The Role Of Discipline In Immanuel Kant's Education Philosophy

Abstract

Immanuel Kant builds his reason of education on the basis of the realization of the "adulthood" of human and the "Enlightenment" state of humanity. In his aspect, human being is the only being that needs to be educated because he comes to the world as primitive and wild. In this respect, to Kant, education has a significant function in the perfection of human nature. Some basic educational practices that are consisted of discipline, acculturation, civilization and moralization are required for the free and autonomous individual to grow up, which is one of the indicators of human adulthood. Kant states that a person who has an innate tendency towards goodness should be disciplined before he/she gets used to bad habits related to arbitrary freedom. For this reason, discipline, which is critical for a moral education based on Maxim, is one of the essential processes for the realization of the aim of the free and autonomous human ideal. Because, while the lack of knowledge can be compensated in any period of human life, it is difficult or impossible to correct some negative habits that are caused by lack of discipline and become a character. In the study, the place and importance of the concept of discipline, which is accepted as a pre-stage of acculturation, civilization and moralization, in Kant's reason of education will be tried to be revealed. Through this study, -even partially-, there will also be contributions to the search for the answer to how the human being ascension to a moral being will be and where it will start

Keywords

• Kant
• Discipline
• Restriction
• Freedom
• Autonomy

Immanuel Kant’ın Eğitim Felsefesinde Disiplinin Rolü

Öz

Immanuel Kant, eğitim anlayışını insanın “erginlik” ve insanlığın “Aydınlanma” halinin gerçekleşmesi esası üzerine kurar. Ona göre, insan, dünyaya ilkel ve yabanıl olarak gelmesi sebebiyle eğitilmesi gereken tek varlıktır. Bu yönüyle Kant için eğitim, insan doğasının mükemmelleşmesinde önemli bir işleve sahiptir. İnsanın erginlik halinin göstergelerinden olan özgür ve özerk bireyin yetişebilmesi için disiplin, kültürleşme, sivilleşme ve ahlakileşmeden oluşan bazı temel eğitim uygulamalarına ihtiyaç vardır. Kant, doğuştan iyiliğe yönelme eğilimi olan insanın keyfi özgürlük eğilimine bağlı kötü alışkanlıklara alışmadan disipline edilmesi gerektiğini belirtir. Bu sebeple Maksimlere dayanan ahlaki bir eğitim için kritik öneme sahip olan disiplin, özgür ve özerk insan ideali amacının gerçekleşmesi açısından vazgeçilmez süreçlerden biridir. Zira bilgi eksikliği insan hayatının herhangi bir döneminde bir şekilde telafi edilebilirken, disiplinsizlikten kaynaklanan ve karakter haline gelen birtakım olumsuz alışkanlıkların düzeltilmesi zor ya da imkânsızdır. Bu sebeple Kant, bilgisiz insanı sadece cahil, disipline olmamış insanı ise yabani olarak nitelemektedir. Çalışmada kültürleşme, sivilleşme ve ahlakileşmenin bir ön aşaması kabul edilen disiplin kavramının Kant’ın eğitim anlayışındaki yeri ve önemi ortaya konmaya çalışılacaktır. Bununla -kısmen de olsa- insanın ahlaki bir varlığa yükselmesinin nasıl olacağına ve nereden başlanacağına yönelik cevap arayışına da katkıda bulunulmuş olunacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Kant,
• Disiplin
• Kısıtlama
• Özgürlük
• Özerklik

Kaynakça

1. Badamchi, D. K. (2016). Immanuel Kant’ın Jean Jacques Rousseau’dan Çıkarsadıkları: Eğitim Üzerine, FLSF (Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi), 2016 Bahar, sayı: 21, 161-180. Bollnow, O. F. (1954). Kant und die Pädagogik. Zum 150. Todestag von Immanuel Kant am 12.Februar1954, 22.02.2020, Erişim adresi: https:// bollnow-gesellschaft.de/getmedia.php/media/ofbg/201504/550v0-orig.pdf
2. Çilingir, L. ve Küçükali, R. (2004). Immanuel Kant’ın Eğitim Anlayışı. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: 10, 81-98.
3. Çötok, T. (2013). Kant’ın Ahlak Eğitiminde Maksimin Yeri. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25, 147-166.
4. Dörpinghaus, A. ve Uphoff, I. K. (2015). Grundbegriffe der Pädagogik. 4. Baskı, Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft.
5. Engelhardt, P. M. ve Seidl, C. (2011). Erziehung zwischen Freiheit und Zwang – Zum Problem einer paradoxen Beziehung. Zeitlose Probleme der Pädagogik – Pädagogik als zeitloses Problem?, Thomas Mikhail (Hrsg.), Karlsruher Institut für Technologie (KIT) KIT Scientific Publishing, 113-128.
6. Kauder, P. ve Fischer, W. (1999). Immanuel Kant: Über Pädagogik. 7 Studien, Baltmannsweiler: Schneider Hohengehren.
7. Leone, F. (2019). Immanuel Kant über Erziehung Begründung und Aspekte der Pädagogik in Kants philosophischen Schriften. (unveröffentlichte Dissertation), Tübingen: Universitätsbibliothek Tübingen, TOBIAS-lib. 10.01.2020, Erişim adresi: https://publikationen.uni-tuebingen.de/xmlui/bitstream/handle/ 0900/ 87513/ImmanuelKantUeberErziehung.pdf?equence=1&isAllo wed y
8. Ortmeyer, B. (2008). Gehorsam, Disziplin und der denkende Mensch. Überle- gungen zur systematischen Widerlegung gängiger Argumente für das Erziehungsziel des „Gehorsams“ und zur Klärung des Disziplinbegriffs. 25. 01.2020, Erişim adresi: https://www.uni-frankfurt.de/51739618/Ortmeyer_Dis ziplin_und_Gehorsam.pdf

9. Santos, R. d. (2007). Moralität und Erziehung bei Immanuel Kant. 1. Auflage, Kassel: University Press.
10. Sesink, W. (2007). Das Pädagogische Jahrhundert, Skript zur Vorlesung im SS 2007 TU Darmstadt. Erişim adresi: https://www.abpaed.tu-darm stadt. de/ media/arbeitsbereichbildungundtechnik/gesammelteskripte/pjh2007.pdf
11. Simon, W. (2018). Spuren der Geschichte Religionspädagogische Studien zur Geschichte der religiösen Bildung und Erziehung - Band 2, Berlin: Lıt Verlag.
12. Stark, W. (2000). Vorlesung - Nachlaß - Druckschrift. Bemerkungen zu Kant über Pädagogik. Zustand und Zukunft der Akademie-Ausgabe von Kant's gesammelten Schriften, Sonderheft der Kant-Studien, Bd. 91, Berlin, 94-105.
13. Weisskopf, T. (1970). Immanuel Kant und die Pädagogik. Beiträge zu einer Monographie. Basel.
14. Yayla, M. (2005). Kant’ın Ahlak Eğitimi Anlayışı. Ankara Üniversitesi Eğitin Bilimleri Fakültesi Dergisi, 38(1), 73-86.
15. Zirfas, J. (2007). Immanuel Kant: Zum pädagogischen Orientierungswissen einer Pragmatischen Anthropologie. Zeitschrift für Pädagogik, Beiheft, 52, Pädagogische Anthropologie- Mechanismus einer Praxis. Mietzner, Ulrike (Hrsg.), Tenorth, Heinz-Elmar (Hrsg.), Welter, Nicole (Hrsg.): Weinheim: Beltz, 33-44, Erişim adresi: https://www.pedocs.de/volltexte/2013/7857/pdf/Zirfas2007 ImmanuelKant.pdf