PERCEIVED PARENTAL ATTITUDES AND SUBMISSIVE BEHAVIOURS IN PREDICTING THE ABUSE PERCEIVED BY UNIVERSITY STUDENTS IN THEIR ROMANTIC RELATIONSHIPS

Öz

This study aims to examine the perceived parental attitudes and submissive behaviours in predicting the abuse perceived by university students in their romantic relationships. The sample composed of 511 students, with 283 female (55.4%) and 228 male (44.6%), studying in Ondokuz Mayıs University in Samsun in 2016-2017 education year. As for the data analysis, the relationship between each variable was examined via Pearson Product-Moment Correlation. The data were collected using a Personal Information Form, Romantic Relationship Assessment Inventory, Submissive Behaviour Scale, and Parenting Styles Scale. The results indicate the existence of a significant relationship between the parental attitudes, romantic relationships and submissive behaviours

Anahtar Kelimeler

• Romantic Relationship, Abuse, Parental Attitudes, Submissive Behaviour, University Students

Üniversite Öğrencilerinin Romantik İlişkilerinde Algıladıkları İstismarı Yordamada Algılanan Anne Baba Tutumları ve Boyun Eğici Davranışlar

Öz

Araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerinde algıladıkları istismarı yordamada algılanan anne baba tutumları ve boyun eğici davranışları incelemektir. Çalışmada 2016-2017 eğitim-öğretim yılı içerisinde Samsun ilinde Ondokuz Mayıs Üniversitesinde öğrenim gören 283 kız öğenci (55.4 %) ve 228 (44.6 %) erkek öğrenci olmak üzere toplam 511 öğrenciye ulaşılmıştır. Verilerin analizinde değişkenlerin birbiri ile ilişkisi Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu kullanılarak incelenmiştir. Araştırmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Romantik İlişkiyi Değerlendirme Ölçeği, Boyun Eğici Davranışlar Ölçeği ve Çocuk Yetiştirme Tazları Ölçeği ile toplanmıştır. Bu araştırma sonuçlarına göre üniversite öğrencilerinin algıladıkları anne-baba tutumları ile romantik ilişkileri ve boyun eğici davranışları arasında anlamlı ilişki olduğu belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• Romantik İlişki, İstismar, Anne Baba Tutumu, Boyun Eğici Davranış, Üniversite Öğrencileri

Kaynakça

1. Adler-Baeder, F., Kerpelman, J.L., Schramm, D.G., Higgenbotham, B. & Paulk, A. (2007). The impact of relationship education on adolescents of diverse backgrounds. Family Relations, 56, 291-303.
2. Alikaşifoğlu, M. (2008). Ergenlerde davranışsal sorunlar. İ.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sürekli Tıp Eğitimi Etkinlikleri, Adölesan Sağlığı II, Sempozyum Dizisi No:63.
3. Aluede, O., Imhonde, H. & Eguavoen, A. (2006). Academic, career and personal needs of Nigerian university students. Journal of Instructional Psychology, 33 (1), 50- 57.
4. Aslan, D., Vefikuluçay, D., Zeyneloğlu, S., Erdost, T. & Temel, F. (2008). Ankara’da iki hemşirelik yüksekokulunun birinci ve dördüncü sınıflarında okuyan öğrencilerinin flört şiddetine maruz kalma, flört ilişkilerinde şiddet uygulama durumlarının ve bu konudaki görüşlerinin saptanması araştırması. Hacettepe Üniversitesi Kadın Sorunları Araştırma ve Uygulama Merkezi, Teknik Rapor. Ankara. Erişim: 10.05.2012, http://www.huksam. hacettepe.edu.tr/Turkce/SayfaDosya/flort_siddeti.pdf
5. Burgess, A.W., Hartman C. R. & Clements P. T. (1995). Biology of memory and childhood trauma. Journal of Psycholsocial Nursing 33(3), 16-26.
6. Buss, D.M. & Craik, K.H. (1986). Acts, dispositions and clinical assessment: Thepsychopathology of everydayconduct. Clinical Psychology Review, 6, 387-406.
7. Büyükşahin, A. (2006). Yakın ilişkilerde bağlanım: Yatırım modelinin bağlanma stilleri ve bazı ilişkisel değişkenler yönünden incelenmesi. Doktora tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
8. Craparo, G., Gori, A., Petruccelli, I., Cannella, V. & Simonelli, C. (2014). Intimate partner violence: Relationships between alexithymia, depression, attachment styles and copingstrategies of batteredwomen. The Journal of Sexual Medicine, 11(6), 1484- 1494.

9. Erkuş, A. (2011). Davranış bilimleri için bilimsel araştırma süreci. Ankara: Seçkin Yayınları.
10. Erwin, P. (2000). Çocuklukta ve ergenlikte arkadaşlık. (Çev. Osman Akınhay). İstanbul: Alfa Kitabevi.
11. Etchevery, P.E., Le, B. & Charania, M.R. (2008). Perceived versus reported social referent approval and romantic relationship commitmentand persistence. Personal Relationships, 15, 281-295.
12. Flowers, R.B. (2009). Dating violence. college crime: A statistical study of offences on american campuses. First Edition, North Carolina: McFarland & Company, Inc,
13. Gilbert, P. ve Allan, S. (1994). Assertiveness, submissive behaviour and social comparison. British Journal of Clinical Psychology, 33(3), 295-306.
14. Güneş, G., Kaya, M. & Pehlivan, E. (2000). Tıp fakültesi öğrencilerinin ailelerinde kadına yönelik aile içi şiddetle ilgili bir araştırma. Toplum ve Hekim, 15, 391-397.
15. Kağıtçıbaşı, Ç. (2008). Günümüzde insan ve insanlar, sosyal psikolojiye giriş. İstanbul.
16. Karabacak, A., Kodan Çetinkaya, S. (2015). Üniversite öğrencilerinin şiddet kabul düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 1(1), 13-21.
17. Kaya, M., Güneş, G., Kaya, B. & Pehlivan, E. (2004) Tıp Fakültesi öğrencilerinde boyun eğici davranışlar ve şiddetle ilişkisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 5, 5-10.
18. Kılınçer, A. S. & Tuzgöl Dost, M. (2013). Romantik ilişkiyi değerlendirme ölçeğinin geliştirilmesi. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 4(1), 15-32.
19. Kirkpatrick, L. A., & Davis, K. E. (1994). Attachment style, gender, and relationship stability: A longitudinal analysis. Journal of Personality and Social Psychology, 66(3), 502-512.
20. Koç, M., Bayraktar, B. & Çolak, S. (2010). Üniversite öğrencilerinde boyun eğici davranışlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 28(1), 257-80.
21. Köknel, O. (2000). Bireysel ve toplumsal şiddet. (2.Basım). İstanbul: Altın Kitaplar Yayınevi.
22. Lewis, S. F., & Fremouw, W. (2001). Datingviolence: A criticalreview of the literature. Clinical Psychology Review, 21(1), 105-127.
23. Mayda, A.S., Gerçek, Ç. G., Güneş, C., Hüseyinoğlu, A., Güler, M.B. & Yıldırım, A. (2009). Tıp fakültesi öğrencilerinde depresif belirti sıklığının demografik özellikler, sigara, alkol, madde kullanımı, baskın el ve şiddete meruz kalma ile ilişkisi. TÜBAV Bilim Dergisi, 2(4):476-83
24. National Institue of Justice (2000). Extent, nature, and consequences of intimate partner violence. Research Report, U.S. Erişim: 27.06.2012, https://www.ncjrs. gov/pdffiles1/nij/181867.pdf
25. Özkan, İ. A. & Özen, A. (2008). Öğrenci hemşirelerde boyun eğici davranışlar ve benlik saygısı arasındaki ilişki. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni, 7 (1), 53-58.
26. Palut, B. (2008). Düşünme stilleri ve anne baba tutumları arasındaki ilişki. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 1-11
27. Rickert, V.I., Wiemann, C.M., Vaughan, R.D. & White, J.W. (2004). Rates and risk factors for sexual violence among an ethnically diverses ample of adolescents. Arch Pediatr Adolesc Med, 158, 1132-1139.
28. Sabri, B., Renner, L. M., Stockman, J. K., Mittal, M. & Decker, M. R. (2014). Risk factorsfor severe intimate partner violence and violence-relate dinjuries among women in India. Women & Health, 54(4), 281-300.
29. Şahin, N. H. & Şahin, N. (1992). Adoles centguilt, shame, and depression in relation to sociotropy and autonomy. Paperpresented at the World Congress of Cognitive Therapy, Toronto, Canada.
30. Saltzman, L., Fanslow, J.L., McMahon, P.M. & Shelley, G.A. (2002). Intimate partner violence surveillance: Uniform definitions and recommended data elements, version 1.0. Atlanta (GA): Centers for Disease Control http://www.cdc.gov/ncipc/pubres/ipv_surveillance/intimate%20partner%20violence.pdf Prevention. Erişim: 13.08.2012,
31. Savaşır I. & Şahin N.H. (1997). Boyun eğici davranışlar ölçeği. Bilişsel-davranışçı terapilerde değerlendirme: Sık kullanılan ölçekler. Ankara: Özyurt Matbaacılık,
32. Saydam, R., & Gençöz, T. (2005). Aile ilişkileri, ebeveynin çocuk yetiştirme tutumu ve kendilik değerinin gençler tarafından belirtilen davranış problemleri ile olan ilişkisi. Türk Psikoloji Dergisi, 20(55), 61-74.
33. Şirvanlı Özen, D. (2006). Ergenlerde akran zorbalığına maruz kalmanın yaş, çocuk yetiştirme stilleri ve benlik imgesi ile ilişkisi. Türk Psikoloji Dergisi, 21 (58), 77-94.
34. Solmuş, T. (2003). Romantik bağlanma II: İlişkisel değişkenler ve ilişki süreci. Türk Psikoloji Bülteni. 9 (28-29), 99-108.
35. Sümer, N. & Güngör, D. (1999). Çocuk yetiştirme stillerinin bağlanma stilleri, benlik değerlendirmeleri ve yakın ilişkiler üzerindeki etkisi. Türk Psikoloji Dergisi, 14(44), 35-62.
36. Steinberg, L. (2007). Ergenlik (Edt: F. Çok). Ankara: İmge Kitapevi.
37. Thompson, A., Hollis, C. & Richards, D. (2003). Authoritarian parenting attitudes as a risk for conduct problems. Results from a British national cohort study. European Child & Adolescent Psychiatry, 12, 84-91.
38. Vollmayr, B. & Henn, F. A. (2003). Stress models of depression. Clinical Neuroscience Research, 3, 245–251.
39. WHO (2013). Global and regional estimates of violence against women: Prevalence and health effects of ıntimate http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/85239/1/9789241564625_eng.pdf violence and non-partner sexual violence.
40. Yavuzer, H. (2004). Çocuk psikolojisi (26. Baskı). İstanbul: Remzi Kitapevi Yayıncılık.
41. Yıldırım, İ. (2004). Lise öğrencilerinde boyun eğici davranışların yaygınlığı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 220–228.
42. Yount, K.M., Pham, H.T., Minh, T.H., Krause, K.H., Schuler, S.R., Anh, H T. & Kramer, M. R. (2014). Violence in childhood, attitudes about partner violence and partner violence perpetration among men in Vietnam. Annals of Epidemiology, 24(5), 333-339.