TÜRKİYE’DEKİ DÜŞÜNCE KURULUŞLARININ SOSYAL MEDYA KULLANIMLARI ÜZERİNE BİR İNCELEME
Öz
Düşünce kuruluşları, son yıllarda hem ulusal hem de uluslararası alanda kamu politikası süreçlerinin önemli bir parçası olarak kabul edilmektedirler. Ancak düşünce kuruluşu kültürünün henüz yalnızca gelişmiş ülkelerde yerleşmiş olduğu da bilinmektedir. Gelişmekte olan ülke statüsünde değerlendirilen Türkiye'nin, gelişmiş ülkelerin uygulamalarını örnek alarak ve kendi iç dinamiklerine uygun yeni stratejiler üreterek düşünce kuruluşlarını kamu politikası sisteminin içine dahil etmesi gerekmektedir. Düşünce kuruluşlarının ülkedeki demokratik kalkınmaya değerli bir katkı sunabilecekleri düşünüldüğünde bu çalışma Türkiye’de konu hakkındaki akademik literatüre katkı sunması amacıyla, düşünce kuruluşlarının etkili olmaları için önemli bir gösterge olan sosyal medya kullanımı konusunu incelemektedir. Bu bağlamda, politika süreçlerinde etkili olmaları için günün şartlarını sağlayıp sağlamadıkları hakkında resmi olarak kullandıkları sosyal medya hesapları üzerinden bir inceleme yürütülmüştür. Çalışmanın temel sorusu düşünce kuruluşlarının sosyal medya kullanımı ile hedef kitlelerine ulaşmayı, dolayısıyla da görünürlüklerini artırarak politikalar hakkında söz sahibi olmak için adım atmayı başarıp başaramadıklarıdır. Bu kapsamda, çalışmada öncelikle düşünce kuruluşları kavramı ve literatürü üzerine kısa bir bilgi verildikten sonra aldıkları ve almaya çalıştıkları roller anlatılmaktadır. Ardından almak istedikleri görevleri almalarını sağlayacak bir etki kapasitesine erişmeleri için izlemeleri gereken yol ve sosyal medya kullanımının bu yoldaki önemi tartışılmaktadır. Sonuç olarak sosyal medya mecralarında nasıl yer aldıkları verilerle analiz edilerek bu konudaki etki kapasitelerini artırmaları için önerilerde bulunulmaktadır. Çalışmanın ulaşmaya çalıştığı nihai hedef, düşünce kuruluşlarının hem halkın gözünde hem de kamu politikası süreçlerinde etkili birer aktör olarak bulunmaları için uygulamaya yönelik gerçekçi öneriler ortaya koymaktır.
Anahtar Kelimeler
Teşekkür
Dergi emekçilerine teşekkür ederim
Kaynakça
- Abelson, D. E. (1996). American Think-Tanks and their Role in US Foreign Policy, 1st Ed., Londra: MacMillan Press.
- Alloisio, I., Bertolin S., Farnia L., Giove S., ve Trevisan J. (2013). The 2012 ICCG Climate Think Tank Ranking: A Methodological Report. Venedik, Italya: International Center for Climate Governance.
- Bağcı, H. ve Aydın A. (2009). “Dünyada ve Türkiye’de Düşünce Kuruluşu Kültürü”, Türkiye'de Stratejik Düşünce Kültürü ve Stratejik Araştırma Merkezleri: Başlangıcından Bugüne Türk Düşünce Kuruluşları, Ed. Hasan Kanbolat ve H. Ali Karasar, 1. Basım, Ankara: Nobel Yayınları, 57-124.
- Clark, J. ve Roodman D. (2013). “Measuring Think Tank Performance: An Index of Public Profile.” CGD Policy Paper 025. Washington DC: Center for Global Development. http://www.cgdev.org/publication/metrics-think-tank-profile (Erişim Tarihi: 03.04.2021)
- ERG (2021). Yeni Bir Fikir Üretim Merkezi: Eğitim Reformu Girişimi, https://www.egitimreformugirisimi.org/hakkimizda/ (Erişim Tarihi: 04.04.2021)
- ESI (2021). Who we are, https://www.esiweb.org/who-we-are (Erişim Tarihi: 04.04.2021)
- GPoT (2021). Who we are, http://www.gpotcenter.org/about (Erişim Tarihi: 04.04.2021)
- Hames, T. ve Feasy R. (1994). “Anglo-American Think Tanks under Reagan and Thatcher”, A Conservative Revolution? The Thatcher-Reagan Decade in Perspective, Ed. A. Adonis ve T. Hames, Manchester: Manchester University Press, 215-237, https://books.google.com.tr/books?id=2nu7AAAAIAAJ&printsec=frontcover&hl=tr&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=false (Erişim Tarihi: 03.04.2021)
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Kamu Yönetimi , Siyaset Bilimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2021
Gönderilme Tarihi
5 Nisan 2021
Kabul Tarihi
14 Mayıs 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Cilt: 3 Sayı: 1