-

Öz

Non-Governmental Organizations operate in many fields within in the framework of ideals which they determined. Tourism has become a global phenomenon because of both the number people involved in tourism activities and its economic size. Therefore, not dealing with tourism or topics related the tourism cannot be expected from non-governmental organizations. Number of non-governmental organizations operating in tourism field is rising every year. Within nature of theoretical review, in this study, functions of non-governmental organization in tourism system were analysed with regard to tourism policy and planning, tourism marketing, sustainable tourism development and tourism researches and education. Main function of NGO’s in terms of tourism policy and planning is reinforcing resident participation in tourism planning process. In terms of tourism NGOs assist in destination promotion campaigns. It was also found in the study that NGOs play significant roles in tourism education and research. In the conclusion of the study, several recommendations for public authorities and tourism businesses have been introduced.

Anahtar Kelimeler

• Non-Governmental Organizations, Tourism policy and planning, Tourism marketing, Sustainable tourism, Tourism researches, Functions

Sivil Toplum Kuruluşlarının Turizm Sistemindeki İşlevleri Üzerine Bir İnceleme/ A Theoretical Review On Functions Of Non-Governmental Organizations In The Tourism System

Öz

Özet

Sivil toplum kuruluşları, belirledikleri idealler çerçevesinde, birçok farklı alanda faaliyet göstermektedirler. Turizm, gerek turizm faaliyetine katılan kişi sayısı gerekse de yarattığı ekonomik büyüklük nedeniyle, küresel bir olay haline gelmiştir. Bu nedenle, sivil toplum kuruluşlarının, turizm ve turizm ile ilgili konulara değinmemesi veya turizm alanında faaliyet göstermemeleri beklenemez. Dünya ve ülkemizde turizm alanında faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşlarının sayısı her geçen yıl artmaktadır. Kuramsal inceleme niteliğindeki bu çalışmada, sivil toplum kuruluşlarının turizm sistemindeki işlevleri; turizm politikası ve planlaması, turizm pazarlaması, sürdürülebilir turizm kalkınması ve turizm araştırmaları ve eğitimi başlıklarında irdelenmiştir. Sivil toplum kuruluşlarının turizm politikası ve planlaması bakımından başta gelen işlevi, yerel halkın turizm planlaması sürecine dahil edilmesi iken, turizm pazarlaması açısından ise destinasyon tanıtımına katkı sağlamalarıdır. Çalışma kapsamında sivil toplum kuruluşlarının turizm eğitimi ve araştırmaları bakımından da önemli işlevleri olduğu tespit edilmiştir Çalışma sonunda, kamu otoriteleri ve turizm işletmecilerine çeşitli öneriler getirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sivil Toplum Kuruluşları, Turizm Politikası ve Planlaması, Turizm Pazarlaması, Sürdürülebilir Turizm, Turizm Araştırmaları, İşlevler

Kaynakça

1. Akatay, A. ve Harman, S. (2014). Sivil toplum kuruluşları: yönetim, yönetişim ve gönüllülük, Ekin Yayınevi, Bursa.
2. Avcıkurt, C. (2005). Turizmde tanıtma ve satış geliştirme. Değişim Yayınları. Ankara.
3. Aydın, E. ve Selvi, M., S. (2012). Kırsal Turizm Tanıtımında Yerel Paydaşların Rolü: Artvin-Arhavi İlçesi Örneği, International Journal of Social and Economic Science (IJSES), 2 (2): 133–144.
4. Araujo, L. ve Bramwell, B. (1999). Stakeholder assessment and collaborative tourism planning: the case of brazil's costa dourada project, Journal of Sustainable Tourism,( 7), 356–378.
5. Barnett, Patricia (1999). Why NGOs have a stake in tourism, http://ec.europa.eu/development/icenter/repository/175_ACP_EU_49_en.pdf. Erişim Tarihi; 10.02.2014
6. Bekmezci, M., Gürsoy, A., Ünkazan, Ç. ve Kaleli, Nilay, (2004) Sivil Toplum Kuruluşlarında Yönetim Ve Yönetici Profili, I. Ulusal Sivil Toplum Kuruluşları Kongresi: Küresel Demokrasinin Gelişmesi Ve Katılım Sağlanması Açısından Sivil Toplum Kuruluşları, Çanakkale, 4-6 Haziran 2004.
7. Bircan, İ., Ülker, H. İ., Güneş, G., Karakoç, G., ve Poyraz, Z. (2010). Tourism destination sustainability and non-governmental organizations (ngo's): a case study of beypazarı, Turkey Journal of Educational Travel, (1), 17-32.
8. Bornhorst, T., Brent Ritchie, J. R., ve Sheehan, L. (2010). Determinants of tourism success for DMOs & destinations: an empirical examination of stakeholders' perspectives. Tourism Management, (31), 572-589.

9. Borzyszkowski, J. (2013). Legal forms of modern destination management organizations and their influence on the range of tasks and responsibilities. UTMS Journal of Economics, 4, 367-376
10. Burns, P. M. (2004). “Tourism planning: A third way?”. Annals of Tourism Research, (31), 24-43.
11. Çakıcı A. C. ve Kızılırmak, İ. (2009). Yöresel turizm tanıtma vakıflarının incelenmesine yönelik bir durum çalışması, 10.Ulusal Turizm Kongresi, 21-24 Ekim 2009, Mersin,
12. Duran, E. ve Harman, S. (2013), Turizmde Doğal, Sosyal ve Kültürel Kaynak Yönetimi (Ed.: Tükeltürk, Ş. A. ve Boz M.), Turizmde Güncel Konu ve Yaklaşımlar Detay Yayıncılık, Ankara. s. 403-430
13. Duran, E. (2009). Sürdürülebilir turizm kapsamında toplumsal ve kültürel kimliğin korunması: Gökçeada örneği. Basılmamış Doktora Tezi İzmir:, Dokuz Eylül Üniversitesi.
14. Erkuş-Öztürk, H., ve Eraydın, A. (2010). Environmental governance for sustainable tourism development: Collaborative networks and organisation building in the Antalya tourism region. Tourism Management, (31), 113-124.
15. Erşahin, S., (2003). Vakıf düşüncesini doğuran temel dinamikler üzerine Vakıf Medeniyeti Sempozyumu Kitabı, Ankara, 12–13 Mayıs 2003.
16. Forstner, K. (2004). Community ventures and access to markets: The role of intermediaries in marketing rural tourism products, Development Policy Review, (22), 497-514.
17. Ghasemi, M. & Hamzah, A. (2011). An evaluation of the role and performance of NGOs in community- based ecotourism at Ulu Geroh, Gopeng, Malaysia, CIPD Monograph, UTM University Malaysia,
18. Goeldner, C. ve Ritchie, B. (2012) Tourism: Principles, Practices, Philosophies, Wiley Science. USA.
19. Güder, N. (2004). Sivil toplumcunun el kitabı, Ankara.
20. Güneş, İ. (2006) Yerel yönetimler ve sivil toplum kuruluşları, http://İdari.Cu.Edu.Tr/İgunes/Yerel/ Sivil1.Htm, Erişim Tarihi; 10.02.2014
21. Hassan, S. (2000). Determinants of market competitiveness in an environmentally sustainable tourism industry. Journal of travel research, (38), 239-245.
22. Holden, A., ve Mason, P. (2005). Special issue: NGOs and sustainable tourism. Journal of Sustainable Tourism, (13), 421-519.
23. Kahraman, N., ve Türkay, O. (2012). Turizm ve çevre. Detay Yayıncılık. Ankara
24. Kennedy, K., ve Dornan, D. A. (2009). An overview: Tourism non-governmental organizations and poverty reduction in developing countries. Asia Pacific Journal of Tourism Research, (14), 183-200.
25. Lee-Ross, D., ve Lashley, C. (2008). Entrepreneurship and small business management in the hospitality industry. Routledge. USA
26. Lovelock, B. (2003). A comparative study of environmental NGOS'perspectives of the tourism industry and modes of action in the South and South‐East Asia and Oceania regions”. Asia pacific journal of tourism research, (8), 1-14.
27. Marter A. ve Wandschneider, T. (2002). The role of NGOs and CBOs in marketing in Uganda: The potential in remote regions and in reaching the poor. Natural Resources Instıtute, Report No. 2699, UK.
28. Özdemir, S. (2004). Kar Gütmeyen Kuruluşlar (KGK) Ve Sosyal Refah'ın Sağlanmasında Artan Rolü, I. Ulusal Sivil Toplum Kuruluşları Kongresi: Küresel Demokrasinin Gelişmesi Ve Katılım Sağlanması Açısından Sivil Toplum Kuruluşları, Çanakkale, 4-6 Haziran 2004.
29. Presenza, A., Sheehan, L., ve Ritchie, J. B. (2005). Towards a model of the roles and activities of destination management organizations. Journal of Hospitality, Tourism and Leisure Science, (3), 1-16.
30. Sabuncuoğlu, Zeyyat, (2000) İnsan kaynakları yönetimi, Ezgi Kitabevi, Bursa,
31. Simpson, M. C. (2008). Community benefit tourism initiatives—A conceptual oxymoron?. Tourism Management, (29), 1-18.
32. Tosun, C. (2000). Limits to community participation in the tourism development process in developing countries. Tourism management, (21), 613-633.
33. Wearing, S., McDonald, M., & Ponting, J. (2005). Building a decommodified research paradigm in tourism: The contribution of NGOs. Journal of Sustainable Tourism, (13), 424-439.
34. Yıldırım, İ. (2004). Demokrasi sivil toplum kuruluşları ve yönetişim, 1. Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara
35. Yüksel, F., Bramwell, B., ve Yüksel, A. (2005). Centralized and decentralized tourism governance in Turkey. Annals of Tourism Research, (32), 859-886.
36. İnternet Kaynakları
37. http://www.unwto.org, (Erişim Tarihi:10.02.2014)
38. http://www.wttc.org, (Erişim Tarihi:10.02.2014)
39. http://www.wango.org/resources.aspx?section=ngodir, (Erişim Tarihi:10.02.2014)
40. http://www.stgm.org.tr/tr/stoveritabani, (Erişim Tarihi:10.02.2014)
41. http://emittistanbul.com/fuar-katalogu/ (Erişim Tarihi:10.02.2014)
42. http://www.bakka.gov.tr, (Erişim Tarihi:10.02.2014)
43. http://bolge12.ormansu.gov.tr, (Erişim Tarihi:10.02.2014)
44. http://www.ecotourism.org, (Erişim Tarihi:15.02.2014)
45. http://www.greenglobe.org, (Erişim Tarihi:15.02.2014)
46. http://www.rainforest-alliance.org, (Erişim Tarihi:15.02.2014)
47. http://www.ttra.com/events/chapter-conferences/, (Erişim Tarihi:15.02.2014)
48. http://www.atlas-euro.org, (Erişim Tarihi:15.02.2014)
49. http://www.turad.org, (Erişim Tarihi:15.02.2014)
50. http://www.astd.org, (Erişim Tarihi:15.02.2014)
51. http://www.gdrc.org/uem/eco-tour/ngo4.pdf, (Erişim Tarihi:15.02.2014)
52. http://www.vgm.gov.tr/icerikdetay.aspx?Id=62(Erişim Tarihi: 02.06.2014)
53. http://www.dernekler.gov.tr/tr/Mevzuat/kanun/5253-Dernekler-Kanunu.aspx (Erişim Tarihi: 02.06.2014)