OKUL MÜDÜRLERİNİN UZAKTAN EĞİTİM SÜRECİNDE ERİŞİM, KALİTE VE KAPASİTE BOYUTLARINA İLİŞKİN GÖRÜŞLERİ

Öz

Okul müdürlerinin uzaktan eğitim sürecine ilişkin görüşlerini incelemek bu çalışmanın temel amacının oluşturmaktadır. Bu temel amaç doğrultusunda okul müdürlerinin uzaktan eğitim sürecine ilişkin görüşlerinin "erişim, kalite ve kapasite" açısından hangi düzeyde olduğuna bakılmıştır. Bu araştırma tarama modeli kullanılan nicel bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemini 2022-2023 eğitim öğretim döneminde milli eğitim bakanlığına bağlı okullarda müdür olarak çalışan idareciler oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan anket soruları araştırmacı tarafından oluşturulmuştur. Bu sorular oluşturulurken önce ilgili literatürden faydalanılmış ardından 3 farklı alanda (Eğitim Bilimleri, Öğretmen Yetiştirme, Ölçme ve Değerlendirme) uzman öğretim üyelerine anket soruları inceletilmiştir. Dönütler doğrultusundan sorular yeniden düzenlenerek pilot çalışma yapılmıştır. Veriler toplanırken anket formu "Google Forms" aracılığı ile elektronik olarak oluşturulmuştur. Araştırmaya toplam 260 okul müdürü katılmıştır. Araştırma sonucunda idarecilerin uzaktan eğitimde zaman ve mekânı %60 oranına yakın bir şekilde istediği gibi kullanabildiği, her 4 idareciden 3'ünün uzaktan eğitimde sosyal medyanın gücünden faydalanılabileceğini görüşünde olduğu, okul müdürlerinin %65'inden fazlasının uzaktan eğitim sistemlerinde "eğitimi eş zamanlı bir şekilde yazışmalı olarak katılım sağlanması gerektiğini" ifade ettiği, söz konusu maliyet olduğunda uzaktan eğitimin geleneksel eğitimden daha ucuz olduğu hususunda "bir görüş birliğine varılamadığı", eğitimin yürütülmesi faaliyetlerinde idarecilerin ve kuruluşların "bilgisayar, tablet, internet gibi altyapılara sahip olması gerektiği konusunda görüş birliği olduğu, okul müdürlerinin %70'inden fazlasının uzaktan eğitim ile birlikte ülkenin farklı bölgelerinde yaşayan öğrencilerin "aynı eğitim paydaşlarını taşıyabileceklerini ve benzer hedefleri olmakla birlikte benzer doğrultuda eğitim alabilecekleri" fikrini savunduğu, "değerlendirme" hususunda uzaktan eğitim söz konusu olduğunda doğru, etkili ve verimli bir ölçme yapılamayacağını, uzaktan eğitimin hazır bulunuşluk düzeyi düşük olan öğrenciler için "verimsiz olabileceği" görüşü hâkimdir.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan Eğitim
• İdareci
• Nicel Araştırma
• Erişim
• Kapasite
• Kalite
• Distance Education
• Administrator
• Quantitative Research
• Access
• Capacity
• Quality

THE OPINIONS OF SCHOOL PRINCIPALS ON ACCESS, QUALITY AND CAPACITY DIMENSIONS IN THE DISTANCE EDUCATION PROCESS

Öz

The main purpose of this study is to examine the views of School Principals on the Distance Education Process. In line with this main purpose, the level of school principals' views on the distance education process in terms of " access, quality, and capacity " was examined. This research is a quantitative study using a screening model. The sample of the research consists of administrators working as principals in schools affiliated with the Ministry of National Education in the 2022-2023 academic year. The survey questions used in the research were created by the researcher. While creating these questions, firstly the relevant literature was used, and then the survey questions were examined by expert faculty members in 3 different fields (Educational Sciences, Teacher Training, Measurement, and Evaluation). In line with the feedback, the questions were rearranged and a pilot study was conducted. While collecting the data, the questionnaire form was created electronically via "Google Forms ". A total of 260 school principals participated in the research. As a result of the research, it has been determined that administrators can use time and space in distance education in a way they want, close to 60%, 3 out of 4 administrators think that they can benefit from the power of social media in distance education, more than 65% of school principals stated that "the education should be attended simultaneously in correspondence " in distance education systems, "there is no consensus " that distance education is cheaper than traditional education when it comes to cost, there is a consensus that administrators and organizations should have infrastructures such as computers, tablets and internet in the activities of conducting education, more than 70% of school principals advocate the idea that students living in different regions of the country can have the same education stakeholders and receive education in a similar direction, although they have similar goals, with distance education, when it comes to distance education in terms of "evaluation ", an accurate, effective and efficient measurement cannot be made, there is a prevailing opinion that distance education may be "inefficient " for students with low level of readiness.

Anahtar Kelimeler

• Distance Education
• Administrator
• Quantitative Research
• Access
• Capacity
• Quality

Kaynakça

1. Algan, E. (1996). Uzaktan eğitimde teknoloji kullanımı ve geleceğin teknolojileri. I. Uluslararası Uzaktan Eğitim Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (23-24. ss.), MEB FRTEP. Ankara.
2. Antalyalı, Ö.L. (2004). Uzaktan eğitim algısı ve yöneylem araştırması dersinin uzaktan eğitim ile verilebilirliği, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(1), 17-24.
3. Aslantaş, T. (2014). Uzaktan eğitim, uzaktan eğitim teknolojileri ve Türkiye’de bir uygulama. 15 Mayıs 2022 tarihinde: http://www.tankutaslantas.com/wp-content/uploads/2014/04/Uzaktan-Eğitim-adresinden alındı.
4. Baki, A., Yalçınkaya, H., Özpınar, İ., & Uzun, S. (2013). İlköğretim matematik öğretmenleri ve öğretmen adaylarının öğretim teknolojilerine bakışlarının karşılaştırılması. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education (TURCOMAT), 1(1), 24-37.
5. Çoban, S. (2013). Uzaktan ve teknoloji destekli eğitimin gelişimi. XVI. Türkiye’de İnternet Konferansı Bildiri Kitabı. İstanbul.
6. Dinçer, S. (2016). Bilgisayar destekli eğitim ve uzaktan eğitime genel bir bakış. 13 Mayıs 2020 tarihinde: https://www.researchgate.net adresinden alındı.
7. Dreyfus, T., Hadas, N., Hershkowitz R., And Schwarz B.B., (2006). Mechanisms for consolidating knowledge constructs. In J. Novotná, H. Moraová, M. Krátká, and N. Stehliková (eds.), Proceedings of the 30th Conference of the International Group for Psychology of Mathematics Education, Vol, s. 465-472.
8. Duran, N., Önal, A., & Kurtuluş, C. (2006). E-öğrenme ve kurumsal eğitimde yeni yaklaşım öğrenim yönetim sistemleri. Bilgi Teknolojileri Kongresi IV, Akademik Bilişim, Bildiriler Kitabı, 97-101.

9. Eygü, H., & Karaman, S., (2013). Uzaktan eğitim öğrencilerinin memnuniyet algıları üzerine bir araştırma. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 36-59.
10. Fidan, N., & Okan. K. (1975). Açık yükseköğretim sistemleri ve uzaktan eğitim. Ayyıldız Matbaası.
11. Gezer, A., & Koçer, S. (2008). Uzaktan eğitimde sesli ve görüntülü yayınların internet üzerinden aktarılması. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 1(2), 87-95.
12. Görgülü, D. (2013). Bilgi toplumuna geçiş sürecinde okul yöneticilerinin teknolojik liderlik yeterlilikleri açısından incelenmesi (Konya ili örneği). Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
13. Harrell, S., ve Bynum, N. (2018). Factors affecting technology integration in the classroom. The Alabama Journal Of Educational Leadership, 1, 12-18.
14. Irmak, H., Kaya Atıcı, E., & Karabatak, S. (2022). Uzaktan özel eğitim sınıflarının yönetiminde karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(9), 195-214
15. Işık, A., & Güler, İ. (2010). Uzaktan eğitimde güvenlik uygulamaları. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 1(2), 112-120.
16. İşman, A. (2005). Uzaktan eğitim. Pegem A Yayıncılık.
17. İşman, A. (2008). Uzaktan eğitim. Pegem A Yayınları. 3. Baskı
18. Joosten, T. (2012). Social media for educators: Strategies and best practices. San Francisco: Jossey-Bass
19. Kandemir, M.A., Kurt, K., & Apaydın, Z. (2022). Sınıf öğretmenlerinin uzaktan eğitime ilişkin tutumlarının farklı değişkenlere göre analizi. Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(9), 159-172.
20. Kantar, M., İbili, E., Bayram, F., Hakkari, F., & Doğan, M. (2008). Uzaktan eğitim yönetim sistemlerinde yazılım ve içerik oluşturma, II. Uluslararası Gelecek İçin Öğrenme Alanında Yenilikler Konferansı, İstanbul.
21. Karasar, N. (2006). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayınevi
22. Kaya, Z. (1996). Uzaktan eğitimde ders kitapları: Açık öğretim lisesi örneği. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Baskı Atölyesi.
23. Kaya, Z., ve Demirel, Ö. (2001). Hayat bilgisi programları için öğretim teknolojilerine yönelik materyal gereksinimi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4, 435-442.
24. Laird, T. (2014). Using social media I education for classroom teaching, students learning and educator professional development. A Project Submitted to the Faculty of Education in Conformity with the requirements for the Degree of Master of Education. Queen’s University Kingston, Ontario, Canada. 25/05/2018 tarihinde https://qspace.library.queensu.ca/bitstream/handle/1974/12197/M.ED%20PROJECT%20Tabitha%20Final%20Version.pdf?sequence=1 adresinden alınmıştır.
25. Moore, M. (1972). Moderatoreffects of ambivalence in attitude measurement. paperread at the annual meeting of the midwestern psychological association, Cleveland: Ohio.
26. Mutlu, M.E., Özöğüt Erorta, Ö., Kip Kayabaş, B., & Kayabaş, İ. (2014). Anadolu Üniversitesi Açık öğretim sisteminde e- gelişimi. Ali Ekrem Özkul, Cengiz Hakan Aydın, Elif Toprak, Evrim Genç Kumtepe (Eds). Açıköğretimle 30 Yıl (s.1-58). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
27. Nizam, F. (2004). Eğitim-öğretimde kitle iletişim araçlarının kullanım olanakları ve avantajları, KATÜ Akademik Bilişim. 1-17.
28. Özalkan, G. Ş. (2021). Measurement and evaluation in distance education: Rethinking social sciences education during the pandemic. IJEASS, 4, 18-26.
29. Özbay, Ö. (2015). Dünyada ve Türkiye’de uzaktan eğitimin güncel durumu. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 5, 376-394.
30. Özkul, A.E. & Girginer, N. (2001). Uzaktan eğitimde teknoloji ve etkinlik. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3, 107-117.
31. Pollock, K. (2020). School Leaders’ work during the covıd-19 pandemic: A two-pronged approach. International Studies İn Educational Administration, 48(3), 38.
32. Sarıgöz, O., Bolat Y,. & Alkan, S. (2018). Digital educational game usage scale: Adapting to turkish, validity and reliability study. World Journal of Education, 8(5), 130-138.
33. Sarigoz, O. (2019). Augmented reality, virtual reality and digital games: A research on teacher candidates. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 14(3), 41-63. doi: 10.29329/epasr.2019.208.3
34. Süral, İ. (2015). Açık ve uzaktan öğrenmede teknolojik altyapının oluşturulması. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 1(4), 81-95.
35. Toker Gökçe, A. (2008). Küreselleşme sürecinde uzaktan eğitim. D.Ü. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 1-12.
36. Yaylak, E., & İnan, S. (2018). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin eğitimde sosyal medyanın kullanılmasına yönelik görüşlerinin incelenmesi. Türkiye Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 3(1), 1-32.