Kolektif Bir Olgu Olarak Sessiz İstifa: Toplu Eylem Hakkı Kapsamında Bir Değerlendirme

Öz

Sessiz istifanın iş ilişkisine yansımalarına ilişkin özellikle yönetim ve psikoloji gibi farklı bilim alanlarında çalışmalar yapılmakla birlikte hukuki boyutuna dair az sayıda çalışma bulunmaktadır. Bir işyeri tepkisi olarak gündeme gelen sessiz istifa, kural olarak işçinin bireysel davranışları sonucunda ortaya çıkmaktadır. Kısaca, işçinin iş sözleşmesindeki görevlerini asgari düzeyde yerine getirerek daha fazla sorumluluk almamasını ifade eder. Sessiz istifa, gerçek anlamıyla bir işten ayrılma veya istifa anlamına gelmemekte, iş ilişkisi devam etmektedir. İşçi, iş görme borcunu mevzuata, iş sözleşmesine ve işverenin talimatlarına uygun, normal çalışma süresi içerisinde ifa etmektedir. Yani, işin temel gereklilikleri yerine getirilmekle birlikte işçi işini asgari düzeyde olması gerektiği kadar, yani ne daha fazlasını ne de daha azını yapmaktadır. Ayrıca işçi, işyerinde daha az sorumluluk alma, zorunlu olmadığı sürece fazla çalışma taleplerini reddetme eğilimindedir. İşçinin asgari düzeyde performans gösterdiği bu süreçte, pasif bir çalışma içerisinde olduğu söylenebilir. İşçileri sessiz istifaya yönlendiren en önemli nedenlerden birisi iş-yaşam dengesinin sağlanmasıdır. Bu dengenin sağlanabilmesi, işyerindeki düzene ve çalışma koşullarına bağlıdır. Sessiz istifa, kural olarak işçinin bireysel davranışları sonucunda ortaya çıkmaktadır. Ancak, aynı işyerinde çalışan işçilerin bu yöndeki davranışlarıyla birlikte işvereni baskı altına alma hedefine yöneldiği hallerde, kolektif nitelik kazanabilir. Bu durum, sessiz istifanın toplu eylem hakkı kapsamında değerlendirilmesini gerektirir. Ayrıca, bu kapsamda, toplu eylemin meşruluğuna ilişkin sınırlar önem taşımaktadır. Çalışmamızda, sessiz istifanın kolektif bir eyleme dönüşmesi halinde, bunun bir sessiz/pasif protesto ve bu anlamda bir toplu eylem biçimi olarak kabul edilip edilmeyeceği değerlendirilecektir. Sessiz istifa, Toplu eylem hakkı, Kurallı çalışma, Grev hakkı, Pasif çalışma.

Anahtar Kelimeler

• Sessiz İstifa
• Toplu Eylem Hakkı
• Kurallı Çalışma
• Grev Hakkı
• Pasif Çalışma

Quiet Quittıng as a Collective Phenomenon: Legal Assessment within the Scope of the Right to Collective Action

Öz

There have been scientific studies on the implications of quiet quitting for employment relationships, particularly in different scientific fields such as management and psychology, although there are few studies on its legal dimension. Quiet quitting, which has emerged as a workplace response, typically stems from the individual behavior of the employee. In short, it refers to an employee performing their duties under the employment contract to a minimum standard and not assuming any additional responsibilities. Quiet quitting does not mean leaving or resigning from a job in the true sense of the word; the employment relationship continues. The employee fulfills their obligation to work in accordance with the legislation, the employment contract, and the employer's instructions, within the regular working hours. In other words, while fulfilling the basic requirements of the job, the employee performs their work at the minimum level required, neither more nor less. Additionally, the employee tends to take on less responsibility at work and often refuses requests for overtime unless necessary. During this period of minimal performance, the employee can be said to be working passively. One of the primary reasons employees consider quiet quitting is the pursuit of a work-life balance. Achieving this balance depends on the order and working conditions at the workplace. Quiet quitting usually arises as a result of the employee's individual behavior. However, when employees working in the same workplace collaborate to put pressure on the employer, it can take on a collective nature. This situation requires quiet quitting to be evaluated within the scope of the right to collective action. Furthermore, the limits regarding the legitimacy of collective action are important in this context. In our study, we will evaluate whether quiet quitting, when it evolves into collective action, can be considered a silent/passive protest and, in this sense, a form of collective action

Anahtar Kelimeler

• Quiet Quiing
• Right to Collective Action
• Work to Rule
• Right to Strike
• Passive Working

Kaynakça

1. Akyiğit, Ercan. Toplu İş Hukuku. 5. Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2024.
2. Akyol, Şener. Türk Hukukunda Grevin Hizmet Akdine Tesiri. İstanbul: Fakülteler Matbaası, İstanbul, 1967.
3. Al, Begüm/Sarı, Onur. “Sessiz İstifa: Örgütsel Davranış ve Hukuki Bakış Açılarıyla Değerlendirme.” Legal İHSGHD, C. 20, S. 78, 2023, s.433-499.
4. Alon-Shenker, Pnina/Davidov, Guy. “Applying the Principle of Proportionality in Employment and Labour Law Contexts.” McGill Law Journal, C. 59, S. 2, 2013, s.375–423.
5. Alp, Mustafa. “Ölçülülük İlkesinin Özel Hukuk ve İş Hukukunda Özellikle de Hizmet Aktinin Feshinde Uygulanması-Alman Hukukuna Göre.” Yasa Hukuk İçtihat ve Mevzuat Dergisi, 1999, s.1519-1534.
6. Alpagut, Gülsevil, “Toplu Eylem Hakkı ve Sınırları – Yargıtay’ın Konuya İlişkin Bir Kararının Düşündürdükleri.” İÜHFM, Özel Sayı: Prof. Dr. Fevzi Şahlanan’a Armağan, C. II, C. LXXIV, 2016, s. 851-875.
7. Alpagut, Gülsevil. “6356 Sayılı Kanunun Avrupa Konseyi, AB ve ILO Normlarına Uyumu Açısından Değerlendirilmesi.” İş Hukukunda Güncel Sorunlar (3), Ed. Ali Güzel /Deniz Ugan Çatalkaya, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2013, s.113-147. (ILO)
8. Alpagut, Gülsevil. “6356 Sayılı Yasa’nın Toplu İş Sözleşmesi ve Toplu İş Uyuşmazlıklarına İlişkin Hükümlerinin Değerlendirilmesi – Uluslararası Normlara Uyum.” Legal İHSGHD, S.35, 2012, 25-55. (Uyum)

9. Arıcı, Kadir. Türk İş Hukuku-II, Toplu İş İlişkileri Hukuku. Gazi Kitabevi, Ankara, 2022.
10. Ayan, Hasan Alparslan. “İş Hukuku Boyutuyla Sessiz İstifa (Quiet Quitting).” Selçuk Hukuk Kongresi III 2024, Özel Hukuk Bildirileri Tam Metin Kitabı, C.I, Ed. Alper Uyumaz vd., Nobel Yayıncılık, Ankara, 2024, s.289-315.
11. Ayan, Hasan Alparslan. İşçinin Politik Görüş ve Faaliyetlerinin İş İlişkisine Etkisi. Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2024.
12. Aybay, Rona. “Uluslararası Antlaşmaların Türk Hukukundaki Yeri.” Türkiye Barolar Birliği Dergisi, S.70, 2007, s.187-213.
13. Barnard, Catherine. “A Proportionate Response to Proportionality in the Field of Collective Action.” European Law Review, C. 37, S.2, 2012, s.117-135.
14. Barnard, Catherine. EU Employment Law. Fourth Edition, Oxford University Press, United Kingdom, 2012. (EU)
15. Bellace, Janice R. “The ILO and The Right to Stirke.” International Labour Review, C.153, S.1, 2014, s. 29-70.
16. Bercusson, Brian. “The Trade Union Movement and the European Union: Judgment Day.” European Law Journal, C.13, S.3, 2007, s.279 – 308.
17. Bilir, Faruk. “Anayasanın 90. Maddesinde Yapılan Değişiklik Çerçevesinde Milletlerarası Antlaşmaların İç Hukuktaki Yeri.” Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 13, S.1, 2005, s.77-107.
18. Birben, Erhan. “Yargı Kararları Işığında Toplu Eylem Hakkı Bakımından Ölçülülük Denetimi.” İş Hukukunda Yeni Yaklaşımlar II içinde, Editörler Kübra Doğan Yenisey / Seda Ergüneş Emrağ, Beta Yayıncılık, İstanbul 2018, s.1- 30.
19. Caniklioğlu, Nurşen. “6356 Sayılı Kanuna Göre Grev Yasakları ve Grevin Ertelenmesi.” Çalışma ve Toplum Dergisi, C.4, S.39, 2013, s.289-3166.
20. Caniklioğlu, Nurşen. “Siyasi Grev ve Benzeri Eylemlerin Yasaklanmasına İlişkin Anayasal Düzenlemenin Kaldırılması ve Sonuçları.” MESS Mercek Dergisi, S. 59, 2010, s.118-123.
21. Ceylan, Ömer. “Sendika Özgürlüğü Komitesi Kararlarında Grev Hakkı.” Çalışma ve Toplum Dergisi, C.4, S.75, 2022, s.2735-2274.
22. Clauwaert, Stefan. “The right to collective action (including strike) from the perspective of the European Social Charter of the Council of Europe.” European Review of Labour and Research, 2016, C.3, S.22, 2016, s. 405- 411.
23. Çelik, Nuri vd. İş Hukuku Dersleri. 36. Baskı, Beta Yayınevi, İstanbul, 2023.
24. Davidov, Guy. “The Principle of Proportionality in Labor Law and Its Impact on Precarious Workers.” Comparative Labor Law & Policy Journal, C. 34, S.1, October 2012, s.63-80.
25. Davies, Anne C.L. “One Step Forward, Two Steps Back?: The Viking and Laval Cases in the ECJ” Industrial Law Journal, C.37, S. 2, 2008, s. 126-148.
26. Detert, Jim. “Let's Call Quiet Quitting What It Often Is: Calibrated Contributing.” MIT Sloan Management Review, C. 64, S.2, s.1-3.
27. Doğan, Sevil. “Toplu Eylem Hakkı ve Siyasi Grev Bağlamında Bir Yargıtay Kararı İncelemesi.” Çalışma ve Toplum Dergisi, C. 1, S. 40, 2014, s. 305-333.
28. Dulay Yangın, Dilek. İş Mücadelesine Hakim Olan İlkeler, Karşılaştırmalı Bir İnceleme. On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2021.
29. Ekmekçi, Ömer / Yiğit, Esra. Toplu İş Hukuku. 7. Baskı, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2025.
30. Ekonomi, Münir. “Türk İş Hukukunda İş Mücadelesinin Türleri ve Hukuka Uygunluğu.” İş Hukuku Dergisi, C.1, S.1, Ocak-Mart 1991, s.485-508.
31. Engin, E Murat. “Sendikal Hak ve Özgürlüklere İlişkin AİHS Hükümleri, AİHM Kararları ve Türk Hukuku.” İş Hukukunda Güncel Sorunlar- 5, Eds. Güzel, Ali/ Ugan Çatalkaya, Deniz/ Heper, Hande, Seçkin Yayıncılık, Ankara 2015, s. 139-159. (AİHS)
32. Engin, E. Murat. “İnsan Haklarına İlişkin Uluslararası Hukuk ve Türk Anayasa Hukuku Anayasa m. 90 Son Cümle Hükmü ve Toplu Eylemler Üzerine.” SGD, 2015, C. 5, S. 2, s. 9-36.
33. Esener, Turhan. İş Hukuku. 3. Baskı, Sevinç Matbaası, Ankara, 1978.
34. Eyrenci, Öner. “Toplu İş İlişkileri Açısından Yargıtayın 2017 Yılı Kararlarının Değerlendirilmesi.” Yargıtayın İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Kararlarının Değerlendirilmesi 2017, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2019, s.399-460.
35. Evju, Stein. “The Right to Collective Action Under the European Social Charter.” European Labour Law Journal, C.2, S. 3, 2011, s. 196-224.
36. Ezer, Burcu. Grev Hakkına İlişkin Sınırlama ve Yasaklar. Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2016.
37. Ertürk, Şükran. İş Mücadelesinde Denge İlkesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Döner Sermaye İşletmesi Yayınları No:95, İzmir, 1999.
38. Formica, Sandro/ Sfodera, Fabiola. “The Great Resignation and Quiet Quitting Paradigm Shifts: An Overview of Current Situation and Future Research Directions.” Journal of Hospitality Marketing & Management, C.31, S.8, 2022, s. 899-907.
39. Fuhlrott, Michael /Schäffer, Katharina. “„Quiet Quitting“: Vertragserfüllung oder Pflichtverletzung?” ArbRAktuell, S. 23, 2022, s.579-604.
40. García, Jorge Andrés Leyton. “The right to strike as a fundamental human right: Recognition and limitations in international law.” Revista Chilena de Derecho, .C. 44, S. 3, 2017, s. 781 – 804.
41. Gernigon, Bernard/ Odero, Alberto/Guido, Horacio. ILO Principles Concerning the Right to Strike. International Labour Organization Second Edtion, Internatıonal Labour Office, Geneva, 2000, https://www.ilo.org/media/310941/download, ET: 01.11.2024.
42. Gözübüyük, Şeref/Gölcüklü, Feyyaz/ Saygılı, Abdurrahman. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Uygulaması, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi İnceleme ve Yargılama Yöntemi. 12. Baskı, Turhan Kitabevi, Ankara, 2019.
43. Gülmez, Mesut. Dünyada Memurlar ve Sendikal Haklar. Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü, Ankara 1996.
44. Gülmez, Mesut. “ “Toplu Eylem Hakkına Dahil Protesto Grevleri Yasa Dışı Grev Değildir”, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Kararı, Karar Eleştirisi.” Çalışma ve Toplum Dergisi, S.43, 2014, s.239-261. (Toplu Eylem)
45. Gülmez, Mesut. Sendikal Haklarda Uluslararası Hukuka ve Avrupa Birliğine Uyum Sorunu. Belediye İş Yayınları, Ankara, 2005. (Uyum)
46. Gülmez, Mesut. Sendikal Hakların Ulusalüstü Kuralları Oluşumu ve Uygulanması 1919-2014, C.1. 2. Baskı, Hatiboğlu Yayınevi, Ankara, 2014. (Ulusalüstü)
47. Gülmez, Mesut. “Sendika Kararına Uyarak Toplu Eyleme Katılma, ‘Disiplin Suçu’ Değil ‘Mazeret’tir Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu Kararı Karar İncelemesi.” Çalışma ve Toplum Dergisi, S. 41, 2014, s.194-204. (Sendika)
48. Gülmez, Mesut. “Örgütlenme ÖzgürSÜZlüğü” Cephesinde Yeni Bir Şey Yok! Olacağı da Yok!” Çalışma ve Toplum, C.2 S.37, 2013, s.13-40. (Örgütlenme)
49. Gülmez, Mesut. “Anayasa Değişikliği Sonrasında, İnsan Hakları Sözleşmelerinin İç Hukuktaki Yeri ve Değeri.” Türkiye Barolar Birliği Dergisi, S. 54, 2004, s.147-161. (İnsan Hakları)
50. Gülmez, Mesut. “Sendika Hakkı, Toplu Sözleşme ve Grevi de İçeren Toplu Eylem Haklarını Kapsar mı?” Çalışma ve Toplum Dergisi, S.18, 2008, s.137-169. (Sendika Hakkı)
51. Güzel, Ali. “Toplu İş İlişkileri Açısından Yargıtayın 2013 Yılı Kararlarının Değerlendirilmesi.” Yargıtayın İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Kararlarının Değerlendirilmesi 2013, MESS, İstanbul, 2015, s.301-459.
52. Güzel, Ali. “İş Sözleşmesinin Geçerli Nedenle Feshinde Ultima Ratio İlkesi ve Uygulama Esasları.” A. Can Tuncay’a Armağan, Legal, 2005, s.57-90.
53. Güzel Ali /Ugan Çatalkaya Deniz. “Uluslararası İnsan Hakları Sözleşmelerinin İç Hukuka Doğrudan (Self Executıng) Etkisi ve Örnek Bir Yargıtay Kararı Üzerine.” Çalışma ve Toplum Dergisi, C.2 S.81, 2024, s.423-458.
54. Hamouche, Salima/ Koritos, Christos/Papastathopoulos, Avraam. “Quiet quitting: relationship with other concepts and implications for tourism and hospitality.” International Journal of Contemporary Hospitality Management, C.35, S. 12, 2023, s.4297-4312.
55. Harbo, Tor-Inge. “The Function of The Proportionality Principle in EU Law.” European Law Journal, C. 16, S. 2, March 2010, s.158- 165.
56. Hepple, Bob. “The Right to Strike in an International Context.” Canadian Labour and Employment Law Journal, C. 15, S. 3, 2009, s.133 – 146.
57. Hinarejos, Alicia. “Laval and Viking: The Right to Collective Action versus EU Fundamental Freedoms.” Human Rights Law Review, C. 8, S. 4, 2008, s.714–729.
58. Hitchins, Scott. “Quiet Quitting is Dividing the Workforce. Here’s How to Bring Everyone Back Together”, September 29, 2022,
59. https://www.entrepreneur.com/leadership/quiet-quitting-is-taking-over-the-workforce-heres-how- to/434560, (ET: 23.01.2024).
60. Höhn, Reinhard. Die innere Kündigung in der öffentlichen Verwaltung, Ursachen-Folgen-Gegenmaßnahmen. Josef Moll Verlag Stuttgart, 1989.
61. Jehle, Peter/Schmıtz, Edgar. “Innere Kündigung und vorzeitige Pensionierung von Lehrpersonen.” Belastung und Beanspruchung im Lehrerberuf: Modelle, Befunde, Interventionen, Ed. Martin Rothland, VS Verlag für Sozialwissenschaften, Wiesbaden, 2007, s.160-184.
62. Johnson, David R. “Do strikes and work-to-rule campaigns change elementary school assessment results?” Canadian Public Policy, C. 37 S. 4, 2011, s. 479-494.
63. Kabakcı, Mahmut. 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununa Göre Toplu Pazarlık Sürecinde Ortaya Çıkan Uyuşmazlıkların Çözüm Aracı Olarak Grev ve Lokavt. EMO Yayıncılık, İstanbul, 2004.
64. Kaboğlu, İbrahim.Ö. Özgürlükler Hukuku. 4. Baskı, Afa Yayınları, İstanbul, 1999.
65. Kalabalık, Halil. İnsan Hakları Hukuku. 5. Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2017.
66. Kanning, Uwe P. “Quiet Quitting ist keine innere Kündigung.” 14.03.2023, https://www.haufe.de/personal/hr- management/das-wahre-definition-von-quiet-quitting_80_574924.html, (ET: 27.12.2023).
67. Kaya, Pir Ali / Güler, Ceyhun. “Uluslararası İnsan Hakları Hukukunda Toplu Eylem Hakkı.” Sosyal Siyaset Konferansları, S. 68, 2015, s.105-126.
68. Kılıçoğlu, Mustafa. “Toplu Eylem ve Grev Hakkının Uluslararası Hukuk Penceresinden Değerlendirilmesi.” Çalışma ve Toplum Dergisi, C.4, S. 67, 2020, s.2405-2440.
69. Kılıçoğlu Mustafa/Şenocak Kemal. “İş Güvencesinde Ölçülülük İlkesinin İçeriği ve Ultima-Ratio Prensibinin Ölçülülük İlkesi İçerisindeki Konumu.” Kamu-İş Dergisi, Osman Güven Çankaya’ya Armağan, Ankara, 2010, s.181-211.
70. Klein, Niklas: “Trendthema ‘Quiet Hiring’– eine Einordnung in den arbeitsrechtlichen Kontext” ArbRAktuell, S. 13- 14, 2023, s. 329-331.
71. Klotz, Anthony C. /Bolino, Mark C.. “When Quiet Quitting is Worse than the Real Thing.” Harvard Business Review, 2022, https://hbr.org/2022/09/when-quiet-quitting-is-worse-than-the-real-thing (ET: 20.12.2023).
72. Kotter, John Paul. “The Psychological Contract: Managing the Joining-up Process.” California Management Review, C.15, S.3, 1973, s. 91-99.
73. Kutal, Metin Orhan. “ILO Sendika Özgürlüğü Komitesi’nin Grev Hakkına İlişkin Önemli Bazı Kararları.” Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, S.77, 2019, s.1-19.
74. Kutal, Metin. “Grev Hakkının Uluslararası Normları ve Türk Mevzuatının Bunlara Uyum Sorunu.” Sicil İHD, S.12, 2008, s.135-143.(Uyum)
75. Kutlu Mutluer, Merve. “The Effect of the European Court of Human Rights Judgements Changing in Turkish Constitutional Court’s Approach to Collective Actions.” Italian Labour Law e-Journal, C.17, S. 2, 2024, s.259-275.
76. Lawson, Hannah. “The Loud Legal Troubles of “Quiet Quitting.” https://www.bartier.com.au/insights/articles/the-loud-legal-troubles-of-quiet-quitting, (ET: 27.12.2023).
77. Lord, Jonathan. “Quiet quitting is a new name for an old method of industrial action.”, 2022, Retrieved from https://theconversation.com/quiet-quitting-is-a-new-name-for-an-old-methodof-industrial-action- 189752, ET:05.08.2025.
78. Lurie, Guy. “Proportionality and the Right to Equality.” German Law Journal, C.21, S.2, 2020, s. 174–196.
79. Manav Özdemir, Eda. Türk Hukukunda Grevin İş Sözleşmesine Etkisi. Turhan Kitabevi, Ankara, 2016.
80. Mantouvalou, Virginia. “Labour Rights in the European Convention on Human Rights: An Intellectual Justification for an Approach to Interpretation.” Human Rights Law Review, C.13, S. 3, 2013, s.529-555.
81. Marsden, Harriet. “TikTok is Credited with Coining the Term 'Quiet Quitting.' Now it's Turned Against it.”, October 3, 2022, https://www.businessinsider.com/tiktok-coined-the-term-quiet-quitting-now-its-turned-against-it- 2022-9, (ET: 27.12.2023).
82. Metin, Yüksel. “Avrupa Birliği Temel Haklar Şartı.” Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, C.57, S.4, 2002, s.35-63.
83. Metin, Yüksel. “Temel Hakların Sınırlandırılması ve Ölçülülük: Ölçülülük İlkesi Evrensel Bir Anayasal İlke Midir?” SDÜHFD, C.7, S.1, 2017, s.1-74.
84. Nachbagauer, Andreas/Riedl, Gabriela. “Innere Kündigung.” Zeitschrift Führung und Organisation, S.1, 1999, s.10-15.
85. Narmanlıoğlu, Ünal. Grev. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Döner Sermaye İşletmesi Yayınları, Ankara, 1990.
86. Narmanlıoğlu, Ünal. İş Hukuku II, Toplu İş İlişkileri. 2.Baskı, Beta Yayınevi, İstanbul, 2013.
87. Oldham, Sam. “Taking control: The work-in phenomenon in the Australian Metal Trades, 1969-78.” Labour History, S.109, 2015, s.93-109.
88. Oğuzman, Kemal. Hukuki Yönden Grev ve Lokavt. Banka ve Ticaret Hukuku Araştırma Enstitüsü, Ankara, 1964. (Grev)
89. Oğuzman, M., Kemal. Hukuki Yönden İşçi- İşveren İlişkileri C.1. 3.Baskı, Fakülteler Matbaası, İstanbul, 1984.
90. Öktem Songu, Sezgi. “Anayasal Bir Temel Hak Olarak İfade Özgürlüğünün İşçi Açısından İşyerindeki Yansımaları.” DEÜHFD, Özel Sayı: Prof. Dr. Polat Soyer’e Armağan, C.15, 2013, s.609-650.
91. Öktem Songu, Sezgi. Anayasa Mahkemesinin Bireysel Başvuru Kararlarında Sendika Hakkı. Beta Yayıncılık, İstanbul 2020.
92. Özkaraca, Ercüment. “Toplu İş İlişkileri Açısından Yargıtayın 2014 Yılı Kararlarının Değerlendirilmesi.” Yargıtayın İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Kararlarının Değerlendirilmesi Semineri 2014, Oniki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2017, s.198-357.
93. Öztürk, Berna. “Karşılaştırmalı Hukuk ve Türk Hukukunda Grev (Toplu Eylem) Hakkının Değerlendirilmesi: Üç Farklı Yargıtay Kararı Işığında Toplu Eylem Hakkı”, Çalışma ve Toplum Dergisi, C.4, S.51, 2016, s. 1793-1836.
94. Öztürk, Esra/ Arıkan, Özgür Uğur/ Ocak, Metin. “Understanding Quiet Quitting: Triggers, Antecedents, and Consequences.” International Journal of Behavior, Sustainability and Management, C.10, S.18, 2023, s.57-79.
95. Özveri, Murat. “Barışçıl Toplu Eylem Hakkı.” Sosyal Politika İktisat Yazıları, Prof. Dr. Seyhan Erdoğdu’ya Armağan, Ed.Benli, Hasan Tahsin/ Hacısalihoğlu, Elif/ Kutlu, Denizcan/ Savul, Güven, Mülkiyeliler Birliği Vakfı Yayınları, Ankara, 2020, s.250-264. (Toplu Eylem)
96. Özveri, Murat. “Yasaklarla Şekillenmiş Endüstri İlişkileri Sistemi ve 2015 Metal İşçileri Direnişi.” Çalışma ve Toplum Dergisi, C.2, S.49, 2016, s.701-724. (İşçiler)
97. Özveri, Murat. Sendikal Haklar. 6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Yasası, Birleşik Metal-İş Yayınları, İstanbul, 2012.
98. Pearce, Katie. “What is ‘Quiet Quitting’?.”, 2002, https://hub.jhu.edu/2022/09/12/ what-is-quiet-quitting/, (ET: 05.11.2024).
99. Postmes, Tom /Brunsting Suzanne. “Collective Action in the Age of the Internet Mass Communication and Online Mobilization.” Social Science Computer Review, C. 20, S. 3, Fall 2002, s.290-301.
100. Rilke, Mandy. “Phänomen „Quiet Quitting“ Wie steht’s um deine Motivation?”, https://www.stepstone.de/magazin/artikel/quiet-quitting (ET: 01.03.2024).
101. Rousseau, Denise M.. “Psychological and Implied Contracts in Organizations.” Employee Rights and Responsibilities, C.2, 1989, s.121-139.
102. Saraiva, Margarida/Nogueiro, Teresa. "Quiet Quitting - Perspectives of Silent Disengagement in Current Work Dynamics." OSF Preprints j962v_v1, Center for Open Science. 2025, https://www.researchgate.net/publication/392170431_Quiet_Quitting_Perspectives_of_Silent_Disengageme nt_in_Current_Work_Dynamics,(ET: 11.10.2025).
103. Saygıner, Büşra Cansu. Uluslararası Sözleşmeler ve Yargı Kararları Işığında Türk İş Hukukunda Toplu Eylem Hakkı.Adalet Yayınevi, Ankara, 2021.
104. Serenko, Alexander. “The Great Resignation: The Great Knowledge Exodus or the onset of the Great Knowledge Revolution?” Journal of Knowledge Management, C. 27, S. 4, 2023, s. 1042-1055.
105. Serenko, Alexander. “The human capital management perspective on quiet quitting: recommendations for employees, managers, and national policymakers.” Journal of Knowledge Management, C. 28, S.1, 2024, s. 27- 43.
106. Scheibner Nicole/ Hapkemeyer Julia. “Innere Kündigung als Thema in der Organisationsentwicklung.” Organisationsberatung, Supervision, Coaching, C. 20, S. 4, 2013, s.461-472.
107. Scheyett, Anna. “Quiet Quitting.” Social Work, C.8, S. 1, January 2023, s.5–7.
108. Schmıtz, Edgar/Voreck, Peter. Einsatz und Rückzug an Schulen. Engagement und Disengagement bei Lehrern, Schulleitern und Schülern. Springer Gabler, Wiesbaden, 2011.
109. Silva, Adriana Araujo de Souza/ Frith, Jordan. “Locative Mobile Social Networks: Mapping Communication and Location in Urban Spaces.” Mobilities, C. 5, S. 4, 2010, s.485-506.
110. Sur, Melda. Grev Kavramı Türk ve Fransız Hukuku Açısından Karşılaştırmalı İnceleme. Dokuz Eylül Üniversitesi Yayınları, İzmir, 1987. (Grev)
111. Sur, Melda. İş Hukukunun Uluslararası Kaynakları Avrupa Konseyi Çerçevesinde Kabul Edilen Belgeler. DEÜHF Döner Sermaye İşletmesi Yayınları, İzmir, 1995. (Uluslararası).
112. Sur, Melda. İş Hukuku Toplu İlişkiler. 11. Baskı, Turhan Kitabevi, Ankara, 2024. (Toplu)
113. Sur, Melda. “6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nda Grev Hakkı.” Sicil İş Hukuku Dergisi, S.28, Aralık 2012, s.163-171. (Grev Hakkı)
114. Sur, Melda. “Grev, Toplumsal İhtiyaçlar ve Asgari Hizmet.” İÜHFM, Özel Sayı, Prof. Dr. Fevzi Şahlanan’a Armağan, C. LXXIV, 2016, s.1021- 1038 (Hizmet).
115. Sur, Melda. “Siyasi Grev.” Çalışma ve Toplum Dergisi, C.4, S.23, 2009, s.11- 26 (Siyasi Grev).
116. Sur, Melda. “Uluslararası Normlar ve 6356 sayılı Kanunun Toplu İş Sözleşmeleri ve Grev Hakkındaki Hükümleri.” DEÜHFD, Özel Sayı Prof. Dr. Polat Soyer’e Armağan, C. 15, 2013, s.255-278. (6356 sayılı Kanun)
117. Sümer, Halûk Hâdi. “Anayasada Yapılan Değişikliklerin Sendikalar Kanunu ve Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu’na Olası Etkileri” Prof.Dr. Tankut Centel’e Armağan, İstanbul, 2011, s.547-551.
118. Şahin Emir, Asiye. Grev ve Lokavta Yargısal Müdahale ve Kanun Dışılığının Tespiti Davası. Adalet Yayınevi, Ankara, 2023.
119. Tatlı, Murat. Etik İklimin İşe Angaje Olma ve Sessiz İstifa Üzerindeki Etkisinde Politik Becerilerin Rolü: Kamu Çalışanları Örneği, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, Nevşehir 2023.
120. Tuncay, A.Can. “Karar İncelemesi.” Çimento İşveren Dergisi, C.6, S.1, Ocak 1992, s.23-26. (1992).
121. Tuncay, A.Can. “Karar İncelemesi.” Çalışma ve Toplum Dergisi, C.3, S. 42, 2014, s.265-283.
122. Tuncay, Aziz Can / Savaş Kutsal, Burcu /Bozkurt Gümrükçüoğlu, Yeliz. Toplu İş Hukuku. 9. Baskı, Beta Yayıncılık, İstanbul, 2025.
123. Tunçomağ, Kenan/Centel, Tankut. İş Hukukunun Esasları.9.Baskı, Beta Yayıncılık, İstanbul, 2018.
124. Uçar, Ali/Ekinci, Ahmet, “Anayasa Mahkemesi ve Yargıtay Kararları Çerçevesinde Türk Hukukunda Toplu Eylem Hakkı: Kapsam ve Sınırlarına İlişkin Bir İnceleme.” Çankaya Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 5, S. 1, 2020, s.3337-3382.
125. Ulucan, Devrim. “Kanuni Grev Kararı ve Sonuçları.” Çalışma ve Toplum Dergisi, S. 39, 2013, s.275-287.
126. Uncular, Selen. “The Right to Collective Actions Under European Law and Turkish Law: What Kind of Present and Future?” European Labour Law Journal, C. 9, S.2, 2018, s.144-170.
127. Ugan Çatalkaya. Deniz. “Demokratik ve Barışçıl Toplu Eylem Hakkının Kullanılması İş Sözleşmesini Fesih Nedeni Olabilir mi Sorusuna Yanıt Arayışı: Yargıtayın Zorlu Görevi.” Çalışma ve Toplum Dergisi, C. 3, S. 78, 2023, s.2069- 2120.
128. Ugan Çatalkaya, Deniz. İş Hukukunda Ölçülülük İlkesi. Beta Yayınevi, İstanbul, 2019. (Ölçülülük)
129. Velyvyte, Vilija. “The Right to Strike in the European Union after Accession to the European Convention on Human Rights: Identifying Conflict and Achieving Coherence.” Human Rights Law Review, C.15, S.1, 2015, s.73– 100.
130. Waas, Bernd. “The Proportionality Principle in German and European Rules of Industrial Conflict .“ Rapport nr 12 Stockholm: Ratio, 2019, s.7, https://cms.ratio.se/app/uploads/2019/11/the-proportionality-principle-in- german-and-european-rules-of-industrial-conflict-nr-12-w.pdf, (ET: 08.03.2025).
131. Yıldız, Gaye Burcu. “Türk İş Hukukunda Orantılılık İlkesi.” DEÜHFD, C.15, Özel Sayı, 2013, s.681-707.
132. Yılmaz, Alper. “Yargıtay Kararları Işığı Altında İş Sözleşmesinin Toplu Eylem Nedeniyle Feshi.” Terazi Hukuk Dergisi, C. 13, S.147, 2018, s.126-138.
133. https://www.tiktok.com/@zaidleppelin/video/7124414185282391342 (ET: 27.12.2023).
134. https://www.basi.de/stille-kuendigung-was-das-arbeitsrecht-dazu-sagt/ (ET: 28.01.2024).
135. https://www.theguardian.com/world/2022/feb/09/claims-that-overwork-killed-china-tech-worker- reignites-996-debate (ET: 01.03.2024).
136. https://tietalent.com/de/blog/96/stille-kuendigung-was-ist-quiet-quitting-und-wie-kann-man-sie- verhindern (ET: 01.03.2024)