Sosyal Sermaye Oluşumunda Hemşehri Derneklerinin Etkisine Yönelik Bir Araştırma

Öz

Sosyal sermaye birçok disiplinin ilgilendiği ayrıca beşeri ve ekonomik sermaye gibi diğer sermaye türlerine göre de çok daha yeni bir kavram olmakla birlikte normlar, güven, iletişim ve sosyal ağ öğelerini kapsamaktadır. Çalışmada var olan bilgiler ışığında ilişkilerin ve birlikteliklerin, bağlantı ve ağların bireylerin dışında kolektif açıdan da değer yaratan bir sermaye çeşidi olduğu kabulünden yola çıkılmıştır. Hemşehri dernekleri kente göç sonrasında bireylerin yardımlaşma ve dayanışma temelinde oluşturdukları yapılardır ve sosyal sermayenin oluşmasında da akla ilk gelen yapılanmalardır. Çalışmanın amacı; hemşehri derneklerinde güven, iletişim, sosyal ağ ve normlar çerçevesinde sosyal sermaye oluşumunun değerlendirilmesi, sosyal sermaye ve hemşehri dernekleri arasındaki ilişkiyi açıklamaktır. Çalışma nicel araştırma yöntemi olan anket tekniği ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın örneklemini Edirne Merkez ilçede bulunan hemşehri derneklerindeki 240 üye oluşturmaktadır. Araştırmada elde edilen veriler sosyal ağ, güven, iletişim ve norm boyutları çerçevesinde SmartPls hazır yazılımı ile analiz edilmiştir. Analiz neticesinde katılımcıların sosyal sermaye düzeyinin yüksek olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal sermaye
• Hemşehri dernekleri
• Edirne
• Güven
• Sosyal Ağ

A Research on the Effect of Hometown Associations on Social Capital Formations

Öz

Kaynakça

1. Açıkgöz, A. (2020). Sosyal Sermayede Normlar ve Değerler. https://netika.com.tr/makaleler/sosyal-sermayede-normlar-ve-degerler--4
2. Akatay, A. ve Harman, S. (2014). Sivil Toplum Kuruluşları: Yönetim, Yönetişim ve Gönüllülük, Ekin Yayınevi: Bursa.
3. Axelrod, R. (1984). The Evolution of Cooperation, Basic Books: New York.
4. Can, İ. (2018). ‘’Güven Araştırmaları Güvenilir Mi?: Sosyal Güven Araştırmalarının Yöntemine İlişkin Eleştirel Bir Yaklaşım’’. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(2), 488.
5. Çaha, Ö. (2005). Sivil Toplum Üstüne, (Ed). Lütfi Sunar, içinde Sivil Toplum ve Demokrasi, Kaknüs Yayınları, İstanbul.
6. Erdoğan, M. (2013). Yerel Yönetimlerde Toplumsal Sermaye, Teori ve Katılımcı Pratikler, Legal Yayıncılık: İstanbul.
7. Field, John (2006). Sosyal Sermaye. Bahar Bilgen ve Bayram Şen (çev.), İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları: İstanbul.
8. Güngör, C. ve Özdemir, M. Ç. (2017). ‘’Sosyal sermaye ve eğitim ilişkisi’’. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 15(1), 70-90.

9. Işık, M. (2000). İletişimden Kitle İletişimine. Micro Yayınları: Konya.
10. Kararslan, E., Yorgan, A. B., Civelekoğlu, F. Ve İkiz, F. (2006). ‘’Sivil Toplum Kuruluşları İletişim Platformu’’. Erişim adresi: http//inet-tr.org.tr/inetconf10/bildiri/59.doc
11. Kartal, O.Y., Yazgan, A. K. ve Kıncal, R.Y. (2017). ‘’Bilişim çağında sosyal sermayenin yeni belirleyicileri: Dijital uçurum ve sosyal medya okuryazarlığı. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 18(2), 353-373.
12. Keleş, H. N. (2012). Sosyal Sermaye, Eğitim Yayınevi: Konya.
13. Kurtoğlu, A. (2004). Hemşehrilik ve Şehirde Siyaset: Keçiören Örneği. İletişim Yayıncılık: İstanbul.
14. Lin, N. (2001). Social Capital: A Theory Of Social Structure and Action. Cambridge University Press: New York.
15. Özer, A. (2014). ‘’Siyasal İletişimin Etkinliğinde Algılama Yönetiminin Rolü’’. HAK-İŞ Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 3(3): 165.
16. Özer, H. (2018). ‘‘Günümüz itibariyle sivil toplum kuruluşlarının iktisadi ve sosyal fonksiyonları’’, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(26), 86-97.
17. Stolle, D. (1998). “Bowling together, bowling Alone: The development of generalized trust in voluntary associations”, Political Physcology, 19(3), 497-525.
18. Şan, M. K. (2007). Sosyal Bilimlerde Yıldızı Yükselen Yeni Bir Kavram: Sosyal Sermaye Ve Türkiye. Sosyoloji Yazıları I, Sakarya Üniversitesi Sosyoloji Bölümü Ortak Çalışması. (der.) M.K. Şan. Kızılelma Yayınları: İstanbul.
19. Şavkar, E. (2011). Sosyal Sermayenin Unsurları ve Ekonomik Kalkınmayla İlişkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İktisat Anabilim Dalı, Afyonkarahisar.
20. Tekeli, İ. (1998). Türkiye’de İç Göç Sorunsalı Yeniden Tanımlanma Aşamasına Geldi, Türkiye’de İç Göç. Tarih Vakfı Yayınları: İstanbul.
21. Uzun, G. (2013). Kentsel Kimlik Olgusu ve Hemşehri Dernekleri (İzmir Örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Yönetimi Anabilim Dalı, İzmir.
22. Yılmaz, N. (2008). Hemşehri Kimliği. Beta Yayınları: İstanbul.
23. Derneklere İlişkin Genel Bilgiler. Erişim adresi: https://www.siviltoplum.gov.tr/dernekler-yonetmeliginde-degisiklikyapildi
24. Derneklere İlişkin İstatistikler. Erişim adresi: https://www.siviltoplum.gov.tr/dernekler-bilgi-sistemi-derbis
25. Dernekler Yönetmeliği. Erişim adresi: https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=8038&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5
26. 5253 Sayılı Dernekler Kanunu. Erişim Adresi: https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5253.pdf