Okulların Uzaktan Yönetimi

Öz

Uzaktan yönetim, yeni teknolojiler olarak dijital örgütlerin yükselişi ve yönü ile
yakından ilişkilidir ve okullar da bu kapsamdaki örgütlerdir. Bu değişim sonucunda,
okullarda yapılan en temel iş olan öğretimsel ve yönetsel eylemlerde paydaşlarla bir
araya gelme ve iletişim kurma şekli gözle görülür şekilde farklılaşmıştır. Uzaktan
çalışma süresinin artması ve yaygınlaşması ile, bu süreçten birinci derecede etkilenen
insan faktörü ve iş yapma biçimlerindeki farklılaşmalar örgütlerin amaçlarına
ulaşmalarında dikkatle incelemeleri gereken bir konu haline gelmiştir. Türkiye ve diğer
ülkeler Covid 19 pandemisi nedeniyle zorunlu olarak uzaktan eğitime geçmiş ve bu
geçişle okulların işlevinde ve derslerin kazanımlarında bir değişiklik olmamakla birlikte
öğrencilerin, öğretmenlerin, yöneticilerin ayrı ayrı mekanlarda aynı amaç için
bulunmaları iş yapma şekillerinde esas değişimi yaratmıştır. Öğretmenler ve öğrenciler
sanal okul ortamlarındayken, her iki öğeden de beklenilen yeterlikler değişmiştir. Yeni
çalışma ve ders işleme şekilleri beraberinde yönetsel süreçleri farklı şekilde uygulamayı
zorunlu kılmaktadır. Özelikle sistemin devamı ve eğitsel etkinliklerin niteliği açısından
yönetim, kilit noktada yer almaktadır ve bu süreçte uzaktan yönetimin nasıl olması
gerektiği, değişen rol ve sorumluluklar ile yönetim ilkelerinin tekrar ele alınması
gereksinimi doğmuştur. Bu nedenle araştırmanın amacı, eğitimin (okulların) uzaktan
yönetiminde dikkate alınması gereken noktaları ayrıntılı bir şekilde ele almak ve
uzaktan yönetimin nasıl olması gerektiği konusunda önerilerde bulunmaktır.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan yönetim
• uzaktan öğretim
• sanal okul
• pandemi.

Distance Management of Schools

Öz

Distance management is closely related to the rise and direction of digital organizations
as new technologies, and schools are organizations in this context. As a result of this
change, the way of meeting and communicating with stakeholders in educational and
administrative actions, which is the most basic work done in schools, has visibly
differentiated. With the increase and prevalence of distance working time, the human
factor that is primarily affected by this process and the differentiation in the way of
doing business has become a subject that organizations should carefully examine in
order to reach their goals. Turkey and other countries have compulsory distance
education due to the Covid 19 pandemic, and with this transition, there has been no
change in the function of schools and the achievements of the courses, but the fact that
students, teachers and administrators are present in separate places for the same
purpose has created a fundamental change in the way of working. While teachers and
students were in virtual school environments, the expected competencies from both
items changed. The new ways of studying and teaching made it compulsory to apply
administrative processes differently. Especially in terms of the continuity of the system
and the quality of educational activities, management is at the key point and and there
is a need to reconsider how distance management should be, changing roles and
responsibilities and management principles in this process. For this reason, the purpose
of this research is to deal with the points that should be taken into consideration in the
distance management of schools in detail and to give suggestions on how distance
management should be. 

Anahtar Kelimeler

• Distance management
• distance education
• virtual school
• pandemic.

Kaynakça

1. Arslan, Y. & Şumuer, E. (2020). Covid-10 döneminde sanal sınıflarda öğretmenlerin karşılaştıkları sınıf yönetimi sorunları. Milli Eğitim Dergisi, 49 (1), 201-230.
2. Asim, S., Ponners, P.J., Bartlett, C., Parker, M.A., & Star, R. (2020). Differentiating Instruction: For middle school students in virtual learning environments. The Delta Kappa Gamma Bulletin: International Journal for Professional Educators, 19-30. http://journal.dkg.org/2020/86-3/files/basic-html/page19.html.
3. Aydın-Göktepe, E. (2020). Kriz döneminde iş sürdürülebilirliğine yönelik yönetim uygulamaları; Covid-19 pandemi araştırması. Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences, 6(26), 630-638.
4. Bagwell, J. (2020). Leading through a pandemic: Adaptive leadership and purposeful action. Journal of School Administration Research and Development, 5(S1), 30-34. https:// ojed.org/index.php/JSARD/article/view/2781/1218
5. Baltaş, Z. & Baltaş, A. (2002). Bedenin dili iletişim becerilerinizin anahtarı, sessiz diliniz. İstanbul: Remzi Kitabevi.
6. Barnes, S. J. (2020). Information management research and practice in the post-Covid-19 world. International Journal of Information Management, 102175. https://doi.org/10.1016/j.ijinfomgt.2020.102175.
7. Benson, J., & Brown, M. (2011). Generations at work: are there differences and do they matter?. The International Journal of Human Resource Management, 22(9), 1843-1865.
8. Bozkurt, A., & Sharma, R. C. (2020). Emergency remote teaching in a time of global crisis due to CoronaVirus pandemic. Asian Journal of Distance Education, 15(1), 1-6. https://doi.org/10.5281/zenodo.3778083.

9. Brooks, S. K., Webster, R. K., Smith, L. E., Woodland, L., Wessely, S., Greenberg, N. & Rubin, G. J. (2020). The psychological impact of quarantine and how to reduce it: rapid review of the evidence. The lancet, 395(10227), 912-920.
10. Caligiuri, P., De Cieri, H., Minbaeva, D., Verbeke, A. & Zimmermann, A. (2020). International HRM insights for navigating the COVID-19 pandemic: Implications for future research and practice. Journal of International Business Studies, 1.
11. Can, E. (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(2),11-53.
12. Caplan, S. E., & Turner, J. S. (2007). Bringing theory to research on computer-mediated comforting communication. Computers in Human Behavior, 23(2), 985-998.
13. Carnevale, J. B., & Hatak, I. (2020). Employee adjustment and well-being in the era of COVID-19: Implications for human resource management. Journal of Business Research, 116, 183-187.
14. Carrier, L. M., Spradlin, A., Bunce, J. P. & Rosen, L. D. (2015). Virtual empathy: Positive and negative impacts of going online upon empathy in young adults. Computers in Human Behavior, 52, 39-48.
15. Chauhan, M. (2021). Efectiveness of virtual-learning learning vs. actual classroom learning and students’ opinions about the virtual classroom. . Solanki, A. Raj ve V. Rastogi (Ed.) Teacher education generation next: perspectives, opportunities and challenges içinde. India:Universal Academic Books Publishers & Distributors.
16. Çetinkaya-Aydın, G. (2020). COVID-19 Salgını Sürecinde Öğretmenler. https://tedmem.org/covid-19/covid-19-salgini-sürecinde-öğretmenler, Son erişim tarihi: 14.08.2021
17. Denison, D. R., Hooijberg, R. & Quinn, R. E. (1995). Paradox and performance: Toward a theory of behavioral complexity in managerial leadership. Organization Science, 6(5), 524-540.
18. Dias, M.O., Lopes, R.O.A & Teles, A.c. (2020). Will virtual replace classroom teaching? Lessons from virtual classes via zoom in the times of COVID-19. Journal of Advances in Education and Philosophy, 4(5), 208-213.
19. Dirani, K. M., Abadi, M., Alizadeh, A., Barhate, B., Garza, R. C., Gunasekara, N., ... & Majzun, Z. (2020). Leadership competencies and the essential role of human resource development in times of crisis: a response to Covid-19 pandemic. Human Resource Development International, 23(4), 380-394. https://doi.org/10.1080/13678868.2020.1780078.
20. Dinçer, Ö. (2007). Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası. 8. Baskı, İstanbul: Alfa Basım Yayın, Dağıtım.
21. Dinçer, S. & Yeşilpınar-Uyar, M. (2015). E-Öğrenme sistemlerinin kullanımı sürecinde karşılaşılan sınıf yönetimi ile ilişkili sorunlar ve çözüm önerileri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 21(4), 453-470.
22. Eriksson-Zetterquist, U., Müllern, T. & Styhre, A. (2011). Organization theory: A practice based approach. Oxford University Press. Fidan, M. (2020). Covid-19 belirsizliğinde eğitim: İlkokulda zorunlu uzaktan eğitime ilişkin öğretmen görüşleri. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(2), 24-43
23. Flavian, C., Guinalíu, M., & Jordan, P. (2019). Antecedents and consequences of trust on a virtual team leader. European Journal of Management and Business Economics, 28 (1), 2-24.
24. García-Pérez, R., Santos-Delgado, J. M. & Buzón-García, O. (2016). Virtual empathy as digital competence in education 3.0. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 13(1), 30. https://doi.org/10.1186/s41239-016-0029-7.
25. Grant, A. (2020). This is How COVID-19 Could Change the World of Work for Good https://www.weforum.org/agenda/2020/04/here-s-how-coronavirus-has-changed-the-world-of-work-covid19-adam-grant/ Son erişim tarihi, 04.08.2021.
26. Guitton, M. J. (2020). Cyberpsychology research and Covid-19, Computers in Human Behavior, 111, http://doi.org/10.1016/j.chb.2020.106357.
27. Güçlü, M. (2017). Örgütsel iletişim: eğitim kurumlarındaki yeri ve önemi açısından bir değerlendirme. OPUS – Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 7(13), 854-870.
28. Harris, A. & Jones, M. (2020). Covid 19–School leadership in disruptive times. School Leadership & Management, 40(4), 243-247, https://doi.org/10.1080/13632434.2020.1811479.
29. Kavrayıcı, C. & Kesim, E. (2021). School management during the Covid-19 pandemic: A qualitative study. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 27(1), 1005-1060, doi: 10.14527/kuey.2021.004
30. Kear, K., Chetwynd, F., Williams, J. & Donelan, H. (2012). Web conferencing for synchronous online tutorials: Perspectives of tutors using a new medium. Computers & Education, 58(3), 953-963. doi:10.1016/j.compedu.2011.10.015
31. Keleş, H.N., Atay, D. & Karanfil, F. (2020). Covid 19 pandemi sürecinde okul müdürlerinin öğretim liderliği davranışları. Milli Eğitim Dergisi, 49(1): 155-174.
32. Keskinkılıç-Kara, S.B., Zafer-Güneş, D. & Tüysüzler-Şentürk, B. (2021). Work-family conflict during working from home due to pandemic: a qualitative research on female teachers. International Journal of Curriculum and Instruction, 13(1), 251-273.
33. Kittler, M. G. & Faeth, P. C. (2017). How do you fear? Examining expatriates’ perception of danger and its consequences. Journal of Global Mobility: The Home of Expatriate Management Research, 5(4), 391–417, doi:10.1108/jgm-11-2016-0063.
34. Konan, N. & Ulaş, M. M. (2021). Koronavirüs (Covid-19) salgın döneminde anaokulu yöneticisi olmak. 11th ECLSS Conferences on Language and Social Sciences. Bildiri Tam Metin Kitabı, 02-03 Şubat 2021.
35. Külekçi- Akyavuz, E. & Çakın, M. (2020). Covid-19 salgınının eğitime etkisi konusunda okul yöneticilerinin görüşleri. Turkish Studies, 15(4), 723-737, https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.44140
36. Milliken, K. (2019). The implementation of online classroom management professional development for beginning teachers. Doctoral Thesis, Abilene Christian University, Texas, US. Digital Commons @ ACU, Electronic Theses and Dissertations. Paper 177.
37. Morgeson, F. P., DeRue, D. S. & Karam, E. P. (2010). Leadership in teams: A functional approach to understanding leadership structures and processes. Journal of Management,6 (1), 5-39.
38. Ogegbo, A. & Adegoke, O. (2021). Students experiences on the use of google classroom: case study of a universıty in Rwanda. Education and New Developments. Doi: https://doi.org/10.36315/2021end060.
39. Öge, E. & Çetin, M. (2020). Covid-19 süreci ve örgütsel yönetim. Covıd-19 pandemisi: insan kaynakları yönetimi açısından olası etkileri. A.Tutcu ve S. Gün (Ed.) Covid-19 süreci ve örgütsel yönetim içinde (s.3-35). Ankara: İksat Yayınevi.
40. Ölçer, F. (2004). Uzaktan yönetim: Yeni bir yönetim yaklaşımı. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(2), 53-68.
41. Özdoğan, A.Ç. & Berkant, H. G. (2020). Covid-19 pandemi dönemindeki uzaktan eğitime ilişkin paydaş görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 13-43.
42. Özdoğru, M. (2021). Covid-19 salgınında okul müdürlerinin okul yönetiminde karşılaştıkları sorunlar ve bu sorunlarla başa çıkma stratejileri. Medeniyet Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(1), 1-14.
43. Öztürk, M. & Gök, S.G. (2020). Covid-19 döneminde yönetim yazındaki araştırma trendlerinin bibliyometrik analiz yöntemi ile incelenmesi. Kapadokya Akademik Bakış, 4(2), 73-89.
44. Pearlson, K. E. & Saunders, C. S. (2001). There's no place like home: Managing telecommuting paradoxes. Academy of Management Perspectives, 15(2), 117-128.
45. Phelps, A. & Vlachopoulos, D. (2020). Successful transition to synchronous learning environments in distance education: A research on entry-level synchronous facilitator competencies. Education and Information Technologies, 25(3), 1511-1527. doi:10.1007/s10639-019- 09989-x
46. Purwanto, A., Asbari, M., Fahlevi, M., Mufid, A., Agistiawati, E., Cahyono, Y. & Suryani, P. (2020). Impact of work from home (WFH) on Indonesian teachers performance during the Covid-19 pandemic: An exploratory study. International Journal of Advanced Science and Technology, 29(5), 6235-6244.
47. Rai, G, Rai, A. & Lamba, S. (2021). Opportunities amid pandemic. S. Solanki, A. Raj ve V. Rastogi (Ed.) Teacher education generation next: perspectives, opportunities and challenges içinde. India:Universal Academic Books Publishers & Distributors.
48. Ramos, G. & Hynes, W. (2020). A systemic resilience approach to dealing with Covid-19 and future shocks. https://read.oecd-ilibrary.org/view/?ref=131_131917-kpfefrdfnx&title=A-Systemic-Resilience-Approach-to-dealing-with-Covid-19-and-future-shocks erişim: 20.07.2021.
49. Rasmitaldi, Aliyyah, R.R., Rachmadtullah, R., Samsudin, A., Syaodih, E., Nurtando, M. & Tambunan, A.R.S. (2020). The perceptions of primary school teachers of online learning during the Covid-19 pandemic period: a case study in Indonesia. Journal of Ethnic and Cultural Studies, 7(2), 90-109.
50. Sarı, T. & Nayır, F. (2020). Pandemi dönemi eğitim: sorunlar ve fırsatlar. Turkish Studies, 15(4), 959-975. https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.44335.
51. Staples, S. & Ratnasingham, P. (1998). Trust: the Panacea of virtual management. ICIS 1998 Proceedings. http://aisel.aisnet.iorg/icis1998/12 , Son erişim tarihi 03.07.2021.
52. Tümkan, F. & Tümkan, Ş. (2020). Pandemi döneminde eğitime verilen zorunlu aranın ilkokullardaki eğitim açısından yarattığı değişimin etkilerinin değerlendirilmesi, Turkish Studies, 15(4), 1163-1184, https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.44411
53. WHO. (2020a). WHO Director-General's opening remarks at the media briefing on COVID19 - 11 March 2020, https://www.who.int/dg/speeches/detail/who-director-general-sopening-remarks-at-the-media-briefing-on-covid-19---11-march-2020 Erişim tarihi: 14.01.2021.
54. WHO. (2020b). Coronavirus disease (Covid-19) outbreak situation. https://www.who.int/emergencies/diseases/novel-coronavirus-2019 Erişim tarihi: 16.01.2021.
55. Ziek, P., & Smulowitz, S. (2014). The impact of emergent virtual leadership competencies on team effectiveness. Leadership ve Organization Development Journal, 35(2), 106-120.