Yöneticiler Ve Öğretmenler Arasındaki Güç Mesafesi/ Power Dıstance Between Managers And Teachers

Öz

Özet

Bu araştırmanın amacı, yöneticiler ile öğretmenler arasındaki güç mesafesini öğretmen görüşleri doğrultusunda incelemektir. Araştırma, nitel desende oluşturulmuştur. Nitel araştırma desenlerinden araştırmanın doğasına uygun olan olgu bilim deseni kullanılmıştır. Araştırmada yapı bakımından yarı yapılandırılmış açık uçlu mülakat formu; amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Bu bağlamda, İstanbul'da iki Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi'nde görev yapan on dört öğretmen ile mülakat gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda, yöneticiler ile öğretmenler arasındaki güç mesafesinin yüksek olduğu sonucuna varılmış, öğretmenler, yöneticilerin kendi başlarına karar verdiklerine, göstermelik olarak kendilerine danıştıklarına, kendilerine yetki devretmediklerine dikkat çekmişlerdir. Araştırma sonucunda nicel olarak da bu konuda araştırılmalar yapılması, ayrıca üniversitelerde ve Millî Eğitim Bakanlığı'na bağlı özel ve devlet okullarında güç mesafesi endeksinin sorgulandığı bir profilin çıkarılması gibi öneriler getirilmiştir.

Anahtar kelimeler: Güç, güç mesafesi, yönetici, öğretmen,  iletişim

POWER DISTANCE BETWEEN MANAGERS AND TEACHERS

Abstract

The purpose of this research; power distance between teachers and manager that according to teachers' opinions to examine. Research, qualitative designs have been created in. Qualitative research designs that are appropriate to the nature of the research 'science fact pattern' is used. Study structurally 'semi-structured open-ended interview' form; sampling method for sampling methods used criteria. In this context, interviews were conducted  Kartal Ş. Öğretmen H. Ağırman Technical and Industrial Vocational High School with fourteen teachers who is working in the Taşdelen IMKB Technical and Industrial Vocational High School. In the research result, 'Power distance between teachers and managers is a high power distance.' was concluded.' As a result of suggestions were expressed .quantitative research to investigate also connected to the Ministry of National Education in private and government schools of the power distance index was interrogated a profile.

Key words: Power, power distance, manager, teacher, communication

Anahtar Kelimeler

• Güç, güç mesafesi, yönetici, öğretmen, iletişim

Kaynakça

1. Kaynakça
2. Bakan, İ. (2004). Yöneticiler İçin Başarı Stratejileri, İstanbul: Beta.
3. Bursalıoğlu, Z. (1994). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranış, Ankara: Pegem Yayınları.
4. Can, H. (1999). Organizasyon ve Yönetim. Ankara: Siyasal Kitabevi.
5. Çağlar, D. (2001). “Yönetim-Kültür Bağlamında Türk Yönetim Modelinin Saptanmasına Yönelik Kavramsal Bir Çalışma”, Gazi Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 3(3), 125-148.
6. Erdoğan, Y.; Yaman, E.; Şentürk, Ö. ve Kalyoncu, E. (2008). “Web Tabanlı Eğitimde Güç Mesafesi: Bilgi Üniversitesi Örneği”, Değerler Eğitimi, 6(15), 115-137.
7. Hodgetts, R. M. (1997). Yönetim, Teori, Süreç ve Uygulama. (Çev.: E.C. Mutlu). İstanbul: Der Yayınları.
8. Hofstede, G. (1980). Culture's Consequences. California: Sage Publication.

9. Hofstede, G. (1998). “Identifying Organizational Subcultures: An Emprical Approach”, Journal of Management, 35(1), 1-12.
10. Kasuya, M. (2008). Classroom Interaction Affected By Power Distance. Language Teaching Methodology and Classroom Research and Research Methods. http://www.cels.bham.ac.uk (Erişim Tarihi: 27.04.2008)
11. Kırlıdoğ, M. & Ağaoğlu, M. (2004). “E-Öğrenme Öğrenci-Merkezli Öğrenmeye Yardımcı Olabilir mi?”, First International Conference on Innovations in Learning for the Future, İstanbul.
12. Koçel, T. (2001). İşletme Yöneticiliği, İstanbul: Beta Yayıncılık.
13. Leung, K. & Lind, E. A. (1986). “Procedural justice and culture: effects of culture, gender, and investigator status on procedural preferences”. Journal of Personality and Social Psychology, 50, 1134-1140.
14. Sargut, S. (1994). Kültürlerarası Farklılaşma ve Yönetim. Ankara: Verso Yayınları.
15. Sargut, S. (2001). Kültürlerarası Farklılaşma ve Yönetim. Ankara: Verso Yayınları.
16. Schein, E. (1992). Organizational Culture and Leadership. San-Francisco: Jossey-Bass Publishers.
17. Smith, H.J.; Tyler, T.R.; Huo, Y.J.; Ortiz, D.J. & Lind, E.A. (1998). “The self-relevant implications of the group-value model: Group membership, self-worth, and treatment quality”. Journal of Experimental Social Psychology, 34, 470-493.
18. Sofyalıoğlu, Ç. ve Aktaş, R. (2001). “Kültürel Farklılıkların Uluslararası İşletmelere Etkisi”, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 7(1), 75–92.
19. Spencer-Oatey, H. (1997). “Unequal relationships in high and low power distance societies”. Journal of Cross-Cultural Psychology, 28(3), 284-302.
20. Şimşek, M.Ş.; Akgemci, T. ve Çelik, A. (2007). Davranış Bilimlerine Giriş ve Örgütlerde Davranış. Ankara: Nobel.
21. Tavşancı, S. (2005, Mart 06). “Dünyanın Farklı Kültürlerindeki Yönetim Yapılarını Tanıyın”, Yeni Asır İnsan Kaynakları.
22. Tavşancıl, E. ve Aslan, E. (2001). Sözel, Yazılı ve Diğer Materyaller için İçerik Analizi ve Uygulama Örnekleri. İstanbul: Epsilon.
23. Terzi, A.R. (2004). “Üniversite Öğrencilerinin Güç Mesafesi ve Belirsizlikten Kaçınma Algıları Üzerine Bir Araştırma”, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2), 65-76.
24. Trompenaars, F. (1998). Riding The Waves Of Culture: Understanding Cultural Diversity in Global Business. New York: McGraw-Hill.
25. Tse, D.K., Francis, J. & Walls, J. (1994). “Cultural differences in conducting intraand inter-cultural negotiations: A Sino-Canadian comparison”. Journal of International Business Studies, 25, 537-555.
26. Yaman, E. (2008). “Üniversiteler ve Etik: Baskılar ya da Psikolojik Şiddet”, İş Ahlakı,1, 81-98.
27. Yaman, E. (2010). “Psikoşiddete (Mobbinge) Maruz Kalan Öğretim Elemanlarının Örgüt Kültürü ve İklimi Algıları”, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 10(1), 567-578.