An Analysis of Policy Networks Approach: Vocational and Technical Education Policies in Türkiye After 2000

Öz

This study analyzes the "vocational and technical education policies" implemented in Turkey after 2000 by using the dialectical model within the policy networks approach. The theoretical aim of the study is to contribute to the discussion on the power of policy networks to explain policy change. The practical aim is to explain the change in vocational and technical education policies in the context of policy networks. In the study, it was observed that the network structure significantly constrained actors, actors developed discourses and solution alternatives to change the network structure, and the most important contextual factor that forced the network to change was political influence. Based on these findings, it is concluded that the policy network approach can be used as an analytical framework to explain policy changes in multi-actor, fragmented and complex policy spaces.

Anahtar Kelimeler

• Policy Analysis
• Vocational and Technical Education Policies
• Policy Networks
• Dialectical Model

Bir Politika Ağ Yaklaşımı Analizi: 2000 Yılı Sonrası Türkiye’de Mesleki ve Teknik Eğitim Politikaları

Öz

Bu çalışmada, politika ağları yaklaşımı dahilindeki diyalektik model kullanılarak Türkiye'de 2000 yılı sonrasında uygulanan "mesleki ve teknik eğitim politikaları" analiz edilmiştir. Çalışmanın teorik amacı, politika ağlarının politika değişimini açıklama gücünü tartışmaya katkıda bulunmaktır. Pratik amacı ise, mesleki ve teknik eğitim politikalarındaki değişimi politika ağları bağlamında açıklamaktır. Araştırmada, ağ yapısının aktörleri önemli ölçüde kısıtladığı, aktörlerin ağ yapısını değiştirmeye yönelik söylemler ve çözüm alternatifleri geliştirdiği; ağı değişime zorlayan en önemli bağlamsal faktörün politik etki olduğu gözlemlenmiştir. Tüm bu bulgular temelinde, politika ağları yaklaşımının, çok aktörlü, parçalı ve karmaşık politika alanlarında politika değişikliklerini açıklamak için analitik bir çerçeve olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Politika Analizi
• Mesleki ve Teknik Eğitim Politikaları
• Politika Ağları
• Diyalektik Model

Kaynakça

1. Alkan, C. (1980. Mesleki ve teknik eğitimin prensipleri. Alkım Yayınevi.
2. Bakioğlu, A. & Korumaz, M. (2019). Eğitim politikasının temel kavramları ve süreçler. A. Bakioğlu & M. Korumaz (Ed.), Eğitim politikaları: kuramlar, yöntemler, göstergeler, etkiler ve uygulamalar içinde (ss. 3-15), Nobel Akademik Yayıncılık.
3. Bevir, M & Rhodes, R.A.W. (2011). Interpreting British governance. Routledge.
4. Birkland, T. A. (2011). Policy process: Theories, concepts, and models of public policy making, 3rd Ed., M.E. Sharpe.
5. Börzel, T. A. (1998). Organizing babylon-on the different conceptions of policy networks. Public Administration, 76(2), 253-273. https://doi.org/10.1111/1467-9299.00100
6. Bursahaber. (2018, 9 Ekim). Palandöken: Mesleki eğitim daha fazla güçlendirilmeli. https://www.bursahaber.com/genel/palandoken-mesleki-egitim-daha-fazla-guclendirilmeli-h1365846.html
7. Carlsson, L. (2000). Policy networks as collective action. Policy Studies Journal, 28(3), 502-520. https://doi.org/10.1111/j.1541-0072.2000.tb02045.x
8. Creswell, J. W. (2020), Nitel araştırma yöntemleri, beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni, M. Bütün & S. B. Demir (Çev.). Siyasal Kitabevi.

9. Dowding, K. (1995). Model or metaphor? A critical review of the policy network approach. Political Studies, 43(1), 136–58. https://doi.org/10.1111/j.1467-9248.1995.tb01705.x
10. Eğitim-Bir-Sen. (2019). Mesleki ve Teknik Eğitime Bakış. https://www.ebs.org.tr/ebs_files/files/yayinlarimiz/Odak_Analiz_4_Mesleki_Ve_Teknik_Egitime_Bakis.pdf
11. Erridge, A.& Greer, J. (2000), Policy network analysis of UK central government civil procurement. Public Policy and Administration, 15(4), 25-49. https://doi.org/10.1177/095207670001500403
12. Evans, M. (2001). Understanding dialectics in policy network analysis. Political Studies, 49, 542-550. https://doi.org/10.1111/1467-9248.00326
13. Greer, A. (2002). Policy networks and policy change in organic agriculture: A comparative analysis of the UK and Ireland. Public Administration, 80(3), 453-474. https://doi.org/10.1111/1467-9299.00313
14. Gül, H. (2015). Kamu politikası analiz yöntem ve teknikleri. Yasama Dergisi, 29, 5-31. https://doi.org/10.4135/9781412973533.d29
15. Gültekin, S. (2014). Understanding policy process: Is there a single best way. Yönetim Bilimleri Dergisi, 12(2), 43-74.
16. Heclo, H. (1978). Issue networks and the executive establishment. In A. King (Ed.), The New American Political System (pp. 87-107), American Enterprise Institute.
17. Howlett, M. (2002). Do networks matter? Linking policy network structure to policy outcomes: Evidence from four Canadian policy sectors 1990-2000. Canadian Political Science Association, 35, 235-267. https://doi.org/10.1017/S0008423902778232
18. Hürriyet. (2022, 22 Mayıs). Meslek liseliler her işe koşuyor: Mahallenin ‘acil yardım’ı, https://www.hurriyet.com.tr/egitim/meslek-liseliler-her-ise-kosuyor-mahallenin-acil-yardimi-42056555,
19. Katzenstein, P. (1976). International relations and domestic structures: Foreign economic policies of advanced industrial states. International Organization, 30(1), 1-45. https://doi.org/10.1017/S0020818300003726
20. Kisby, B. (2007). Analysing policy networks. Policy Studies, 28(1), 71-90. https://doi.org/10.1080/01442870601121502 Marsh, D. & Smith, M. (2000). Understanding policy networks: Towards a dialectical Approach. Political Studies, 48, 4-21. https://doi.org/10.1111/1467-9248.00247
21. MEB, (2019). Geçmişten günümüze fotoğraflarla mesleki ve teknik eğitim. (T.C. Millî Eğitim Bakanlığı Eğitim Analiz ve Değerlendirme Raporları Serisi, No: 5.) https://mtegm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2019_05/30125511_30093130_mesleki_teknik_egitim_kitap.pdf
22. MEB. (2018). MEB 2023 eğitim vizyonu, https://www.gmka.gov.tr/dokumanlar/yayinlar/2023_E%C4%9Fitim%20Vizyonu.pdf
23. METEST, (2014). Mesleki ve teknik eğitim strateji belgesi ve eylem planı 2014‐2018, (T.C. Resmî Gazete, No: 29024). Moschitz, H. & Stolze, M. (2010). The influence of policy networks on policy output. A comparison of organic farming policy in the Czech Republic and Poland. Food Policy, 35(3), 247-255. https://doi.org/10.1016/j.foodpol.2009.12.009
24. MTEGM. (2019, 19 Şubat). Mesleki ve teknik eğitim yoluyla sosyal ve ekonomik uyum projesi. https://mtegm.meb.gov.tr/www/mesleki-ve-teknik-egitim-yoluyla-sosyal-ve-ekonomik-uyum-projesi/icerik/2309
25. Nakamura, R. T. (1987). “The textbook policy process and implementation research. Policy Studies Review, 7(1), 142-154. https://doi.org/10.1111/j.1541-1338.1987.tb00034.x
26. Özer, M. (2020). Mesleki eğitimde paradigma değişimi Türkiye’nin mesleki eğitim ile imtihanı. Maltepe Üniversitesi Yayınları. https://doi.org/10.17152/gefad.752523
27. Raab, C. D. (2001). Understanding policy networks: A comment on Marsh and Smith. Political Studies, 49(1), 551-556. https://doi.org/10.1111/1467-9248.00327
28. Rhodes, R.A.W. & Marsh, D. (1992). New directions in the study of policy networks. European Journal of Political Research, 21(1-2), 181-205. https://doi.org/10.1111/j.1475-6765.1992.tb00294.x
29. Rhodes, R. A. W. (2017). Network governance and the differentiated polity selected essays volume 1, Oxforf University Press. https://doi.org/10.1093/oso/9780198786108.001.0001
30. Rhodes, R. A. W. (1990). Policy networks: A British perspective. Journal of Theoretical Politics, 2(3), 293-317. https://doi.org/10.1177/0951692890002003003
31. Rhodes, R. A. W. (2006). Policy networks analysis. In M. Moran (Ed.). The Oxford Handbook of Public Policy (pp. 425-447), Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/oxfordhb/9780199548453.003.0020
32. Sabatier, P. A. (1999). Theories of the policy process: Theoretical lenses on public Policy. Westview Press.
33. Saçlı, F. (2011). Understanding the interdependence between policy networks and policy outcomes. (Unpublished Doctoral Dissertation), Erasmus University, Rotterdam.
34. Shearer, J. C., Abelson, J., Kouyate, B., Lavis, J.N., & Walt, J. (2016). Why do policies change? Institutions, interests, ideas and networks in three cases of policy reform. Health Policy and Planning, 31(9), 1200-1211. https://doi.org/10.1093/heapol/czw052
35. Smith, A. (2000). Policy networks and advocacy coalitions: Explaining policy change and stability in UK industrial pollution policy?. Environment and Planning C: Government and Policy, 18(1), 95-114. https://doi.org/10.1068/c9810j
36. Sobacı, M. Z. (2015). Politika ağları: Aktörler arası ilişkiler üzerinden kamu politikalarını anlamak. M. Yıldız ve M. Z. Sobacı (ed.), Kamu Politikası: Kuram ve Uygulama içinde (ss. 130-147), 2. Baskı, Adres yayınları.
37. Star. (2022, 01 Mart). Bakan Özer: 28 Şubat en büyük zararı eğitime verdi. https://www.star.com.tr/egitim/bakan-ozer-28-subat-en-buyuk-zarari-egitime-verdi-haber-1694212/
38. Strauss, A. L. & Corbin, J. (1990). Basics of qualitative research grounded theory procedures and techniques. Sage Publication.
39. TOBB. (2019). Millî Eğitim Bakanlığı, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi arasında mesleki eğitim işbirliği protokolü. https://zonguldakeml.meb.k12.tr/meb_iys_dosyalar/67/01/270216/dosyalar/2020_09/30114811_03093117_TOBB_ETY_protokol.pdf
40. Toke, D. & Marsh, D. (2003). Policy networks and the GM Crops issue: Assessing the utility of a dialectical model of policy networks. Public Administration, 81(2), 229-251. https://doi.org/10.1111/1467-9299.00344
41. Üstüner, Y. (2003). Siyasa oluşturma sürecinde ağ yönetişimi kuramı. Amme İdaresi Dergisi, 36(3), 49-65.
42. Wu, C. & Knoke, D. (2013). Policy network models. In E. Araral, S. Fritzen, M. Howlett, M. Ramesh, & X, Wu (Eds.) Routledge Handbook of Public Policy (pp. 153-165), Routledge.
43. Yenisafak (2013, 29 Eylül). Katsayıyı kaldırma algıyı kıramadı. https://www.yenisafak.com/gundem/katsayiyi-kaldirma-algiyi-kiramadi-569354
44. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2016) Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri, 10. Baskı, Seçkin Yayıncılık.
45. Yıldız, M. & Sobacı, M. Z. (2015). Kamu politikası ve kamu politikası analizi genel bir çerçeve. M. Yıldız & M. Z. Sobacı (Ed.), Kamu Politikası Kuram ve Uygulama içinde (ss. 16-42), 2. Baskı, Adres Yayınları.
46. Yin, R. K. (2017). Durum çalışması araştırması, İ. Günbayı (Çev.), 3. Baskı. Nobel Yayınları.
47. 4702 Sayılı Yükseköğretim Kanunu, Çıraklık Ve Meslek Eğitimi Kanunu, İlköğretim Ve Eğitim Kanunu, Millî Eğitim Temel Kanunu, Çıraklık Ve Meslek Eğitimi Kanunu, Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilât Ve Görevleri Hakkında Kanun İle 24.3.1988 Tarihli Ve 3418 Sayılı Kanunda Değişiklik Yapılması Ve Bazı Kâğıt Ve İşlemlerden Eğitime Katkı Payı Alınması Hakkında Kanun İle Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilât Ve Görevleri Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun. (2001). (T.C. Resmî Gazete, No: 24458).
48. 6111 Sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun. (2011). (T.C. Resmî Gazete, No: 27857).
49. 6764 Sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun. (2016), (T.C. Resmî Gazete, No: 29913).