Araştırma Makalesi

Mardin’deki 13.-15. Yüzyıl Cami ve Medreselerinde Taç Kapı Tasarımı ve Bezemesi

Cilt: 11 Sayı: 1 27 Mayıs 2020
PDF İndir

Mardin’deki 13.-15. Yüzyıl Cami ve Medreselerinde Taç Kapı Tasarımı ve Bezemesi

Öz

Süsleme, yapıları izleyenler üzerinde beğeniye yönelik bir etki oluşturmasını sağlayan yapının tamamlayıcı bir bileşenidir. Her dönemde kendi içinde mimari yapıların süsleme repertuarında bir modanın yansıması şeklinde benzer uygulamalarla karşılaşmak mümkündür. Mardin’de de farklı dönemlerde hakimiyet kuran devletlerin günümüze ulaşan mimari eserlerine baktığımızda stil birlikteliğinin varlığı çok net bir biçimde anlaşılmaktadır. Taçkapı, yapıların süsleme programlarında taş işçiliğinin en iyi şekilde sergilendiği, yapılara anıtsallık katan en önemli unsurdur. Taş ustasının sanatını en iyi yansıttığı alan olan bu mimari elemanlar, devrin sanat üslubunun da belirlenmesinde en dikkat çekici öğelerdir. Çalışmamızda Mardin merkezde yer alan 13.-15. yüzyıla ait cami ve medrese taç kapı örneklerimizi, Latifiye Camii, Melik Mahmut Camii, Şehidiye Camii, Hamza-i Kebir Camii, Zinciriye Medresesi, Kasımiye Medresesi ile altı yapı oluşturmaktadır. Çalışmada yapıların genel tanımları mimari ve plan özellikleri kısaca verildikten sonra, taçkapı tasarımları aynı başlık altında detaylı bir şekilde açıklanmaktadır. Değerlendirme ve tartışma bölümünde ise cami ve medreselerin taçkapı süsleme programlarında karşımıza çıkan malzeme, teknik, süslemede görülen desen ve motiflerin özellikleri ortaya konulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Alioğlu, E. F. (2003). Mardin Şehir Dokusu ve Evler, İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.
  2. Alper, B. (2005). Mercek Altında Bir Yapı; Sultan Kasım Medresesi, Taşın Belleği Mardin, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 241–263.
  3. Altun, A. (1970). Mardin’de İki Artuklu Medresesi, Sanat Tarihi Yıllığı, III, 253–263.
  4. Altun, A. (1973). Anadolu’da Artuklu Devri Medreselerinin Plan Şemaları Üzerine Notlar, Vakıflar Dergisi, X, 229,234.
  5. Altun, A. (1978). Anadolu’da Artuklu Devri Türk Mimarisi’nin Gelişmesi, İstanbul: Kültür Bakanlığı Yayınları.
  6. Altun, A. (2005). Mardin’de Türk Devri Anıtsal Mimarisine Genel Bakış, Taşın Belleği Mardin, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 149–176.
  7. Altun, A. (2011). Mardinde’ki Türk Devri Mimarisi, İstanbul:Mardin Valiliği.
  8. Aslanapa, O. (1993).Türk Sanatı, İstanbul:Remzi Kitabevi

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

27 Mayıs 2020

Gönderilme Tarihi

29 Mart 2020

Kabul Tarihi

16 Mayıs 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 11 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Yeşilbaş, E. (2020). Mardin’deki 13.-15. Yüzyıl Cami ve Medreselerinde Taç Kapı Tasarımı ve Bezemesi. Mukaddime, 11(1), 235-273. https://doi.org/10.19059/mukaddime.710770
AMA
1.Yeşilbaş E. Mardin’deki 13.-15. Yüzyıl Cami ve Medreselerinde Taç Kapı Tasarımı ve Bezemesi. Mukaddime. 2020;11(1):235-273. doi:10.19059/mukaddime.710770
Chicago
Yeşilbaş, Evindar. 2020. “Mardin’deki 13.-15. Yüzyıl Cami ve Medreselerinde Taç Kapı Tasarımı ve Bezemesi”. Mukaddime 11 (1): 235-73. https://doi.org/10.19059/mukaddime.710770.
EndNote
Yeşilbaş E (01 Mayıs 2020) Mardin’deki 13.-15. Yüzyıl Cami ve Medreselerinde Taç Kapı Tasarımı ve Bezemesi. Mukaddime 11 1 235–273.
IEEE
[1]E. Yeşilbaş, “Mardin’deki 13.-15. Yüzyıl Cami ve Medreselerinde Taç Kapı Tasarımı ve Bezemesi”, Mukaddime, c. 11, sy 1, ss. 235–273, May. 2020, doi: 10.19059/mukaddime.710770.
ISNAD
Yeşilbaş, Evindar. “Mardin’deki 13.-15. Yüzyıl Cami ve Medreselerinde Taç Kapı Tasarımı ve Bezemesi”. Mukaddime 11/1 (01 Mayıs 2020): 235-273. https://doi.org/10.19059/mukaddime.710770.
JAMA
1.Yeşilbaş E. Mardin’deki 13.-15. Yüzyıl Cami ve Medreselerinde Taç Kapı Tasarımı ve Bezemesi. Mukaddime. 2020;11:235–273.
MLA
Yeşilbaş, Evindar. “Mardin’deki 13.-15. Yüzyıl Cami ve Medreselerinde Taç Kapı Tasarımı ve Bezemesi”. Mukaddime, c. 11, sy 1, Mayıs 2020, ss. 235-73, doi:10.19059/mukaddime.710770.
Vancouver
1.Evindar Yeşilbaş. Mardin’deki 13.-15. Yüzyıl Cami ve Medreselerinde Taç Kapı Tasarımı ve Bezemesi. Mukaddime. 01 Mayıs 2020;11(1):235-73. doi:10.19059/mukaddime.710770

Cited By