Grafik Anlatıda Temsil ve Hiciv: The New Yorker Örneği

Bu çalışma, grafik tasarım bağlamında temsil, anlatı ve hiciv kavramları arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Temsil, ideolojik, kültürel ve tarihsel katmanlarla örülü bir anlam üretim süreci olarak ele alınırken; anlatı, bu temsillerin bütüncül bir söylem yapısı içinde kurulmasını sağlar. Hiciv ise eleştirel ve ironik bir ton aracılığıyla toplumsal yapının sorgulanmasına olanak tanır. Grafik tasarım, bu üç kavramın kesişiminde yer alan ve estetik olduğu kadar düşünsel ve ideolojik anlamlar da taşıyan bir iletişim aracıdır. Çalışmada, 1925’ten günümüze yayımlanan The New Yorker dergisinin kapakları, grafik anlatıda hiciv ve temsilin sosyopolitik bağlamlar üzerinden nasıl biçimlendiğini ortaya koymak amacıyla analiz edilmiştir.

This study examines the relationship between representation, narrative, and satire within the context of graphic design. Representation is approached as a process of meaning production shaped by ideological, cultural, and historical layers rather than a simple depiction of visible objects. Narrative organizes these representational structures into a coherent discursive framework, while satire enables the critical questioning of social structures through irony. Graphic design operates at the intersection of these concepts, functioning as a communication medium that conveys aesthetic as well as intellectual and ideological meanings. The study analyzes the cover designs of The New Yorker, published since 1925, to explore how satire and representation are constructed in graphic narratives in relation to sociopolitical contexts.