YÜZÜNDE FARKLI OLMAK VE FARKIN GÖRSEL TEMSİLİ ÜZERİNE BİR TARTIŞMA

This article discusses producing visual representations of people whose faces are different because of a disability, illness, or scar. In the theoretical background of the study, the social construction of looking at the face is elaborated. The face is seen and gains meaning in the continuity of the world of social and cultural references. The individual with a different face is detached from the socio-cultural symbol system on which the current vision regime depends, her communication ability is reduced and she is socially excluded. In this study, the discriminatory and exclusionary view of individuals with visible differences in their faces is reconsidered in today’s visual world. The communication opportunities provided by the new media open channels where individuals who are considered abnormal in society can express themselves and convey their experiences. Such diversification of the field of visibility also affects the view of the other in today's visual culture. In this sense, in the text, the posts on the Instagram account of the I am Happy with my Face Association are examined. Moreover, the possibilities provided by social media in the visual representation of faces that are considered abnormal are evaluated.

Bu metinde, yüzü sakatlık, hastalık veya iz nedeniyle farklı olan kişilerin görsel temsillerinin üretilmesi hakkında bir tartışma yürütülmektedir. Çalışmanın teorik arka planında yüze bakmanın toplumsal kuruluşu değerlendirilmektedir. Yüz, toplumsal ve kültürel atıflar dünyasının devamlılığı içinde görülür ve anlam kazanır. Yüzü farklı olan kişi, mevcut görme rejiminin bağlı olduğu sosyo-kültürel semboller sisteminden kopar, iletişim kabiliyeti azalır ve toplumsal olarak dışlanır. Bu çalışmada, yüzünde görünür farklılığı olan bireylerin maruz kaldığı ayrımcı ve dışlayıcı bakış günümüz görsel dünyası içinde yeniden ele alınmaktadır. Yeni medyanın sağladığı iletişim olanakları, toplumda normal dışı kabul edilen bireylerin kendilerini ifade edebilecekleri ve deneyimlerini aktarabilecekleri kanallar açmaktadır. Görünürlük alanının böylesine çeşitlenmesi günümüz görsel kültürü içinde ötekine bakışı da etkilemektedir. Bu bağlamda metinde, Yüzümle Mutluyum Derneği’nin instagram hesabındaki paylaşımlar incelenmekte ve sosyal medyanın normal dışı kabul edilen yüzlerin görsel temsilinde açtığı olanaklar değerlendirilmektedir.