Murathan Mungan's Story “Erguvans in the Heat of Adana " on the Axis of Archetypal Symbolism

Öz

Arketipsel Sembolizm Ekseninde Murathan Mungan’ın “Adana Sıcağında Erguvanlar” Hikâyesi

Öz

Roman, hikâye, şiir ve tiyatro türlerinde eserler kaleme alan ve geçmişin, geleneğin belleğini kurgusallaştıran Murathan Mungan, Türk edebiyatında özgün tarzıyla ön plana çıkar. Mungan’ın eserlerinde halk kültürüne dair unsurlar kültürel çeşitliliği yansıtıcı bir şekilde ele alınmaktadır. Öte yandan Mungan’ın, Kadından Kentler gibi kimi eserlerinde erkek egemen toplumun hegemonik yapısı sorgulanarak “eril tahakküm”e maruz kalan kadınların trajikleşen yazgılarına odaklanılmıştır. “Adana Sıcağında Erguvanlar” hikâyesinde de erkek egemen kültürün baskısı karşısında direnç gösteren ya da gösteremeyen kadınların hayat algıları, kültürel durumları ataerkil söylemin eleştirisi üzerinden yansıtılmaktadır. Bu çalışmada, ortak bir geçmişe sahip olan kadın karakterlerin yıllar sonra yeniden yollarının kesişmesi ile geçmişleriyle yüzleşmeleri arketipsel sembolizm bağlamında irdelenecektir.

Anahtar Kelimeler

• Murathan Mungan
• Adana Sıçağında Erguvanlar
• Arketipsel Sembolizm

Kaynakça

1. ATLI, F. (2012). “Edebi Metnin Ve Yaratıcılığın Kaynağına Ulaşan Yol: Psikanalitik Edebiyat Eleştirisi”. (257-273). Ankara: Turkish Studies.
2. BİLGİN, R. (2015). “Tüketim Kültüründe Kadın Bedeninin Cinsel Kurgu Olarak Konumlandırılması ve Sunumu.” (309–329). The Journal of Academic Social Science Studies International Journal of Social Science, (s36).
3. BURCU YILMAZ, E.. (2019). Edebiyat Şehir Hafıza Türk Romanında Hafıza Mekânı Olarak Şehir (1940-1960). İstanbul: Kesit Yayınları.
4. CAMPBELL, Joseph. (2019). Kahramanın Sonsuz Yolculuğu. (Çev: Sabri Gürses). İstanbul: İthaki Yayınları. CEBECİ, Oğuz. (2009). Psikanalitik Edebiyat Kuramı. İthaki Yayınları: İstanbul.
5. EAGLETON, Terry.(2017). Edebiyat Kuramı, (Çev: Tuncay Birkan). İstanbul: Ayrıntı Yay.
6. FORDHAM, Frieda, (2011). Jung Psikolojisinin Ana Hatları, (Çev. A. Yalçıner), İstanbul: Say Yayınları.
7. FROMM, Erich (2017), Rüyalar, Masallar, Mitler, (Çev. Aydın Arıtan-Kaan H. Ökten), İstanbul: Say Yayınları.
8. GÖKERİ A.İ. (1979), “Arketiplere Dayanan Yeni Bir inceleme Yönteminin Tanıtılarak İngiliz ve Türk Edebiyatında Bazı Romans ve Epik Niteliğinde Yapıtlara Uygulanması”, Ankara Üniversitesi, Dil Tarih ve Coğrafya Fakültesi Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara, S:213.

9. GÜLER, A. Faruk. (2018). “Tarık Buğra’nın Küçük Ağa Romanında Kahramanın Sonsuz Yolculuğu”. (182-188). Ankara: Türk Dili Dergisi.
10. HALL, C. ve NORDBY V. (2006), Jung Psikolojisin Ana Çizgileri, (Çev. E. Gürol). İstanbul: Payel Yayınları.
11. JUNG, Carl. Gustav. (2009). Dört Arketip. (Çev. Zehra Aksu Yılmazer), İstanbul: Metis Yayınları.
12. JUNG, Carl. Gustav. (2016). Analitik Psikoloji Üzerine İki Deneme. (Çev. İsmail Hakkı Yılmaz). İstanbul: Pinhan Yay.
13. KANTER, Beyhan. (2019). “Kurmaca Bedenler” Türk Romanında Bir Söylem Biçimi Olarak Beden (1923-1980). İstanbul: Kesit Yayınları.
14. KANTER, M. Fatih. (2005). “Dede Korkut Hikâyelerinin Arketipsel Sembolizm Yöntemiyle Çözümlenmesi”. Arayışlar İnsan Bilimleri Araştırmaları Dergisi. Yıl:7 Sayı:14
15. KANTER, M. Fatih. (2010). “Modern Anlatı-Destan İlişkisinin Arketipsel Sembolizm Açısından İncelenmesi”. Bakü: Azerbaycan Milli Elimler Akademiyası.
16. LİNGS, Martin . (2003). Simge ve Kökenörnek. (Çev. Süleyman Sahra). Ankara: Hece Yay.
17. MORAN, Berna (1991), Edebiyat Kuramları ve Eleştiri, İstanbul: İletişim Yayınları.
18. MUNGAN, Murathan, (2004.). Soğuk Büfe, İstanbul: Metis Yayınları.
19. MUNGAN, Murathan, (2019). Kadından Kentler, İstanbul: Metis Yayınları.
20. NAMLI, Taner. (2007). “Arketipsel Sembolizm Açısından Elif Şafak’ın “Pinhan” Romanının İncelenmesi”. (ss.1212-1229) Ankara: Turkish Studies.
21. STEVENS, Anthony. (1999). Jung. (Çev. Ayda Çayır). İstanbul: Kaknüs Yayınları.
22. STORR, Anthony, (2006). Jung’dan Seçme Yazılar (çev. Levent Özşar), Ankara: Dost Kitabevi.