Social Services Provided to Divorced Turkish Immigrant Women: An Example of the Belgian Model

Öz

The aim of this study is to understand the social service model provided to divorced Turkish immigrant women in Belgium. This study group of the research consists of 5 divorced Turkish immigrant women living in Antwerp, Belgium, 5 social workers and 1 lawyer working in organizations providing services to women, 11 participants in total. Qualitative research method was used in this study. Interviews were conducted using a semi-structured interview guide. The data obtained from the interviews were transcribed and analyzed using MAXQDA qualitative analysis software. According to the results of the study, it was concluded that the services provided to divorced women in Belgium empower women despite cultural and social codes.

Anahtar Kelimeler

• Divorce
• Women
• Belgium
• Social Services
• Migration

Boşanmış Türk Göçmen Kadınlara Sağlanan Sosyal Hizmetler: Belçika Modeli Örneği

Öz

Bu araştırmanın amacı Belçika’da boşanmış Türk göçmen kadınlara sağlanan sosyal hizmet modelini anlamaya çalışmaktır. Araştırmanın çalışma grubu Belçika’nın Antwerp şehrinde yaşayan 5 boşanmış Türk göçmen kadın ve kadınlara hizmet sağlayan kuruluşlarda çalışan 5 sosyal hizmet uzmanı ve 1 avukat olmak üzere toplam 11 katılımcıdan oluşmaktadır. Bu araştırmada nitel araştırma yöntemi tercih edilmiştir. Görüşmeler, yarı-yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Görüşmelerden elde edinilen veriler araştırmacılar tarafından deşifre edilmiş, metne dökülmüş ve MAXQDA nitel analiz programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre Belçika’da boşanmış kadınlara sağlanan hizmetlerin kültürel ve toplumsal kodlara rağmen kadınları güçlendirdiği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Boşanma
• Kadın
• Belçika
• Sosyal Hizmetler
• Göç

Kaynakça

1. Akçapar, Ş. (2007), “Batı Avrupa’da Yaşayan Türk ‘İthal’ Gelinleri ve Entegrasyon Sorunları: Belçika Örneği”, (Ed. A. Kaya; B. Şahin), Kökler ve Güzergâhlar. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları: 301-421.
2. Antwerpen (2022a), Sociale hulp in Antwerpen, https://www.antwerpen.be/product/sociale-hulp-in-antwerpen ,(Erişim: 06.07.2022).
3. Antwerpen (2022b), Leefloon aanvragen, https://www.antwerpen.be/product/leefloon-aanvragen#rubrieken-uuid-6c7ea7cb-71b0-48d7-a7e4-3a6d8c496863 , (Erişim: 07.07.2022).
4. Antwerpen (2022c), Sociale Dienstverlening, https://www.antwerpen.be/info/5a1569a6ca69bcc2b2482d15/sociale-dienstverlening, (Erişim: 06.07.2022).
5. Braun, V.; Clarke, V. (2006), Using Thematic Analysis in Psychology, Qualitative Research in Ğsychology, C: 3, S:2, 77-101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa.
6. Castels, S.; Miller, M. J. (2008), Göçler Çağı, Modern Dünyada Uluslararası Göç Hareketleri, İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
7. CAW (2022), Slachtofferhulp Antwerpen, https://www.caw.be/locaties/slachtofferhulp-antwerpen/, (Erişim: 15.07.2022).
8. Council of Europe (2018), Women’s Access to Justice a Guide For Legal Practitioners, https://rm.coe.int/factsheet-womens-access-to-justice/16808ff44e, (Erişim: 03.04.2022).

9. Creswell, T. (2017), Nitel Araştırmacılar için 30 Temel Beceri, (Çev. H. Özcan), Ankara: Anı Yayıncılık.
10. Dedeoğlu, S.; Gökmen, Ç. E. (2011), Göç ve Sosyal Dışlanma, Eflatun Basım Dağıtım Yayıncılık.
11. Dumon, W. (1991), “Avrupa Topluluğu Ülkelerinde Aile Politikaları (Çev. M. R. Esengün)”, Aile ve Toplum, 1(2).
12. Dumon, W. (2005), “Belgium’s families”, (Ed. B. N. Adams; J. Trost), Handbook of World Familes, California: Sage: 215-234.
13. Dupont, E.; Van Pottelberge, A.; Van de Putte, B.; Lievens, J.; Caestecker, F. (2020), “Divorce in Turkish and Moroccan Communities in Belgium”, European Journal of Population, C.36 S.4: 617-641. https://doi.org/10.1007/s10680-019-09545-w
14. E-European Justice (2022), Divorce and Legal Separation Belgium, https://e-justice.europa.eu/content_divorce-45-be-en.do?init=true&member=1, (Erişim: 05.05.2022).
15. Erten, E. (2017). Almanya’ya Evlı̇lı̇k Yoluyla Göç Eden Kadınların Karşılaştıkları Güçlükler ve Güçlüklerı̇ Yenme Stratejı̇leri (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi SBE, İstanbul.
16. Esping-Andersen, G. (2011), Tamamlanmamış Devrim (Çev. S. Çağatay), İstanbul: İletişim Yayınları.
17. European Institute for Gender Equality (2022), Gender Equality Index, https://eige.europa.eu/gender-equality-index/2021/country/BE, (Erişim: 19.08.2022).
18. Eurostat (2021a), Crude Divorce Rate, https://ec.europa.eu/eurostat/databrowser/view/TPS00216/default/table?lang=en, (Erişim: 02.09.2023).
19. Eurostat (2021b), Crude Marriage Rate, https://ec.europa.eu/eurostat/databrowser/view/TPS00206/default/table?lang=en, (Erişim: 02.09.2023).
20. Faist, T. (2003), Uluslararası Göç ve Ulusaşırı Toplumsal Alanlar (Çev. A. Z. Gündoğan), İstanbul: Bağlam Yayıncılık.
21. Froy, F.; Giguere, S.; Pyne, L..; Wood, D. E. (2012), Building Flexibility and Accountability in Local Employment Services, https://www.oecd-ilibrary.org/docserver/5kg3mkv3tr21-en.pdf?expires=1653325146&id=id&accname=guest&checksum=F3FC65E6CD3F5860326EB41A2098F317, (Erişim: 15.05.2022).
22. Gailly, A. (1997), “Turkish Immigrants in Belgium”, (Ed. I. Al-Issa; M. Tousignant), Ethnicity, Immigration, and Psychopathology, New York: Plenum Publishing: 147-168.
23. Gelekçi, C. (2010), Belçika’daki Türk Çocuklarının Eğitim-Öğretim Yaşantılarında Karşılaştıkları Sorunlar ve Ayrımcılığa Yönelik Görüşleri, Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, C.12: 163-194.
24. Gelekçi, C.; Köse, A. (2009), Misafir İşçilikten Etnik Azınlığa Belçika’daki Türkler. Ankara: Phoenix Yayınevi.
25. Göktuna Yaylacı, F. (2012), “Belçika’da Türklerin Dil Kullanımları”, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, C.5, S.2: 63-88.
26. Gunn, V.; Muntaner, C.; Ng, E.; Villeneuve, M.; Gea‐Sanchez, M.; Chung, H. (2019), “The Influence of Welfare State Factors on Nursing Professionalization and Nursing Human Resources: A Time‐Series Cross‐Sectional Analysis, 2000–2015”, Journal of Advanced Nursing, C:75, S: 11: 2797–2810. https ://doi.org/10.1111/jan.14155
27. Hatipoğlu Aydın, D. (2015), “Kadınların Adalete Erişimi”, Ankara Barosu Dergisi, C. 4: 77-107.
28. Kaya, A.; Kentel, F. (2007), Belgian-Turks A Bridge or a Breach between Turkey and the European Union? Belçika: King Naudauin Foundation.
29. Kümbetoğlu, B. (2011), Sosyolojide ve Antropolojide Niteliksel Yöntem ve Araştırma, İstanbul: Bağlam Yayıncılık. Lancker, W. V.; Ghysels, H. (2012), “Who benefits? The Social Distribution of Subsidized Childcare in Sweden and Flanders”, Acra Sociologica, C.55, S.2: 125-142. https://doi.org/10.1177/0001699311433428.
30. Lesthaeghe, R. (Ed.) (2000), “Transnational Islamic Communities in Multilingual Secular Society”, Comunites And Generations: Turkish and Moroccan Populations In Belgium. Belgium: VUB University Press.
31. Lievens, K.; Vandenbroucke, F. (2015). Institutional moral hazard in the multi-tiered regulation of unemployment in Belgium – Background paper, http://www.frankvandenbroucke.uva.nl/wp-content/uploads/2017/05/277.pdf , (Erişim: 16.05.2022).
32. Manço, A. A. (2000), “Belçika’da Türklerin 40 yılı (1960-2000)”, Muğla Üniversitesi SBE Dergisi, C.1, S.1: 119-133.
33. Morel, N. (2007), “From Subsidiarity to ‘Free Choice’: Child‐and Elder‐Care Policy Reforms in France, Belgium, Germany and the Netherlands”, Social Policy & Administration, C:41, S:6: 618-637. https://doi.org/10.1111/j.1467-9515.2007.00575.x.
34. Okin, S. M. (1989). Justice, Gender, and the Family. New York: Basic Books.
35. Özdemir, S. (2004), Küreselleşme Sürecinde Refah Devleti, İstanbul: İstanbul Ticaret Odası.
36. Patton, M. Q. (2018), Nitel Araştırma ve Değerlendirme Yöntemleri (Çev. Ed. M. Bütün; S. B. Demir), Ankara: Pegem Akademi.
37. Saka, Y. (2010), Avrupa Birliği Sosyal Politikasının Gelişimi ve Türkiye’nin Avrupa Birliği Sosyal Politikasına Uyumu (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Maliye Bakanlığı, Avrupa Birliği ve Dış İlişkiler Dairesi Başkanlığı, Ankara, Türkiye.
38. Swennen, F. (2021). Belgium, http://ceflonline.net/wp-content/uploads/Belgium-Swennen.pdf, (Erişim Tarihi: 06.08.2022).
39. Symoens, S.; Bastaits, K.; Mortelmans, D.; Bracke, P. (2013), “Breaking Up, Breaking Hearts? Characteristics of the Divorce Process and Well-Being After Divorce”, Journal of Divorce & Remarriage, C.54, S. 3:177-196. https://doi.org/10.1080/10502556.2013.773792.
40. T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2017), Dünyada Sosyal Politika ve Sosyal Konut Uygulamaları, https://aile.gov.tr/uploads/sygm/uploads/pages/kitaplar/sosyal-konut-uygulamalari.pdf, (Erişim: 10.08.2022).
41. T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı (2023). Belçika. https://www.csgb.gov.tr/digm/contents/sosyalguvenlikulkekunyeleri/belcika/, (Erişim: 04.09.2023).
42. Taş, E. (2014), “Evlilik göçüyle Türkiye’den Belçika’ya Gelen Gelinler ve Boşanma Sorunu”, Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, C.1, S.20): 217-236.
43. Timmerman, C. (2006), “Gender Dynamics in the Context of Turkish Marriage Migration: The Case of Belgium”, Turkish Studies, C.7, S.1: 125-143. https://doi.org/10.1080/14683840500520642.
44. Vertovec, S. (2007), “Super-Diversity and Its Implications”, Ethnic and Racial Studies, C.29, S.6: 1024-54. https://doi.org/10.1080/01419870701599465.
45. World Justice Project (2021), Rule of Law Index, https://worldjusticeproject.org/sites/default/files/documents/WJP-INDEX-21.pdf, (Erişim: 05.05.2022).