Human Rights Violations in Greece's Struggle against Irregular Migration

Öz

Greece, which is located on the southeastern border of the European Union (EU), was affected by the political chaos deriving from the Arab Spring that started in 2010 and was exposed to mass migration movements. These migration movements have inflamed discussions on the migration and asylum system of Greece, which has been constructed in accordance with acquits at the national and the European Union level. The reports of Human Rights Watch, international amnesty organization, and several decisions of the European Court of Human Rights (ECHR) demonstrate that Greece threats the right to life of asylum seekers, resorted to acts unworthy of human dignity, and violated the prohibition of torture during the struggle against irregular migration. This paper aims to put forward systematic human rights violations against asylum seekers by Greece and discuss the approach of the ECHR. It consists of three sections. First of all, the general lines of the asylum system of Greece will be summarized and the implemented immigration policy will be discussed. Secondly, the human rights violations that Greece's asylum system creates in practice will be revealed, and in the final part, how these violations are evaluated by the ECHR will be examined and the consistency of these decisions with the official reports of international non-governmental organizations will be compared. This paper argues that Greece adopted a reactionary and security-oriented attitude and also considers factors such as national identity, domestic politics, and security rather than Europeanization while constructing the immigration and asylum system. It claims that the acts, which are deriving from this point of view, violating fundamental human rights while struggling with irregular migration, are legitimated by Greek authorities and it is the subject of many cases in the ECHR.

Anahtar Kelimeler

• Greece
• Irregular Migration
• ECHR
• Human Rights Violation
• Civil Society

Yunanistan'ın Düzensiz Göçle Mücadelesinde Gerçekleşen İnsan Hakları İhlalleri

Öz

Avrupa Birliği’nin güneydoğu sınırını oluşturan Yunanistan, 2010 yılında başlayan Arap Bahar’ının yarattığı siyasi karmaşadan etkilenmiş ve kitlesel göç hareketlerine maruz kalmıştır. Yaşanan kitlesel göç hareketleri Yunanistan’ın tarihsel süreçte ulusal ve Avrupa Birliği müktesebatına göre inşa ettiği göç ve sığınma sistemine yönelik tartışmaları da alevlendirmiştir. Bu tartışmalar çerçevesinde, Yunanistan’ın düzensiz göçle mücadele sırasında sığınmacıların yaşam haklarını tehdit ettiği, insan onuruna yakışmayan eylemlere başvurduğu ve işkence yasağını ihlal ettiği gerek İnsan Hakları İzleme Örgütü’nün raporlarında gerekse Uluslararası Af Örgütü’nün ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin (AİHM) çeşitli dönemlerde aldığı kararlarda belirtilmiştir. Yunanistan’ın düzensiz göçle mücadelesi sırasında sığınmacılara yönelik sistematik biçimde gerçekleştirilen insan hakkı ihlallerini tespit etmek ve AİHM’nin tutumunu tartışmayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda makale 3 kısımdan oluşmaktadır. İlk olarak, Yunanistan’ın yakın dönemde inşa ettiği sığınma sisteminin genel hatları özetlenerek uyguladığı göç politikası tartışılacaktır. İkinci kısımda ise, Yunanistan’ın sığınma sisteminin pratikte yarattığı insan hakları ihlallerinin neler olduğu ortaya konulup, çalışmanın son kısımda ise bu ihlallerin AİHM tarafından nasıl değerlendirildiği tartışılacaktır. Ayrıca mahkeme kararlarının uluslararası sivil toplum kuruluşlarının resmi raporlarıyla uyumu karşılaştırılacaktır. Bu makale, Yunanistan’ın göç ve sığınma sistemini inşa ederken reaksiyonel ve güvenlikçi bir tutum benimsediğini, göç mevzuatlarını tasarlarken Avrupalılaşmadan ziyade ulusal kimlik, iç siyaset ve güvenlik gibi unsurları dikkate aldığını ileri sürmektedir. Bu bakış açısından kaynağını alan düzensiz göç ile mücadele ederken ortaya koyduğu fiiller, temel insan hakları ilkelerini ihlal etmesine karşın Yunan makamları tarafından meşru olarak algılandığı ve AİHM’de birçok davanın konusunu oluşturduğu ileri sürülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Yunanistan
• Düzensiz Göç
• AİHM
• İnsan Hakları İhlali
• Sivil Toplum

Kaynakça

1. AB Web Sitesi, 2021. Common European asylum system. Erişim Tarihi: 29.11.2021, https://ec.europa.eu/home-affairs/policies/migration-and-asylum/common-european-asylum-system_en.
2. AB Web Sitesi, 2021. Statistics on migration to Europe, Erişim Tarihi: 10.11.2021, https://ec.europa.eu/info/strategy/priorities-2019-2024/promoting-our-european-way-life/statistics-migration- europe_en#european-statistics-on-migration-and-asylum.
3. AİHM. (2020). Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihat rehberi: göç. Erişim Tarihi: 29.11.2021, https://www.echr.coe.int/Documents/Guide_Immigration_TUR.pdf.
4. Amnesty International (2020). The situation at Greece’s borders. Erişim Tarihi: 29.11.2021, https://www.amnesty.org/en/latest/news/2020/03/greece-turkey-refugees-explainer/.
5. Alioğlu-Çakmak, G. (2018). Avrupalılaşmasının aşil tendonu: göç politikaları ve Yunanistan örneği. Mukaddime, 2018, 9 (Özel Sayı 1), 39-57.
6. Arı, K. (2012). Büyük mübadele: Türkiye’ye zorunlu göç, 1923-1925, 6. Basım. Tarih Vakfı Yurt Yayınları: İstanbul.
7. Aytekin, D. (2020). Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komitesinin geri göndermeme ilkesi ile ilgili olan kararlarının incelenmesi, Yaşar Hukuk Dergisi, 2(1), 30-88.
8. Baldwın-Edwards, M. (2006). Migration between Greece and Turkey: from the ‘exchange of populations’ to the nonrecognition of borders. South East Europe Review for Labour and Social Affairs, 3, 115- 122.

9. Bayata Canyaş A. (2015). Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu kapsamındaki geri gönderme yasağının uygulanma koşullarının AİHM kararları çerçevesinde irdelenmesi, Hacettepe HFD, 5(1), 73 – 90.
10. Black, R. (1994). Livelihoods under stress: a case study of refugee vulnerability in Greece. Journal of Refugee Studies, 7 (4), 360-377.
11. Bozovalı, E. (2020). Sığınma hukuku ve geri göndermeme ilkesi. İstanbul: OnikiLevha
12. Buzan, B., Waever, O.ve De Wılde, J. (1998). Security: a new framework for analysis, Boulder, Lynne Rienner Pub.
13. Ceccorulli, M., ve Lucarelli, S. (2017). The eu migration terms and definitions: perspectives on justice. içinde E. Fassi, & S. Lucarelli (Eds.), The European migration system and global justice: a first appraisal. http://www.globus.uio.no/publications/reports/2017/2017-01-report-migration.html. Erişim Tarihi 2 Kasım 2021.
14. Chambliss, W.J. (1995). crime control and ethnic minorities: legitimising racial oppression by creating moral panics içinde D F Hawkins (edr) Ethnicity, race and crime, state (ss. 235–258).University of New York Press, New York.
15. Erdoğan, Z. (2021). Alman sığınma sisteminde açık kapıdan entegrasyon siyasetine geçiş ve tolerans politikası. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 25 (Özel Sayı), 65-86.
16. Frontex. (2021). Risk Analysis for 2021. Erişim Tarihi: 29.11.2021, https://frontex.europa.eu/assets/Publications/Risk_Analysis/Risk_Analysis/Risk_Analysis_2021.pdf.
17. Georgios A. A. (2006) The legal framework of migration in Greece 1991–2001 and ıts effects, International Review of Law, Computers & Technology, 20(1-2), 135-147.
18. Göçmen, İ. (2014). Türkiye ile Avrupa Birliği arasındaki geri kabul anlaşmasının hukuki yönden analizi . Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 13(2) , 21-86 .
19. Gropas, R., ve Triandafyllidou, A. (2005). Migration in Greece at a glance. 29 Athens:ELIAMEP–Hellenic Foundation for European and Foreign Policy. Erişim Tarihi: 05.12. 2021, https://www.files.ethz.ch/isn/23073/Migration%20in%20Greece.pdf.
20. Gropas, R., ve Triandafyllidou, A. (2007). Greece. içinde A. Triandafyllidou ve R. Gropas (edt), European ımmigration: a sourcebook (ss. 161–172). Aldershot: Ashgate.
21. Karamanidou L. (2021) Migration, asylum policy and global justice in Greece. içinde: Ceccorulli M., Fassi E., Lucarelli S. (edt) The EU migration system of governance. (ss. 89-117). The European Union in International Affairs. Palgrave Macmillan, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-030-53997-9_4
22. Karyotis, G. (2012). Securitization of migration in Greece: process, motives, and ımplications. International Political Sociology, 6(4), 390-408.
23. Kasimis, C. (2012). Greece: illegal immigration in the midst of the crisis. Migration Policy Institute. Erişim Tarihi: 01.11.2021, http://www.migrationinformation.org/Profiles/display. cfm?ID=884.
24. Köksal T. D. (2020). Avrupa Birliği sınırlarının korunması yolu olarak "geri itmeler" ve pandemi sonrası için değerlendirme, EURO Politika, 4(2),125-140.
25. Missing Migrant Project. (2021). Migration within the Mediterranean. Erişim Tarihi: 17.12. 2021, https://missingmigrants.iom.int/region/mediterranean.
26. Öztürk, N. Ö. (2015). Mülteci hukuki statüsünün belirlenmesi. Ankara: Seçkin Yayıncılık
27. Papageorgiou, I. (2013). The Europeanization of immigration and asylum in Greece (1990–2012). International Journal of Sociology, 43(3), 72-90.
28. Schimmelfennig, F., ve Sedelmeier, U. (2005). Introduction: conceptualizing the Europeanization of Central and Eastern Europe, içinde F. Schimmelfennig, ve U. Sedelmeier (Edt). The Europeanization of Central and Eastern Europe (ss. 1-29). New York: Cornell University Press.
29. Sitaropoulos, N. (2000). Modern Greek asylum policy and practice in the context of the relevant european developments. Journal of Refugee Studies, 13(1), 105–117.
30. Triandafyllidou, A. (2013). Migration in Greece: people, policies and practices. ELIAMEP. Atina: ELIAMEP ve EUI
31. Triandafyllidou, A., ve Kouki, H. (2014). Naturalizing racism in the centre of Athens in May 2011: Lessons from Greece. Journal of Immigrant & Refugee Studies, 12(4), 418–436.
32. Voutira, E. (2003). Refugees: whose term is it anyway? emic and etic constructions of “refugees” in modern Greek. içinde J. Van Selm, K. Kamanga, vd. (edr), The refugee convention at fifty: a view from forced migration studies. Lanham, MD: Lexington Books.
33. R.U./Yunanistan, no. 2237/08, AİHM 7 Haziran 2011
34. S.Z./Yunanistan, no. 66702/13, AİHM 21 Haziran 2018
35. S.D./Yunanistan, no. 53541/07, AİHM 19 Haziran 2009
36. Mathloom/Yunanistan, no. 48883/07, AİHM 24 Nisan 2012
37. Rahimi/Yunanistan, no. 8687/08, AİHM 5 Nisan 2011
38. M.S.S./Belçika ve Yunanistan [BD], no. 30696/09, AİHM 2011
39. HA.A./Yunanistan, no. 58387/11, AİHM 21 Nisan 2016
40. Mahmundi ve Diğerleri/Yunanistan, no. 14902/10, AİHM 31 Temmuz 2012
41. J.R. ve Diğerleri/Yunanistan, no. 22696/16, AİHM 25 Ocak 2018
42. A.E.A./Yunanistan, no. 39034/12, AİHM 15 Mart 2018