Aile Odaklı Kamu Politikalarında Çocuk Hakları: Türkiye ve BM Belgelerinin Tematik Analizi
Öz
Çocuk hakları, çağdaş kamu yönetimi anlayışında toplumsal adaletin ve kapsayıcılığın temel göstergelerinden biri olarak değerlendirilmektedir. Bu çalışma, Türkiye Cumhuriyeti Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından yayımlanan “2023–2028 Çocuk Hakları Strateji Belgesi” ile Birleşmiş Milletler (BM) Çocuk Hakları Komitesi’nin Türkiye’ye ilişkin 2023 tarihli 4. ve 5. Periyodik Gözlem Raporu arasındaki örtüşme ve ayrışmaları incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel yöntemle yapılandırılan analiz, katılım, koruma, eğitim, sosyal hizmetler, ayrımcılıkla mücadele ve izleme ve değerlendirme temalarında belirlenen üst ve alt kodlara dayanmaktadır. Bulgular, Türkiye’nin ulusal stratejisinin BM’nin önerileriyle kısmen örtüştüğünü, ancak bazı alanlarda uygulamaya dönük eksikliklerin bulunduğunu göstermektedir. Çalışma, çocuk haklarının kamu politikalarına entegrasyonunda mevcut durumun değerlendirilmesine ve iyileştirme alanlarının belirlenmesine katkı sağlamaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kamu politikası, Tematik Kodlama, Birleşmiş Milletler, çocuk hakları
Kaynakça
- Birleşmiş Milletler. (1989). Çocuk haklarına dair sözleşme (Karar No: A/RES/44/25). Birleşmiş Milletler Genel Kurulu. https://www.ohchr.org/en/instruments-mechanisms/instruments/convention-rights-child
- Byrne, B., & Lundy, L. (2019). Children’s rights-based childhood policy: A six P framework. The International Journal of Human Rights, 23(3), 1–21. https://doi.org/10.1080/13642987.2019.1573054
- Council of Europe. (2020). Council of Europe strategy for the rights of the child 2016–2021: Handbook for policy makers on the rights of the child in the digital environment. https://rm.coe.int/handbook-for-policy-makers-on-the-rights-of-the-child-in-the-digital-e/1680a069f8
- Erbay, E. (2013). Çocukların katılım hakkı üzerine bir Türkiye analizi. Journal of the Human and Social Science Researches, 2(1), 38–54.
- Erdek, S. (2019). A public policy analysis: The protective and preventive policies toward children in Turkey. Journal of Turkish Studies, 14(3), 1441–1458. https://doi.org/10.29228/TurkishStudies.22526
- Gedik, M. (2020). Sosyal hizmetlerde ‘hak temelli’ yaklaşım. İzmir Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(16), 28–57. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1153705
- Kırca Kurt, A. (2022). Çocuk işçiliğine yönelik kamu politikası analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 13(33), 612–626. https://doi.org/10.21076/vizyoner.1102564
- Koşif, S. (2020). Küçük çocuklara yönelik politikaların çocuk hakları bağlamında analizi: Türkiye örneği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
- Kuckartz, U., & Rädiker, S. (2019). Analyzing qualitative data with MAXQDA: Text, audio, and video. Cham: Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-030-15671-8
- Libal, K. (2001). Children’s rights in Turkey. Human Rights Review, 2(4), 35–44.