Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Yıl 2025, Sayı: Sosyal Bilimlerde Yapay Zeka: Kuram, Uygulama ve Gelecek Perspektifleri , 352 - 367 , 07.12.2025
https://izlik.org/JA99JN58DC

Öz

Kaynakça

  • Anstead, N. (2017). Data-driven campaigning in the 2015 United Kingdom general election. The International Journal of Press/Politics, 22(3), 294-313.
  • Amoore, L. (2023). Machine learning political orders. Review of International Studies, 49(1), 20-36.
  • Aslan, M., & Yıldız, A. (2021). Yapay zekanın uluslararası ilişkiler alanında yarattığı değişimler. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 56(4), 2401-2416.
  • Aziz, A. (2014). Siyasal iletişim. Nobel Yayıncılık.
  • Baban, E., & Güzel, E. (2015). Digital activism and social movements: How the world perceives the Gezi movement. Amity Journal of Media & Communications Studies (AJMCS), 5(1-2), 16-26.
  • Baker, F. W. (2009). Political campaigns and political advertising: A media literacy guide. Greenwood Press.
  • Barbera, P., Jost, J., Nagler, J., Tucker, J. A. & Bonneau, R. (2015). Tweeting from left to right: Is online political communication more than an echo chamber? Psychological Science, 26(10), 1531-1542.
  • Barlas, N. (2021). Siyasal iletişimde dijitalleşme: 24 Haziran 2018 cumhurbaşkanlığı seçimleri üzerine karşılaştırmalı bir Twitter analizi. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 5(3), 269-285.
  • Baykan, T. S. (2019). Türkiye’de ideolojik ve programatik olmayan parti-seçmen bağları üzerine kavramsal bir tartışma: Popülizm, personalizm, patronaj. Toplum ve Bilim Dergisi, (147), 10-46.
  • Berk, M. E. (2020). Dijital çağın yeni tehlikesi “deepfake”. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 16(28), 1508-1523.
  • Bonansinga, D. (2021). Insecurity narratives and implicit emotional appeals in French competing populisms. Innovation: The European Journal of Social Science Research, 35(1), 86-106.
  • Burova, O. (2022). Populism: Drivers, measurements and protectors. Sociology: Theory, Methods, Marketing, 4, 46-55.
  • Canovan, M. (1981). Populism. Harcourt Brace Jovanovich. http://archive.org/details/populism00cano
  • Chadwick, A., & Stromer-Galley, J. (2016). Digital media, power, and democracy in parties and election campaigns: Party decline or party renewal? The International Journal of Press/Politics, 21(3), 283-293.
  • Chan, C., & Fu, K. (2017). The relationship between cyberbalkanization and opinion polarization: Time-Series analysis on Facebook pages and opinion polls during the Hong Kong occupy movement and the associated debate on political reform. Journal of Computer-Mediated Communication, 22(5), 266-283.
  • Cohen, M. D. (2021). Modern political campaigns: How professionalism, technology, and speed have revolutionized elections. Rowman & Littlefield Publishers.
  • Cox, M. (2018). Understanding the global rise of populism. LSE IDEAS. https://www.lse.ac.uk/ideas/Assets/Documents/updates/LSE-IDEAS-Understanding-Global-Rise-of-Populism.pdf
  • Çarkoğlu, A., Elçi, E., & Erol, F. & Paksoy, C. (2022). Popülizm teorileri ışığında Türkiye’de popülizmin tarihsel gelişimi: Siyasi partiler üzerine bir inceleme. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 323-348.
  • Delli Carpini, M. X., & Williams, B. A. (2020). Campaigns and elections in a changing media landscape. In E. Suhay, B. Grofman & A. H. Trechsel (Eds.), The Oxford handbook of electoral persuasion (pp. 405-426). Oxford University Press.
  • Edmonds, D. (2024). AI morality. Oxford University Press.
  • Engesser, S., Ernst, N., & Esser, F. & Büchel, F. (2017). Populism and social media: How politicians spread a fragmented ideology. Information, Communication & Society, 20(8), 1109-1126.
  • Ertürk, H. A. (2022). Yeni medya ekseninde ideolojiyi anlamak: Filtre balonu ve yankı odaları. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 1(2), 137-159.
  • Gardner, H. (1987). The mind’s new science: A history of the cognitive revolution. Harper Collins Publishers.
  • Guzman, S. G. (2018). Rational legal authority. In G. Ritzer & C. Rojek (Eds.), The Blackwell Encyclopedia of Sociology (pp. 1-2). John Wiley & Sons.
  • Hadma, A. M., & Anggoro, J. D. (2022). Political communication in the age of social media. COMMICAST, 3(1), 1-7.
  • Hellström, A. (2023). The populist divide in far-right political discourse in Sweden: anti-immigration claims in the Swedish socially conservative online newspaper samtiden from 2016 to 2022. Societies, 13(5), 108.
  • Howard, P. N. (2005). Deep democracy, thin citizenship: The impact of digital media in political campaign strategy. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 597(1), 153-170.
  • Howard, P. N. (2020). Lie machines: How to save democracy from troll armies, deceitful robots, junk news operations, and political operatives. Yale University Press.
  • Howard, P., Woolley, S., & Calo, R. (2018). Algorithms, bots, and political communication in the US 2016 election: The challenge of automated political communication for election law and administration. Journal of Information Technology & Politics, 15(2), 81-93.
  • Illing. (2024). Cambridge Analytica, the shady data firm that might be a key Trump-Russia link, explained. https://www.vox.com/policy-and-politics/2017/10/16/15657512/cambridge-analytica-facebook-alexander-nix-christopher-wylie
  • International IDEA. (2024). Protecting democratic elections through safeguarding information integrity. https://doi.org/10.31752/idea.2024.1
  • Jayakumar, S., Ang, B., & Anwar, N. D. (Eds.) (2020). Disinformation and fake news. Springer Nature. https://doi.org/10.1007/978-981-15-5876-4
  • Juneja, P. (2024). Artificial intelligence for electoral management. International IDEA, https://doi.org/10.31752/idea.2024.31
  • Kaplan, A., & Haenlein, M. (2019). Siri, Siri, in my hand: Who’s the fairest in the land? On the interpretations, illustrations, and implications of artificial intelligence. Business Horizons, 62(1), 15-25.
  • Karakoç, E., & Zeybek, B. (2022). Görmek inanmağa yeter mi? Görsel dezenformasyonun ayırt edici biçimi olarak siyasi deepfake içerikler. Öneri Dergisi, 17(57), 50-72.
  • Kavut, S. (2024). Toplumların dijital dönüşüm aracı olarak yapay zekâ çalışmaları: Türkiye’nin ve Türk Devletleri Teşkilatının yapay zekâ kullanımı üzerine bir analiz. Erciyes İletişim Dergisi, 11(1), 325-344.
  • Kreiss, D. (2016). Prototype politics: Technology-intensive campaigning and the data of democracy. Oxford University Press.
  • Kreps, S., & Kriner, D. (2023). How ai threatens democracy. Journal of Democracy, 34(4), 122-131.
  • Kurnaz, A. (2022). Dijital siyasetin yükselişi ve yapay zekâ. (Ed.) M. H. Korkusuz ve E. Kutluk, Siyaset, Kamu Yönetimi ve Uluslararası İlişkiler Bağlamında Yapay Zekâ Tartışmaları (1-26), Ekin Yayınevi, https://ssrn.com/abstract=4312539
  • Kurtbağ, Ö. (2020). ABD’de yükselen popülist dalga ve Trumpizm: Neoliberal küreselleşme, ekonomik kriz, siyasetin işlevsizleşmesi ve elitizme karşı bir geri tepki mi? Gazi Akademik Bakış, 13(26), 135-164.
  • Kurtuluş, Ö. (2023). Yapay zekânın seçim kampanyalarında kullanımı. https://ozgurkurtulus.com.tr/yapay-zekanin-secim-kampanyalarda-kullanimi/
  • Kuzminski, A. (2008). Fixing the system: A history of populism, ancient and modern. Bloomsbury Publishing. Laclau, E. (2018). On populist reason. Verso Books.
  • Levy, F. (2018). Computers and populism: Artificial intelligence, jobs and politics in the near term. Oxford Review of Economic Policy, Oxford University Press and Oxford Review of Economic Policy Limited, 34(3), 393-417.
  • Manschein, S. (2023). Artificial intelligence and political behavior-experience with chatgpt. Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=4567428
  • Marletti, C. (2002). The election campaign: Political actors, the media and voters. Italian Politics, 17(1), 68-84.
  • Marr, B. (2022). Yapay zekâ devrimi: Dijital dönüşüm işinizi nasıl etkileyecek (Ü. Şensoy, Çev.), Akbank Yayınları.
  • McCarthy, J. (2007). What is artificial intelligence? https://www-formal.stanford.edu/jmc/whatisai.pdf
  • McNair, B. (2017). An introduction to political communication. Routledge.
  • Mercer, A., Claudia, D., & McGeeney, K. (2016, 9 Kasım). Why 2016 election polls missed their mark. Pew Research Center. https://www.pewresearch.org/short-reads/2016/11/09/why-2016-election-polls-missed-their-mark/
  • Minsky, M. (1968). Semantic information processing. The MIT Press.
  • Mudde, C. (2004). The populist zeitgeist. Government and Opposition, 39(4), 541-563.
  • Narin, B. (2018). Kişiselleştirilmiş çevrimiçi haber akışının yankı odası etkisi, filtre balonu ve siberbalkanizasyon kavramları çerçevesinde incelenmesi. Selçuk İletişim, 11(2), 232-251.
  • Nas, Ç. (2018). AB dönüşürken: Popülizm ve Türkiye’nin AB süreci. EURO Politika, 181-194.
  • Neuman, W. L. (2013). Toplumsal araştırma yöntemleri. (S. Özge, Çev.), Yayın Odası.
  • Orhan, S. (2020). Popülizm, liberal demokrasi ve faşizm denklemi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 68(4), 795-840.
  • Ostiguy, P. (2017). Populism: A socio-cultural approach. In C. Rovira Kaltwasser et al. (Eds.), The Oxford Handbook of Populism (pp. 73-97). Oxford Handbooks.
  • Öner, S. (2018). Avrupa’da yükselen popülizm ve radikal sağ: Avusturya örneği ilişkileri. EURO Politika, 39-53.
  • Özdemir, U. (2022). Facebook-Cambridge analytica skandalının katılımcı kültür, dijital emek sömürüsü ve mahremiyetin ihlali çerçevesinde incelenmesi. Ege Üniversitesi İletişim Fakültesi Medya ve İletişim Araştırmaları E-Dergisi, (10), 22-34.
  • Panagopoulou, F. (2025). Artificial intelligence and democracy: Towards digital authoritarianism or a democratic upgrade? arXiv preprint arXiv:2504.01034.
  • Pariser, E. (2011). The filter bubble: What the internet is hiding from you. Penguin.
  • Radulescu, B.-G. (2024). The threat of algorithmic populism: Intelligence strategies for safeguarding democracy. Intelligence Info, 4(1), 14-26.
  • Saffulah, M., & Parveen, N. (2022). Big data, artificial intelligence and machine learning: A paradigm shift in election campaigns. In S. Kumar Panda et al. (Eds.), The New Advanced Society: Artificial Intelligence and Industrial Internet of Things Paradigm (pp.247-261). Wiley Publishing.
  • Sahly, A., Shao, C. & Kwon, K. H. (2019). Social media for political campaigns: An examination of Trump’s and Clinton’s frame building and its effect on audience engagement. Social Media + Society, 5(2).
  • Syeda, N. (2023). Algorithms and populism: Practices in microtargeting. In J. Chacko Chennattuserry et al. (Eds.), Encyclopediaof New Populism and Responses in the 21st Century (pp. 1-7). Springer.
  • Şahnagil, S. (2023). Yapay zekânın yönlendirici etkisi ışığında dijital siyaset. [Sözlü Sunum], Ege 10th International Conference on Social Sciences Bildiriler Kitabı, İzmir. https://www.researchgate.net/publication/377150368
  • Tahincioğlu, N. D. (2020). Avrupa’daki sağ popülist partilerin göçmen karşıtı söylemleri üzerine bir değerlendirme. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 282-291.
  • Tomic, Z., Damnjanovic, T., & Tomic, I. (2023). Artificial intelligence in political campaigns. South Eastern European Journal of Communication, 5(2), 17-28.
  • Triantafillidou, A., & Lappas, G. (2022). Depersonalize and attack: Facebook campaigns of populist candidates in Greece during the 2019 Greek national elections. Journal of Information Technology & Politics, 20(1), 74-91.
  • Turing, A. M. (1950). Computing machinery and intelligence. Mind, 59(236), 433-460.
  • Vesa, M., & Tienari, J. (2020). Artificial intelligence and rationalized unaccountability: Ideology of the elites? Organization, 29(6), 1133-1145.
  • Weyland, K. (2001). Clarifying a contested concept: Populism in the study of Latin American politics. Comparative Politics, 34(1), 1-22.
  • Williams, D. (2007). The impact of time online: Social capital and cyberbalkanization. Cyberpsychology & Behavior, 10, 398-406.
  • Yıldırım, G. E. (2023). 2022 Fransa başkanlık seçimlerindeki temel dinamik: Popülizm. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 11(1), 120-153.
  • Yılmaz, Z. (2017). Popülizm, halk ve demokrasi: Temsili demokrasinin açmazları ve radikal demokratik bir popülizmin imkânları. Mülkiye Dergisi, 41(1), 33-66.

Artificial intelligence-driven populism: New dynamics and risks in political campaigns

Yıl 2025, Sayı: Sosyal Bilimlerde Yapay Zeka: Kuram, Uygulama ve Gelecek Perspektifleri , 352 - 367 , 07.12.2025
https://izlik.org/JA99JN58DC

Öz

This study aims to analyse the new dynamics created by artificial intelligence in populist political campaigns, the advantages it offers to populist actors, and the fundamental problems that this process entails. The study adopts a qualitative research design drawing on interpretative and critical social science paradigms, utilizing methods such as literature analysis, comparative analysis of previous research, secondary data analysis, and document analysis. Its core problematic concerns how artificial intelligence transforms populist discourse and strategies, what concrete advantages it provides to populists, and what issues its use raises, particularly in the context of privacy, manipulation, and democratic accountability. Within this framework, the primary area of investigation is the interaction of populist strategies with artificial intelligence technologies and how this interaction reshapes political communication processes, especially through practices like voter targeting, message personalization, content generation, and disinformation dissemination. In conclusion, this study claims that artificial intelligence-supported populism is a complex and multidimensional phenomenon, presenting both transformative opportunities and significant practical risks for democratic participation, the quality of public debate, and the fairness of electoral processes.

Kaynakça

  • Anstead, N. (2017). Data-driven campaigning in the 2015 United Kingdom general election. The International Journal of Press/Politics, 22(3), 294-313.
  • Amoore, L. (2023). Machine learning political orders. Review of International Studies, 49(1), 20-36.
  • Aslan, M., & Yıldız, A. (2021). Yapay zekanın uluslararası ilişkiler alanında yarattığı değişimler. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 56(4), 2401-2416.
  • Aziz, A. (2014). Siyasal iletişim. Nobel Yayıncılık.
  • Baban, E., & Güzel, E. (2015). Digital activism and social movements: How the world perceives the Gezi movement. Amity Journal of Media & Communications Studies (AJMCS), 5(1-2), 16-26.
  • Baker, F. W. (2009). Political campaigns and political advertising: A media literacy guide. Greenwood Press.
  • Barbera, P., Jost, J., Nagler, J., Tucker, J. A. & Bonneau, R. (2015). Tweeting from left to right: Is online political communication more than an echo chamber? Psychological Science, 26(10), 1531-1542.
  • Barlas, N. (2021). Siyasal iletişimde dijitalleşme: 24 Haziran 2018 cumhurbaşkanlığı seçimleri üzerine karşılaştırmalı bir Twitter analizi. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 5(3), 269-285.
  • Baykan, T. S. (2019). Türkiye’de ideolojik ve programatik olmayan parti-seçmen bağları üzerine kavramsal bir tartışma: Popülizm, personalizm, patronaj. Toplum ve Bilim Dergisi, (147), 10-46.
  • Berk, M. E. (2020). Dijital çağın yeni tehlikesi “deepfake”. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 16(28), 1508-1523.
  • Bonansinga, D. (2021). Insecurity narratives and implicit emotional appeals in French competing populisms. Innovation: The European Journal of Social Science Research, 35(1), 86-106.
  • Burova, O. (2022). Populism: Drivers, measurements and protectors. Sociology: Theory, Methods, Marketing, 4, 46-55.
  • Canovan, M. (1981). Populism. Harcourt Brace Jovanovich. http://archive.org/details/populism00cano
  • Chadwick, A., & Stromer-Galley, J. (2016). Digital media, power, and democracy in parties and election campaigns: Party decline or party renewal? The International Journal of Press/Politics, 21(3), 283-293.
  • Chan, C., & Fu, K. (2017). The relationship between cyberbalkanization and opinion polarization: Time-Series analysis on Facebook pages and opinion polls during the Hong Kong occupy movement and the associated debate on political reform. Journal of Computer-Mediated Communication, 22(5), 266-283.
  • Cohen, M. D. (2021). Modern political campaigns: How professionalism, technology, and speed have revolutionized elections. Rowman & Littlefield Publishers.
  • Cox, M. (2018). Understanding the global rise of populism. LSE IDEAS. https://www.lse.ac.uk/ideas/Assets/Documents/updates/LSE-IDEAS-Understanding-Global-Rise-of-Populism.pdf
  • Çarkoğlu, A., Elçi, E., & Erol, F. & Paksoy, C. (2022). Popülizm teorileri ışığında Türkiye’de popülizmin tarihsel gelişimi: Siyasi partiler üzerine bir inceleme. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 323-348.
  • Delli Carpini, M. X., & Williams, B. A. (2020). Campaigns and elections in a changing media landscape. In E. Suhay, B. Grofman & A. H. Trechsel (Eds.), The Oxford handbook of electoral persuasion (pp. 405-426). Oxford University Press.
  • Edmonds, D. (2024). AI morality. Oxford University Press.
  • Engesser, S., Ernst, N., & Esser, F. & Büchel, F. (2017). Populism and social media: How politicians spread a fragmented ideology. Information, Communication & Society, 20(8), 1109-1126.
  • Ertürk, H. A. (2022). Yeni medya ekseninde ideolojiyi anlamak: Filtre balonu ve yankı odaları. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 1(2), 137-159.
  • Gardner, H. (1987). The mind’s new science: A history of the cognitive revolution. Harper Collins Publishers.
  • Guzman, S. G. (2018). Rational legal authority. In G. Ritzer & C. Rojek (Eds.), The Blackwell Encyclopedia of Sociology (pp. 1-2). John Wiley & Sons.
  • Hadma, A. M., & Anggoro, J. D. (2022). Political communication in the age of social media. COMMICAST, 3(1), 1-7.
  • Hellström, A. (2023). The populist divide in far-right political discourse in Sweden: anti-immigration claims in the Swedish socially conservative online newspaper samtiden from 2016 to 2022. Societies, 13(5), 108.
  • Howard, P. N. (2005). Deep democracy, thin citizenship: The impact of digital media in political campaign strategy. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 597(1), 153-170.
  • Howard, P. N. (2020). Lie machines: How to save democracy from troll armies, deceitful robots, junk news operations, and political operatives. Yale University Press.
  • Howard, P., Woolley, S., & Calo, R. (2018). Algorithms, bots, and political communication in the US 2016 election: The challenge of automated political communication for election law and administration. Journal of Information Technology & Politics, 15(2), 81-93.
  • Illing. (2024). Cambridge Analytica, the shady data firm that might be a key Trump-Russia link, explained. https://www.vox.com/policy-and-politics/2017/10/16/15657512/cambridge-analytica-facebook-alexander-nix-christopher-wylie
  • International IDEA. (2024). Protecting democratic elections through safeguarding information integrity. https://doi.org/10.31752/idea.2024.1
  • Jayakumar, S., Ang, B., & Anwar, N. D. (Eds.) (2020). Disinformation and fake news. Springer Nature. https://doi.org/10.1007/978-981-15-5876-4
  • Juneja, P. (2024). Artificial intelligence for electoral management. International IDEA, https://doi.org/10.31752/idea.2024.31
  • Kaplan, A., & Haenlein, M. (2019). Siri, Siri, in my hand: Who’s the fairest in the land? On the interpretations, illustrations, and implications of artificial intelligence. Business Horizons, 62(1), 15-25.
  • Karakoç, E., & Zeybek, B. (2022). Görmek inanmağa yeter mi? Görsel dezenformasyonun ayırt edici biçimi olarak siyasi deepfake içerikler. Öneri Dergisi, 17(57), 50-72.
  • Kavut, S. (2024). Toplumların dijital dönüşüm aracı olarak yapay zekâ çalışmaları: Türkiye’nin ve Türk Devletleri Teşkilatının yapay zekâ kullanımı üzerine bir analiz. Erciyes İletişim Dergisi, 11(1), 325-344.
  • Kreiss, D. (2016). Prototype politics: Technology-intensive campaigning and the data of democracy. Oxford University Press.
  • Kreps, S., & Kriner, D. (2023). How ai threatens democracy. Journal of Democracy, 34(4), 122-131.
  • Kurnaz, A. (2022). Dijital siyasetin yükselişi ve yapay zekâ. (Ed.) M. H. Korkusuz ve E. Kutluk, Siyaset, Kamu Yönetimi ve Uluslararası İlişkiler Bağlamında Yapay Zekâ Tartışmaları (1-26), Ekin Yayınevi, https://ssrn.com/abstract=4312539
  • Kurtbağ, Ö. (2020). ABD’de yükselen popülist dalga ve Trumpizm: Neoliberal küreselleşme, ekonomik kriz, siyasetin işlevsizleşmesi ve elitizme karşı bir geri tepki mi? Gazi Akademik Bakış, 13(26), 135-164.
  • Kurtuluş, Ö. (2023). Yapay zekânın seçim kampanyalarında kullanımı. https://ozgurkurtulus.com.tr/yapay-zekanin-secim-kampanyalarda-kullanimi/
  • Kuzminski, A. (2008). Fixing the system: A history of populism, ancient and modern. Bloomsbury Publishing. Laclau, E. (2018). On populist reason. Verso Books.
  • Levy, F. (2018). Computers and populism: Artificial intelligence, jobs and politics in the near term. Oxford Review of Economic Policy, Oxford University Press and Oxford Review of Economic Policy Limited, 34(3), 393-417.
  • Manschein, S. (2023). Artificial intelligence and political behavior-experience with chatgpt. Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=4567428
  • Marletti, C. (2002). The election campaign: Political actors, the media and voters. Italian Politics, 17(1), 68-84.
  • Marr, B. (2022). Yapay zekâ devrimi: Dijital dönüşüm işinizi nasıl etkileyecek (Ü. Şensoy, Çev.), Akbank Yayınları.
  • McCarthy, J. (2007). What is artificial intelligence? https://www-formal.stanford.edu/jmc/whatisai.pdf
  • McNair, B. (2017). An introduction to political communication. Routledge.
  • Mercer, A., Claudia, D., & McGeeney, K. (2016, 9 Kasım). Why 2016 election polls missed their mark. Pew Research Center. https://www.pewresearch.org/short-reads/2016/11/09/why-2016-election-polls-missed-their-mark/
  • Minsky, M. (1968). Semantic information processing. The MIT Press.
  • Mudde, C. (2004). The populist zeitgeist. Government and Opposition, 39(4), 541-563.
  • Narin, B. (2018). Kişiselleştirilmiş çevrimiçi haber akışının yankı odası etkisi, filtre balonu ve siberbalkanizasyon kavramları çerçevesinde incelenmesi. Selçuk İletişim, 11(2), 232-251.
  • Nas, Ç. (2018). AB dönüşürken: Popülizm ve Türkiye’nin AB süreci. EURO Politika, 181-194.
  • Neuman, W. L. (2013). Toplumsal araştırma yöntemleri. (S. Özge, Çev.), Yayın Odası.
  • Orhan, S. (2020). Popülizm, liberal demokrasi ve faşizm denklemi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 68(4), 795-840.
  • Ostiguy, P. (2017). Populism: A socio-cultural approach. In C. Rovira Kaltwasser et al. (Eds.), The Oxford Handbook of Populism (pp. 73-97). Oxford Handbooks.
  • Öner, S. (2018). Avrupa’da yükselen popülizm ve radikal sağ: Avusturya örneği ilişkileri. EURO Politika, 39-53.
  • Özdemir, U. (2022). Facebook-Cambridge analytica skandalının katılımcı kültür, dijital emek sömürüsü ve mahremiyetin ihlali çerçevesinde incelenmesi. Ege Üniversitesi İletişim Fakültesi Medya ve İletişim Araştırmaları E-Dergisi, (10), 22-34.
  • Panagopoulou, F. (2025). Artificial intelligence and democracy: Towards digital authoritarianism or a democratic upgrade? arXiv preprint arXiv:2504.01034.
  • Pariser, E. (2011). The filter bubble: What the internet is hiding from you. Penguin.
  • Radulescu, B.-G. (2024). The threat of algorithmic populism: Intelligence strategies for safeguarding democracy. Intelligence Info, 4(1), 14-26.
  • Saffulah, M., & Parveen, N. (2022). Big data, artificial intelligence and machine learning: A paradigm shift in election campaigns. In S. Kumar Panda et al. (Eds.), The New Advanced Society: Artificial Intelligence and Industrial Internet of Things Paradigm (pp.247-261). Wiley Publishing.
  • Sahly, A., Shao, C. & Kwon, K. H. (2019). Social media for political campaigns: An examination of Trump’s and Clinton’s frame building and its effect on audience engagement. Social Media + Society, 5(2).
  • Syeda, N. (2023). Algorithms and populism: Practices in microtargeting. In J. Chacko Chennattuserry et al. (Eds.), Encyclopediaof New Populism and Responses in the 21st Century (pp. 1-7). Springer.
  • Şahnagil, S. (2023). Yapay zekânın yönlendirici etkisi ışığında dijital siyaset. [Sözlü Sunum], Ege 10th International Conference on Social Sciences Bildiriler Kitabı, İzmir. https://www.researchgate.net/publication/377150368
  • Tahincioğlu, N. D. (2020). Avrupa’daki sağ popülist partilerin göçmen karşıtı söylemleri üzerine bir değerlendirme. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 282-291.
  • Tomic, Z., Damnjanovic, T., & Tomic, I. (2023). Artificial intelligence in political campaigns. South Eastern European Journal of Communication, 5(2), 17-28.
  • Triantafillidou, A., & Lappas, G. (2022). Depersonalize and attack: Facebook campaigns of populist candidates in Greece during the 2019 Greek national elections. Journal of Information Technology & Politics, 20(1), 74-91.
  • Turing, A. M. (1950). Computing machinery and intelligence. Mind, 59(236), 433-460.
  • Vesa, M., & Tienari, J. (2020). Artificial intelligence and rationalized unaccountability: Ideology of the elites? Organization, 29(6), 1133-1145.
  • Weyland, K. (2001). Clarifying a contested concept: Populism in the study of Latin American politics. Comparative Politics, 34(1), 1-22.
  • Williams, D. (2007). The impact of time online: Social capital and cyberbalkanization. Cyberpsychology & Behavior, 10, 398-406.
  • Yıldırım, G. E. (2023). 2022 Fransa başkanlık seçimlerindeki temel dinamik: Popülizm. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 11(1), 120-153.
  • Yılmaz, Z. (2017). Popülizm, halk ve demokrasi: Temsili demokrasinin açmazları ve radikal demokratik bir popülizmin imkânları. Mülkiye Dergisi, 41(1), 33-66.

Yapay zekâ destekli popülizm: Siyasi kampanyalarda yeni dinamikler ve riskler

Yıl 2025, Sayı: Sosyal Bilimlerde Yapay Zeka: Kuram, Uygulama ve Gelecek Perspektifleri , 352 - 367 , 07.12.2025
https://izlik.org/JA99JN58DC

Öz

Bu çalışma, yapay zekânın popülist siyasi kampanyalarda ne tür yeni dinamikler yarattığını, popülist aktörlere ne gibi avantajlar sunduğunu ve bu sürecin beraberinde getirdiği temel sorunları analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, yorumsamacı ve eleştirel sosyal bilim paradigmalarından beslenen nitel bir araştırma deseni benimsenmiş; literatür analizi, önceki araştırmaların karşılaştırmalı analizi, ikincil veri analizi ve doküman analizi teknikleri kullanılmıştır. Çalışmadaki temel sorunsal, yapay zekânın popülist söylem ve stratejileri nasıl dönüştürdüğü, ne tür somut avantajlar sağladığı ve özellikle mahremiyet, manipülasyon ve demokratik hesap verebilirlik bağlamında hangi sorunları gündeme getirdiğidir. Bu minvalde, popülist stratejilerin yapay zekâ teknolojileriyle etkileşiminin özellikle seçmen hedefleme, mesaj kişiselleştirme, içerik üretimi ve dezenformasyon yayılımı gibi pratikler üzerinden siyasi iletişim süreçlerini nasıl yeniden şekillendirdiği temel inceleme alanını oluşturmaktadır. Sonuç olarak bu çalışma, yapay zekâ destekli popülizmin demokratik katılım, kamusal tartışmanın niteliği ve seçim süreçlerinin adilliği açısından hem dönüştürücü fırsatlar hem de önemli riskler barındıran karmaşık ve çok boyutlu bir olgu olduğunu ileri sürmektedir.

Kaynakça

  • Anstead, N. (2017). Data-driven campaigning in the 2015 United Kingdom general election. The International Journal of Press/Politics, 22(3), 294-313.
  • Amoore, L. (2023). Machine learning political orders. Review of International Studies, 49(1), 20-36.
  • Aslan, M., & Yıldız, A. (2021). Yapay zekanın uluslararası ilişkiler alanında yarattığı değişimler. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 56(4), 2401-2416.
  • Aziz, A. (2014). Siyasal iletişim. Nobel Yayıncılık.
  • Baban, E., & Güzel, E. (2015). Digital activism and social movements: How the world perceives the Gezi movement. Amity Journal of Media & Communications Studies (AJMCS), 5(1-2), 16-26.
  • Baker, F. W. (2009). Political campaigns and political advertising: A media literacy guide. Greenwood Press.
  • Barbera, P., Jost, J., Nagler, J., Tucker, J. A. & Bonneau, R. (2015). Tweeting from left to right: Is online political communication more than an echo chamber? Psychological Science, 26(10), 1531-1542.
  • Barlas, N. (2021). Siyasal iletişimde dijitalleşme: 24 Haziran 2018 cumhurbaşkanlığı seçimleri üzerine karşılaştırmalı bir Twitter analizi. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 5(3), 269-285.
  • Baykan, T. S. (2019). Türkiye’de ideolojik ve programatik olmayan parti-seçmen bağları üzerine kavramsal bir tartışma: Popülizm, personalizm, patronaj. Toplum ve Bilim Dergisi, (147), 10-46.
  • Berk, M. E. (2020). Dijital çağın yeni tehlikesi “deepfake”. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 16(28), 1508-1523.
  • Bonansinga, D. (2021). Insecurity narratives and implicit emotional appeals in French competing populisms. Innovation: The European Journal of Social Science Research, 35(1), 86-106.
  • Burova, O. (2022). Populism: Drivers, measurements and protectors. Sociology: Theory, Methods, Marketing, 4, 46-55.
  • Canovan, M. (1981). Populism. Harcourt Brace Jovanovich. http://archive.org/details/populism00cano
  • Chadwick, A., & Stromer-Galley, J. (2016). Digital media, power, and democracy in parties and election campaigns: Party decline or party renewal? The International Journal of Press/Politics, 21(3), 283-293.
  • Chan, C., & Fu, K. (2017). The relationship between cyberbalkanization and opinion polarization: Time-Series analysis on Facebook pages and opinion polls during the Hong Kong occupy movement and the associated debate on political reform. Journal of Computer-Mediated Communication, 22(5), 266-283.
  • Cohen, M. D. (2021). Modern political campaigns: How professionalism, technology, and speed have revolutionized elections. Rowman & Littlefield Publishers.
  • Cox, M. (2018). Understanding the global rise of populism. LSE IDEAS. https://www.lse.ac.uk/ideas/Assets/Documents/updates/LSE-IDEAS-Understanding-Global-Rise-of-Populism.pdf
  • Çarkoğlu, A., Elçi, E., & Erol, F. & Paksoy, C. (2022). Popülizm teorileri ışığında Türkiye’de popülizmin tarihsel gelişimi: Siyasi partiler üzerine bir inceleme. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 323-348.
  • Delli Carpini, M. X., & Williams, B. A. (2020). Campaigns and elections in a changing media landscape. In E. Suhay, B. Grofman & A. H. Trechsel (Eds.), The Oxford handbook of electoral persuasion (pp. 405-426). Oxford University Press.
  • Edmonds, D. (2024). AI morality. Oxford University Press.
  • Engesser, S., Ernst, N., & Esser, F. & Büchel, F. (2017). Populism and social media: How politicians spread a fragmented ideology. Information, Communication & Society, 20(8), 1109-1126.
  • Ertürk, H. A. (2022). Yeni medya ekseninde ideolojiyi anlamak: Filtre balonu ve yankı odaları. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 1(2), 137-159.
  • Gardner, H. (1987). The mind’s new science: A history of the cognitive revolution. Harper Collins Publishers.
  • Guzman, S. G. (2018). Rational legal authority. In G. Ritzer & C. Rojek (Eds.), The Blackwell Encyclopedia of Sociology (pp. 1-2). John Wiley & Sons.
  • Hadma, A. M., & Anggoro, J. D. (2022). Political communication in the age of social media. COMMICAST, 3(1), 1-7.
  • Hellström, A. (2023). The populist divide in far-right political discourse in Sweden: anti-immigration claims in the Swedish socially conservative online newspaper samtiden from 2016 to 2022. Societies, 13(5), 108.
  • Howard, P. N. (2005). Deep democracy, thin citizenship: The impact of digital media in political campaign strategy. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 597(1), 153-170.
  • Howard, P. N. (2020). Lie machines: How to save democracy from troll armies, deceitful robots, junk news operations, and political operatives. Yale University Press.
  • Howard, P., Woolley, S., & Calo, R. (2018). Algorithms, bots, and political communication in the US 2016 election: The challenge of automated political communication for election law and administration. Journal of Information Technology & Politics, 15(2), 81-93.
  • Illing. (2024). Cambridge Analytica, the shady data firm that might be a key Trump-Russia link, explained. https://www.vox.com/policy-and-politics/2017/10/16/15657512/cambridge-analytica-facebook-alexander-nix-christopher-wylie
  • International IDEA. (2024). Protecting democratic elections through safeguarding information integrity. https://doi.org/10.31752/idea.2024.1
  • Jayakumar, S., Ang, B., & Anwar, N. D. (Eds.) (2020). Disinformation and fake news. Springer Nature. https://doi.org/10.1007/978-981-15-5876-4
  • Juneja, P. (2024). Artificial intelligence for electoral management. International IDEA, https://doi.org/10.31752/idea.2024.31
  • Kaplan, A., & Haenlein, M. (2019). Siri, Siri, in my hand: Who’s the fairest in the land? On the interpretations, illustrations, and implications of artificial intelligence. Business Horizons, 62(1), 15-25.
  • Karakoç, E., & Zeybek, B. (2022). Görmek inanmağa yeter mi? Görsel dezenformasyonun ayırt edici biçimi olarak siyasi deepfake içerikler. Öneri Dergisi, 17(57), 50-72.
  • Kavut, S. (2024). Toplumların dijital dönüşüm aracı olarak yapay zekâ çalışmaları: Türkiye’nin ve Türk Devletleri Teşkilatının yapay zekâ kullanımı üzerine bir analiz. Erciyes İletişim Dergisi, 11(1), 325-344.
  • Kreiss, D. (2016). Prototype politics: Technology-intensive campaigning and the data of democracy. Oxford University Press.
  • Kreps, S., & Kriner, D. (2023). How ai threatens democracy. Journal of Democracy, 34(4), 122-131.
  • Kurnaz, A. (2022). Dijital siyasetin yükselişi ve yapay zekâ. (Ed.) M. H. Korkusuz ve E. Kutluk, Siyaset, Kamu Yönetimi ve Uluslararası İlişkiler Bağlamında Yapay Zekâ Tartışmaları (1-26), Ekin Yayınevi, https://ssrn.com/abstract=4312539
  • Kurtbağ, Ö. (2020). ABD’de yükselen popülist dalga ve Trumpizm: Neoliberal küreselleşme, ekonomik kriz, siyasetin işlevsizleşmesi ve elitizme karşı bir geri tepki mi? Gazi Akademik Bakış, 13(26), 135-164.
  • Kurtuluş, Ö. (2023). Yapay zekânın seçim kampanyalarında kullanımı. https://ozgurkurtulus.com.tr/yapay-zekanin-secim-kampanyalarda-kullanimi/
  • Kuzminski, A. (2008). Fixing the system: A history of populism, ancient and modern. Bloomsbury Publishing. Laclau, E. (2018). On populist reason. Verso Books.
  • Levy, F. (2018). Computers and populism: Artificial intelligence, jobs and politics in the near term. Oxford Review of Economic Policy, Oxford University Press and Oxford Review of Economic Policy Limited, 34(3), 393-417.
  • Manschein, S. (2023). Artificial intelligence and political behavior-experience with chatgpt. Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=4567428
  • Marletti, C. (2002). The election campaign: Political actors, the media and voters. Italian Politics, 17(1), 68-84.
  • Marr, B. (2022). Yapay zekâ devrimi: Dijital dönüşüm işinizi nasıl etkileyecek (Ü. Şensoy, Çev.), Akbank Yayınları.
  • McCarthy, J. (2007). What is artificial intelligence? https://www-formal.stanford.edu/jmc/whatisai.pdf
  • McNair, B. (2017). An introduction to political communication. Routledge.
  • Mercer, A., Claudia, D., & McGeeney, K. (2016, 9 Kasım). Why 2016 election polls missed their mark. Pew Research Center. https://www.pewresearch.org/short-reads/2016/11/09/why-2016-election-polls-missed-their-mark/
  • Minsky, M. (1968). Semantic information processing. The MIT Press.
  • Mudde, C. (2004). The populist zeitgeist. Government and Opposition, 39(4), 541-563.
  • Narin, B. (2018). Kişiselleştirilmiş çevrimiçi haber akışının yankı odası etkisi, filtre balonu ve siberbalkanizasyon kavramları çerçevesinde incelenmesi. Selçuk İletişim, 11(2), 232-251.
  • Nas, Ç. (2018). AB dönüşürken: Popülizm ve Türkiye’nin AB süreci. EURO Politika, 181-194.
  • Neuman, W. L. (2013). Toplumsal araştırma yöntemleri. (S. Özge, Çev.), Yayın Odası.
  • Orhan, S. (2020). Popülizm, liberal demokrasi ve faşizm denklemi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 68(4), 795-840.
  • Ostiguy, P. (2017). Populism: A socio-cultural approach. In C. Rovira Kaltwasser et al. (Eds.), The Oxford Handbook of Populism (pp. 73-97). Oxford Handbooks.
  • Öner, S. (2018). Avrupa’da yükselen popülizm ve radikal sağ: Avusturya örneği ilişkileri. EURO Politika, 39-53.
  • Özdemir, U. (2022). Facebook-Cambridge analytica skandalının katılımcı kültür, dijital emek sömürüsü ve mahremiyetin ihlali çerçevesinde incelenmesi. Ege Üniversitesi İletişim Fakültesi Medya ve İletişim Araştırmaları E-Dergisi, (10), 22-34.
  • Panagopoulou, F. (2025). Artificial intelligence and democracy: Towards digital authoritarianism or a democratic upgrade? arXiv preprint arXiv:2504.01034.
  • Pariser, E. (2011). The filter bubble: What the internet is hiding from you. Penguin.
  • Radulescu, B.-G. (2024). The threat of algorithmic populism: Intelligence strategies for safeguarding democracy. Intelligence Info, 4(1), 14-26.
  • Saffulah, M., & Parveen, N. (2022). Big data, artificial intelligence and machine learning: A paradigm shift in election campaigns. In S. Kumar Panda et al. (Eds.), The New Advanced Society: Artificial Intelligence and Industrial Internet of Things Paradigm (pp.247-261). Wiley Publishing.
  • Sahly, A., Shao, C. & Kwon, K. H. (2019). Social media for political campaigns: An examination of Trump’s and Clinton’s frame building and its effect on audience engagement. Social Media + Society, 5(2).
  • Syeda, N. (2023). Algorithms and populism: Practices in microtargeting. In J. Chacko Chennattuserry et al. (Eds.), Encyclopediaof New Populism and Responses in the 21st Century (pp. 1-7). Springer.
  • Şahnagil, S. (2023). Yapay zekânın yönlendirici etkisi ışığında dijital siyaset. [Sözlü Sunum], Ege 10th International Conference on Social Sciences Bildiriler Kitabı, İzmir. https://www.researchgate.net/publication/377150368
  • Tahincioğlu, N. D. (2020). Avrupa’daki sağ popülist partilerin göçmen karşıtı söylemleri üzerine bir değerlendirme. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 282-291.
  • Tomic, Z., Damnjanovic, T., & Tomic, I. (2023). Artificial intelligence in political campaigns. South Eastern European Journal of Communication, 5(2), 17-28.
  • Triantafillidou, A., & Lappas, G. (2022). Depersonalize and attack: Facebook campaigns of populist candidates in Greece during the 2019 Greek national elections. Journal of Information Technology & Politics, 20(1), 74-91.
  • Turing, A. M. (1950). Computing machinery and intelligence. Mind, 59(236), 433-460.
  • Vesa, M., & Tienari, J. (2020). Artificial intelligence and rationalized unaccountability: Ideology of the elites? Organization, 29(6), 1133-1145.
  • Weyland, K. (2001). Clarifying a contested concept: Populism in the study of Latin American politics. Comparative Politics, 34(1), 1-22.
  • Williams, D. (2007). The impact of time online: Social capital and cyberbalkanization. Cyberpsychology & Behavior, 10, 398-406.
  • Yıldırım, G. E. (2023). 2022 Fransa başkanlık seçimlerindeki temel dinamik: Popülizm. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 11(1), 120-153.
  • Yılmaz, Z. (2017). Popülizm, halk ve demokrasi: Temsili demokrasinin açmazları ve radikal demokratik bir popülizmin imkânları. Mülkiye Dergisi, 41(1), 33-66.
Toplam 74 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Karşılaştırmalı Siyasi Hareketler
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Umut Turgut Yıldırım 0000-0003-2676-7157

Gönderilme Tarihi 25 Temmuz 2025
Kabul Tarihi 8 Ekim 2025
Erken Görünüm Tarihi 4 Aralık 2025
Yayımlanma Tarihi 7 Aralık 2025
DOI https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1750472
IZ https://izlik.org/JA99JN58DC
Yayımlandığı Sayı Yıl 2025 Sayı: Sosyal Bilimlerde Yapay Zeka: Kuram, Uygulama ve Gelecek Perspektifleri

Kaynak Göster

APA Yıldırım, U. T. (2025). Yapay zekâ destekli popülizm: Siyasi kampanyalarda yeni dinamikler ve riskler. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, Sosyal Bilimlerde Yapay Zeka: Kuram, Uygulama ve Gelecek Perspektifleri, 352-367. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1750472