THE RELATIONSHIP BETWEEN ENTREPRENEURSHIP TENDENCY AND PERCEPTION OF HAPPINESS: A STUDY ON UNIVERSITY STUDENTS

Öz

The aim of this study is to research the relationship between entrepreneurship tendency and perception of happiness. Entrepreneurship tendency was represented with tolerance of ambiguity, need for independence, risk-taking, creativity, innovation, relationships with people, internal locus of control and need for achievement aspects in this study. Survey method was used in this study and the surveys were administered to the students of Afyon Kocatepe University and Kastamonu University. Entrepreneurship tendency scale, which was developed by Avsar (2007) and Oxford happiness questionnaire (Hills & Argyle, 2002) were used as measurement tools in the survey. The findings of the research showed that there is a positive and significant relationship between happiness and innovation, relationships with people, need for independence, creativity. Moreover, it was found that there is a negative relationship between happiness and risk-taking

Anahtar Kelimeler

• Entrepreneurship Tendency, Creativity, Innovation, Perception of Happiness

Girişimcilik Eğilimi ile Mutluluk Algısı Arasındaki İlişki: Üniversite Öğrencileri Üzerinde Bir Araştırma

Öz

Çalışmanın amacı, girişimcilik eğilimi ile mutluluk algısı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Girişimcilik eğilimi, belirsizlik toleransı, bağımsızlık ihtiyacı, risk alma, yaratıcılık, yenilikçilik, insanlarla ilişki, içsel kontrol odağı ve başarma ihtiyacı boyutlarıyla temsil edilmiştir. Araştırmada anket yöntemi kullanılmış olup, anket Afyon Kocatepe ve Kastamonu üniversiteleri öğrencilerine uygulanmıştır. Ankette ölçüm aracı olarak Avşar (2007) tarafından geliştirilen girişimcilik eğilimi ölçeğinden ve Oxford mutluluk ölçeğinden (Hills ve Argyle, 2002) yararlanılmıştır. Araştırmanın bulguları, mutluluk ile yenilikçilik, insanlarla ilişki, bağımsızlık ihtiyacı ve yaratıcılık boyutları arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki, risk alma boyutu arasında negatif bir ilişki olduğunu göstermiştir

Anahtar Kelimeler

• Girişimcilik Eğilimi, Yaratıcılık, Yenilikçilik, Mutluluk Algısı, Oxford

Kaynakça

1. Ağca, V., Yörük, D. (2006). Bağımsız Girişimcilik ve İç Girişimcilik Arasındaki Farklar: Kavramsal Bir Çerçeve. Afyon Kocatepe Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 8(2), 155-173.
2. Akın, A., Satıcı, S. A. (2011). Öznel Mutluluk Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenirlik Çalışması. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 65-77.
3. Akpınar, S. (2011). Girişimciliğin Temel Kavramları. Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
4. Aksay, K. (2011). Yenilikçilik Kültürünün Örgütsel Yenilikçilik Üzerine Etkisi: Konya İlinde Faaliyet Gösteren Özel Hastanelerde Bir Uygulama. Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
5. Alpkan, L., Keskin, H., Zehir, C. (2002). Girişimcilik Hisleriyle Girişimcilik Potansiyeli Arasındaki İlişki: Gebze ve Civarındaki Girişimciler Üzerine Bir Saha Araştırması. 21. Yüzyılda KOBİ’ler Sempozyumu, Doğu Akdeniz Üniversitesi, Gazimagosa, Kıbrıs.
6. Arslan, K. (2002). Üniversiteli Gençlerde Mesleki Tercihler ve Girişimcilik Eğilimleri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 3(2), 1-11.
7. Arslantaş, C. C. (2001). Girişimcilikte Yaratıcılık ve Yenilik. Yönetim, 12(38), 17-23.
8. Ataseven, M. (2011), Ortaöğretim Girişimcilik Ders Kitabı. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

9. Atlı, F. (2012). Edebi Metnin ve Yaratıcılığın Kaynağına Ulaşan Yol: Psikanalitik Edebiyat Eleştirisi. Turkish Studies, 7(3), 257-273.
10. Avşar, M. (2007). Yüksek Öğretimde Girişimcilik Eğilimlerinin Araştırılması, Çukurova Üniversitesinde Bir Uygulama, Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
11. Aydıntan, B., Göksel, A., Ekmekçioğlu, E. B. (2014). Politik Yeteneğin Öğrenci ve Çalışanların Girişimcilik Niyeti Üzerindeki Mediatör (Aracı) Etkisi: Görgül Bir Çalışma. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(3), 95-112.
12. Aykan, E. (2012). Girişimciliğin Değişen Yüzü: Ekogirişimcilik. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 17, Sayı:3, 195-212.
13. Bakan, İ., Eyitmiş, A. M., Büyükbeşe, T., Erşahan, B. (2012). Kahramanmaraş’ta Girişimcilik ve Yenilikçilik: Profesyonel Meslek Gruplarında Bir Alan Çalışması. II. Bölgesel Sorunlar ve Türkiye Sempozyumu, 260-267.
14. Balaban, Ö., Özdemir, Y. (2008). Girişimcilik Eğitiminin Girişimcilik Eğilimi Üzerindeki Etkisi: Sakarya Üniversitesi İİBF Örneği. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 3(2), 133-147.
15. Barbour, I. G. (2004). Bilim ve Din: Çatışma-Ayrışma-Uzlaşma. Nebi Mehdi, Mübariz Camal (Çev.). İstanbul: İnsan Yayınları.
16. Basım, H. N., Şeşen, H. (2008). Çalışanların Kontrol Odaklarının Örgüt İçi Girişimcilik Tutumları İle İlişkisi: Kamu Sektöründe Bir Araştırma. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 63(3), 49-64.
17. Bodur, H. E. (1994). Toplumsal Gerçekliğe Sosyolojik Yaklaşım, Erzurum: Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fak. Yay..
18. Bozkurt, Ö. Ç., Alparslan, A. M. (2013). Girişimcilerde Bulunması Gereken Özellikler İle Girişimcilik Eğitimi: Girişimci ve Öğrenci Görüşleri. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 8(1), 7-28.
19. Bozkurt, Ö., Erdurur, K. (2013). Girişimci Kişilik Özelliklerinin Girişimcilik Eğilimindeki Etkisi: Potansiyel Girişimciler Üzerinde Bir Araştırma. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 8(2), 57-78.
20. Brenkert, G. G. (2009). Innovation, Rule Breaking and The Ethics of Entrepreneurship. Journal of Business Venturing, 24(5), 448-464.
21. Brice, J. (2002). The Role of Personal Dimension and Occupational Preferences on The Formation of Entrepreneur Intention, Unpublished Doctorate Dissertation, Department of Management and Information Systems, Mississippi State University, Mississippi.
22. Bülbül, Ş., Giray, S. (2011). Sosyodemografik Özellikler ile Mutluluk Algısı Arasındaki İlişki Yapısının Analizi. Ege Akademik Bakış, Cilt: 11, Özel Sayı, 113-123.
23. Bygrave, W. D. (1989). The Entrepreneurship Paradigm (I): A Philosophical Look at Its Research Methodologies. Entrepreneurship: Theory and Practice, 14, 7-26.
24. Caliendo, M., Kritikos, A. (2011). Searching For The Entrepreneurial Personality: New Evidence and Avenues For Further Research. Iza Discussion Paper No. 5790, 1-11.
25. Çetinkaya Bozkurt, Ö. (2011). Dünyada ve Türkiye’de Girişimcilik Eğitimi: Başarılı Girişimciler ve Öğretim Üyelerinden Öneriler. Ankara: Detay Yayıncılık.
26. Çoban, A. E., Hamamcı, Z. (2006). Kontrol Odakları Farklı Ergenlerin Karar Stratejileri Açısından İncelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14(2), 393-402.
27. Champoux, J. E. (1996). Organizational Behavior: Integrating Individuals Groups and Processes. West Publishing Company.
28. Chopra, D. (2009). The Ultimate Happiness Prescription: 7 Keys to Joy and Enlightenment. New York: Potter/TenSpeed/Harmony.
29. Cohen, S., Doyle, W. J., Turner, R. B., Alper, C. M., Skoner, D. P. (2003). Emotional Style and Susceptibility to The Common Cold. Psychosomatic Medicine, 65, 652-657.
30. Costa, P. T., McCrae, R. R. (1980). Influence of Extraversion and Neuroticism on Subjective Well-Being: Happy and Unhappy People. Journal of Personality and Social Psychology, 38(4), 668-678.
31. Csikszentmihalyi, M. (1990). Flow: The Psychology of Optimal Experience. New York: Harper & Row.
32. Csikszentmihalyi, M. (2005). Akış - Mutluluk Bilimi. Semra Kunt Akbaş (Çev.). Ankara: HYB Yayıncılık.
33. Dal’, V. I. (2000). Tolkovyy Slovar’ Russkogo Yazyka. Sovremennaya Versiya. Moskva: Izd-vo EKSMO- PRESS.
34. Damgacıoğlu, M. H., Uygun, R. (2011). Girişimcilik Paradigmasında Dönüşüm: Deneyime Dayalı Girişimci Türleri Üzerine Teorik Bir Değerlendirme. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 6(2), 17-32.
35. Das, T. K., Teng, B. S. (1997). Time and Entrepreneurial Risk Behavior. Entrepreneurship: Theory and Practice, 22(2), 69-88.
36. Deci, E. L., Ryan, R. M. (2000). The “What” and “Why” of Goal Pursuits: Human Needs and The Self- Determination of Behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227-268.
37. Demirel, E. T., Tikici, M. (2004). Kültürün Girişimciliğe Etkileri. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 2(3), 49-58.
38. Demirci, İ., Ekşi, F. (2015). Ergenler İçin Beş Boyutlu İyi Oluş Modeli: EPOCH Ölçeği’nin Türkçe Formunun Geçerliği ve Güvenirliği. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 3(3), 9-30.
39. Diener, E. (1994). Assessing Subjective Well-Being: Progress and Opportunities. Social Indicators Research, 31(2), 103-157.
40. Diener, E., Diener, M. (1995). Cross Cultural Correlates of Life Satisfaction and Self-Esteem. Journal of Personality and Social Psychology, 68, 653–663.
41. Diener, E. (2000). Subjective Well-Being: The Science of Happiness and a Proposal For a National Index. American Psychologist, 55, 34–43.
42. Doğan, T., Sapmaz, F. (2012). Oxford Mutluluk Ölçeği Türkçe Formunun Psikometrik Özelliklerinin Üniversite Öğrencilerinde İncelenmesi. Düşünen Adam Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi, 25, 297- 304.
43. Doğan, T., Sapmaz, F., Akıncı Çötok, N. (2013). Öz-Eleştiri ve Mutluluk. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(1), 391-400.
44. Duran, C., Saraçoğlu, M. (2009). Yeniliğin Yaratıcılıkla Olan İlişkisi ve Yeniliği Geliştirme Süreci. Yönetim ve Ekonomi, 16(1), 57-71.
45. Emmons, R. A. (1986). Personal Strivings: An Approach to Personality and Subjective Well-Being. Journal of Personality and Social Psychology, 51(5), 1058-1068.
46. Erdem, F. (2001). Girişimcilerde Risk Alma Eğilimi ve Belirsizliğe Tolerans İlişkisine Kültürel Yaklaşım. Akdeniz Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(2), 43-61.
47. Erdem, Ş., Kabasakal, Z. (2015). Psikolojik İyi Olma ve Yetişkin Bağlanma Boyutları. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(1), 82-90.
48. Fayolle, A. (2007). Handbook of Research in Entrepreneurship Education: A General Perspective. Cheltenham: Edward Elgar Publishing.
49. Fatoki, O. O. (2010). Graduate Entrepreneurial Intention in South Africa: Motivations and Obstacles. International Journal of Business and Management, 5(9), 87-98.
50. Ferrante, F. (2005). Revealing Entrepreneurial Talent. Small Business Economics, 25(2), 159-174.
51. Frederick, S., Loewenstein, G. (1999). Hedonic Adaptation. In D. Kahneman, E. Diener, & N. Schwarz (Eds.), Well-Being: The Foundations of Hedonic Psychology, NY: Russell Sage, New York, 302-329.
52. Freud, S. (1999). Sanat ve Edebiyat. Ayşen Tekşen Kapkın, Emre Kapkın (Çev.). İstanbul: Payel Yayınları.
53. Juster, F. T., Stafford, F. P. (1985). Time, Goods, and Weil-Being. Survey Research Center, Institute for Social Research. MI: University of Michigan.
54. Göcen, G. (2013). Pozitif Psikoloji Düzleminde Psikolojik İyi Olma ve Dini Yönelim İlişkisi: Yetişkinler Üzerine Bir Araştırma. Toplum Bilimleri, 7(13), 97-130.
55. Güner, H., Korkmaz, Â. (2011). İstihdamın Arttırılmasında Girişimciliğin Önemi: Girişimcilik Destekleme Modeli Olarak İŞGEM’LER. Çalışma İlişkileri Dergisi, 2(1), 42-65.
56. Güney, S., Nurmakhamatuly, A. (2007). Kültürün Girişimciliğe Etkisi: Kazakistan ve Türkiye Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Özelliklerinin Belirlenmesine Yönelik Kültürlerarası Araştırma. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(18), 62-86.
57. Güreşçi, E. (2014). Girişimcilik Eğilimi Üzerine Bir Araştırma: İspir Hamza Polat MYO Örneği. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 9(1), 23-38.
58. Gürsoy, Ş. (2006). Sosyal ve Dini Yaşam Açısından Günümüz Orta Anadolu Abdalları – Kırşehir Örneği, Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Felsefe ve Din Bilimleri (Din Sosyolojisi) Anabilim Dalı, Ankara.
59. Hamidi, D. Y., Wennberg, K., Berlund, H. (2008). Creativity in Entrepreneurship Education. Journal of Small Business and Enterprise Development, 15(2), 304-320.
60. Headey, B., Wearing, A. (1989). Personality, Life Events, and Subjective Well-Being: Toward a Dynamic Equilibrium Model. Journal of Personality and Social Psychology, 57(4), 731-739.
61. Hills, P., Argyle, M. (2002). The Oxford Happiness Questionnaire: A Compact Scale For The Measurement of Psychological Well-Being. Personality and Individual Differences, 33(7), 1073-1082.
62. Hisrich, R. D., Peters, M. P. (1998). Entrepreneurship, 4th ed., Irwin McGraw-Hill, Boston, Mass.
63. İlhan, M., Çetin, B., Öner-Sünkür, M., Yılmaz, F. (2013). Ders Çalışma Becerileri ile Akademik Risk Alma Arasındaki İlişkinin Kanonik Korelasyon ile İncelenmesi. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 3(2), 123-146.
64. İşcan, Ö. F., Kaygın, E. (2011). Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Eğilimlerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(2), 443-462.
65. Kangal, A. (2013). Mutluluk Üzerine Kavramsal Bir Değerlendirme ve Türk Hanehalkı İçin Bazı Sonuçlar. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(44), 214- 233.
66. Kantur, D. (2007). Kurumsal Girişimcilik Teması ve Ölçümü. 15. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı, 133-142.
67. Karabulut, A. T. (2009). Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Özelliklerini ve Eğilimlerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, Cilt: XXVI, Sayı: 1, 331-356.
68. Karagöz, Y. ve Kösterelioğlu, İ. (2008). İletişim Becerileri Değerlendirme Ölçeğinin Faktör Analizi Metodu İle Geliştirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21, 81-98.
69. Karimi, A. I. M., Daryani, M. A. & Rezvanfar, A. (2011). A Conceptual Model of İntrapreneurship in The Iranian Agricultural Extension Organization Implications For HRD. Journal of European Industrial Training, 35(7), 632-657.
70. Keleş, H. N., Kıral Özkan, T., Doğaner, M., Altunoğlu, A. E. (2012). Ön Lisans Öğrencilerinin Girişimcilik Düzeylerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. Uluslararası İktisadi İncelemeler Dergisi, Yıl: 5, Sayı: 9, 107-118.
71. Kesim, M. (2010). Girişimcilik/Ders Kitabı. Ankara: Sistem Ofset Basım Yayın.
72. Kıncal, R. Y. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (2. Basım). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
73. Klofsten, M. (2000). Training Entrepreneurship at Universities: A Swedish Case. Journal of European Industrial Training, 24(6), 337-344.
74. Koçdar, S. (2015). Çevrimiçi Ortamlarda Öğrenenlerin Öz-yönetim Becerilerinin Geliştirilmesinde Kullanılan Stratejiler ve Araçlar. AUAd, 1(1), 39-55.
75. Koh, C. H. (1996). Testing Hypotheses of Entrepreneurial Characteristics: A Study of Hong Kong MBA Students. Journal of Managerial Psychology, 11(3), 12-25.
76. Korkmaz, O. (2012). Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Eğilimlerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma: Bülent Ecevit Üniversitesi Örneği. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(2), 209-226.
77. Köksal, Y., Bayraktaroğlu, H., Sarı, S. (2014). Tüketicilerin Mutluluk Düzeylerine Göre Markalı Ürünlere Bakışları Üzerine Bir İnceleme; Giyim Sektörü Örneği. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 6(2), 73-81.
78. Lambing, P., Kuchl, R. C. (2000). Entrepreneurship. Second Edition. Prentince Hall.
79. Lemon, B. W., Bengtson, V. L., Peterson, J. A. (1972). An Exploration of the Activity Theory of Aging: Activity Types and Life Satisfaction Among In-movers to a Retirement Community. Journal of Gerontology, 27(4), 511-523.
80. Littunen, H. (2000). Entrepreneurship and The Characteristics of The Entrepreneurial Personality. International Journal of Entrepreneurial Behavior & Research, 6(6), 295-299.
81. Long, W. (1983). The Meaning of Entrepreneurship. American Journal of Small Business, VIII, 47-59.
82. Lu, L. (1995). The Relationship Between Subjective Well-Being and Psychosocial Variables in Taiwan. The Journal of Social Psychology, 135(3), 351-357.
83. Luchsinger, V., Bagby, R. D. (1987). Entrepreneurship and Intrapreneurship: Behaviors, Comparisons, and Contrasts. SAM Advanced Management Journal, 52(3), 10-13.
84. Luecke, R. (2008). Entrepreneur’s Toolkit, Tools and Techniques to Launch and Grow Your Business / Girişimcinin El Kitabı, Yeni İşinizi Kurup Büyütmek İçin Gerekli Araçlar ve Teknikler. Ümit Şensoy (Çev.). Harward Business School Press / T. İş Bankası Kültür Yay.
85. Lyubomirsky, S., King, L., Diener, E. (2005). The Benefits of Frequent Positive Affect: Does Happiness Lead to Success? Psychological Bulletin, 131(6), 803-855.
86. Lyubomirsky, S., Sheldon, K. M., Schkade, D. (2005). Pursuing Happiness: The Architecture of Sustainable Change. Review of General Psychology, 9(2), 111-131.
87. McClelland, D. C. (1961). The Achieving Society. N. J.: D. Van Nostrand Co..
88. Michalos, A. C. (1985). Multiple Discrepancies Theory (MDT). Social Indicators Research, 16(4), 347-413.
89. Mowen, J. C. (1993). Consumer Behavior (3rd. Ed.). New York: Macmillan Publishing Company.
90. Mueller, S. L., Thomas, A. S. (2001). Culture and Entrepreneurial Potential: A Nine Country Study of Locus of Control and Innovativeness. Journal of Business Venturing, 6(1), 51-75.
91. Mullis, R. J. (1992). “Measures of Economic Well-Being as Predictors of Psychological Well-Being. Social Indicators Research, 26 (2), 119 - 135.
92. Myers, D. G., Diener, E. (1995). Who Is Happy? Psychological Science, 6(1), 10 - 19.
93. Naktiyok, A. (2004). İç Girişimcilik. İstanbul: Beta Yayınevi.
94. Nelson, S. K., Kurtz, J. L., Lyubomirsky, S. (2015). What Psychological Science Knows About Achieving Happiness. In S. J. Lynn, W. O’Donohue, & S. Lilienfeld (Eds.), Health, Happiness, and Well- Being: Better Living Through Psychological Science, Sage, New York, 250-271.
95. Norton Jr., I., Moore, T. W. (2006). The Influence of Entrepreneurial Risk Assessment on Venture Launch or Growth Decisions. Small Business Economics, 26(3), 215-226.
96. Oktay, Z. (2013). Kamu Çalışanlarının İç ve Dış Kontrol Odaklarının Duygusal Zekâyla İlişkisi. İdarecinin Sesi, 158, 79-84.
97. Omodei, M. M., Wearing, A. J. (1990). Need Satisfaction and Involvement in Personal Projects: Toward an Integrative Model of Subjective Well-Being. Journal of Personality and Social Psychology, 59(4), 762-769.
98. Öneren, M. (2012). İç Anadolu Bölgesindeki Genç Nüfusun Girişimcilik Eğilimleri Üzerine Bir Araştırma. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 7(2), 7-28.
99. Özdemir, L. (2015). Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi Öğrencilerinin Girişimcilik Eğilimlerinin Sosyo- Demografik Özellikler Açısından Değerlendirilmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 20, Sayı:1, 41-65.
100. Özdemir, Y., Koruklu, N. (2011). Üniversite Öğrencilerinde Değerler ve Mutluluk Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: VIII, Sayı: I, 190-210.
101. Özkan, Ş., Emsen, S., Gündoğdu, F., Aksu, H. (2003). Türkiye’de Girişimcilik ve Belirleyicileri: Marmara ve Doğu Anadolu Bölgesi Üzerine Bir Uygulama. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Fakültesi Dergisi, 58(4), 145-172.
102. Parducci, A. (1984). Value Judgments: Toward a Relational Theory of Happiness. In J. Eiser (ed.), Attitudinal Judgment, Springer, New York, 3-21.
103. Polat, D. D. (2011). Girişimcilik Motivasyonu ve İşletme Yenilikçiliği Arasındaki İlişkinin Araştırılmasına Yönelik Turizm İşletmelerinde Bir Araştırma. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 6(2), 227-254.
104. Polat, S., Aktop, E. (2010). Öğretmenlerin Duygusal Zekâ ve Örgütsel Destek Algılarının Girişimcilik Davranışlarına http://www.akademikbakis.org/eskisite/22/11.pdf Akademik Bakış Dergisi, 22, Retrieved from:
105. Robinson, P. B., Stimpson, D. V., Huefner, J. C., Hunt, H. K. (1991). An Attitude Approach to The Prediction of Entrepreneurship. Entrepreneurship: Theory and Practice, 15, 13-31.
106. Ryan, R. M., Deci, E. L. (2001). On Happiness and Human Potentials: a Review of Research on Hedonic and Eudaimonic Well-Being. Annual Review of Psychology, 52, 141-166.
107. Ryff, C. D. (1989). Beyond Ponce de Leon and Life Satisfaction: New Directions in Quest of Successful Aging. International Journal of Behavioral Development, 12(1), 35-55.
108. Sagie, A., Elizur, D. (1999). Achievement Motive and Entrepreneurial Orientation: A Structural Analysis. Journal of Organizational Behavior, 20(3), 375-387.
109. Sapmaz, F., Doğan, T. (2012). Mutluluk ve Yaşam Doyumunun Yordayıcısı Olarak İyimserlik. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(3), 63-69.
110. Saraçoğlu, M., Duran, C. (2009). Yaratıcı Girişimcinin Gelişiminde Çevrenin Rolü. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(30), 131-151.
111. Schaper, M. (2002). Understanding The Green Entrepreneur. Greener Management International, 38, 3-12.
112. Seligman, M. E. P. (2002). Authentic Happiness: Using the New Positive Psychology to Realize Your Potential for Lasting Fulfillment. New York: The Free Press, Simon and Schuster.
113. Shane, S., Locke, A. E., Collins, J. C. (2003). Entrepreneurial Motivation. Human Resource Management Review, 13(2), 257-279.
114. Sheldon, K. M., Lyubomirsky, S. (2007). Is It Possible to Become Happier? (And If So, How?). Social and Personality Psychology Compass, 1(1), 129-145.
115. Shere, J. L. (1982). Tolerance of Ambiguity as a Discriminating Variable Between Entrepreneurs and Managers. Academy of Management Annual Meeting Proceedings, New York, 404-408.
116. Sheynov, V. P. (2006). Skrytoye Upravleniye Chelovekom (Psihologiya Manipulirovaniya). Minsk: AST, Harvest.
117. Sitkin, S. B., Pablo, A. L. (1992). Reconceptualizing The Determinants of Risk Behaviour. Academy of Management Review, 17(1), 9-38.
118. Solmaz, S. A., Aksoy, Ö., Şengül, S., Sarıışık, M. (2014). Üniversite Öğrencilerinin Girişimci Kişilik Özelliklerinin Belirlenmesi: Turizm Lisans Ve Ön Lisans Öğrencileri Üzerine Bir Alan Araştırması. KMÜ Sosyal ve Ekonomı̇k Araştırmalar Dergı̇si, 16(26), 41-55.
119. Soylu, A., Şenel, D., Kalfa, V. R., Kocaalan, M. L. (2015). Girişimcilik Eğitimlerinin Öğrencilerin Girişimcilik Eğilimlerine Olan Etkilerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma: Pamukkale Üniversitesi Honaz Meslek Yüksekokulu Örneği. İşletme Araştırmaları Dergisi, 7(3), 311-335.
120. Soyşekerci, S., Akatay, A. (2004). Girişimcilik Paradigmalarında Kaymalar ve Girişimcilikte Profil Eksenleri. TSA, 8(2-3), 63-76.
121. Süral Özer, P., Topaloğlu, T. (2008). Motivasyonda Kapsam Kuramları. Serinkan, C. (Ed.), Liderlik ve Motivasyon içinde, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara, 83-103.
122. Syrovezhkin, A. A. (2012). Teoriya Schast’ya Dlya Obschestva Potrebleniya. Molodezh i Nauka: Sbornik Materialov VIII Vserossiyskoy Nauchno-Tehnicheskoy Konferentsii Studentov, Aspirantov i Molodyh Uchenyh, Posvyaschennoy 155-letiyu So Dnya Rozhdeniya K. E. Tsiolkovskogo, Retrieved from: http://conf.sfu-kras.ru/sites/mn2012/thesis/s034/s034-052.pdf
123. Talih Akkaya, D., Yıldız, E., Koldere Akın, Y. (2014). Üniversite Öğrencilerinin Girişimci Kişilik Özelliklerinin Değerlendirilmesi: Yalova Meslek Yüksekokulu Öğrencilerine Yönelik Bir Uygulama. Yalova Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(8), 108-122.
124. Teoh, H. Y., Foo, S. L. (1997). Moderating Effects of Tolerance For Ambiguity and Risktaking Propensity on The Role Conflict-Perceived Performance Relationship: Evidence From Singaporean Entrepreneurs. Journal of Business Venturing, 12(1), 67-81.
125. Tikici, M., Aksoy, A. (2009). Girişimcilik ve Küçük İşletmeler. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
126. Tunç, B. (2007). İşletmelerde Yaratıcılık, Yenilikçilik, Girişimcilik Yönetimi, Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
127. Uluköy, M., Demireli, C., Kahya, V. (2013). KOSGEB Girişimcilik Eğitimi Kurslarına Katılan Katılımcıların Girişimcilik Profiline Yönelik Bir Alan Araştırması. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 8(2), 79-96.
128. Waterman, A. S. (1993). Two Conceptions of Happiness: Contrasts of Personal Expressiveness (Eudaimonia) and Hedonic Enjoyment. Journal of Personality and Social Psychology, 64(4), 678-691.
129. Wright, M., Westhead, P. & Sohl, J. (1998). Editors Introduction: Habitual Entrepreneurs and Angel Investors. Entrepreneurship: Theory and Practice, 22(4), 5-21.
130. Yamamoto, G. T. (2009). Mobilized Marketing and the Consumer: Technological Developments and Challenges. New York: Business Science Reference.
131. Yıldırım, E. (2007). Bilgi Çağında Yaratıcılığın ve Yaratıcılığı Yönetmenin Önemi. Selçuk Üniversitesi Karaman İ.İ.B.F. Dergisi, 12(9), 109-120.