"REVISITING THE PURCHASING POWER PARITY THEORY FOR EMERGING MARKET ECONOMIES: EVIDENCE FROM A BREAKING FOURIER PANEL STATIONARITY TEST"

Abstract

This study examines the strong form of purchasing power parity (PPP) theory in emerging market economies. Using Morgan Stanley’s classification, a real exchange rate model is tested for 16 countries. The analysis utilizes the Fourier panel stationarity method, as applied by Li, Ranjbar, and Chang (2015), accounting for both sharp and smooth structural breaks. The research period spans annual data from 1990 to 2023. Findings indicate that PPP is stationary across the panel. Specifically, stationarity is confirmed, validating PPP for Brazil, Chile, China, Colombia, Hungary, Indonesia, the Philippines, South Africa, and Thailand. Conversely, non-stationarity in real exchange rate series for India, Korea, Malaysia, Mexico, Peru, Poland, and Turkey suggests PPP does not hold in these nations. Results broadly suggest that exchange rate shocks are temporary in most emerging markets, indicating price changes may explain long-term exchange rate shifts. However, in economies where PPP does not hold, price movements are not decisive in forecasting future exchange rates.

Keywords

• Reel Exchange Rate
• Purchasing Power Parity
• Fournier Panel Stationarity Test

Gelişen Piyasa Ekonomileri için Satınalma Gücü Paritesi Teorisinin Yeniden İncelenmesi: Kırılmalı Fourier Panel Durağanlık Testinden Bulgular

Öz

Bu çalışma gelişen piyasa ekonomileri için satın alma gücü paritesi (SGP) teorisini güçlü formda test etmeyi amaçlamaktadır. Bu kapsamda Morgan Stanley tarafından gerçekleştirilen gelişen piyasa ekonomisi sınıflandırmasından hareketle 16 ülke için reel döviz kuru modeli test edilmektedir. Analizler Li, Ranjbar ve Chang (2015) tarafından gerçekleştirilen ve hem keskin hem de yumuşak kırılmaları göz önüne alan Fourier panel durağanlık yöntemiyle incelenmiştir. Araştırma dönemi 1990-2023 yıllık gözlemlerden oluşmaktadır. Elde edilen bulgular panelin geneli için SGP’nin durağan olduğuna işaret etmektedir. Spesifik olarak incelendiğinde ise Brezilya, Şili, Çin, Kolombiya, Macaristan, Endonezya, Filipinler, G.Afrika ve Tayland için durağanlık şartının sağlandığını ve beraberinde SGP’nin geçerli olduğunu ortaya koymaktadır. Diğer taraftan Hindistan, Kore, Malezya, Meksika, Peru, Polonya ve Türkiye için reel döviz kuru serilerinin durağan olmadıkları sonucuna varılmıştır. Bu durum, söz konusu ülkelerde SGP’nin geçersiz olduğunu göstermektedir. Sonuçlar temel olarak gelişen piyasa ekonomilerinin büyük çoğunluğunda döviz kuruna yönelik şokların geçici bir özellik gösterdiğini doğrulamaktadır. Bu durum, fiyat değişimlerinin uzun dönemde döviz kurlarındaki değişimleri açıklayabileceği anlamına gelmektedir. Diğer taraftan SGP’nin geçerli olmadığı ekonomiler için ise döviz kurunun gelecek değerinin belirlenmesinde fiyat hareketlerinin belirleyici bir rol oynamadığı anlaşılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Reel Döviz Kuru
• Satın Alma Gücü Paritesi
• Fourier Panel Durağanlık Testi

Kaynakça

1. Akçay, A. Ö., & Erataş, F. (2015). Satın alma gücü paritesi teorisinin geçerliliği: G7 örneği. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 81-100.
2. Alba, J. D., & D. Park. (2005). An Empirical Investigation of Purchasing Power Parity (PPP) for Turkey. Journal of Policy Modeling, 27(8), 989–1000.
3. Bahmani-Oskooee, M., Chang, T., Chen, T. H., & Tzeng, H. W. (2017). Revisiting purchasing power parity in Eastern European countries: quantile unit root tests. Empirical Economics, 52, 463-483.
4. Bahmani-Oskooee, M., Chang, T., & Liu, W. C. (2014). Revisiting purchasing power parity in 34 OECD countries: sequential panel selection method. Applied Economics Letters, 21(18), 1283-1287.
5. Bai, J., & Perron, P. (1998). Estimating and testing linear models with multiple structural changes. Econometrica, 47-78.
6. Balassa, B. (1964). The purchasing-power parity doctrine: a reappraisal. Journal of Political Economy, 72(6), 584-596.
7. Becker, R., Enders, W., & Hurn, S. (2004). A general test for time dependence in parameters. Journal of Applied Econometrics, 19(7), 899-906.
8. Becker, R., Enders, W., & Lee, J. (2006). A stationarity test in the presence of an unknown number of smooth breaks. Journal of Time Series Analysis, 27(3), 381-409.

9. Boundi-Chraki, F., & Mateo Tome, J. P. (2022). The purchasing power parity hypothesis tested once again. New empirical evidence for 28 oecd Countries. Investigación Económica, 81(322), 3-26.
10. Breusch, T. S., & Pagan, A. R. (1980). The Lagrange Multiplier Test and Its Applications to Model Specification Tests in Econometrics, Review of Economic Studies, 47(1), 239-53.
11. Carrion-i-Silvestre, J. L., del Barrio-Castro, T., & Lopez-Bazo, E. (2005). Breaking the panels: an application to the GDP per capita. The Econometrics Journal, 159-175.
12. Cassel, G. (1916). The Present Situation of the Foreign Exchanges. The Economic Journal, 26(103), 319–323.
13. Cassel, G. (1918). Abnormal deviations in international exchanges. The Economic Journal, 28(112), 413-415.
14. Chang, T., Lee, C., & Liu, W. (2012). Nonlinear adjustment to purchasing power parity for ASEAN countries. Japan and the World Economy, 24(4), 325-331.
15. Chang, T., & Tzeng, H.-W. (2013). Purchasing power parity in nine transition countries: Panel SURKSS test. International Journal of Finance & Economics, 18(1), 74-81.
16. Chortareas, G. E., Kapetanios, G., & Shin, Y. (2002). Nonlinear mean reversion in real exchange rates. Economics Letters, 77(3), 411-417.
17. Coşkun, N., & Ballı, E. (2021). Satın Alma Gücü Paritesinin Geçerliliğinin Sınanması: OECD Ülkeleri Örneği. Journal of Management and Economics Research, 19(4), 1-13.
18. Doğanlar, M., Bal, H. & Özmen, M. (2009). Testing Long-Run Validity of Purchasing Power Parity for Selected Emerging Market Economies. Applied Economics Letters, 16(14), 1443-1448.
19. Doğanlar, M., Mike, F., & Kızılkaya, O. (2021). Testing the validity of purchasing power parity in alternative markets: Evidence from the fourier quantile unit root test. Borsa Istanbul Review, 21(4), 375-383.
20. Dornbusch, R. 1985. Purchasing Power Parity. NBER Working Papers, No.1591 National Bureau of Economic Research.
21. Erlat, H. (2003). The nature of persistence in Turkish real exchange rates. Emerging Markets Finance and Trade, 39(2), 70-97.
22. Frenkel, J.A. (1978). Purchasing power parity: Doctrinal perspective and evidence from the 1920s. Journal of International Economics, 8(2), 169-191.
23. Güriş, B., Tıraşoğlu, B.Y., & Tıraşoğlu, M. (2016). Türkiye’de Satın Alma Gücü Paritesi Geçerli Mi?: Doğrusal Olmayan Birim Kök Testleri. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 5(4), 30-42.
24. Hacıimamoglu, T. (2021). Satın Alma Gücü Paritesi Geçerliliğinin Fourier Birim Kök Testi ile İncelenmesi: N-11 Ülkeleri Örneği. Business and Economics Research Journal, 12(4), 799-811
25. Hadri, K. (2000). Testing for stationary in heterogeneous panel data. Econometrics Journal, 3, 148–161.
26. Holmes, M. J., Otero, J., & Panagiotidis, T. (2012). PPP in OECD countries: an analysis of real exchange rate stationarity, cross-sectional dependency and structural breaks. Open Economies Review, 23(5), 767-783.
27. Huang, C., & Chih-Yuan Y. (2015). European Exchange Rate Regimes and Purchasing Power Parity: An Empirical Study on Eleven Eurozone Countries. International Review of Economics and Finance, 35, 100–109.
28. Jiang, C., Bahmani-Oskooee, M., & Chang, T. (2015). Revisiting purchasing power parity in OECD. Applied Economics, 47(40), 4323-4334.
29. Jiang, C., Jian, N., Liu, T. Y., & Su, C. W. (2016). Purchasing power parity and real exchange rate in Central Eastern European countries. International Review of Economics & Finance, 44, 349-358.
30. Kalyoncu, H. & Kalyoncu, K. (2008) Purchasing power parity in OECD countries: Evidence from panel unit root. Economic Modelling, 25(3), 440-445.
31. Kardaşlar, A. (2023). Satınalma Gücü Paritesi Teorisinin Kırılgan Ekonomiler İçin İncelenmesi: Fourier Durağanlık ve Eşbütünleşme Analizleri. Pearson Journal, 8(25), 733-747.
32. Kaur, M., & Kulaar, N. (2023). Purchasing Power Parity for Developing Countries: Evidence from Panel Unit Root Tests. Journal of Global Economy, 19(4), 263-273.
33. Kızılkaya, O., & Mike, F. (2021). Satınalma Gücü Paritesinin OECD Ülkeleri için Test Edilmesi: Fourier Kantil Birim Kök Testinden Bulgular. İzmir İktisat Dergisi, 36(1), 97-107.
34. Koçak, İ., & Özbek, S. (2020). Satın Alma Gücü Paritesinin Geçerliliği: Durağanlık ve Birim Kök Testlerinden Yeni Kanıtlar. Uluslararası Ticaret ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 4(1), 22-31.
35. Krugman, P. R., Obstfeld, M., & Melitz, J. M. (1988). Price levels and the exchange rate in the long run. International economics: theory and policy. Boston (MA): Scott, Foresman, and Co, 378-409.
36. Kwiatkowski, D., Phillips, P. C., Schmidt, P., & Shin, Y. (1992). Testing the null hypothesis of stationarity against the alternative of a unit root: How sure are we that economic time series have a unit root?. Journal of Econometrics, 54(1-3), 159-178.
37. Li, J. P., Ranjbar, O., & Chang, T. (2015). Unemployment Hysteresis in Piigs Countries: A New Test With Both Sharp and Smooth Breaks. The Singapore Economic Review, 60(4), 1-13
38. Makin, A. J. (2017). International Money and Finance. New York: Routledge.
39. Mike, F. (2018). Gelişen piyasa ekonomilerinde satınalma gücü paritesinin geçerliliğinin test edilmesi. Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar, 637, 7-30.
40. Mike, F., & Kızılkaya, O. (2019). Testing the theory of PPP for emerging market economies that practice flexible exchange rate regimes. Applied Economics Letters, 26(17), 1411-1417.
41. Nazlioglu, S., Altuntas, M., & Kilic, E. (2022). PPP in emerging markets: evidence from Fourier non-linear quantile unit root analysis. Applied Economics Letters, 29(8), 731-737.
42. Officer, L. H. (1976). The purchasing-power-parity theory of exchange rates: A review article. International Monetary Fund Staff Papers, 23(1), 1-60.
43. Pesaran, M. H. (2004), General Diagnostic Tests for Cross Section Dependence in Panels, Cambridge Working Papers in Economics, 435.
44. Pesaran, M., H., Ullah, A., & Yamagata, T. (2008). A Bias-Adjusted LM Test of Error Cross-Section Independence. Econometrics Journal, 11, 105-127.
45. Sarno, L. & M. P. Taylor (2002). Purchasing power parity and the real exchange rate. IMF Staff Papers, 49(1), 65-105.
46. Siddharth, A., Alexiou, C., & Vogiazas, S. (2024). Exchange Rate Regimes in India: Central Bank Interventions and Purchasing Power Parity in the Context of ASEAN Currencies. Economies, 12(4), 96.
47. Şener, S., Yılancı, V., & Canpolat, E. (2015). Satin Alma Gücü Paritesi ve Varyasyonlarının Türkiye İçin Sinanmasi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 11(25), 53-63.
48. Taylor, A. M., & Taylor, M. P. (2002). The purchasing power parity debate. Journal of Economic Perspectives, 18(4), 135-158.
49. Taylor, M. P. (2006). Real exchange rates and Purchasing Power Parity: Mean-reversion in economic thought. Applied Financial Economics, 16(1–2), 1–17.
50. Tiraşoğlu, B. Y. (2014). Yapısal kırılmalı birim kök testleri ile OECD ülkelerinde satın alma gücü paritesi geçerliliğinin testi, Ekonometri ve İstatistik E-Dergisi, 20, 68-87
51. Uğur, M. S., & Alper, A. E. (2023). Revisiting Purchasing Power Parity in OECD Countries: New Evidence from Nonlinear Unit Root Test with Structural Breaks. Sosyoekonomi, 31(57), 25-45.
52. Yerdelen Tatoğlu, F. (2009). Reel Efektif Döviz Kurunun Durağanlığının Yapısal Kırılmalı Panel Birim Kök Testleri Kullanılarak Sınanması. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 10(2), 310-323.
53. Yilanci, V., Ursavaş, U., & Mike, F. (2024). Revisiting purchasing power parity in emerging-7 countries: A powerful unit root test. Investigación Económica, 83(328), 31-54.