Özel Gereksinimli Çocuğa Sahip Annelerin Umutsuzluk Düzeyi Tanrı Algısı ve Çocuğunu Kabul-Ret Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Hamiyet Ece Erdal; Erkan Efıltı

doi:10.33206/mjss.820058

Özel Gereksinimli Çocuğa Sahip Annelerin Umutsuzluk Düzeyi Tanrı Algısı ve Çocuğunu Kabul-Ret Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı özel gereksinimli çocuğa sahip annelerin umutsuzluk düzeyi tanrı algısı ve çocuğunu kabul-ret düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın yöntemi ilişkisel tarama modeli olarak belirlenmiştir. Araştırma da veri toplama aracı olarak Demografik Bilgi Formu, Beck Umutsuzluk Ölçeği, Tanrı Algısı Ölçeği ve Ebeveyn Kabul-Red ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada 195 anneden veri toplanmıştır. Araştırma bulgularına göre özel gereksinimli çocuğa sahip annelerin tanrı algısı yükseldikçe umutsuzluğunun azaldığı sonucu bulunmuştur. Araştırmada annelerin umutsuzluk düzeyi yükseldikçe ebeveyn kabul-ret düzeyinin de yükseldiği görülmektedir. Umutsuzluk alt boyutları ile ebeveyn kabul-ret değişkeni arasındaki ilişkiyi incelendiğinde gelecekten beklenti ile ebeveyn kabul-ret düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Annelerin motivasyon kaybı ve umut düzeyleri yükseldikçe ebeveyn kabul-ret düzeyleri de yükselmektedir. Annelerin Tanrı algıları ve çocuğunu kabul-ret arasındaki ilişkiye bakıldığında annelerin tanrı algısı ve çocuğunu kabul-ret düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Araştırmanın en önemli sonuçlarından biri olarak; Tanrı algısı umutsuzluğu olumsuz etkilerken, umutsuzluk, ebeveyn kabul-ret düzeyini olumlu yönde etkilemektedir ve Tanrı algısı ile ebeveyn kabul-ret arasında bir ilişki bulunmamıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Adler, A. (2014). İnsan tabiatını tanıma ( Çev: A. Yörükan). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Akarsu, Ö. (2014). Zihinsel yetersiz çocukların aile yükü, özbakım becerileri, annelerinin yaşam doyumu ve etkileyen faktörler (Yüksek Lisans Tezi ). Trakya Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Edirne.
Akıncı, A. (1999). Özürlü çocuğa sahip anne babaların umutsuzluk düzeylerinin belirlenmesi (Doktara Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Akandere M., Acar M., Baştuğ G. (2009). Zihinsel ve fiziksel engelli çocuğa sahip anne ve babaların yaşam doyumu ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22-32.
Aktaş, Y. (1994). Çalışan Anne ve Çocuğu, Yaşadıkça Eğitim Dergisi, Sayı: 36.
Akyüz, Z. (2010). Gençlerde benlik saygısı ve tanrı tasavvuru (Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Alçelik, Z. (2013). Yaşlılık döneminde tanrı tasavvuru ve benlik saygısı (Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Anjel, M. and Erkman, F. (1993). The transliteral equivalence, reliability and validity studies of the parental acceptance-rejection questionnaire(parq) mother-form: A tool for assessing child abuse. International Society for Prevention of Child Abuse&Neglect-Regional Conference, Boğaziçi University, İstanbul.

Arslan, H. (2010). Algılanan ebeveyn kabul ve reddinin mizaç ve karakter özelliklerine etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Aydın, Ö. (2011). Yaşamı sürdürmede dini inancın rolü (Doktora Tezi ). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü , Ankara.
Bailey, D. B. and Sımeonsson, R. N. (1988). Assessing family stres and needs, family assssment ın early intervation. Columbus, OH: Merrill. pp. 207-228.
Bebko, J. M., Konstantareas, M. M. and Springer, J. (1987). Parent and professional evaluations of family stressassociated with characteristics of autism. Journal of Autism Developmental Disorders, 17(4), 565-576.
Beck, A. T., Weissman, A., Lester, D.&Trexler, L. (1974). The measurement of pessimism: The hopelessness scale. University of Pennsylvania, Journal of Consultingand Clinical Psychology, 42(6): 861.
Bennett, T., Deluca, D. A. & Allen, R. W. (1995). Religion and children with disabilities. Journal of Religion And Health, 34, 301–312.
Campo, A. T. ve Rohner, R. P. (1992). Relationships between perceived parental acceptance rejection, psychological adjustment, and substance abuse among young adults. Child Abuse And Neglec. 16(3), 429-440.
Ceylan, U. E. (2018). Ölümlülük bilincinin dini başa çıkma, tanrı algısı, ölüm kaygısı ve psikolojik iyi olma ile ilişkisi (Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Ceylan, R. (2004). Entegre eğitime katılan ve katılmayan engelli çocukların annelerinin depresyon ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi (Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Çengelci, B. (2009). Otizm ve down sendromlu çocuğa sahip annelerin kaygı, umutsuzluk ve tükenmişlik duygularının karşılaştırılması. Ege Eğitim Dergisi, 2(10), 1–22.
Çınar, M. (2015). Yetişkin ve yaşlılarda tanrıya bağlanma tarzı ve ölüm kaygısı ilişkisi üzerine bir araştırma (Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
Çokparlamış, N. (2018). Bağlanma stillerinin benlik saygısı ve umutsuzluk düzeyi ile ilişkisi (Yüksek Lisans Tezi). Hasan Kalyoncu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
Darıca, N., Pişkin Ü., Gümüşçü, Ş. (1994). Otizim ve otistik çocuklar. Ankara: Basım Grafik.
Delitay, H. (2009). Engelli çocuk annelerinin çocuklarını reddetme davranışları (Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Dere, N. (2009). Annelerin otistik çocuklarını kabul etmeleri ile otistik çocukların kardeşlerinin kardeşlerini kabulü arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Dilbaz, N. ve Seber, G. (1993). Umutsuzluk kavramı: Depresyon ve intiharda önemi. Kriz Dergisi, 1(3), 134-138.
Durak, A., Palabıyıkoğlu, R. (1994). Beck umutsuzluk ölçeği geçerlik çalışması. Kriz Dergisi: 2(2), 311-319.
Erkan, S. Toran M. (2004). Alt sosyoekonomik düzey annelerin çocuklarını kabul ve reddetme davranışlarının incelenmesi (Diyarbakır İli Örneği). Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 91-97.
Erkman, F. ve Varan A. (2004), Sıcaklık boyutu: Ebeveyn kabul ve reddi kuramı, ölçüm araçları ve araştırma bulguları. XIII. Ulusal Psikoloji Kongresi. Bilgi Üniversitesi, İstanbul.
Eş, A. (2013). Zihinsel engelli bireye sahip annelerin çocuklarını kabullenişleri ile umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi (İstanbul İli-Sancaktepe Örneği) (Yüksek Lisans Tezi ). Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Fırat, S. (2000). Zihinsel ve otistik özürlü çocukların annelerinde kaygı, depresyon, aleksitimi ve genel psikolojik değerlendirme (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
Flynt, SW., Wood, TA. (1989). Sressand coping of mothers of children with moderate mental retardation. American Journal on Mental Retardation, 94(3), 278-283.
Fromm, E. (2004). Psikanaliz ve din (Çev: A. Arıtan). İstanbul: Arıtan Yayıncılık.
Gödeş, M. (2019). Klinik psikolojisi, https://www.guncelpsikoloji.net/arastirma-yontemleri/ilimlastirici-mediator-degisken-nedir-h6323.html.
Güler, Ö. (2007a). Tanrı algısı ölçeği (TA): Geçerlik ve güvenlik çalışması. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İlahiyat Fakültesi Dergisi, 48(1), 123-133.
Güler, Ö. (2007b). Tanrı’ya yönelik atıflar, benlik algısı ve günahkarlık duygusu (Yetişkin Örneklem) (Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Güngördü, M. (2001). Allah’ a atfedilen özellikler ile depresyon arasındaki ilişki üzerine bir araştırma (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Haktanır, G., Baran, G. (1998). Gençlerin benlik saygısı düzeyleri ile anne baba tutumlarını algılamalarının incelenmesi. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 5(3), 134-141.
Haktanır, G., Aral, N., Alisinanoğlu, F., Baran, G., Başar, F., Köksal, A., ve Bulut, Ş. (1999). Türkiye’ de anne-baba tutumu araştırmalarına genel bir bakış. https://docplayer.biz.tr/376508-Turk-toplumunda-aile-cocuk-iliskilerine-genel-bir-bakis.html.
Hill, N. E., Bush, K. R., Roosa, M. V. (2003). Parenting and familly socialization strategies and children’s mental healt : low-ncome mexican- american and euro-american mothers and children. Child Development, 74(1), 189-204.
Homan, K. J. ve Cavanaugh, B. N. (2013). Perceived relationship with God fosters positive body image in college women. Journal of Health Psychology, 18(12), 1529-1539.
Hood Jr, R. W., Hill, P. C. ve Spilka, B. (2009). The psychology of religion: an empirical approach, Guilford Press.
Kaplan, Y. (2005). 3-12 Yaş Lösemili Çocuğu Olan Annelerin Hastalığın Teşhis Ve Tedavi Sürecinde Çocuğunu Kabul ve Red Davranışları ve Depresyon Düzeylerinin İncelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Karaçengel, F. J. (2007). Zihinsel engelli çocuğa sahip anneler ile sağlıklı çocuğa sahip annelerin, atılganlık ve suçluluk-utanç düzeyleri açısından karşılaştırılması (Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Karasar, N. (2007). Bilimsel araştırma yöntemleri (15.Baskı). Ankara : Nobel Yayınları.
Kartopu, S. (2014). Yaşamı sürdürme nedenlerinin tanrı algısıyla ilişkisi. Turkish studies- ınternational periodicial for the languages. Literatureand History of Turkish, 9(2), 887-903.
Kaya, F. (2018). İmam hatip lisesi öğrencilerinde tanrı algısı ve kaygı ilişkisi üzerine bir araştırma (Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
Kızıltaş, M. (2008). Özürlü çocuğa sahip ailelerin psiko- sosyal durumu ve çocukların yaşam becerileri, http://www.yasadikca. com/forum/index.php?topic=4131.0.
Koç, A. (2011). Üniversite öğrencilerinde tanrı tasavvuru, benlik algısı ve öfke yaşantısı (Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Kula, T. (2012). Ergenlerde öfke duygusu; benlik algısı, tanrı algısı, suçluluk ve utanç duyguları açısından bir değerlendirme (Diyarbakır Örneklemi) (Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
L. Treloar, L. (2012). Engellilik, dini inançlar ve kilise: engelli yetişkinlerin ve aile bireylerinin deneyimleri (Çev: M. Bahçekapılı). İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 27, 211-230.
Mehmedoğlu, U. A. (2011). Tanrıyı tasavvur etmek. İstanbul: Çamlıca Yayınları.
Metin, M. (2014). Kuramdan uygulamaya eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Muştu, Eren, T. (2018). Zihinsel engelli ve / veya otizm tanısı olan çocuğa sahip ebeveynlerin çocuklarını kabul red düzeyi ve yaşam doyumları arasındaki ilişki (Yüksek Lisans Tezi). Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Murphy, P. E., Ciarrocchi, J. W., Piedmont, R. L., Cheston, S., Peyrot, M., ve Fitchett, G. (2000). The relation of religious belief and practices, depression, and hopelessness in persons with clinical depression. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 68(6), 1102.
Noffke, J., L. ve McFadden, S., H., (2001). Denominational and age comparisons of god concepts. Journal for the Scientific Study of Religion, 40(4),747- 756.
Olçay, G. U. (2016). Alkol ve madde bağımlılığı tedavisi gören bireylerde algılanan sosyal destek ve umutsuzluk düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Haliç Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Özdiker, J. B. (2002). Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocukların anneleri ile ilişkilerini algılamalarıile annenin çocuğunu kabullenme ve reddetme davranışlarına ait algılamaları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Öztürk Can, H. and Aksel E. Ş., (2017). Ebeveyn kabulü/reddi ile ebeveyn uygulamalarıilişkisi ve etkileyen faktörler. Humanities Sciences (NWSAHS), 12(1), 35-51.
Paterson G.W. (1975). Helping your handicapped child. Augsberg Publishing House, Minneapolis, MN.
Pektaş, İ. ve Özgür G., (2005). İlköğretim öğrencilerinin anneleri ile olan ilişkilerini algılayışları ve bu ilişkiyi etkileyen etmenlerin incelenmesi. Ege Üniversitesi, Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 21(2), 13-27.
Raver, C. (2003). The role of employment ın predicting depressive symptoms and parenting among ldw- ıncome families.
Rimmerman A, Duvdevany I. (1995). Coping resources of mothers of ıntegrated pre schooler swit developmental disabilities. The British Journal of Developmental Disabilities, 115 (1), 90.
Rohner, R. P. (1978). Development and validation of the parental acceptance-rejection questionnaire: Test-manual. American Psycholog. Ass., Journal Suppl. Abstract Service.
Rohner, R.P. (1986). The warmth dimension: Foundations of parental acceptance rejection theory. Newbury Park, CA: Sage Publications, Inc.
Rohner, R. P. (1999). Acceptance and rejection. in D. Levinson, J. Ponzetti&P. Jorgensen (Eds.), encyclopedia of human emotions, New York: Macmillan Publishing.
Rohner R. P. (2000). Glossary of significant concepts in parentalacceptance-rejection theory.
Rohner, R. P. (2002). Glossary of significant concepts in parental acceptance rejection theory (PAR Theory).
Rohner, R. P. And Khaleque, A. (2005). Handbook Fort He Study of ParentalAc-Ceptanceand Rejection, Rohner Research Publications, USA.
Rogers-Dulan J. & Blacher J. (1995). African american families, religion, and disability: A conceptual framework. Mental Retardation, 33, 226–238.
Sailor, D.(2004). Supporting children in their home, school and community. Boston: Pearson Press.
Sarpdağı, Y. (2018). Epilepsili çocuğa sahip ebeveynlerin bakım yükü ve umutsuzluk düzeyinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
Seber, G., Dilbaz, N., Kaptanoğlu, C. ve Tekin, D. (1993). Umutsuzluk ölçeği: Geçerlilik ve güvenirliği. Kriz Dergisi, 1(3), 139-142.
Seber, G. (1991). Beck umutsuzluk ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği üzerine bir çalışma (Doçentlik Tezi). Anadolu Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Eskişehir.
Smith, T. B., McCullough, M. E., ve Poll, J. (2003). Religiousness and depression: evidence for a main effect and the moderating influence of stressful life events. Psychological Bulletin, 129(4), 614.
Subaşı, H. (2012). Üniversite öğrencilerinin tanrı ile ilişkilerinin bağlanma kuramı açsındanı değerlendirilmesi (Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Şimşek, D. (2015). Otistik çocuğu olan annelerin algiladiklari sosyal desteğe göre umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi ). Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2013). Using multivariatestatistics (Sixthedition). Pearson Education, United States.
Tarhan, N. (2012). Duyguların psikolojisi. İstanbul: Timaş Yayınları.
TC Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu (1998). Aile içinde ve toplumsal alanda şiddet. Ankara: TC Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Yayınları.
Tekin, H. (2017). Otizmli çocuklara sahip babaların evlilik yaşam ve çocuğunu kabul red düzeylerinin eğitim açısından incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Yeditepe Üniversitesi , Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Tezel-Şahin, F. ve Özyürek, A. (2008). 5-6 yaş grubu çocuğa sahip ebeveynlerin demografik özelliklerinin çocuk yetiştirme tutumlarına etkisinin incelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Yaz 2008, 6(3), 395-414.
Türkoğlu, N. (2001). Zihinsel Engelli çocukların anne, baba ve kardeşlerinin kaygı düzeylerine etki eden etmenlerin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Ankara.
Uysal V., Batan, S. N., Baş, S., Zafer, H. (2014). Ergenlerin tanrı algılarıyla sosyal kaygı ve umut düzeyleri arasındaki ilişkiler. Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi, 221-237.
Weisner, T.S., Beizer, L. & Stolze L. (1991). Religion and families of children with developmental delays. American Journal on Mental Retardation, 95, 647–662.
Wrigley, M. & LaGory, M. (1994). The role of religion and spirituality in rehabilitation: a sociological perspective. Journal of Religion in Disability and Rehabilitation, 1, 27–40.
Yakmaz Basılgan, F. (2012). Annelerin kabul-red düzeyi ile çocukların davranış sorunları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Arel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Yamaç, A. (2011). Zihinsel engelli çocukların ebeveynlerinin, çocuklarını kabul-red düzeyi ile çocuk yetiştirme tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Yavuzer, H. (2000). Okul Çağı Çocuğu. Ankara: Remzi Kitabevi.
Yıldırım, B. ve Keskinkılıç Kara, S. B. ( 2017). Öğretmenlerin umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi. Ulakbilge, 5 (11), 571-587.
Yıldız, M., Ünal, V. (2017). Tanrı tasavvuru ile engelliliğe yönelik tutumlar arasındaki ilişki. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(4).
Yıldız Y. (2007). Tedavi içinde: Epilepsi el kitabı (Handbook of Epilepsy) (3. Baskı). (Brownw TR, Holmes, GL.). Ankara: Güneş Tıp Kitabevleri, 138-162.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Hamiyet Ece Erdal
0000-0003-1869-4509
Türkiye

Erkan Efıltı ^*
0000-0003-1158-5764
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

26 Ocak 2021

Gönderilme Tarihi

2 Kasım 2020

Kabul Tarihi

6 Aralık 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 10 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.33206/mjss.820058

IZ

https://izlik.org/JA92EE95SZ

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Erdal, H. E., & Efıltı, E. (2021). Özel Gereksinimli Çocuğa Sahip Annelerin Umutsuzluk Düzeyi Tanrı Algısı ve Çocuğunu Kabul-Ret Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(1), 199-223. https://doi.org/10.33206/mjss.820058

AMA

1.Erdal HE, Efıltı E. Özel Gereksinimli Çocuğa Sahip Annelerin Umutsuzluk Düzeyi Tanrı Algısı ve Çocuğunu Kabul-Ret Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. MJSS. 2021;10(1):199-223. doi:10.33206/mjss.820058

Chicago

Erdal, Hamiyet Ece, ve Erkan Efıltı. 2021. “Özel Gereksinimli Çocuğa Sahip Annelerin Umutsuzluk Düzeyi Tanrı Algısı ve Çocuğunu Kabul-Ret Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi 10 (1): 199-223. https://doi.org/10.33206/mjss.820058.

EndNote

Erdal HE, Efıltı E (01 Ocak 2021) Özel Gereksinimli Çocuğa Sahip Annelerin Umutsuzluk Düzeyi Tanrı Algısı ve Çocuğunu Kabul-Ret Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi 10 1 199–223.

IEEE

[1]H. E. Erdal ve E. Efıltı, “Özel Gereksinimli Çocuğa Sahip Annelerin Umutsuzluk Düzeyi Tanrı Algısı ve Çocuğunu Kabul-Ret Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”, MJSS, c. 10, sy 1, ss. 199–223, Oca. 2021, doi: 10.33206/mjss.820058.

ISNAD

Erdal, Hamiyet Ece - Efıltı, Erkan. “Özel Gereksinimli Çocuğa Sahip Annelerin Umutsuzluk Düzeyi Tanrı Algısı ve Çocuğunu Kabul-Ret Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi 10/1 (01 Ocak 2021): 199-223. https://doi.org/10.33206/mjss.820058.

JAMA

1.Erdal HE, Efıltı E. Özel Gereksinimli Çocuğa Sahip Annelerin Umutsuzluk Düzeyi Tanrı Algısı ve Çocuğunu Kabul-Ret Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. MJSS. 2021;10:199–223.

MLA

Erdal, Hamiyet Ece, ve Erkan Efıltı. “Özel Gereksinimli Çocuğa Sahip Annelerin Umutsuzluk Düzeyi Tanrı Algısı ve Çocuğunu Kabul-Ret Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, c. 10, sy 1, Ocak 2021, ss. 199-23, doi:10.33206/mjss.820058.

Vancouver

1.Hamiyet Ece Erdal, Erkan Efıltı. Özel Gereksinimli Çocuğa Sahip Annelerin Umutsuzluk Düzeyi Tanrı Algısı ve Çocuğunu Kabul-Ret Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. MJSS. 01 Ocak 2021;10(1):199-223. doi:10.33206/mjss.820058

Özel Gereksinimli Çocuğa Sahip Annelerin Umutsuzluk Düzeyi Tanrı Algısı ve Çocuğunu Kabul-Ret Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Özel Gereksinimli Çocuğa Sahip Annelerin Umutsuzluk Düzeyi Tanrı Algısı ve Çocuğunu Kabul-Ret Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

The Effect of Mindfulness-Based Training on the Level of Depression in Mothers of Children with Down Syndrome

Din Değiştirmede Tanrı Tasavvurunun Etkisi Üzerine Bir İnceleme

ÖZEL GEREKSİNİMLİ ÇOCUĞU OLAN EBEVEYNLERİN SIKINTIYA DAYANMA DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

Metaphorical Meaning of Being a Parent of a Child with Autism

An Evaluation of Quality of Life and Hopelessness Among Parents of Children with Disabilities