THE EVALUATION OF THE VIEWS OF TEACHER CANDIDATES RELATED LIFELONG LEARNING APPROACH

Öz

Lifelong Learning is a learning approach that emphasizes self-improvement of individuals and improvement themselves in each field, encourages individual development, supports education in native and foreign language education, aims learning from birth to death and attempts to raise awareness of individual positively. The purpose of this research is to try to determine the views of prospective teachers studying at education faculties about Lifelong Learning also taking into account some demographic variables. The sample of the research is the students studying in English Language Teaching, Classroom Teaching, Psychological Counseling and Guidance Department and Special Education Teaching Department of Mustafa Kemal University Faculty of Education. General Screening Model was used in the research. The validity and reliability coefficient of the scale used in the study was determined as 0.801. It was found that there was no significant difference in opinions of the prospective teachers in terms of gender, class level and department type variables in Lifelong Learning, candidates expressed themselves more effectively in their native language but they did not see themselves competently in the matters such as self-confidence, communicating with others and coping with difficulties. 

Anahtar Kelimeler

• Lifelong Learning,Personal Development,Learning to Learn,Information

ÖĞRETMEN ADAYLARININ YAŞAM BOYU ÖĞRENME YAKLAŞIMINA İLİŞKİN GÖRÜŞLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Yaşam Boyu Öğrenme, bireylerin devamlı her alanda kendisini geliştirmesine ve kişisel gelişime önem veren, anadilde ve yabancı dilde eğitimi destekleyen, doğumdan ölüme kadar öğrenmeyi amaç edinen, bireyde olumlu yönde farkındalık oluşturmaya çalışan bir öğrenme yaklaşımıdır. Bu araştırmanın amacı, eğitim fakültelerinde okuyan öğretmen adaylarının Yaşam Boyu Öğrenme hakkındaki görüşlerini bazı demografik değişkenleri de göz önünde bulundurarak belirlemeye çalışmaktır. Araştırmanın örneklemini Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesine bağlı İngilizce Öğretmenliği, Sınıf Öğretmenliği, Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Bölümü ile Özel Eğitim Öğretmenliği bölümlerinde okuyan öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmada Genel Tarama Modeli kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan ölçeğin geçerlik ve güvenirlik katsayısı 0.801 olarak belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarında Yaşam Boyu Öğrenmede cinsiyet, sınıf düzeyi ve bölüm türü değişkenleri bakımından öğretmen adayları arasında anlamlı düzeyde bir görüş farkının olmadığı, adayların anadillerinde kendilerini daha etkili ifade ettikleri ancak kendine güvenme, başkalarıyla iletişim kurma ve zorluklarla başa çıkma gibi konularda ise kendilerini yeterli görmedikleri gibi sonuçlara ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yaşam Boyu Öğrenme,Kişisel Gelişim,Öğrenmeyi Öğrenme,Bilgi Edinme

Kaynakça

1. Andresen, L., Boud, D. & Cohen, R. (1995). Experience-based learning: Contemporary issues. (Ed. G. Foley), Understanding Adult Education and Training, Sydney.
2. Bağcı, Ş. E. (2007). Avrupa Birliği Ülkelerinde Yaşam Boyu Eğitim Politikaları: Almanya, Danimarka ve Türkiye Üzerine Karşılaştırmalı Bir Çalışma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Halk Eğitimi Anabilim Dalı, Ankara.
3. Candy, P. C. (2003). Lifelong learning and information literacy. Report for U.S. National Commission on Libraries and Information Science and National Forum on Information Literacy.
4. Candy, P. C., Crebert, G. & O’Leary, J. (1994). Developing lifelong learners through undergraduate education (Commissioned Report No. 28). Canberra: National Board of Employment, Education and Training.
5. Coşkun, Y. D. (2009). Üniversite öğrencilerinin Yaşam Boyu Öğrenme eğilimlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
6. Coşkun, Y. D. & Demirel, M. (2012). Üniversite öğrencilerinin Yaşam Boyu Öğrenme eğilimleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 108-120.
7. Demiralay, R. & Sarıgöz, O. (2016). Üniversite Öğrencilerinin İnternet Bağımlılıklarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. VIII. Uluslararası Eğitim Araştırmaları Kongresi, 5-8 Mayıs, Çanakkale 18 Mart Üniversitesi, Çanakkale.
8. Dönger, A. (2016). Ortaöğretimde Okuyan Öğrencilerin Yabancı Dil Kaygısı, VIII. Uluslararası Eğitim Araştırmaları Kongresi, 5-8 Mayıs, Çanakkale 18 Mart Üniversitesi, Çanakkale.

9. DPT, (2001). Devlet Planlama Teşkilatı Özel İhtisas Komisyon Raporu, Ankara. http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/zel%20htisas%20Komisyonu%20Raporlar/Attachments/92/oik584.pdf Erişim: 10.05.2017.
10. EC, (2003). Implementing lifelong learning strategies in Europe: progress report on the follow-up to the council resolution of 2002 on lifelong learning. Brussels.
11. EC, (2010). Lifelong learning programme general call for proposals 2011-2013 strategic priorities. http://ec.europa.eu/education/lifelong-learning-programme/doc78_en.htm Erişim Tarihi: 10.05.2017.
12. EC, (2011). Education and training, strategic framework for education and training. http://ec.europa.eu/education/lifelong-learning-policy/framework_en.htm Erişim Tarihi: 10.05.2017.
13. Erdamar, G. (2011). Eğitimde yeni yönelimler. (Ed. Özcan Demirel), Ankara: Pegem Akademi.
14. Güleç, İ., Çelik, S. & Demirhan, B. (2012). Yaşam Boyu Öğrenme Nedir? Kavram ve Kapsamı Üzerine Bir Değerlendirme. Sakarya University Journal of Education, 2(3), 34-48.
15. Hürsen, Ç. (2011). Öğretmenlerin Yaşam Boyu Öğrenme yaklaşımına yönelik görüş-tutum ve yeterlik algılarının değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Yakın Doğu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Lefkoşa.
16. Karakuş, C. (2013). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin Yaşam Boyu Öğrenme yeterlikleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(3), 26-35.
17. Karasar, N. (2010). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
18. Koç, G. (2005). Eğitimde yeni yönelimler. (Ed. Özcan Demirel), Ankara: Pegem A Yayıncılık.
19. Özkartal, Z. (2016). Sınıf Öğretmenlerinin ilköğretimde sanat eğitiminin gerekliliğine ilişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi, XV. Uluslararası Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu, 1-14 Mayıs, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Muğla.
20. Sarıgöz, O. (2015). Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Yaşam Boyu Öğrenme Yaklaşımına İlişkin Görüş ve Farkındalıklarının Değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Yakın Doğu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Lefkoşe.
21. Sarıgöz, O. & Dönger, A. (2016). The investigation of Class Students’ Perspectives on Lifelong Learning Approach. VIII. International Congress of Educational Research, 5-7 May, Çanakkale/Turkey.
22. Singh, M. (2002). The global and international discourse of lifelong learning from the perspective of UNESCO. (Ed. Harney, K., Heikkinen, A., Rahn, S. & Schemmann M.) Frankfurt: Peter Lang.
23. Şişman, M. (2012). Eğitim bilimine giriş. Ankara: Pegem Akademi.
24. Titmus, C., Buttedahl, P., Ironside, D. & Lengrand, P. (1985). Yetişkin eğitimi terimleri. Çeviren: F. Oğuzkan. Ankara: UNESCO Türkiye Milli Komisyonu Yayınları.
25. Polat, C. & Odabaş, H. (2008). Bilgi toplumunda Yaşam Boyu Öğrenmenin anahtarı: bilgi okuryazarlığı. Küreselleşme, Demokratikleşme ve Türkiye Uluslararası Sempozyumu, Akdeniz Üniversitesi, Antalya, 143–151.
26. Teyfur, M. (2009). Eğitim bilimine giriş. Ankara: Anı Yayıncılık.
27. Toprak, M. & Erdoğan, A. (2012). Yaşam Boyu Öğrenme: kavram, politika, araçlar ve uygulama. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2(2), 69-91.
28. Uzunboylu, H. & Hürsen, Ç. (2011). Öğretim ilke ve yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
29. Uzunboylu, H. & Sarıgöz, O. (2015). The Evaluation of Anthropological Attitudes Towards Social Professional and Lifelong Learning in Terms of Some Variables. The Anthropologist, 21(3), 439-449.
30. Ültanır, E. & Ültanır, G. (2005). Estonya, İngiltere ve Türkiye’de yetişkinler eğitiminde profesyonel standartlar. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 1-23.