EVALUATION OF COMMUNICATION EDUCATION IN CONTEXT OF EUROPEAN QUA LIFICATION FRAMEWORK REFERENCE LEVELS: ''EXAMPLE OF KYRGYZSTAN''

Öz

To be able to raise a graduate with the profile closest to the technical qualification required by the sector,It is possible to educate graduates who adapt to the technical skills used in professional sectors. The questionnaire survey of the researchers evaluated the harmony between the sector and the universities.Education of Communication is the main subject by the sector of research. In this context, the working sector professionals,the main object is determine the point of view of the communication faculties. In this context, the universities providing communication education,In line with the scoring of sector professionals an assessment based on european qualification framework reference levels. The strengths and weaknesses of the universities that provided communication educaition in Kyrgyzstan were revealed.

Anahtar Kelimeler

• Communication Skills in European Qualifications Framework Reference Levels, Communication Education, Communication Faculty, Media Sector, Kyrgyzstan, Kyrgyzstan.

Avrupa Yeterlilikler Çerçevesi Referans Seviyeleri Üzerinden İletişim Eğitimi: “Kırgızistan Örneği”

Öz

Sektörün talep ettiği teknik kalifiye elemana en yakın profile sahip mezunu yetiştirebilmek profesyonel sektörlerde kullanılan teknik becerilere uyum sağlayan mezunlar yetiştirmek ile mümkündür. Araştırmacıların oluşturdukları anket uygulaması ile sektör ile üniversitelerin uyumları değerlendirilmiştir. Bu bağlamda Kırgızistan’da iletişim eğitimi veren üniversitelerin sektör tarafından değerlendirilmesi araştırmanın genel konusunu oluştururken, çalışma sektör profesyonellerinin, iletişim fakültelerine bakışlarının belirlenmesini temel amaç olarak gütmektedir. Bu kapsamda araştırmanın örneklemi olarak iki devlet televizyon kanalı, iki de özel televizyon kanalı seçilerek kamusal televizyon kanallarından KTR ve ELTR; özel televizyon kanallarından ise Kanal 5 ve NTS yöneticilerine ve uzmanlarına anket uygulaması yapılmış, anketlerin analizini gerçekleştirmek üzere SPSS Programından faydalanılmıştır. Bu kapsamda Bişkek’te iletişim eğitimi veren üniversiteler bağlamında profesyonellerinin puanlandırılmaları doğrultusunda Avrupa Yeterlilik Çerçevesi Referans Seviyeleri temel alınarak bir değerlendirme yapılmış, Kırgızistan’da iletişim eğitimi veren üniversitelerin güçlü ve zayıf yönleri ortaya konulmuştur

Anahtar Kelimeler

• Avrupa Yeterlilikler Çerçevesi Referans Seviyeleri, İletişim Eğitimi, İletişim Fakültesi, Medya Sektör, Kırgızistan, Kırgızistan’da iletişim eğitimi

Kaynakça

1. Altun, A. (1995). Türkiye’de Gazetecilik ve Gazeteciler. Çağdaş Gazeteciler Derneği Yayınları, Ankara.
2. Arık. B. ve Bayram, F. (2007). İletişim Eğitimi ve İletişim Akademisyenleri: Veriler Işığında Genel Bir Değerlendirme. Akdeniz İletişim Dergisi, 7:81-98.
3. Dağtaş, E. (2007). Üniversite Sanayi İşbirliği Perspektifinden Türkiye’deki İletişim Eğitimine İlişkin Bir Değerlendirme. Akdeniz İletişim Dergisi, 7:32-48.
4. İnal, A. (2007). İletişim ve Medya Çalışmalarının Disiplinlerarasılığı ve Türkiye’de İletişim Eğitimi. Akdeniz
5. İşcan, H. (2014). Kırgızistan’da Medya Sektörü’nün Değerlendirmelerine Göre Radyo, Televizyon Ve Sinema Eğitimi’nin Durumu. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İletişim Bilimleri Anabilim Dalı, Bişkek.
6. Kalaycı, Ş. (2010). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. 5. Baskı. Asil Yayın Dağıtım, Ankara.
7. Mambetakunov, M. (3 Ocak 2014). Kırgızistan Cumhuriyeti Halk Sanatçısı, Doçent, Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo, Televizyon ve Sinema Bölüm Başkanı ile gerçekleştirilen görüşme. Bişkek.
8. Özdemir, S. (2010). İletişim Fakültesi Mezunlarının İş Yaşamında; Hedefledikleri, Eğitimini Aldıkları Alanlarda Karşı Karşıya Kaldıkları İstihdam Sorunu Üzerine Bir Araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Galatasaray Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İletişim Stratejileri ve Halkla İlişkiler, İstanbul.

9. Özel, N. (2007). Üniversite Kütüphanelerinin Kataloglama Birimlerinde Çalışan Kütüphanecilerin Eğitim Gereksinimleri Üzerine Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Bilgi ve Belge Yönetimi Anabilim Dalı, Ankara.
10. Şeker, M. ve Şeker, T. (2007). İletişim Eğitiminde Temel Sorunlar ve Açmazlar. Akdeniz İletişim Dergisi, 7:99-118.
11. Tokgöz, O. (2003). Türkiye’de İletişim Eğitimi: Elli Yıllık Bir Geçmişin Değerlendirilmesi. Kültür ve İletişim, 6(1):9-32.
12. Türkiye Yükseköğretim Ulusal Yeterlilikler Çerçevesi (TYUYÇ). (2009). T.C. Yükseköğretim Kurulu Ara Raporu.
13. Varol, A. ve Çetin, D., (2004), İletişim Fakültesi Dekanları Toplantıları (1-12). Fırat Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları, 5:415-435.
14. Yaylacı, G.Ö. (2004). Kişisel Gelişim ve Kurumsal Diyalog Yönetiminde İletişim Eğitiminin Rolü. 2nd International Symposium Communication in The Millennium A Dialogue Between Turkish and American Scholars, Vol.1., İstanbul.
15. Avrupa Yeterlilik Çerçevesi (Ayç) Referans Seviyeleri (Aralık 2013). http://www.myk.gov.tr/index.php/tr/ulusal-meslek-standartlar-ana/218-avrupa-yeterllkcerceves-ayc-referans-sevyeler. (10.12.2013).
16. Ohio University Homepage: http://www.csuohio.edu. (02.03.2014).