-

Öz

The purpose of this study is to examine the motivation towards science learning and scientific creativity levels of secondary school students according to different variables, and to present the relation between motivations and scientific creativities aimed. It is also purposed to determine the factors which motivate students. For this purpose, mix method design was selected, in which quantitative and qualitative data collection tools were used, 484 secondary school students form working group of research. Motivation Scale, Scientific Creativity Scale and Feedback Form aimed at learning science were used as data collection tool. At the end of research, it was observed that motivation and scientific creativity of girl students aimed at learning science were higher when compared with boy students. It was determined that the more class level increased motivation and scientific creativity decreased, and the more education level of family increased motivation and creativity also increased. It was observed that scientific creativity level of group which their lesson was performed in laboratory was higher while their motivation was same regardless of place the lesson was performed. It was determined that there was a higher-up and positive relation between motivation levels and scientific creativity levels of students. It was also determined that there are internal and external factors which motivate students to learn science

Anahtar Kelimeler

• secondary school students, motivation, science education, scientific creativity

FEN ÖĞRENMEYE YÖNELİK MOTİVASYON BİLİMSEL YARATICILIĞI ETKİLER Mİ?/DOES MOTIVATION TOWARD SCIENCE LEARNING AFFECT THE SCIENTIFIC CREATIVITY?

Öz

Özet

Bu çalışmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyon ve bilimsel yaratıcılık düzeylerini farklı değişkenlere göre incelemek ve öğrencilerin fen öğrenmeye yönelik motivasyonları ile bilimsel yaratıcılıkları arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Ayrıca öğrencileri motive eden unsurların belirlenmesi amaçlanmıştır.  Bu amaçla çalışmada nicel ve nitel veri toplama araçlarının kullanıldığı karma araştırma deseni seçilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 484 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Fen öğrenmeye yönelik Motivasyon Ölçeği, Bilimsel Yaratıcılık Ölçeği ve Görüş Formu kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda kız öğrencilerin fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarının ve bilimsel yaratıcılıklarının erkek öğrencilere göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Sınıf seviyesi arttıkça motivasyonun ve bilimsel yaratıcılığın düştüğü, ailenin eğitim seviyesi arttıkça ise motivasyon ve yaratıcılığın arttığı saptanmıştır. Öğrencilerin motivasyonları fen derslerinin yürütüldüğü mekâna göre farklılaşmazken, laboratuvarda fen derslerinin yürütüldüğü grubun bilimsel yaratıcılık düzeylerinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir.  Öğrencilerin motivasyon düzeyleri ile bilimsel yaratıcılık düzeyleri arasında, yüksek düzeyde, pozitif yönde anlamlı bir ilişkinin olduğu saptanmıştır. Öğrencileri fen öğrenmeye motive eden farklı içsel ve dışsal unsurlarının olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Sözcükler: ortaokul öğrencileri, motivasyon, fen öğrenme, bilimsel yaratıcılık.

 

Abstract

The purpose of this study is to examine the motivation towards science learning and scientific creativity levels of secondary school students according to different variables, and to present the relation between motivations and scientific creativities aimed. It is also purposed to determine the factors which motivate students. For this purpose, mix method design was selected, in which quantitative and qualitative data collection tools were used, 484 secondary school students form working group of research. Motivation Scale, Scientific Creativity Scale and Feedback Form aimed at learning science were used as data collection tool. At the end of research, it was observed that motivation and scientific creativity of girl students aimed at learning science were higher when compared with boy students. It was determined that the more class level increased motivation and scientific creativity decreased, and the more education level of family increased motivation and creativity also increased. It was observed that scientific creativity level of group which their lesson was performed in laboratory was higher while their motivation was same regardless of place the lesson was performed. It was determined that there was a higher-up and positive relation between motivation levels and scientific creativity levels of students. It was also determined that there are internal and external factors which motivate students to learn science.

Key Words: secondary school   students, motivation, science education, scientific creativity.

 

Anahtar Kelimeler

• ortaokul öğrencileri, motivasyon, fen öğrenme, bilimsel yaratıcılık

Kaynakça

1. Akay, H. ve Argün, Z. (2010). Farklı öğretim süreçlerindeki fen bilgisi öğretmen adaylarının yaratıcılıklarının cinsiyete ve mezun olunan lise türüne göre karşılaştırılması. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(1), 19-37.
2. Akbaba, S. ve Aktaş, A. (2005). İçsel motivasyonun bazı değişkenler açısından incelenmesi, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 21, 19-42
3. Akpınar, B., Batdı, V. ve Dönder, A. (2013). İlköğretim öğrencilerinin fen bilgisi öğrenimine yönelik motivasyon düzeylerinin cinsiyet ve sınıf değişkenine göre değerlendirilmesi. Cumhuriyet International Journal of Education, 2(1), 15-26.
4. Aktamış, H. ve Ergin, Ö. (2006). Fen eğitimi ve yaratıcılık. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 20, 77-83.
5. Aktamış, H. ve Ergin, Ö. (2007). Bilimsel süreç becerileri ile bilimsel yaratıcılık arasındaki ilişkinin belirlenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 11-23.
6. Aktamış, H. ve Can, B. T. (2007). Fen öğretmen adaylarının yaratıcılık inançları. E-Journal Of New World Sciences Academy, 2 (4), 484-499.
7. Aladağ, E. (2007). İlköğretim 7. sınıf sosyal bilgiler dersinde coğrafi bilgi sistemleri kullanımının öğrencilerin akademik başarı ve derse karşı motivasyonlarına etkisi. Yayımlanmamış Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
8. Aslan, N. ve Cansever, B. A. (2009). Eğitimde yaratıcılığın kullanımına ilişkin öğretmen tutumları. TÜBAV Bilim Dergisi, 2(3), 333-340.

9. Aral, N. (2004). Çocukta yaratıcılığın gelişimi. Çoluk Çocuk Dergisi, 36, 23-24.
10. Aral, N. ve Yaşar, C. M. (2011). Altı yaş çocuklarının yaratıcı düşünme becerilerine sosyoekonomik düzey ve anne baba öğrenim düzeyinin etkisinin incelenmesi. Kuramsal Eğitimbilim, 4(1), 137-145.
11. Aydın, B. (2007). Fen bilgisi dersinde içsel ve dışsal motivasyonun önemi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
12. Ayverdi, L., Asker, E., öz Aydın, S. ve Sarıtaş, T. (2012). İlköğretim öğrencilerinin bilimsel yaratıcılıkları ile fen ve teknoloji dersi akademik başarıları arasındaki ilişkinin belirlenmesi. İlköğretim Online, 11(3), 646-659.
13. Ayyıldız Potur, A. ve Barkul, O. (2009). Gender and creative thinking in education: A theoretical and experimental overview. A| Z ITU Journal of the Faculty of Architecture, 6(2), 44-57.
14. Azizoğlu N. ve Çetin G. (2009). 6 ve 7. sınıf öğrencilerinin öğrenme stilleri, fen dersine yönelik tutumları ve motivasyonları arasındaki ilişki. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(1), 171-182.
15. Barrett, D. W., Patock-Peckham, J. A., Hutchinson, G. T. & Nagoshi, C. T. (2005). Religious orientation and social cognitive motivation. Personality and Individual Differences, 38(2), 461-474.
16. Buehl, M. M. (2003). At the crossroads: Exploring the intersection of epistemological beliefs, motivation, and culture. In annual conference of American Educational Research Association, Chicago.
17. Candar, H. (2009). Fen eğitiminde yaratıcı düşünme öğretim tekniklerinin öğrencilerin akademik başarı, tutum ve motivasyonlarına etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
18. Creswell, J. W. (2008). Educational research planning, conducting and evaluating quantitative and qualitative research. International Pearson Merril Prentice Hall.
19. Çetin, A. ve Kırbulut, Z. D. (2006). Kimyaya yönelik bir motivasyon ölçeğinin geliştirilmesi ve lise öğrencilerinin kimyaya yönelik motivasyonlarının değerlendirilmesi. VII. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi. Bildiriler Kitabı, Cilt-II, Ankara: Gazi Üniversitesi.
20. D'Zurilla, T. J. & Chang, E. C. (1995). The relations between social problem solving and coping. Cognitive therapy and research, 19(5), 547-562.
21. Dede, Y. ve Yaman, S. (2008). Fen öğrenmeye yönelik motivasyon ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2 (1), 19-37.
22. Dellal, N. ve Günak D. (2009). İkinci yabancı dil olarak Almanca öğrenen öğrencilerin birinci yabancı dil İngilizceye bağlı öğrenme stratejileri. Dil Dergisi, 145, 64-85.
23. Demir, R., Öztürk, N. ve Dökme, İ. (2012). İlköğretim 7. sınıf öğrencilerinin fen ve teknoloji dersine yönelik motivasyonlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 1 – 21.
24. Demirci, C. (2007). Fen bilgisi öğretiminde yaratıcılığın erişi ve tutuma etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 65-75.
25. Deniş Çeliker, H. ve Balım, A. (2012). Bilimsel yaratıcılık ölçeğinin Türkçeye uyarlama süreci ve değerlendirme ölçütleri. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(2), 1-21.
26. Deniş Çeliker, H. (2012). Fen ve teknoloji dersi “güneş sistemi ve ötesi: uzay bilmecesi” ünitesinde proje tabanlı öğrenme uygulamalarının öğrenci başarılarına, yaratıcı düşünmelerine, fen ve teknolojiye yönelik tutumlarına etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
27. Duit, R. & Treagust, D. F. (2003). Conceptual change: a powerful framework for improving science teaching and learning. International Journal Of Science Education, 25(6), 671-688.
28. Erdoğan, T., Akkaya, R. ve Akkaya, Ç. S. (2009). Van Hiele modeline dayalı öğretim sürecinin ilköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin yaratıcı düşünme düzeylerine etkisi. Kuram Ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9(1), 161-194.
29. Erdoğdu, M. (2006a). Yaratıcılık değerlendirme ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(12), 61-79.
30. Erdoğdu, Y. (2006b). Yaratıcılık ile öğretmen davranışları ve akademik başarı arasındaki ilişkiler. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 5(17), 95-106.
31. Glynn, S. M., Aultman, L. P. & Owens, A. M. (2005). Motivation to learn in general education programs. The Journal of General Education, 54(2), 150-170.
32. Glynn, S. M., Taasoobshirazi, G. & Brickman, P. (2009). Science motivation questionnaire: Construct validation with nonscience majors. Journal of Research in Science Teaching, 46(2), 127-146.
33. Görgen, İ. ve Karaçelik, S. (2009). Okul öncesi öğretmenliği ve fen bilgisi öğretmenliği öğrencilerinin yaratıcı düşünme beceri düzeylerinin karşılaştırmalı incelenmesi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 23, 129-146.
34. Guay, F., Chanal, J., Ratelle, C. F., Marsh, H. W., Larose, S. & Boivin, M. (2010). Intrinsic, identified, and controlled types of motivation for school subjects in young elementary school children. British Journal of Educational Psychology, 80(4), 711-735.
35. Gür, H. ve Kandemir, M. A. (2006). Yaratıcılık ve matematik eğitimi, İlköğretim Online, 5(1), 65-72.
36. Gülel, G. (2006). Sınıf öğretmeni adaylarının yaratıcılık düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Pamukkale Üniversitesi Örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Pamukkale Üniversitesi, Denizli.
37. Hu, W. & Adey, P. (2002). A scientific creativity test for secondary school students. International Journal of Science Education, 24(4), 389-403.
38. Huyugüzel Çavaş, P. (2011). Factors Affecting The Motivation of Turkish Primary Students for Science Learning. Science Education International, 22 (1), 31-42.
39. Qian, G. & Pan, J. (2002). A comparison of epistemological beliefs and learning from science text between American and Chinese high school students. In B. K. Hofer & P. R. Pintrich (Eds.), Personal epistemology: The psychology of beliefs about knowledge and knowing (pp. 365–385). Mahwah, NJ: Erlbaum.
40. İnel Ekici, D., Kaya, K. ve Mutlu, O. (2014). Ortaokul öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarının farklı değişkenlere göre incelenmesi: Uşak ili örneği. Mersin University Journal of the Faculty of Education, 10(1), 13-26.
41. İşler, A. Ş. ve Bilgin, A. (2002). Eğitim fakültesi sınıf öğretmenliği adaylarının yaratıcılık hakkındaki düşünceleri, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 15, 133-152.
42. İşleyen, T. ve Küçük, B. (2013). Öğretmen adaylarının yaratıcı düşünme düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(21), 199-208.
43. Kan, A. & Akbaş, A. (2006). Kimya öğretiminde başarıyı etkileyen bazı değişkenlerin (tutum, öz yeterlilik, kaygı ve motivasyon) başarıya etkisinin araştırılması. VII. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi: Bildiriler Kitabı, Cilt-II, Ankara: Gazi Üniversitesi.
44. Kaptan, F. ve Kuşakçı, F. (2002). Fen öğretiminde beyin fırtınası tekniğinin öğrenci yaratıcılığına etkisi, V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Bildiriler Kitapçığı, 16-18 Eylül, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara
45. Kardash, C. M. & Howell, K. L. (2000). Effects of epistemological beliefs and topic-specific beliefs on undergraduates' cognitive and strategic processing of dual-positional text. Journal of Educational Psychology, 92(3), 524.
46. Karasar, N. (2006). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
47. Karataş, S. ve Özcan, S. (2010). Yaratıcı düşünme etkinliklerinin öğrencilerin yaratıcı düşünmelerine ve proje geliştirmelerine etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 225-243.
48. Khamis, V., Dukmak, S. & Elhoweris, H. (2008). Factors affecting the motivation to learn among United Arab Emirates middle and high school students. Educational studies, 34(3), 191-200.
49. Koray, Ö. (2004). Fen eğitiminde yaratıcı düşünmeye dayalı öğretmen adaylarının yaratıcılık düzeylerine etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 10(4), 580-599.
50. Kılıç, B. & Tezel, Ö. (2012). İlköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinin bilimsel yaratıcılık düzeylerinin belirlenmesi, Türk Fen Eğitimi Dergisi, 9(4), 84-101.
51. Kyriacou, C. & Zhu, D. (2008). Shanghai pupils’ motivation towards learning English and the perceived influence of important others. Educational Studies,34(2), 97-104.
52. Lee, O. & Brophy, J. (1996). Motivational patterns observed in sixth-grade science classrooms. Journal of Research in Science Teaching, 33(3), 585–610.
53. Lens, W., Simons, J. & Dewitte, S. (2002). From duty to desire: The role of students’ future time perspective and instrumentality perceptions for study motivation and self-regulation. In F. Pajares & T. Urdan (Eds.), Academic motivation of adolescents(pp. 221–245). Greenwich, CT: Information Age.
54. Martin, A. J. (2001). The student motivation scale: A tool for measuring and enhancing motivation. Australian Journal of Guidance and Counselling, 11, 11-20.
55. Maydeu Olivares, A. & D'Zurilla, T. J. (1996). A factor-analytic study of the Social Problem-Solving Inventory: An integration of theory and data. Cognitive therapy and research, 20(2), 115-133.
56. Milli Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı. (2013). 3.- 8. Sınıf Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programı. MEB. Ankara.
57. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. 1994. Beverly Hills: Sage Publications.
58. Molden, D. C. & Dweck, C. S. (2006). Finding "meaning" in psychology: a lay theories approach to self-regulation, social perception, and social development. American Psychologist, 61(3), 192.
59. Moneta, G. B., & Spada, M. M. (2009). Coping as a mediator of the relationships between trait intrinsic and extrinsic motivation and approaches to studying during academic exam preparation. Personality and Individual Differences, 46(5), 664-669.
60. Moneta, G. B., & Siu, C. M. (2002). Trait ıntrinsic and extrinsic motivations, academic performance, and creativity in Hong Kong College Students. Journal of College Student Development, 43(5), 664-83.
61. Öncü, T. (2003). Torrance yaratıcı düşünme testleri-şekil testi aracılığıyla 12-14 yaşları arasındaki çocukların yaratıcılık düzeylerinin yaş ve cinsiyete göre karşılaştırılması. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Dergisi, 43(1), 221-237.
62. Özdemir, A. ve Dindar, H. (2013). İlköğretim Fen ve Teknoloji Dersinde Kavramsal Değişim Yaklaşımının, Öğrencilerin Duyuşsal Özellikleri Üzerine Etkisi’. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33 (1), 95-107.
63. Özkök, A. (2005). Disiplinler arası yaklaşıma dayalıyaratıcı problem çözme öğretim programının yaratıcı problem çözme becerisine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 159-167.
64. Öztunç, M. (1999). Yaratıcı düşünce üzerinde ailenin etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
65. Öztürk, Ş. (2004). Eğitimde yaratıcı düşünme. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 77-84.
66. Öztürk, Ş. A. ve Darıca, N. (2003). Çocuk gelişimi ve okul öncesi eğitimi öğretmenliği, anaokulu öğretmenliği ve okul öncesi öğretmenliği lisans programlarında yer alan yaratıcılık ile ilgili derslere ilişkin görüşler. Eğitim Araştırmaları, 4(13), 10-21.
67. Pintrich, P.R. & Schunk, D., H. (1996). Motivation in education: Theory, research and application. (2 nd Ed.). Englewood Cliffs, NJ: Merrill Company.
68. Pintrich, P. R. & Zusho, A. (2002). The development of academic self regulation: the role of cognitive and motivational factors. In A. Wigfield, & J. S. Eccles (Eds.), Development of achievement motivation (pp. 249–284). San Diego: Academic Press.
69. Rozendaal, J. S., De Brabander, C. J. & Minnaert, A. (2001). Boundaries and dimensionality of epistemological beliefs. In biennial meeting of the European Association for Research on Learning and Instruction, Fribourg, Switzerland.
70. Rıza, E. T. (2000). Çocuklarda ve yetişkinlerde yaratıcılık nasıl uyarılır.Yaşadıkça Eğitim, 68(5).
71. Ryan, R.M. & Stiller, J. (1991). The social contexts of internalization: Parent and teacher influences on autonomy motivation and learning, P.R. Pintrich, M.L. Maehr (Eds.), Advances in motivation and achievement (Vol. 7,pp. 115-149), CT:JAI Press, Greenwich.
72. Sankaran, S. R. & Bui, T. (2001). Impact of learning strategies and motivation on performance: a study in web-based instruction. Journal of Instructional Psychology, 28, 191-198.
73. Schiefele, U. (1999). Interest and learning from text. Scientific studies of reading, 3(3), 257-279.
74. Schraw, G., Bendixen, L.D., & Dunkle, M.E.(2002). Development and validation of the epistemic belief inventory (EBI). In B.K. Hofer & P.R. Pintrich (Eds.), Personal epistemology: The psychology of beliefs about knowledge and knowing (pp. 261- 275). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.
75. Selçuk, Z. (2000). Gelişim ve öğrenme, Geliştirilmiş 7. Baskı. Ankara: Nobel Yayınları.
76. Senemoğlu, N. (2007). Gelişim, öğrenme ve öğretim: Kuramdan uygulamaya, Ankara: Gönül Matbaacılık.
77. Sevinç, B., Özmen, H. ve Yiğit, N. (2011). Investigation of primary students’ motivation levels towards science learning. Science Education International, 22(3), 218-232.
78. Taşdemir, S. (2013). Motivasyon kavramına genel bir bakış, motivasyon araçları ve bilgi teknolojileri ve iletişim kurumu ölçeğinde bir model önerisi. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Yayımlanmamış İdari Uzmanlık Tezi. Ankara.
79. Tekindal, S. ve Tekindal, B. (2009). Eğitimde yaratıcılığı ölçme, Milli Eğitim, 182, 106-122.
80. Teoh, S. H., Koo, A. C. & Singh, P. (2010). Extracting factors for students’ motivation in studying mathematics. International Journal of Mathematical Education in Science and Technology, 41(6), 711-724.
81. Tezci, E. ve Dikici, A. (2003). Yaratıcı düşünceyi geliştirme ve oluşturmacı öğretim tasarımı. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 251-260.
82. Topçuoğlu Ünal, F. ve Bursalı, H. (2013). Türkçe öğretmenlerinin motivasyon faktörlerine ilişkin görüşleri. Middle Eastern & African Journal of Educational Research, 5, 7-22.
83. Tuan, H. L., Chin, C. C. & Shieh, S. H. (2005). The development of a questionnaire to measure students' motivation towards science learning.International Journal of Science Education, 27 (6), 639-654.
84. Ulusoy, A. (2007). Eğitim psikolojisi, Ankara: Anı yayıncılık.
85. Uysal, A. (2005). İlköğretimde verilen sanat eğitimi derslerinin yaratıcılığa etkileri. Gazi Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 41-47.
86. Uzun, N. ve Keleş Ö. (2012). İlköğretim öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyon düzeylerinin değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(20), 313-327.
87. Ülger, K. ve İmer, Z. (2013). Probleme dayalı öğrenme (pdö) yaklaşımının öğrencilerin yaratıcı düşünme becerileri üzerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28 (1), 382-392.
88. Vansteenkiste, M., Simons, J., Lens, W., Sheldon, K. M., & Deci, E. L. (2004). Motivating learning, performance, and persistence: the synergistic effects of intrinsic goal contents and autonomy-supportive contexts. Journal of personality and social psychology, 87(2), 246.
89. Wood, P., & Kardash, C. (2002). Critical elements in the design and analysis of critical thinking studies. In B.Hofer & P. Pintrich (Eds.), Personal epistemology: The psychology of beliefs about knowledge and learning (pp. 231-260), Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates, Inc.
90. Yaman, S. ve Yalçın, N. (2005). Fen bilgisi öğretiminde probleme dayalı öğrenme yaklaşımının yaratıcı düşünme becerisine etkisi. İlköğretim Online,4(1), 42-52.
91. Yaman, S. ve Öner, F. (2006). İlköğretim öğrencilerinin fen bilgisi dersine bakış açılarını belirlemeye yönelik bir araştırma. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14 (1), 339-346.
92. Yenice, N., Saydam, G. ve Telli, S. (2012). İlköğretim öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarını etkileyen faktörlerin belirlenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(2), 231-247.
93. Yenilmez, K. ve Yolcu, B. (2007). Öğretmen davranışlarının yaratıcı düşünme becerilerinin gelişimine katkısı. Sosyal Bilimler Dergisi, 18, 95-105.
94. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
95. Yıldız Demirtaş, V. ve Gökdağ Baltaoğlu, M. (2010). Öğrenme sitillerine göre öğrencilerin yaratıcılık düzeyleri. NWSA: Education Sciences, 5(4), 2206-2215.
96. Yılmaz, H. ve Çavaş, P. H. (2007). Fen öğrenimine yönelik motivasyon ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. İlköğretim online, 6(3), 430-440.
97. Yiğit, Ö. ve Erdoğan T. (2008). Sosyal bilgiler dersinde uygulanan öyküleştirme yönteminin ilköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin yaratıcı düşünme düzeylerine etkisi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(3) 399-416.
98. Yiğitoğlu, İ., Çıngıl Barış, Ç. ve Çakıroğlu, Ö. (2006). Fen bilgisi öğretmenlerinin öğrenci üzerindeki olumlu motivasyonunun öğrenci açısından değerlendirilmesi. VII. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi: Bildiriler Kitabı, CiltII, Ankara: Gazi Üniversitesi.
99. Zimmerman, B. J. (2000) Attaining self-regulation. In M Kaerts, P.R. Pintrich, & M. Zeidner (Eds). Handbook of Self-Regulation. pp. 13-39.