 2.
26. Satar M., ve Söğüt Z. 2021. Daphne sericea Vahl. türünün yaşam alanları farklılıklarının belirlenmesi. Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 131-140.
27. Sovrlić, M.M., Manojlović, N.T., 2016. Plants from the genus Daphne: A review of its traditional uses. Phytochemistry, Biological and Pharmacological Activity. Experimental and Applied Biomedical Research.https://doi.org/10.1515/sjecr-2016-0024.
28. Söğüt, Z., Çolakkadıoğlu, D., Şenol, D., Satar, M. 2018. Kuşadası’nda kurakçıl peyzaj uygulamalarının önemi. T.Birişçi ve A.K.Önaç (editör) Kuşadası Peyzaj Değerleri. ISBN: 978-605-01-1236-8. Ankara, pp 12-26.
29. Strelau, M., Clements, D.R. Webb, C., Prasad, R. 2018. The biology of Canadian weeds: Daphne laureola L. J. Plant Sci, 98, 947-958.https://doi.org/10.1139/cjps-2017-0247
30. Tan, K., Davis, P.H., 1982. Flora of Turkey and The East Aegean Islands. University Press, 521-526.
31. Tongur, T. 2014. Daphne sericea ve Daphne gnidioides bitki ekstraktlarının bileşimlerinin ve antioksidan aktivitelerinin incelenmesi. Akdeniz Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
32. Tosun, A. 1995. Daphne pontica L. üzerinde farmakognozik araştırmalar. Ankara Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi.
33. TUBİVES 2025, . Türkiye Bitkileri Veri Servisi, (http://194.27.225.161/yasin/tubives/index.php?sayfa=1&tax_id=8220)
34. Türkmen, N., Kirici, S., Özgüven, M., İnan, M., Kaya, D.A. 2004. An investigation of dye plants and their colourant substances in the eastern Mediterranean region of Turkey. Bot. J. Linn. Soc., 146, 71-77. https://doi.org/10.1111/j.1095-8339.2004.00306.x
35. Uzunoğlu F. 2021. Doğu Akdeniz Bölgesi Daphne türlerinin, morfolojik karakterizasyonları, süs bitkisi olarak kullanılabilecek tiplerin belirlenmesi ve çoğaltma tekniklerinin araştırılması. Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi.
36. Velazquez, C. 2018. Daphne Plant Named 'Monmkie’. United States Plant Patent Velazquez. Patent No: US PP29 , 000 P3. Date of Patent : Feb . 27.
37. White, R. 2006. Daphnes: A Practical Guide for Gardeners. 17. https://doi.org/10.1111/j.1467-8748.2007.00565.x