Milli Eğitim Bakanlığı'nda Görev Yapan Öğretmenlerin Uzaktan Eğitime Yönelik Tutumlarının Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi

Öz

Bu araştırma öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutum düzeylerini incelemek ve bu öğretmenlerin tutumlarını bazı değişkenlere göre incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu çalışma nicel araştırma yöntemlerinden biri olan betimsel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini 2020-2021 eğitim-öğretim yılında Eskişehir'deki devlet okullarında görev yapan öğretmenler oluşturmuştur. Tabakalı örnekleme türünün kullanıldığı bu çalışmada Milli Eğitim Bakanlığına bağlı anaokulu, ilkokul, ortaokul ve lisede görev yapan 921 öğretmene ulaşılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre öğretmenlerin büyük çoğunluğunun uzaktan eğitime yönelik olumlu tutuma sahip olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre kadın öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumlarının erkek öğretmenlere göre daha olumlu olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Branş değişkenine göre; istatistiksel olarak anlamlı bir farklılığın bulunduğu bu araştırmada Genel Kültür Öğretmenlerinin uzaktan eğitime yönelik tutumlarının Meslek Dersleri öğretmenlerine göre daha olumlu olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları Eğitim Fakültesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Teknik Eğitim Fakültesi, Sağlık Bilimleri Fakültesi değişkenlerine göre farklılık göstermektedir. Araştırmada İlk ve Ortaokullarda görev yapan öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumlarının Liselerde görev yapan öğretmenlere göre daha olumlu tutuma sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları arasında öğrenim gördükleri derece (önlisans, lisans, yüksek lisans, doktora) ve kıdeme göre anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan Eğitim
• Öğretmen Eğitimi
• Çevrim İçi Hizmet İçi Eğitim Kursları
• Tutum

Investigation of Attitudes of Teachers Working in Turkish Ministry of National Education towards Distance Education According to Various Variables

Öz

This research was carried out in order to examine the level of teachers' attitudes towards distance education and to investigate the attitudes of these teachers according to some variables. This study was carried out using the descriptive survey model, which is one of the quantitative research methods. The universe of the research consisted of teachers working in public schools in Eskişehir in the 2020-2021 academic year. In this study, in which stratified sampling type was used, 921 teachers working in kindergarten, primary school, secondary school and high school serving under the Ministry of National Education were reached. According to the results of the research, it has been determined that most of the teachers have positive attitudes towards distance education. According to the results obtained, it was concluded that female teachers' attitudes towards distance education were more positive than male teachers. According to the branch variable; in this study, in which there was a statistically significant difference, it was concluded that the attitudes of General Culture Teachers towards distance education were more positive than those of Vocational Courses teachers. Teachers' attitudes towards distance education differ according to the variables of Faculty of Education, Faculty of Arts and Sciences, Faculty of Technical Education, Faculty of Health Sciences. In the study, it was concluded that the attitudes of teachers working in Primary and Secondary schools towards distance education have a more positive attitude than teachers working in High schools. According to the results of the research, there was no significant difference between the teachers' attitudes towards distance education according to the degree of education (associate degree, undergraduate, postgraduate, doctorate) and seniority.

Anahtar Kelimeler

• Distance education
• Teacher Education
• Online in Service Courses
• Attitude

Etik Beyan

During the writing process of the study titled " Investigation Of Attitudes Of Teachers Working In Turkish Ministry Of National Educatıon Towards Distance Education Accordıng To Various Variables ", scientific rules, ethics and citation rules were followed; There was no tampering with the data collected and this study was not sent to any other academic publication environment for evaluation. The necessary ethics committee permissions were obtained at the meeting of Eskişehir Osmangazi University Social and Human Sciences Research and Publication Ethics Committee dated 24.12.2020 and numbered 2020-24.

Kaynakça

1. Ağır, F. (2007). Özel okullarda ve devlet okullarında çalışan ilköğretim öğretmenlerinin uzaktan eğitime karşı tutumlarının belirlenmesi [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir.
2. Akyüz, H. (2018). Yapı geçerliliği için doğrulayıcı faktör analizi: Uygulamalı bir çalışma. Bitlis Eren Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 7(2), 186-198. https://doi.org/10.17798/bitlisfen.414490.
3. Alabaş, R., Kamer, S. T. ve Polat, Ü. (2012). Master's degree education in the career development of teachers: reasons of preference and the problems that they face throughout the process. E-International Journal of Educational Research, 3(4), 89-107. Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/download/article-file/89771 (05.2021) .
4. Ateş, A. ve Altun, E. (2008). Bilgisayar öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Gazi University Journal of Gazi Educational Faculty (GUJGEF), 28(3). Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/gefad/issue/6746/90705 (21.01.2020).
5. Baek, Y., Zhang, H., & Yun, S. (2017). Teachers’ Attitudes toward Mobile Learning in Korea. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 16(1), 155163. Retrieved from https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1124925.pdf (05.02.2020).
6. Balaban, E. (2012). Dünyada ve Türkiye’de uzaktan eğitim ve bir proje önerisi. İstanbul: Işık Üniversitesi, 20. Retrieved from https://www.erdalbalaban.com/wpcontent/uploads/2012/12/UE_UzaktanE%C4%9Fitim_EB.pdf (05.01.2021).
7. Barış, M., F., ve Çankaya, P. (2016). Opinions of academic staff about distance education. Journal of Human Sciences, 13(1), 399-413. https://doi.org/10.14687/ijhs.v13i1.3378.
8. Begimbetova, K. (2015). Uzaktan eğitimde öğretim elemanı ve öğrencilerin memnuniyet düzeyi [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Gazi Üniversitesi, Ankara.

9. Biao, I. (2012). Open and distance learning: Achievements and challenges in a developing subeducational sector in Africa. In P.B. Muyinda (Ed.), Distance Education (pp. 27-62). https://doi.org/10.5772/48080
10. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. İstatistik, Araştırma Deseni. SPSS Uygulamaları ve Yorum. Pegem Akademi.
11. Duman, A. (1992). Yetişkin Eğitimi Açısından Türkiye'deki Uzaktan Eğitim. Educational Sciences, 25(1), 285-293. https://doi.org/10.1501/Egifak_0000000639.
12. Erdoğan, S., Genç Kumtepe, E., Ören, M., Alan, Ü , Parpucu, N , Erbil Kaya, Ö , Yıldırım, A ve Ülkü, Ü. (2017). Uzaktan okul öncesi öğretmen destek programı: öğrenme merkezleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (44), 516-542. https://doi.org/10.21764/maeuefd.
13. Ergin, C. (2010). İlköğretim öğretmenlerinin uzaktan eğitime bakış açıları: Van ili örneği [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Van.
14. Fidan, M. (2016). Uzaktan eğitim öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik tutumları ve epistemolojik inançları. Hacettepe University Journal of Education, 1(1), 1300-5340. https://doi.org/10.16986/HUJE.2016016666.
15. Gökkaya, Z. (2014). Yetişkin eğitiminde yeni bir yaklaşım: oyunlaştırma. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 71-84. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/93187 (06.02.2020 )
16. İşman, A. (2011). Uzaktan eğitim. Pegem Akademi.
17. Kaya, Z. (2002). Uzaktan eğitim. Pegem A Yayınları.
18. Kocayiğit, A., ve Salih, U. (2020). Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda görev yapan öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları (Burdur İli Örneği). Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 8(23), 285- 299. https://doi.org/10.33692/avrasyad.662503
19. Moore, M. G., & Kearsley G. (1996). Distance education, systems view. The USA:Wadsworth Publishing Company.
20. Özavcı, E. (2015). Milli Eğitim Bakanlığı e-hizmet içi eğitim uygulamalarında öğretmen görüşlerine göre karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Okan Üniversitesi, İstanbul.
21. Özdem, C, (2007). Uzaktan hizmet içi eğitim sistemiyle bilgisayar eğitimi uygulamasının değerlendirilmesi [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
22. Özen, E. ve Baran, H. (2020). Öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi: Eskişehir örneği. Anadolu Üniversitesi. International Open & Distance Learning Conference. Retrieved from https://www.researchgate.net/publication/338478807 (05.02.2021).
23. Punch, K. F., & Oancea, A. (2014). Introduction to research methods in education. Sage Publications.
24. Tabachnick, B. G, & Fidell, L.S. (2007). Using multivariate statistics (Fourth Edition). Boston: Ally And Bacon.
25. Taşlıbeyaz, E, Karaman, S, Göktaş, Y. (2014). Öğretmenlerin uzaktan hizmet içi eğitim deneyimlerinin incelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 15(1), 139-160. https://doi.org/10.12984/eed.19099.
26. Tekin, O ve Özaydınlık, K. (2019). Uzaktan eğitim yöntemi kullanılan hizmet içi eğitim programının öğretmenlerin bilgisayar öz yeterlik algıları ve bilgisayara yönelik tutumlarına Etkisi. Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 19-35. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/810145 (05.01.2020).
27. Tırnovalı, A. (2012). Uzaktan eğitimde internet tabanli eğitim programlarının temel boyutlarına yönelik öğrenci ve öğretim elemanlarinin görüşleri ve öneriler [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Mersin Üniversitesi, Mersin.
28. Tok, H. ve Dos, B. (2010). Investigating the opinions of primary and high school teachers regarding online in- service education. European Journal of Educational Studies, 2(3), 331-338. https://d1wqtxts1xzle7.cloudfront.net/ adresinden 05.02.2021 tarihinde erişildi.
29. UNESCO. (2002). Teacher education guidelines: Using open and distance learning. Teacher Education. UNESCO. www.unesco.org›new›publications› full-list adresinden 07.11.2020 tarihinde erişildi.
30. Usta, İ., Uysal, Ö. ve Okur, M. R. (2016). Çevrimiçi öğrenme tutum ölçeği: geliştirilmesi, geçerliği ve güvenirliği. Journal of International Social Research, 9(43). Retrieved from https://toad.halileksi.net/sites/default/files/pdf/cevrimiciogrenme-tutum-olcegi-toad.pdf (02.04.2020)
31. Ülkü, S. (2018). İlkokullarda görev yapan öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumlari [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
32. Weimin, Y. (1999). Planning and management of open and distance learning. Asian Development Bank The Commonwealth of Learning.
33. Yahşi, Ö. ve Kırkıç, K. A. (2020). Uzaktan eğitim sürecinde öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumlarının incelenmesi. Turkish Studies - Education, 15(5), 3827-3847. https://dx.doi.org/10.47423/TurkishStudies.
34. Yaman, M. (2009). Perceptions of students on the application of distance education in Physical Education lessons. Online Submission, 8(1). Retrieved from https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED503904.pdf (02.05.2020).
35. Yaşlıoğlu, M. M. (2017). Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: Keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 46, 74-85. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/download/articlefile/369427 (05.02.2022)
36. Yavuz, C. (2015). Uzaktan ve yüz yüze hizmet içi eğitimin öğrenenlerin başarısı ve öğrenmenin kalıcılığı açısından karşılaştırılması [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Gazi Üniversitesi, Ankara.
37. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınevi.