Sosyal Çalışmacı Adaylarının Koşulsuz Kendini Kabul Etme ve Merhamet Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Koşulsuz kendini kabul; bireyin kendi varlığından bağımsız olarak sadece davranışlarını, düşüncelerini ve duygularını akılcı sınırlar içinde iyi ya da kötü olarak değerlendirerek kendine olumlu değer vermesidir. Sosyal çalışmacı adayı öğrencilerin koşulsuz kendini kabul özelliklerinin gelişmiş olması, yardıma ihtiyacı olan bireylere yönelik etkin sosyal hizmet sunumu açısından önemlidir. Bu araştırmanın amacı; sosyal çalışmacı adayı öğrencilerin koşulsuz kendini kabul düzeylerinin açıklanmasında merhametin ve çeşitli demografik değişkenlerin rolünün incelenmesidir. Araştırma nicel araştırma yöntemine dayalı olarak ilişkisel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini iki devlet üniversitesinin sosyal hizmet lisans programında öğrenim gören ve seçkisiz olarak belirlenen 370 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Koşulsuz Kendini Kabul Ölçeği, Merhamet Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler ANOVA, t testi ve çoklu regresyon analizi kullanılarak incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda; katılımcıların koşulsuz kendini kabul düzeyleri ile merhamet düzeyleri arasında düşük düzeyde, olumlu yönde ve anlamlı bir ilişkinin olduğu belirlenmiştir. Öğrenim görülen üniversite, sınıf düzeyi ve ailesinin ekonomik durumu farklı olan gruplar arasında koşulsuz kendini kabul düzeyi açısından anlamlı farklılık yokken, katılımcıların cinsiyeti, algılanan anne-baba tutumları ve dini inançları uygulama sıklığı ile koşulsuz kendini kabul düzeyi arasında anlamlı farklılık bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• koşulsuz kendini kabul
• merhamet
• sosyal çalışmacı adayı
• sosyal hizmet
• üniversite öğrencisi

Examining the Relationship between Compassion Levels and Unconditional Self-Acceptance of Social Worker Candidates

Öz

Unconditional self-acceptance is the individual's self-appreciation only by evaluating his/her behaviors, thoughts and emotions as good or bad within rational limits, regardless of his own existence. The fact that social worker candidates have improved unconditional self-acceptance characteristics is important in terms of providing effective social services for individuals who need help. The aim of this study is to examine the role of compassion and various demographic variables in the explanation of unconditional self-acceptance levels of social worker candidates. The research was carried out by using relational screening model based on quantitative research method. The sample of the research consists of randomly selected 370 students studying in the social work undergraduate program of two state universities. Unconditional Self Acceptance Scale, Compassion Scale and Personal Information Form were used as data collection tools in the study. The data obtained were analyzed using ANOVA, t test and multiple regression analysis. As a result of the research, it was determined that there is a low, positive, and significant relationship between the unconditional self-acceptance level and the compassion level of the participants. While there is no significant difference in the unconditional self-acceptance level among the groups studying at different universities, and having different grade levels and economic conditions, a significant difference was found between the unconditional self-acceptance level and gender, the perceived parental attitude and the frequency of applying religious beliefs.

Anahtar Kelimeler

• Unconditional Self-Acceptance
• Compassion
• Social Worker Candidates
• social service
• university student

Kaynakça

1. Acun-Kapıkıran, N., & Kapıkıran, Ş. (2010). Koşulsuz kendini kabul ölçeğinin Türk üniversite öğrencileri için geçerliği ve güvenirliği. Kriz Dergisi, 18(1), 33-44.
2. Adams, R. E., Boscarino, J. A., & Figley, C. R. (2006). Compassion fatigue and psychological distress among social workers: A validation study. American Journal of Orthopsychiatry, 76(1), 103-108. doi:10.1037/0002-9432.76.1.103
3. Adana, F., & Kutlu, Y. (2009). Anne-baba tutumlarının adolesanların kendilik kavramı üzerine etkisi. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 12(2), 18-23.
4. Akdeniz, S., & Deniz, M. E. (2016). Merhamet ölçeğinin Türkçe'ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 4(1), 50-61.
5. Badger, K., Royse, D., & Craig, C. (2008 ). Hospital social workers and ındirect trauma exposure: An exploratory study of contributing factors. Health & Social Work, 33(1), 63-71. doi:10.1093/hsw/33.1.63
6. Barnard, L. K., & Curry, J. F. (2011). Self-compassion: Conceptualizations, correlates and interventions. Review of General Psychology, 15(4), 289-303. doi:10.1037/a0025754
7. Başer, D., & Tekin, H. H. (2019). Sosyal hizmet öğrencilerinin merhamet ve özgecilik düzeylerinin incelenmesi. M. Kırlıoğlu, & H. H. Tekin içinde, Güncel Sosyal Hizmet Çalışmaları (s. 82-89). Konya: Çizgi Kitabevi.
8. Baybek, H., & Yavuz, S. (2005). Muğla Üniversitesi öğrencilerinin benlik saygılarının incelenmesi. Muğla Üniversitesi SBE Dergisi, 14, 73-95.

9. Berger, E. M. (1952). The relation between expressed acceptance of self and expressed acceptance of others. The Journal of Abnormal and Social Psychology, 47(4), 778–782. doi:10.1037/h0061311
10. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (24. b.). Ankara: Pegem Akademi.
11. Chamberlain, J. M., & Haaga, D. A. (2001). Unconditional self-acceptance and psychological health. Journal of Rational-Emotive & Cognitive-Behavior Therapy, 19(3), 163-176. doi:10.1023/A:1011189416600
12. Chang, E. C. (2006). Conceptualization and measurement of adaptive and maladaptive aspects of performance perfectionism: Relations to personality, psychological functioning, and academic achievement. Cognitive Therapy and Research, 30, 677-697. doi:10.1007/s10608-006-9060-7
13. Corey, G. (2017). Theory and practice of counseling and psychotherapy . Cengage Learning: Boston.
14. Cucu-Ciuhan, G., & Dumitru, I. E. (2017). Unconditional self-acceptance, functional and dysfunctional negative emotions, and self-esteem as predictors for depression in adolescents: A brief pilot study conducted in Romania. Journal of Experiential Psychotherapy, 20(4), 30-38.
15. Digiusepte, R. A., Doyle, K. A., Dryden, W., & Backx, W. (2014). A practitioner's guide to rational emotive behavior therapy. USA: Oxford University Press.
16. Dilmaç, B., Deniz, M., & Deniz, M. E. (2009). Üniversite öğrencilerinin öz-anlayışıları ile değer tercihlerinin incelenmesi. Değerler Eğitimi Dergisi, 7(18), 9-24.
17. Dryden, W., David, D., & Ellis, A. (2010). Rational emotive behavior therapy. Dobson, K. S. (Ed.). (s. ). . Handbook of Cognitive Behavioral Therapies (s. 226-276). içinde New York, USA: The Guilford Press.
18. Ellis, A. (1999). How to make yourself happy. Atascadero, CA: Impact.
19. Ellis, A. (2005). The myth of self-esteem: How rational emotive behavior therapy can change your life forever. Amherst, NY: Prometheus Books.
20. Erbay, E., & Sevin, Ç. (2013). Hacettepe Üniversitesi sosyal hizmet 4. sınıf öğrencilerinin eğitim süreçlerine ve gelecekteki meslek yaşamlarına ilişkin görüşleri. Toplum ve Sosyal Hizmet, 24(1), 25-39.
21. Flett, G. L., Besser, A., Davis, R. A., & Hewitt, P. L. (2003). Dimensions of perfectionism, unconditional self-acceptance, and depression. Journal of Rational-Emotive and Cognitive-Behavior Therapy, 21(2), 119-138.
22. Gedik, G. (2018). Bilinçli farkındalık ve kendini kabul. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(71), 615-626.
23. Gilbert, P. (2009). Introducing compassion-focused therapy. Advances in Psychiatric Treatment, 15, 199-208. doi:10.1192/apt.bp.107.005264
24. Gündüzoğlu, N. Ç., Akın-Korhan, E., Kuzeyli-Yıldırım, Y., Şenuzun-Aykar, F., & Üstün, Ç. (2019). Hemşirelik öğrencilerinde merhamet düzeyi. Journal of Human Rhythm, 5(2), 104-116.
25. Haica, C. C. (2013). Gender differences in quality of life, intensity of dysfunctional attitudes, unconditional self-acceptance, emotional distress and dyadic adjustment of infertile couples. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 78, 506-510. doi:10.1016/j.sbspro.2013.04.340
26. Hoffman, L., Lopez, A. J., & Moats, M. (2013). Humanistic Psychology and Self-Acceptance . M. E. Bernard içinde, The Strength of Self-Acceptance Theory, Practice and Research (s. 3-18). New York: Springer .
27. Hökelekli, H. (2008). Merhamet. Dem Dergisi, 1(4), 78-84.
28. Huck, S. W. (2012). Reading statistics and research (6th ed.). Boston: Pearson.
29. Jay Miller, J., Lee, J., Shalash, N., & Poklembova, Z. (2019). Self-compassion among social workers. Journal of Social Work, 1-15. doi:10.1177/1468017319829404
30. Jibeen, T. (2017). Unconditional self acceptance and self esteem in relation to frustration ıntolerance beliefs and psychological distress. Journal of Rational-Emotive & Cognitive-Behavior Therapy, 35, 207–221. doi:10.1007/s10942-016-0251-1
31. Kadushin, A., & Kadushin, G. (2016). Sosyal Hizmet Görüşme Teknikleri. Ankara: Nika Yayınevi.
32. Kapoulitsas, M., & Corcoran, T. (2014). Compassion fatigue and resilience: A qualitative analysis of social work practice. Qualitative Social Work: Research and Practice, 14(1), 86-101. doi:10.1177/1473325014528526
33. Karasar, N. (2008). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
34. Karslı, N. (2017). Gençlerde özsaygı-dindarlık ilişkisi. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 4(6), 16-46. Kımter, N. (2011). Üniversiteli gençlerde dindarlık ile benlik saygısı arasındaki ilişki üzerine bir araştırma. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(2), 39-60.
35. Kirby, J. N., Tellegen, C. L., & Steindl, S. R. (2017). A meta-analysis of compassion-based ınterventions: Current state of knowledge and future directions. Behavior Therapy, 48(6), 778-792. doi:10.1080/08870446.2019.1699090
36. Kişi, F. A. (2019). Üniversite öğrencilerinde koşulsuz kendini kabulün algılanan stres ile ilişkisi ve anne kabul/reddinin bu ilişkideki aracı rolü (basılmamış yüksek lisans tezi) . İstanbul: Işık Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü .
37. Kuyumcu, B., & Rohner, R. P. (2018). The relation between remembered parental acceptance in childhood and self‐acceptance among young Turkish adults. International Journal of Psychology, 53(2), 126-132. doi:10.1002/ijop.12277
38. Murdock, N. L. (2016). Theories of counseling and psychotherapy: A case approach (4. b.). New York: Pearson.
39. Nas, E., & Sak, R. (2020). Merhamet ve merhamet odaklı terapi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 64-84.
40. Neff, K. D. (2003). The development and validation of a scale to measure self-compassion. Self and Identity, 2(3), 223-250.
41. Polat, F. N., & Erdem, R. (2017). Merhamet yorgunluğu düzeyinin çalışma yaşam kalitesi ile ilişkisi: sağlık profesyonelleri örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26, 291-312.
42. Pommier, E. A. (2011). The compassion scale. Dissertation Abstracts International Section A: Humanities and Social Sciences, 72, 1174.
43. Popov, S., Radanović, J., & Biro, M. (2016). Unconditional self-acceptance and mental health in ego-provoking experimental context. Suvremena Psihologija, 19(1), 71-80. doi:10.21465/2016-SP-191-06
44. Porada, K., Sammut, S., & Milburn, M. (2018). Empirical investigation of the relationships between irrationality, self-acceptance, and dispositional forgiveness. Journal of Rational-Emotive & Cognitive-Behavior Therapy volume, 36, 234-251. doi:10.1007/s10942-017-0284-0
45. Rogers, C. R. (1957). The necessary and sufficient conditions of therapeutic personality change. Journal of Consulting Psychology, 21(2), 95-103. doi:10.1037/h0045357
46. Rosenberg, M. (1965). Society and the adolescent self image. Princeton : Princeton University Press.
47. Schopenhauer, A. (2007). Merhamet. (Z. Kocatürk, Çev.) İstanbul: Dergâh Yayınları.
48. Schultz, D. P., & Schultz, S. E. (2005). Theories of personality (8th ed.). California: Thomson Wadsworth.
49. Scott, J. (2007). The effect of perfectionism and unconditional self-acceptance on depression. Journal of Rational-Emotive & Cognitive-Behavior Therapy, 25, 35–64.
50. Sezer, Ö., & Oğuz, V. (2010). Üniversite öğrencilerinde kendilerini değerlendirmelerinin ana baba tutumları ve bazı sosyo demografik değişkenler açısından incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(3), 743-758.
51. Sezer, Ö., & Yıldırım, O. (2018). Üniversite öğrencilerinin algılanan anne baba tutumlarına göre kendilerini değerlendirmelerinin ve kardeş ilişkilerinin incelenmesi. Aile Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, 1(1), 86-117.
52. Singh, P., King-Shier, K., & Sinclair, S. (2020). South Asian patients’ perceptions and experiences of compassion in healthcare. Ethnicity & Health, 25, 1-19. doi:10.1080/13557858.2020.1722068
53. Sprang, G., Clark, J. J., & Whitt-Woosley, A. (2007). Compassion fatigue, compassion satisfaction, and burnout: Factors ımpacting a professional's quality of life. Journal of Loss and Trauma, 12(3), 259-280. doi:10.1080/15325020701238093
54. Sümer, N., Gündoğdu-Aktürk, E., & Helvacı, E. (2010). Anne-baba tutum ve davranışlarının psikolojik etkileri: Türkiye’de yapılan çalışmalara toplu bakış. Türk Psikoloji Yazıları, 13(25), 42-59.
55. TDK. (2011). Güncel Türkçe Sözlük (11. b.). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
56. Thompson, B. L., & Waltz, J. A. (2008). Mindfulness, self-esteem, and unconditional self-acceptance. Journal of Rational-Emotive & Cognitive-Behavior Therapy, 26(2), 119-126. doi:10.1007/s10942-007-0059-0
57. Topses, G. (2013). Psikolojik danışma sürecinde kendini kabul ve savunucu davranış kavramlarının felsefi ve psikolojik boyutları. Folklor/edebiyat Dergisi, 19(74), 61-72.
58. Topuz, İ. (2013). Dindarlık tipolojileri ile benlik saygısı arasındaki ilişki: Yetişkinler üzerine bir araştırma. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 30, 139-154.
59. Walęcka-Matyja, K. (2014). Adolescent personalities and their self-acceptance within complete families, incomplete families and reconstructed families. Polish Journal of Applied Psychology, 12(1). doi:10.1515/pjap-2015-0004
60. Williams, J. C., & Lynn, S. J. (2010). Acceptance: An hıstorıcal and conceptual revıew. Imagination, Cognition and Personality, 30(1), 5-56.
61. Xu, W., Oei, T. P., Liu, X., Wang, X., & Ding, C. (2016). The moderating and mediating roles of self-acceptance and tolerance to others in the relationship between mindfulness and subjective well-being. Journal of Health Psychology, 21(7), 1446-1456. doi:10.1177/1359105314555170
62. Yılmaz-Bingöl, T., & Vural-Batık, M. (2018). Psikolojik danışman adaylarının koşulsuz kendini kabul düzeyleri. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(4), 2438-2453.
63. Yılmaz-Bingöl, T., & Vural-Batık, M. (2019). Unconditional self-acceptance and perfectionistic cognitions as predictors of psychological well-being. Journal of Education and Training Studies, 7(1), 67-75. doi:10.11114/jets.v7i1.3712