Kızılcık Şerbeti Dizisinde Simülakr ve Simülasyon: Baudrillard’ın Perspektifinden Dizinin Aileye Etkisine Bir Bakış
Öz
Bu çalışma, Kızılcık Şerbeti adlı Türk televizyon dizisini Jean Baudrillard’ın simülasyon ve hiper-gerçeklik kuramı çerçevesinde aileye etkisini incelemektedir. Araştırmanın amacı, dizinin aile yapısı, toplumsal cinsiyet rolleri ve kültürel değerleri nasıl temsil ettiği ve bu temsillerin izleyicinin gerçeklik algısını nasıl dönüştürdüğünü ortaya koymaktır. Yapılan söylem analizlerine göre, karakterler ve çatışmalar yalnızca toplumsal gerçekliğin bir yansıması değil; bu gerçekliğin yerine geçen ve onu yeniden tanımlayan simülakrlardır. Anlatı, modern-seküler ve geleneksel-dini kimlikler arasında kutuplaşmış temsiller sunarak izleyicinin bu sembollerle özdeşleşmesini teşvik eder. Bulgular, dizinin yalnızca bir eğlence ürünü olmakla kalmayıp, aynı zamanda ideolojik söylemlerin üretildiği ve dolaşıma sokulduğu bir medya alanı işlevi gördüğünü göstermektedir. Bu bağlamda Kızılcık Şerbeti, post-modern gerçeklik anlayışının medya temsilleri üzerinden nasıl kurulduğunu anlamak açısından önemli bir örnek teşkil etmektedir.
Anahtar Kelimeler
Simülasyon, Simülakr, Söylem Analizi, Hipergerçeklik, Aile
Destekleyen Kurum
Destekleyen kurum yoktur
Proje Numarası
x
Etik Beyan
Etik beyan gerekmemektedir
Teşekkür
Yok
Kaynakça
- Baudrillard, J. (1994). Simulacra and Simulation (S. F. Glaser, Trans.). University of Michigan Press.
- Baym, N. K. (2015). Personal connections in the digital age (2nd ed.). Polity Press.
- Brown, W. J. (2015). Examining four processes of audience involvement with media personae: Transportation, parasocial interaction, identification, and worship. Communication Theory, 25(3), 259–283.
- Couldry, N. (2012). Media, society, world: Social theory and digital media practice. Polity Press.
- Çelenk, S. (2010). Türk televizyon dizilerinde kadınlık temsilleri: İktidar, cinsellik ve ideoloji. Selçuk İletişim, 6(4), 93–111.
- Dursun, Ç. (2011). Popüler kültür ve medya: Medya metinlerinin ideolojik çözümlemesi. Değişim Yayınları.
- Eco, U. (1986). Travels in hyperreality: Essays. Harcourt Brace Jovanovich.
- Erdoğan, N. (2012). Televizyon ve ideoloji: Medya temsilleri üzerine eleştirel okumalar. Dipnot Yayınları.
- Fiske, J. (1987). Television culture. Routledge.
- Gündüz, U. (2023). Medya temsilleri ve toplumsal kutuplaşma: Televizyon dizilerinde ideolojik ayrışma. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 60, 45–65.