Kredi Kartı Tutum Ölçeği Üzerine Bir Yapısal Eşitlik Modeli Uygulaması
Öz
Bu çalışmanın amacı, Girginer ve ekibinin (2008), Hayhoe ve ekibi (1999) tarafından geliştirilen Kredi Kartı Tutum Ölçeği’ni temel alarak Türkiye’deki yüksek öğretim öğrencileri için uygulanabilecek Kredi Kartı Tutum Ölçeği’nin geçerlilik ve güvenilirliğini Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) kullanarak araştırmaktır. Çalışmada, 2008 yılında yapılan anket çalışmasının verileri kullanılmıştır. Araştırma bulguları, DFA ile elde edilen ölçeğin dört boyutlu yapısının geçerlilik derecesinin, önceki çalışmada Açıklayıcı Faktör Analizi ile elde edilen beş boyutlu yapısının geçerlilik derecesinden daha yüksek olduğunu ortaya koymuştur. Yapısal modelin uyum iyiliği göstergeleri, iyi uyum sınırları içerisinde yer almıştır. Kredi kartı kullanımına yönelik kaygısal, kavramsal ve duygusal boyuttaki tutumların kredi kartı kullanımına yönelik davranışları etkileyeceği düşüncesiyle oluşturulan Yapısal Eşitlik Modeli (YEM), istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. YEM’nden elde edilen sonuçlara göre davranışlar üzerinde en fazla etkiyi pozitif yönde kaygısal tutumlar (0.53) yapmaktadır. Öğrenciler, kredi kartı kullanımıyla ilgili kaygıları arttıkça, finansal risklerini azaltmak amacıyla daha fazla sayıda ve çeşitte kredi kartı kullanma eğilimi sergilemektedirler
Anahtar Kelimeler
Kredi kartı kullanımı, kredi kartı kullanım ölçeği, açıklayıcı faktör analizi, doğrulayıcı faktör analizi, yapısal eşitlik modeli
Kaynakça
- Apak, S. ve Yılmaz, G. (2009). “Finansal Kriz Döneminde Türkiye’de Kredi Kartları,” Muhasebe Fi- nansman Öğretim Üyeleri Bilim ve Araştırma Derneği (MUFAD) Muhasebe ve Finansman Dergisi, Sayı: 44, 38-45.
- Boomsma, A. ve Hoogland, J. J. (2001). “The robustness of LISREL modeling revisited, Structural Equation modelling: Present and future,” Cudeck, R., du Toit, S. ve Sörbom, D. (Ed.), Scientific Software International, Chicago, 136-168.
- Çavuş, Mustafa Fedai (2006). “Bireysel Finansmanın Temininde Kredi Kartları: Türkiye’de Kredi Kartı Kullanımı Üzerine Bir Araştırma,” Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 15, 173-187.
- Çeker, Mustafa (1997). Kredi Kartı Uygulaması ve Özel Hukuk Açısından Kredi Kartının Hukuka Aykı- rı Kullanımı, Banka ve Ticaret Hukuku Araştırma Enstitüsü, Yayın No:311, Ankara.
- Davies E. ve Lea, S.E.G. (1995). “Student attitudes to student debt,” Journal of Economic Psycho- logy, 16, 663-679.
- Furnham, A. (1984). “Many sides of the coin: The psychology of money usage,” Personality and In- dividual Differences, 5, 501-509.
- Girginer, N., Çelik, A. E. ve Uçkun N. (2008). “Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilim- ler Fakültesi Öğrencilerinin Kredi Kartı Kullanımlarına Yönelik Bir Araştırma,” Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8, Sayı: 1, 193-208.
- Hair, F. J., Anderson, E. R., Tahtam L. R. Ve Black, C. W. (1998). Multivariate Data Analysis, Prentice Hall, New Jersey.
- Harvey, R. J., Billings, R. S. ve Nilan K. J. (1985). “Confirmatory factor analysis of the Job Diagnostic Survey: Good news and bad news,” Journal of Applied Psychology, 70(3), 461-468.
- Hayhoe, C. R., Leach, L. ve Turner, P. R. (1999). “Discriminating the number of credit cards held by college students using credit and money attitudes,” Journal of Economic Psychology, 20, 643-656.