Diversity Management on The Social Media: A Case Study

Öz

In parallel with the development of information technologies and the internet, social media is continually evolving. Social media plays a vital role in the management of the differences between employees, especially regarding organizations. Organizations should be against the language, religion, race, sect, color and gender distinction in both their employees and society due to their social citizenship duties. In this sense, it is observed that social media is being used by organizations for the proper management of these differences. This study aims to examine the policies and strategies developed by an enterprise that implements the management of differences in social media. By using a purposive sampling method in the research, a company’s statements about differences have been examined. As a result of the content analysis, it was determined that the company had shares giving importance on religion, ethnicity, sexual orientation, disability cultural and political differences. It is believed to prevent discrimination when companies post diversity management practices on social media accounts, which are high-impact, and on the companies’ website and they add to their employee manuals by writing their measures. This study has also presented several recommendations for practitioners and researchers.

Anahtar Kelimeler

• Diversity Management,Discrimination,Inequity,Social Media,Case Study

Sosyal Medyada Farklılıkların Yönetimi: Bir Vaka İncelemesi

Öz

Bilgi teknolojileri ve internetin gelişimine paralel olarak, sosyal medya sürekli olarak dönüşmektedir. Sosyal medya özellikle işletmeler açısından çalışanlar arasındaki farklılıkların doğru yönetilmesi sürecinde önemli bir rol üstlenmektedir. İşletmeler toplumsal vatandaşlık görevleri gereği, hem çalışanları arasında hem de toplumda dil, din, ırk, mezhep, renk ve cinsiyet ayrımının karşısında olmalıdır. Bu anlamda bu farklılıkların doğru yönetilmesi için çağdaş kitle iletişim araçlarından sosyal medyanın örgütler tarafından kullanılmaya başlandığı gözlenmektedir. Bu kapsamda yapılan araştırmanın amacı sosyal medyada farklılıkların yönetimini uygulayan bir işletmenin geliştirdiği politika ve stratejilerini incelemektir. Araştırmada amaçlı/yargısal örnekleme yöntemi kullanılarak, bir işletmenin farklılıklarla ilgili açıklamaları incelenmiştir. İçerik analizi sonucunda, işletmenin din, etnik köken, cinsel tercih, engellilik, kültürel ve siyasi farklılıklara önem veren paylaşımlarda bulunduğu belirlenmiştir. İşletmelerin farklılıkların yönetimi uygulamalarını etki gücü yüksek olan sosyal medya hesaplarından ve şirket internet sitesinden paylaşmalarının ve bu konudaki önlemlerini yazılı hale getirerek çalışan kılavuzlarına eklemelerinin ayrımcılığı engelleyebileceği düşünülmektedir. Araştırmada ayrıca uygulayıcılar ve araştırmacılar açısından çeşitli öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Farklılıkların yönetimi,Ayrımcılık,Eşitsizlik,Sosyal medya

Kaynakça

1. Airporthaber (14 Haziran 2017). THY’den sosyal medya yasağı! http://www.airporthaber.com/thy-haberleri/thyden-ucucu-ekiplere-yeni-yasak.html?fb_ comment_id=1751029688259299_1768447243184210, Erişim Tarihi: 20.10.2018.
2. Arslan, Y. (2018). Öğretmenlerin farklılıkların yönetimi yaklaşımlarına ilişkin algıları ile örgütsel mutluluk algıları arasındaki ilişki (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Kocaeli Üniversitesi, Kocaeli.
3. Atasoy, Z. (2012). Farklılıkların yönetimi: Üniversite öğrencilerinin ayrımcılık algısının öğrenci başarı düzeyine etkisi üzerine bir araştırma (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, Karaman.
4. Ashforth, B. E. ve Mael, F. (1989). Social identity theory and the organization. Academy of Management Review, 14(1), 20-39.
5. Ashraf, S. (10 July 2015). How the world’s top 7 airlines use social media. https://locowise.com/blog/how-the-worlds-top-7-airlines-use-social-media, Erişim Tarihi: 30.11.2018.
6. Balyer, A., & Gündüz, Y. (2010). Yönetici ve öğretmenlerin okullarında farklılıkların yönetimine ilişkin algılarının incelenmesi. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 32, 25-43.
7. Bateman, T. S. ve Zeithaml, C. P. (1993). Management: Function and strategy (2nd Ed.. Homewood, IL: Irvin.
8. Belloda, Ç. (2016). Farklılıkların yönetimi ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişki: Kosova – Prizren ili ilk ve ortaöğretim devlet okullarında yapılan bir araştırma (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Trakya Üniversitesi, Edirne.

9. Bulşu, Ç. (2017). Farklılıkların yönetiminin örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyetine etkisi: İstanbul'daki 4 ve 5 yıldızlı otel işletmesi çalışanlarına yönelik bir araştırma (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Batman Üniversitesi, Batman.
10. Doğan Haber Ajansı (14 Haziran 2017). THY’den çalışanlarına ‘sosyal medya’ uyarısı. Hürriyet Gazetesi, http://www.hurriyet.com.tr/thyden-calisanlarina-sosyal-medya-uyarisi-40489091, Erişim Tarihi: 26.11.2018.
11. Esty, K., Griffin R. ve Schorr-Hirsh, M. (1995). Workplace diversity. A managers guide to solving problems and turning diversity into a competitive advantage. Avon, MA: Adams Media Corporation.
12. Facebook (2018). https://www.facebook.com/turkishairlinesTR/, Erişim Tarihi: 04.11.2018.
13. Gökçen, A. ve Çavuş, M. F. (2014). Farklılık yönetimiyle örgütlerde yabancılaşmanın önlenmesi: Yazınsal derleme. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (ASOS Journal), 2(1), 525-533.
14. Güler, F. N. (2012). Farklılıkların yönetimi anlayışı çerçevesinde mobbing davranışı: Bolu ili beyaz et sektöründe bir araştırma (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
15. Green, K. A., López, M., Wysocki, A., & Kepner, K. (2002). Diversity in the workplace: Benefits, challenges, and the required managerial tools. University of Florida, 1(4), 1-3.
16. Instagram (2018). https://www.instagram.com/turkishairlines/?hl=tr, Erişim Tarihi: 04.11.2018.
17. Işıklı, İ. (2012). İşyeri kurallarına uymayan işçi tazminatsız çıkartılabilir mi? https://www.dunya.com/kose-yazisi/isyeri-kurallarina-uymayan-isci-tazminatsiz-cikartilabilir-mi/13220, Erişim Tarihi: 05.11.2018.
18. İnvenoa (2018). Çalışma ilkeleri ve davranış kuralları. http://www.invenoa.com/doc/CP.tr.pdf, Erişim Tarihi: 05.11.2018.
19. İş Kanunu (2003). 10/6/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu. http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.4857.pdf, Erişim Tarihi: 05.11.2018.
20. Johan, M. R. M., & Noor, A. Z. M. (2013). The role of corporate communication in building organization’s corporate reputation: an exploratory analysis. Interdisciplinary Journal of Contemporary Research in Business, 4(12), 1230-1240.
21. Karan, U. (2018). İfade özgürlüğü: Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru el kitapları serisi – 2. Ankara: MRK Baskı ve Tanıtım Hizmetleri.
22. Keklik, B., Kılıç, R., Yıldız, H. ve Yıldız, B. (2015). Sanal kaytarma davranışlarının örgütsel öğrenme kapasitesi üzerindeki etkisinin incelenmesi. Business and Economics Research Journal, 6(3), 129-144.
23. Kızıl, Y. (2011). Örgütlerde farklılıkların yönetiminin örgüt iklimi üzerine etkisi ve bir uygulama (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Niğde Üniversitesi, Niğde.
24. Koçel, T. (2018). İşletme yöneticiliği. İstanbul: Beta Yayınevi.
25. Kurtulmuş, M. (2014). Farklılıkların yönetiminin öğretmenlerin örgütsel bağlılıklarına ve vatandaşlık davranışlarına etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Dicle Üniversitesi, Diyarbakır.
26. Küçük, F. (2005). Kurum imajı açısından kurumsal iletişim. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 3(2), 45-52.
27. Li, A. (29 October 2012). Top 10 Airlines with highest social media engagement this week. https://mashable.com/2012/10/28/airlines-social-media/#16VglXqgjuqy, Erişim Tarihi: 31.11.2018.
28. Litvin, D. R. (1997). The discourse of diversity: From biology to management. Organization, 4(2), 187-209.
29. Majidli, F. (2017). Mobbing ile mücadelede farklılıkların yönetiminin önemi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
30. McGrath, J. E., Berdahl, J. L. ve Arrow, H. (1995). Traits, expectations, culture and clout: The dynamics of diversity in work groups. In S. Jackson, & M. Ruderman (Eds.), Diversity in Work Teams (pp. 17-45). Washington, DC: American Psychological Association.
31. Monitera (2011). Sosyal medyada havayolları analizi, https://www.slideshare.net/monitera/sosyal-medyada-havayollar-analizi, Erişim Tarihi: 26.11.2018.
32. Monitera (2018). https://www.monitera.com/tr/hakkimizda, Erişim Tarihi: 01.12.2018.
33. Nart, S. (2018). Sosyal medyanın iletişimdeki rolü. İçinde H. Yıldız (Ed.), Sosyal medyanın iş yaşamındaki yeri (ss. 261-279). İstanbul: Beta Yayıncılık.
34. Noorzad, M. F. (2018). Exploring the effects of diversity management on organizational climate (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
35. Okay, A. (2005). Kurumsal iletişim ve kurum kimliği. İçinde R. Akyürek (Ed.), Kurumsal iletişim yönetimi (s. 1-22). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları. Örücü E. ve Yıldız H. (2014). İşyerinde kişisel internet ve teknoloji kullanımı: Sanal kaytarma. Ege Akademik Bakış, 14(1), 99-114.
36. Özel, E. K. (2014). Çalışanların Twitter kullanımının, kurum imajına etkisi: Türkiye’de bir anket çalışması. Journal of Yasar University, 9(35), 6138-6158.
37. Öztürk, E. (14 Haziran 2017) https://www.teknolojioku.com/sosyal-medya/thyden-calisanlarina-sosyal-medya-yasagi-5a28fcad18e540630d1e0ef4, Erişim Tarihi: 19.07.2018.
38. Point, S. ve Singh, V. (2003). Defining and dimensionalising diversity: Evidence from corporate websites across Europe. European Management Journal, 21(6), 750-761.
39. Purtaş, S. (2018). Farklılıkların yönetiminin, kurumsal itibar ve işletme performansı üzerine etkileri: Kahramanmaraş tekstil sektöründe bir alan araştırması (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Kahramanmaraş.
40. Sabah Gazetesi (15 Haziran 2017). https://www.sabah.com.tr/ekonomi/2017/06/15/hostesim-demek-yasak. Sabah Gazetesi, Erişim Tarihi: 23.11.2018.
41. Seymen, O. A. (2005). Örgütlerde kültürel çeşitlilik olgusu, boyutları ve etkin yönetimi konusunda farklı yaklaşımlar: Yazınsal bir derleme. İÜ İşletme İktisadı Enstitüsü Yönetim Dergisi,16(50), 3-23.
42. Skytrax (2015). The world’s top 100 airlines 2015. https://www.worldairlineawards.com/the-worlds-top-100-airlines-2015/, Erişim Tarihi: 30.11.2018.
43. Sonnenschein, W. (1999). The diversity toolkit: How you can build and benefit from a diverse workforce. New York: McGraw Hill Professional.
44. Sophia van Zyl, A. (2009). The impact of Social Networking 2.0 on organisations. The Electronic Library, 27(6), 906-918.
45. Sosyal Medya Kulübü (01 Kasım 2012). THY sosyal medya kullanımında ilk 10 içinde. http://sosyalmedyakulubu.com.tr/sosyalmedya/thy-sosyal-medya-kullaniminda-ilk-10-icinde.html/, Erişim Tarihi: 26.11.2018.
46. Sürgevil, O. (2008). Farklılık ve işgücü farklılıklarının yönetimine analitik bir yaklaşım (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
47. Sürgevil, O. ve Budak, G. (2008). İşletmelerin farklılıkların yönetimi anlayışına yaklaşım tarzlarının saptanmasına yönelik bir araştırma. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(4), 65-96.
48. Tajfel, H. ve Turner, J. C. (1979). An Integrative Theory of Intergroup Conflict. In W. G. Austin, & S. Worchel (Eds.), The Social Psychology of Intergroup Relations (pp. 33-47). Monterey, CA: Brooks/Cole.
49. Toksa, H. (2012). Farklılıkların yönetiminde liderin hareket seçeneklerinin, grup performansı üzerindeki etkileri (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
50. Türesin Tetik, H. (2018). Sosyal medyanın iletişimdeki rolü. İçinde H. Yıldız (Ed.), Sosyal medyanın iş yaşamındaki yeri (ss. 317-339). İstanbul: Beta Yayıncılık.
51. Türk Hava Yolları (2018a). https://www.turkishairlines.com/tr-tr/basin-odasi/hakkimizda/, Erişim Tarihi: 05.11.2018.
52. Türk Hava Yolları (2018b). https://turkishairlines.ssl.cdn.sdlmedia.com/ 636727799448322866PB.pdf, Erişim Tarihi: 05.11.2018.
53. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (1982). Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti (26. md.). Kanun No: 2709.
54. Twitter (2018). https://twitter.com/tk_tr, Erişim Tarihi: 04.11.2018.
55. Usta, Ö. Ç. (2018). İşletmelerde farklılıkların yönetimi ve işten ayrılma niyetine etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi, İstanbul.
56. Yıldız, B. ve Yıldız, H. (2015). İş yaşamındaki sanal kaytarma davranışlarının hukuki yönden incelenmesi. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 13(3), 1-17.
57. Yıldız, H. ve Tani, E. (2018). Diversity management on social media: The case of Turkish Airlines. 1st International EMI Entrepreneurship Social Sciences Congress Abstract E-Book (p. 86), 27-29 April 2018, Lefkosa, Cyprus.