Avrupa’dan Sürdürülebilir Eko-Mahalleler: Farklı Uygulama Modellerinin Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi

Hülya Küçük Bayraktar

doi:10.25287/ohuiibf.1747822

TR EN

Avrupa’dan Sürdürülebilir Eko-Mahalleler: Farklı Uygulama Modellerinin Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, çevresel kirliliğin ve ekolojik sorunların azaltılmasına, kentte sürdürülebilir yaşam alanlarının oluşturulmasına katkı sağlayan eko-mahalleleri karşılaştırmalı olarak incelemek ve Türkiye’ye öneriler sunmaktır. Bu bağlamda Avrupa’dan BedZED, Bo01, ZAC de Bonne, Vauban, Hammarby Sjöstad ve Lombok olmak üzere toplam 6 eko-mahalle, farklı planlama rejimlerini, dönemleri ve gelişim türlerini temsil edecek biçimde amaçlı örnekleme ile seçilmiştir. Çalışmada nitel karşılaştırmalı vaka analizi deseni kullanılarak eko-mahalleler; tarihsel arka plan, planlama yaklaşımı, ulaşım, enerji, su ve atık yönetimi, toplumsal katılım ve sosyal kapsayıcılık temalarında ve bu temalara ait göstergeler üzerinden değerlendirilmiştir. Bu çerçevede eko-mahallelerle ilgili literatür, resmi planlama ve izleme raporları ile kurumsal belgeler incelenmiştir. Türkçe literatürde eko-kent ve ekolojik planlama üzerine çalışmalar bulunmakla birlikte, birden fazla Avrupa eko-mahallesini ortak bir çerçevede karşılaştıran çalışma sayısı sınırlıdır. Uluslararası literatürde ise önemli sayıda çalışma bulunmakla birlikte bu çalışmaların büyük bölümü tek bir eko-mahalleye odaklanmaktadır. Bu nedenle çalışma, 6 vakayı ortak bir gösterge çerçevesiyle karşılaştırması ve tasarım hedefleri ile gerçekleşen performans arasındaki farkları görünür kılması bakımından literatüre katkı sunmaktadır. Çalışmadan elde edilen bulgular değerlendirildiğinde; BedZED ve Vauban öncü projeler olarak enerji verimliliği, pasif tasarım ve düşük karbon salımı hedefleriyle öne çıkmaktadır; ancak BedZED’de biyokütle kojenerasyon sisteminin devre dışı kalması, tasarım hedefi ile gerçekleşen performans arasında belirgin bir açık yaratmıştır. Bo01 ve Hammarby Sjöstad belediye öncülüğünde yenilenebilir enerji ve entegre altyapı (enerji-su-atık) çözümlerinde öne çıkmakla birlikte sosyal karışım bakımından eleştirilere konu olmaktadır. ZAC de Bonne’da sosyal konut oranının hedeflenen %35’ten %40’a ulaşması sosyal karışımda olumlu sonuç verirken ölçülen enerji tüketimi hedeflerin üzerinde kalmıştır. Lombok ise topluluk girişimleriyle dönüşen mevcut bir mahalle olarak katılım ve akıllı enerji uygulamalarında öne çıkmakta, ancak soylulaştırma baskısıyla karşı karşıya kalmaktadır. Bu bulgular, eko-mahallelerin teknik başarısının sosyal kapsayıcılıkla her zaman örtüşmediğini; bununla birlikte eko-mahallelerin katılım, karma mülkiyet ve ölçüme dayalı izleme konularında Türkiye’ye örnek olabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

Sürdürülebilir Çevre, Sürdürülebilir Kentleşme, Mahalle, Eko Mahalle, Avrupa Örnekleri

Sustainable Eco-Neighborhoods in Europe: A Comparative Evaluation of Different Implementation Models

Öz

The purpose of this study is to conduct a comparative analysis of eco-neighborhoods that contribute to reducing environmental pollution and ecological problems and to creating sustainable living spaces in cities, and to offer recommendations for Türkiye. In this context, a total of 6 eco-neighborhoods from Europe—BedZED, Bo01, ZAC de Bonne, Vauban, Hammarby Sjöstad, and Lombok—were selected through purposeful sampling to represent different planning regimes, time periods, and types of development. Using a qualitative comparative case study design, the eco-neighborhoods were evaluated based on their historical background, planning approach, transportation, energy, water and waste management, community participation, and social inclusion, as well as indicators related to these themes. Within this framework, the literature on eco-neighborhoods, official planning and monitoring reports, and institutional documents were examined. While there are studies on eco-cities and ecological planning in the Turkish literature, the number of studies comparing multiple European eco-neighborhoods within a common framework is limited. While a significant number of studies exist in the international literature, the majority of these focus on a single eco-neighborhood. Therefore, this study contributes to the literature by comparing 6 case studies using a common set of indicators and highlighting the discrepancies between design objectives and actual performance. When the findings of the study are evaluated, BedZED and Vauban stand out as pioneering projects with their goals of energy efficiency, passive design, and low carbon emissions; however, the shutdown of the biomass cogeneration system at BedZED created a significant gap between the design target and actual performance. While Bo01 and Hammarby Sjöstad, led by the municipality, stand out for their renewable energy and integrated infrastructure (energy-water-waste) solutions, they have faced criticism regarding social diversity. At ZAC de Bonne, achieving a social housing share of 40%, exceeding the targeted 35%, represented a positive outcome in terms of social mix, while measured energy consumption remained above the target level. Lombok, on the other hand, stands out for its community-led initiatives and smart energy applications as an existing neighborhood undergoing transformation, yet it faces pressure from gentrification. These findings indicate that the technical success of eco-neighborhoods does not always align with social inclusivity; nevertheless, eco-neighborhoods could serve as a model for Türkiye in terms of participation, mixed ownership, and measurement-based monitoring.

Anahtar Kelimeler

Sustainable Environment, Sustainable Urbanization, Neighbourhood, Eco-Neighbourhood, European Examples

Kaynakça

21st Century Development. (t.y.). ZAC de Bonne Grenoble, France. https://www.21stcenturydevelopment.org/media/1283/zac-de-bonne.pdf
Alberti, F. (2022). Eco-quartieri Laboratori urbani tra benessere ambientale e inclusione sociale. Contesti. Città, Territori, Progetti, (2), 41–58. DOI: 10.13128/contest-13912. https://oajournals.fupress.net/index.php/contesti/article/view/14176
Alkay, E., & Köseahmet, G. (2026). Barınma hakkı temelinde kentsel dönüşüm süreç ve uygulamalarına bakış. mimar.ist, 26(85), 34–43. https://doi.org/10.14744/mrst.2026.03522
Anguelovski, I., Connolly, J. J. T., Garcia-Lamarca, M., Cole, H., & Pearsall, H. (2019). New scholarly pathways on green gentrification: What does the urban ‘green turn’ mean and where is it going? Progress in Human Geography, 43(6), 1064–1086. https://doi.org/10.1177/0309132518803799
Arnstein, S.R. (1969). A ladder of citizen participation. Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216-224. https://doi.org/10.1080/01944366908977225
Austin, G. (2013). Case study and sustainability assessment of Bo01, Malmö, Sweden. Journal of Green Building, 8(3), 34–50. https://doi.org/10.3992/jgb.8.3.34
Bartlett, L., & Vavrus, F. (2016). Rethinking case study research: A comparative approach. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315674889
Barton, H. (1998). Eco-neighbourhoods: A review of projects. Local Environment, 3(2), 159–177. https://doi.org/10.1080/13549839808725555
Bayramoğlu Alada, A. (2008). Osmanlı şehrinde mahalle. Sümer Kitabevi.
Beatley, T. (2011). Biophilic cities: Integrating nature into urban design and planning. Island Press. https://doi.org/10.5822/978-1-59726-986-5

Berg, P. G., & Nycander, G. (1997). Sustainable neighbourhoods—a qualitative model for resource management in communities. Landscape and Urban Planning, 39(2–3), 117–135. https://doi.org/10.1016/S0169-2046(97)00050-9
Beşiroğlu, Ş., & Özmen, E. (2022). Yaşam Döngüsü İçerisinde Sürdürülebilir Konut Alanı Değerlendirme Sistemi: Vauban (Freiburg, Almanya) Örneği. İDEALKENT, 13(38), 2449-2479. https://doi.org/10.31198/idealkent.1099393
Bibri, S. E. & Krogstie, J. (2020). Smart eco–city strategies and solutions for sustainability: The cases of Royal Seaport, Stockholm, and Western Harbor, Malmö, Sweden. Urban Science, 4(1), 11. https://doi.org/10.3390/urbansci4010011
Binalar ile Yerleşmeler İçin Yeşil Sertifika Yönetmeliği. (2022, 12 Haziran). Resmî Gazete (Sayı 31864). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2022/06/20220612-1.htm
Binalarda Enerji Performansı Yönetmeliği. (2008, 5 Aralık). Resmî Gazete (Sayı 27075). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2008/12/20081205-9.htm
BioRegional. (2002). BedZED case study report. Bioregional https://www.bioregional.com/uploads/downloads/BedZED-Case-Study-Report_Housing-Corporation_Bioregional_2002.pdf
BioRegional. (2016). The BedZED story: The UK’s first large-scale, mixed-use eco-village. https://www.bioregional.com/projects-and-services/case-studies/bedzed-the-uks-first-large-scale-eco-village
BioRegional. (2025). One Planet Living. Bioregional. https://www.bioregional.com/one-planet-living
Bobroff, J. (2011). La caserne de Bonne à Grenoble: Projet emblématique d’un développement durable à la française. Plan Urbanisme Construction Architecture. https://www.urbanisme-puca.gouv.fr/IMG/pdf/Zac_de_Bonne.pdf
BRE Global. (2017). BREEAM Communities technical manual: SD202, Issue 1.2:2012. BRE Global Ltd. https://files.bregroup.com/breeam/technicalmanuals/SD202_BREEAM_Communities.pdf
BREEAM. (t.y.). BREEAM Communities. BRE Group. https://breeam.com/standards/communities
Brockhoff, R. C., Koop, S. H. A., & Snel, K. A. W. (2019). Pluvial flooding in Utrecht: On its way to a flood-proof city. Water, 11(7), 1501. https://doi.org/10.3390/w11071501
Caltabiano, L. (2017). Investigation of the role of urban regeneration in enhancing social sustainability: A case study in Lombok, Utrecht, the Netherlands. Utrecht Master Thesis. https://studenttheses.uu.nl/items/5c611c04-0d1b-4f22-a2ef-2d9c9f221512
Caprotti, F. (2014). Eco-urbanism and the eco-city, or, denying the right to the city? Antipode, 46(5), 1285–1303. https://doi.org/10.1111/anti.12087
Çetinkaya, Z., & Ciravoğlu, A. (2016). Sürdürülebilir Yerleşim Modellerinin Karşılaştırılması: Eko-kent ve yavaş kent. İDEALKENT, 7(18), 246–267. https://izlik.org/JA62JR39GD
Chance, T. (2009). Towards sustainable residential communities; the Beddington Zero Energy Development (BedZED) and beyond. Environment and Urbanization, 21(2), 527–544. https://journals.sagepub.com/doi/pdf/10.1177/0956247809339007
Choi, H.-S. (2024). Reinventing sustainable neighborhood planning: A case study of Le Rheu, France. Buildings, 14(2), Article 536. https://doi.org/10.3390/buildings14020536
Coates, G. J. (2013). The sustainable urban district of Vauban in Freiburg, Germany. International Journal of Design & Nature and Ecodynamics, 8(4), 265–286. https://doi.org/10.2495/DNE-V8-N4-265-286
Codispoti, O. (2022). Sustainable urban forms: Eco-neighbourhoods in Europe. Journal of Urbanism: International Research on Placemaking and Urban Sustainability, 15(4), 395–420. https://doi.org/10.1080/17549175.2021.1908400
de Brey, B. (2017). Smart solar charging: Bi-directional AC charging (V2G) in the Netherlands. Journal of Energy and Power Engineering, 11(7), 483–490. https://doi.org/10.17265/1934-8975/2017.07.007
Deutsche Gesellschaft für Nachhaltiges Bauen [DGNB]. (2020). DGNB system: Criteria set districts (Version 2020).
Deutsche Gesellschaft für Nachhaltiges Bauen [DGNB]. (2026). DGNB system for districts: Planning and certifying sustainable districts. https://www.dgnb.de/en/certification/districts
Dietrichson, L., & MacLauchlan, B. (2021, 15 Eylül). Bo01 community in Malmö celebrates 20 years as a global source of inspiration. ICLEI CityTalk. https://talkofthecities.iclei.org/bo01-community-in-malmo-celebrates-20-years-as-a-global-source-of-inspiration/
Dooling, S. (2009). Ecological gentrification: A research agenda exploring justice in the city. International Journal of Urban and Regional Research, 33(3), 621–639. https://doi.org/10.1111/j.1468-2427.2009.00860.x
EcoDistricts (2014). The EcoDistricts Protocol-Executive Summary. https://www.aquapoint.com/wp-content/uploads/2014/09/Link-004-Lloyd.pdf
EIT Climate KIC Slovenia HUB. (t.y.). Freiburg, Germany: Vauban eco-district. https://www.climatehub.si/en/enhancing-climate-resilience-through-energy-efficiency-and-housing-good-practice-2/
Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu [EPDK]. (2026, 23 Mart). Şarj Hizmeti Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik. Resmî Gazete (Sayı 33202). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2026/03/20260323-4.htm
Enertech. (2011). Grenoble ZAC de Bonne: Évaluation par mesure des performances énergétiques des 8 bâtiments construits dans le cadre du programme européen Concerto: Rapport de synthèse. https://www.enertech.fr/wp-content/uploads/modules/catalogue/pdf/66/zdb_rapport-synthese_fr.pdf
Envac Group. (2025). The sustainable city: The story of Hammarby Sjöstad. https://www.envacgroup.com/insights/the-sustainable-city-the-story-of-hammarby-sjostad/
EU Smart Cities Marketplace. (2026). IRIS Utrecht. https://smart-cities-marketplace.ec.europa.eu/projects-and-sites/projects/iris/iris-utrecht
European Union, European Regional Development Fund. (2026). Smart Solar Charging. https://smartsolarcharging.eu/en/the-project/
Flurin, C. (2017). Eco-districts: Development and evaluation. A European case study. Procedia Environmental Sciences, 37, 34–45. https://doi.org/10.1016/j.proenv.2017.03.012
Fondazione Eni Enrico Mattei [FEEM]. (2016). De Bonne: Energy efficiency assessment in an eco-district, Grenoble, France. [Case study]. POCACITO. https://energy-cities.eu/wp-content/uploads/2018/11/Grenoble_Pocacito_DeBonne-Energy-Assesment_2016_en.pdf
Fraker, H. (2013). The hidden potential of sustainable neighborhoods: Lessons from low-carbon communities. Island Press. https://doi.org/10.5822/978-1-61091-409-3
France Villes & Territoires Durables. (t.y.). EcoQuartier de la ZAC de Bonne à Grenoble. https://francevilledurable.fr/realisations/ecoquartier-zac-de-bonne-grenoble/
Gebel, Ş., Ayçam, İ., & Kalfaoğlu Hatipoğlu, H. (2021). “Eko mahalle” yerleşimi ve örneklemeleri. In H. B. Henden Şolt (Ed.), Mimarlık planlama ve tasarım alanında araştırma ve değerlendirmeler (Cilt I, ss. 217–257). Gece Yayınları. https://avesis.aybu.edu.tr/yayin/f8b16e17-19b8-4345-8920-6c6178de5fe6/mimarlik-planlama-ve-tasarim-alaninda-arastirma-ve-degerlendirmelercilt-i
Gemeente Utrecht. (2017). Buurtvisie Kanaalstraat en Damstraat. https://www.utrecht.nl/fileadmin/uploads/documenten/wonen-en-leven/wijken/wijk-west/kanaalstraat-damstraat/2017-11-buurtvisie-kanaalstraat-damstraat.pdf
Gemene Grond. (2022). Wat maakt West!? https://gemenegrond.nl/en/projects/wat-maakt-west
George, A. L., & Bennett, A. (2005). Case studies and theory development in the social sciences. The MIT Press.
Glaser, B. G., & Strauss, A. L. (1999). The discovery of grounded theory: Strategies for qualitative research. (1st ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203793206
Grazieschi, G., Asdrubali, F., & Guattari, C. (2020). Neighbourhood sustainability: State of the art, critical review and space-temporal analysis. Sustainable Cities and Society, 63, 102477. https://doi.org/10.1016/j.scs.2020.102477
Hodge, J., & Haltrecht, J. (2007). BedZED monitoring report 2007. BioRegional. https://www.scribd.com/document/641876160/bedzed-monitoring-report-2007
Hodge, J., & Haltrecht, J. (2009). BedZED seven years on: The impact of the UK’s best known eco-village and its residents. Bioregional; Peabody. https://www.bioregional.com/uploads/downloads/BedZED-7-years-on_Bioregional_Peabody_2009.pdf
Intergovernmental Panel on Climate Change [IPCC]. (2022). Climate change 2022: Mitigation of climate change: Contribution of Working Group III to the Sixth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change. Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/9781009157926
Interlace Hub. (2023, 26 Temmuz). Green space factor and green points system: Malmö. https://interlace-hub.com/green-space-factor-and-green-points-system-malm%C3%B6
Ioannides, D., Röslmaier, M., & van der Zee, E. (2019). Airbnb as an instigator of ‘tourism bubble’ expansion in Utrecht’s Lombok neighbourhood. Tourism Geographies, 21(5), 822–840. https://doi.org/10.1080/14616688.2018.1454505
İklim Kanunu (Kanun No. 7552). (2025, 9 Temmuz). Resmî Gazete (Sayı 32951). https://mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=7552&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5
IRIS Smart Cities. (2026). IRIS Smart Cities. https://irissmartcities.eu/
Jabareen, Y. R. (2006). Sustainable urban forms: Their typologies, models, and concepts. Journal of Planning Education and Research, 26(1), 38–52. https://doi.org/10.1177/0739456X05285119
Jernberg, J., Hedenskog, S., & Huang, C. C. (2015). Hammarby Sjöstad: An urban development case study of Hammarby Sjöstad in Sweden, Stockholm [Draft for comment]. China Development Bank Capital. https://energyinnovation.org/report/case-study-hammarby-sjoksa/
Joss, S. (2010). Eco-cities: A global survey 2009. WIT Transactions on Ecology and the Environment. 129, 239-250. https://doi.org/10.2495/SC100211
Joss, S., d'Assenza-David, H., & Serra, L. (2022). Eco-neighborhoods and the question of locational advantage: A socio-spatial analysis of French ‘ÉcoQuartiers’. Cities, 126, 103643. https://doi.org/10.1016/j.cities.2022.103643
Kaya, H. E., & Taylan Susan, A. (2020). Sürdürülebilir bir kentleşme yaklaşımı olarak, ekolojik planlama ve eko-kentler. İDEALKENT, 11(30), 909–937. https://doi.org/10.31198/idealkent.533730
Kavruk, H. (2018). Mahalle Yerleşimi ve Yönetimi, Nobel Akademik Yayıncılık.
Khatibi, M., Khaidzir, K. A. M., & Syed Mahdzar, S. S. (2023). Measuring the sustainability of neighborhoods: A systematic literature review. iScience, 26(2), 105951. https://doi.org/10.1016/j.isci.2023.105951
Khavarian-Garmsir, A. R., Sharifi, A., & Sadeghi, A. (2023). The 15-minute city: Urban planning and design efforts toward creating sustainable neighborhoods. Cities, 132, 104101. https://doi.org/10.1016/j.cities.2022.104101
Kırkık Aydemir, K., Kazancı, G., & Kurnaz, A. (2022). Komşuluk planlamasında eko verimlilik ajandaları: Örnekler üzerinden bir değerlendirme. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 10(3), 1443–1461. https://doi.org/10.29130/dubited.982523
Koç, H. (2022). Kentsel konut sunumunda giderek unutulan bir organizasyon: Konut yapı kooperatifleri. İDEALKENT, 13(37), 2002–2026. https://doi.org/10.31198/idealkent.1117042
Komeily, A., & Srinivasan, R. S. (2015). A need for balanced approach to neighborhood sustainability assessments: A critical review and analysis. Sustainable Cities and Society, 18, 32–43. https://doi.org/10.1016/j.scs.2015.05.004
Lazarus, N. (2002). BedZED: Toolkit part I: A guide to construction materials for carbon neutral developments. Bioregional Development Group. https://www.bioregional.com/uploads/downloads/BedZED-Toolkit-Part-I_Bioregional_2002_sustainable-building-materials.pdf
Lazarus, N. (2003). BedZED: Toolkit part II: A practical guide to producing affordable carbon neutral developments. Bioregional Development Group. https://www.bioregional.com/uploads/downloads/BedZED-Toolkit-Part-2_Bioregional_2003_zero-carbon-housing-developments.pdf
Lijphart, A. (1971). Comparative politics and the comparative method. American Political Science Review, 65(3), 682–693. https://doi.org/10.2307/1955513
LomboXnet. (2015). Wereldprimeur in Utrecht (Smart solar charging Lombok Utrecht). https://www.lomboxnet.nl/ssc/wereldprimeur-in-utrecht
Luederitz, C., Lang, D. J., & von Wehrden, H. (2013). A systematic review of guiding principles for sustainable urban neighborhood development. Landscape and Urban Planning, 118, 40–52. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2013.06.002
Madureira, A. M., & Baeten, G. (2016). By invitation only: Uses and users of the ‘entrepreneurial city’. International Planning Studies, 21(4), 362–376. https://doi.org/10.1080/13563475.2016.1157015
Mahzouni, A. (2015). The ‘policy mix’ for sustainable urban transition: The city district of Hammarby Sjöstad in Stockholm. Environmental Policy and Governance, 25(4), 288–302. https://doi.org/10.1002/eet.1688
Malmö stad. (2023, 20 Temmuz). Western Harbour. https://malmo.se/Welcome-to-Malmo/Sustainable-Malmo/Sustainable-Urban-Development/Western-Harbour.html
Malmö stad. (2009, 13 Mart). Bo01. https://malmo.se/Uppleva-och-gora/Arkitektur-och-kulturarv/Malmos-historia/Handelser-och-fenomen/Bo01.html
Malsch, I. (2023, 20 Kasım). Sustainable living and social vegetable gardening in Lombok. Duurzaam Utrecht 2030. https://www.duurzaamutrecht2030.nl/sustainable-living-and-social-vegetable-gardening-in-lombok
Medearis, D., & Daseking, W. (2012). Freiburg, Germany: Germany’s eco-capital. In T. Beatley (Ed.), Green cities of Europe: Global lessons on green urbanism (pp. 65–82). Island Press. https://doi.org/10.5822/978-1-61091-175-7_3
Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliği. (2014, 14 Haziran). Resmî Gazete (Sayı 29030). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/06/20140614-2.htm
Ministère de l’Écologie, de l’Énergie, du Développement durable et de la Mer. (2009, 4 Kasım). 1ère conférence nationale Ville durable: Annonce par Jean-Louis Borloo et Benoist Apparu des résultats de l’appel à projets EcoQuartiers et de la démarche EcoCité [Dossier de presse]. https://portail.documentation.developpement-durable.gouv.fr/pub/ALNOUV00056840-premiere-1ere-conference-nationale-ville-durable-a.html
Ministère de la Transition écologique. (2023). Charte EcoQuartier. https://www.ecoquartiers.logement.gouv.fr/assets/articles/documents/charte-ecoquartier-2024.pdf
Ministère de la Transition écologique. (t.y.). Le label. ÉcoQuartier: La plateforme officielle. https://www.ecoquartiers.logement.gouv.fr/le-label/
Modijefsky, M. (2022, 29 Kasım). SUMP for the city of Utrecht. EU Urban Mobility Observatory. https://urban-mobility-observatory.transport.ec.europa.eu/resources/case-studies/sump-city-utrecht_en
Nauman, I. (2025). Sustainable planning in Stockholm: The Hammarby Sjöstad model. https://doi.org/10.13140/RG.2.2.22789.61920
Newman, P., & Jennings, I. (2008). Cities as sustainable ecosystems: Principles and practices. Island Press. https://doi.org/10.2307/jj.41003642
Oktay, D. (2022). Promoting energy-efficient neighbourhoods: Learning from BedZED. In A. Sayigh (Ed.), Sustainable energy development and innovation. Innovative Renewable Energy. (pp. 841–847). Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-030-76221-6_93
Pandis Iverot, S., & Brandt, N. (2011). The development of a sustainable urban district in Hammarby Sjöstad, Stockholm, Sweden? Environment, Development and Sustainability: a multidisciplinary approach to the theory and practice of sustainable development, Springer, 13(6), 1043–1064. https://doi.org/10.1007/s10668-011-9304-x
Pandis Iveroth, S., Vernay, A. L., Mulder, K. F., & Brandt, N. (2013). Implications of systems integration at the urban level: The case of Hammarby Sjöstad, Stockholm. Journal of Cleaner Production, 48, 220–231. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2012.09.012
Parreira do Amaral, M. (2022). Comparative case studies: Methodological discussion. In S. Benasso, D. Bouillet, T. Neves, & M. Parreira do Amaral (Eds.). Landscapes of lifelong learning policies across Europe. Palgrave Studies in Adult Education and Lifelong Learning. Palgrave Macmillan, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-030-96454-2_3
Przeybilovicz, E., Cunha, M. A., Geertman, S., Leleux, C., Michels, A., Tomor, Z., Webster, C. W. R., & Meijer, A. (2022). Citizen participation in the smart city: Findings from an international comparative study. Local Government Studies, 48(1), 23–47. https://doi.org/10.1080/03003930.2020.1851204
Reith, A., & Orova, M. (2015). Do green neighbourhood ratings cover sustainability? Ecological Indicators, 48, 660–672. https://doi.org/10.1016/j.ecolind.2014.09.005
Roseland, M. (2005). Toward sustainable communities: Resources for citizens and their governments (3rd ed.). (Revised Edition). Gabriola Island, BC: New Society Publishers.
Rutherford, J. (2008). Unbundling Stockholm: The networks, planning and social welfare nexus beyond the unitary city. Geoforum, 39(6), 1871–1883. https://doi.org/10.1016/j.geoforum.2008.05.002
Şahin, E., & Sarıcan, G. A. (2026). Circular design in residential areas: The case of the Vauban eco-district of Freiburg, Germany. plaNext–Next Generation Planning. 1-28. https://doi.org/10.24306/plnxt/125
Salat, S. (2021). Integrated guidelines for sustainable neighbourhood design, Chapter 4: Integrated Neighbourhood Systems. Urban Morphology and Complex Systems Institute. https://static1.squarespace.com/static/5e81ba08f524e90512e30541/t/63fce5be05371e2ead5044d6/1677518286077/LIGHT+Chapter+4.+Integrated+Neighbourhood+Systems.pdf
Scheurer, J., & Newman, P. (2009). Vauban: A European model bridging the green and brown agendas [Case study prepared for Revisiting urban planning: Global report on human settlements 2009]. UN-Habitat. https://unhabitat.org/sites/default/files/2010/07/GRHS2009CaseStudyChapter06Vauban.pdf
Schroepfer, T., & Hee, L. (2006). Sustainable urbanism: Ideals, ideas, and implementation in Vauban. In CCIM2006: Sustainable development through culture and innovation (pp. 494–503). https://www.irbnet.de/daten/iconda/CIB4417.pdf
Schroepfer, T., & Hee, L. (2008). Emerging forms of sustainable urbanism: Case studies of Vauban Freiburg and Solarcity Linz. Journal of Green Building, 3(2), 65–76. https://doi.org/10.3992/jgb.3.2.65
Seawright, J., & Gerring, J. (2008). Case selection techniques in case study research: a menu of qualitative and quantitative options. Political Research Quarterly, 61(2), 294–308. https://doi.org/10.1177/1065912907313077
Sharifi, A. (2016). From garden city to eco-urbanism: The quest for sustainable neighborhood development. Sustainable Cities and Society, 20, 1–16. https://doi.org/10.1016/j.scs.2015.09.002
Sharifi, A., & Murayama, A. (2013). A critical review of seven selected neighborhood sustainability assessment tools. Environmental Impact Assessment Review, 38, 73–87. https://doi.org/10.1016/j.eiar.2012.06.006
Shirley-Smith, C., & Butler, D. (2008). Water management at BedZED: Some lessons. Proceedings of the Institution of Civil Engineers-Engineering Sustainability, 161(ES2), 113–122. doi: 10.1680/ensu.2008.161.2.113
Slavin, T. (2002, 4 Ağustos). From zero to green hero. The Guardian. https://www.theguardian.com/money/2002/aug/04/property.homebuying
Smart City Sweden. (t.y.). Successful renewal from industrial area to a model sustainable district. https://smartcitysweden.com/best-practice/60/successful-renewal-from-industrial-area-to-a-model-sustainable-district/
Solly, A. (2016). From post-industrial wasteland to eco success: The innovative renewal of Hammarby Sjöstad. NEWDIST, Sustainable Districts: Case Studies. Special Issue (July, 2016). 443-451. https://hdl.handle.net/11583/2646357
Suen, C. K. (2017). Are residents living in eco-districts environmentally conscious? A case study of environmental attitudes of residents living in the European Green Capital of Stockholm, Sweden [Master’s thesis, Uppsala University]. https://doi.org/10.13140/RG.2.2.34385.63842
Svane, Ö., Wangel, J., Engberg, L. A., & Palm, J. (2011). Compromise and learning when negotiating sustainabilities: The brownfield development of Hammarby Sjöstad, Stockholm. International Journal of Urban Sustainable Development, 3(2), 141–155. https://doi.org/10.1080/19463138.2011.620959
Toplu Konut İdaresi Başkanlığı [TOKİ]. (2026, 14 Eylül). İstanbul’da kiralık sosyal konut projesi başladı. https://www.toki.gov.tr/haber/istanbulda-kiralik-sosyal-konut-projesi-basladi
Trojanowska, M. (2022). Are eco-neighborhoods health-promoting places? Case study of ZAC Boucicat and ZAC Frequel-Fontarabe in Paris. Architecture, Civil Engineering, Environment, 15(1), 53–66. https://doi.org/10.21307/ACEE-2022-005
U.S. Green Building Council [USGBC]. (2025). LEED v4: Reference Guide for Neighborhood Development Green Building Council. https://www.usgbc.org/guide/nd
United Nations Human Settlements Programme [UN-Habitat]. (2020). World cities report 2020: The value of sustainable urbanization. https://unhabitat.org/sites/default/files/2020/10/wcr_2020_report.pdf
Utrecht University. (2017, 28 Kasım). International collaboration for smart, clean cities. https://www.uu.nl/en/news/international-collaboration-for-smart-clean-cities
Utrecht University. (2021, 24 Şubat). World’s first integrated study into a city-wide, future-proof and flexible electricity system https://www.uu.nl/en/news/worlds-first-integrated-study-into-a-city-wide-future-proof-and-flexible-electricity-system
van der Kam, M., & van Sark, W. (2015). Smart charging of electric vehicles with photovoltaic power and vehicle-to-grid technology in a microgrid; A case study. Applied Energy, 152, 20–30. https://doi.org/10.1016/j.apenergy.2015.04.092
We Drive Solar. (2025, 4 Haziran). Utrecht Energized. https://www.wedrivesolar.nl/actueel/utrecht-energized
While, A., Jonas, A. E. G., & Gibbs, D. (2004). The environment and the entrepreneurial city: Searching for the urban ‘sustainability fix’ in Manchester and Leeds. International Journal of Urban and Regional Research, 28(3), 549–569. https://doi.org/10.1111/j.0309-1317.2004.00535.x
Yaka, İ., Önal, S., Koçer, A., & Güngör, A. (2016). Binalarda enerji performansının belirlenmesinde farklı illerin karşılaştırılması. Küresel Mühendislik Çalışmaları Dergisi, 3(2), 127–135. https://izlik.org/JA43ZZ26TR
Yayla, S., & Ozdemir, E. (2025). Smart vehicle to grid energy management algorithm for electric vehicle supported by photovoltaic energy sources. Electric Power Components and Systems, 53(12), 1420–1436. https://doi.org/10.1080/15325008.2024.2330097
Young, J. (2015). Towards zero energy buildings: Lessons learned from the BedZED development [Doctoral dissertation, University College London]. UCL Discovery. https://discovery.ucl.ac.uk/id/eprint/1472436/

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Kentsel Politika

Bölüm

Derleme

Yazarlar

Hülya Küçük Bayraktar ^*
0000-0003-2885-8386
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

6 Kasım 2026

Gönderilme Tarihi

22 Temmuz 2025

Kabul Tarihi

10 Ekim 2026

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Sayı: 22

DOI

https://doi.org/10.25287/ohuiibf.1747822

IZ

https://izlik.org/JA53GP72HE

APA

Küçük Bayraktar, H. (2026). Avrupa’dan Sürdürülebilir Eko-Mahalleler: Farklı Uygulama Modellerinin Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22, 1-35. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.1747822

AMA

1.Küçük Bayraktar H. Avrupa’dan Sürdürülebilir Eko-Mahalleler: Farklı Uygulama Modellerinin Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi. ÖHÜİİBFD. 2026;(22):1-35. doi:10.25287/ohuiibf.1747822

Chicago

Küçük Bayraktar, Hülya. 2026. “Avrupa’dan Sürdürülebilir Eko-Mahalleler: Farklı Uygulama Modellerinin Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi”. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, sy 22: 1-35. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.1747822.

EndNote

Küçük Bayraktar H (06 Kasım 2026) Avrupa’dan Sürdürülebilir Eko-Mahalleler: Farklı Uygulama Modellerinin Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi 22 1–35.

IEEE

[1]H. Küçük Bayraktar, “Avrupa’dan Sürdürülebilir Eko-Mahalleler: Farklı Uygulama Modellerinin Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi”, ÖHÜİİBFD, sy 22, ss. 1–35, Kas. 2026, doi: 10.25287/ohuiibf.1747822.

ISNAD

Küçük Bayraktar, Hülya. “Avrupa’dan Sürdürülebilir Eko-Mahalleler: Farklı Uygulama Modellerinin Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi”. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 22 (06 Kasım 2026): 1-35. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.1747822.

JAMA

1.Küçük Bayraktar H. Avrupa’dan Sürdürülebilir Eko-Mahalleler: Farklı Uygulama Modellerinin Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi. ÖHÜİİBFD. 2026;:1–35.

MLA

Küçük Bayraktar, Hülya. “Avrupa’dan Sürdürülebilir Eko-Mahalleler: Farklı Uygulama Modellerinin Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi”. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, sy 22, Kasım 2026, ss. 1-35, doi:10.25287/ohuiibf.1747822.

Vancouver

1.Hülya Küçük Bayraktar. Avrupa’dan Sürdürülebilir Eko-Mahalleler: Farklı Uygulama Modellerinin Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi. ÖHÜİİBFD. 06 Kasım 2026;(22):1-35. doi:10.25287/ohuiibf.1747822

Amaç ve Kapsam

Yazım Kuralları

Etik İlkeler ve Yayın Politikası

ETİK İLKELER ve YAYIN POLİTİKASI

YAYIN ETİĞİ

Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'nde uygulanan yayın süreçleri, bilginin tarafsız ve saygın bir şekilde gelişimine ve dağıtımına temel teşkil etmektedir. Bu doğrultuda uygulanan süreçler, yazarların ve yazarları destekleyen kurumların çalışmalarının kalitesine doğrudan yansımaktadır. Hakemli çalışmalar bilimsel yöntemi somutlaştıran ve destekleyen çalışmalardır. Bu noktada sürecin bütün paydaşlarının (yazarlar, okuyucular ve araştırmacılar, yayıncı, hakemler ve editörler) etik ilkelere yönelik standartlara uyması önem taşımaktadır. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) yayın etiği kapsamında tüm paydaşların aşağıdaki etik sorumlulukları taşımasını beklenmektedir. Etik denetimi ve etik dışı girişimlerin önlenmesi için iThenticate veya Turnitin kullanılabilir.

Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.

Yazarların Etik Sorumlulukları

Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'ne çalışma gönderen yazar(lar)ın aşağıdaki etik sorumluluklara uyması beklenmektedir:

Yazar(lar)ın gönderdikleri çalışmaların özgün olması beklenmektedir. Yazar(lar)ın başka çalışmalardan yararlanmaları veya başka çalışmaları kullanmaları durumunda eksiksiz ve doğru bir biçimde atıfta bulunmaları ve/veya alıntı yapmaları gerekmektedir.
Çalışmanın oluşturulmasında içeriğe entelektüel açıdan katkı sağlamayan kişiler, yazar olarak belirtilmemelidir.
Yayınlanmak üzere gönderilen tüm çalışmaların varsa çıkar çatışması teşkil edebilecek durumları ve ilişkileri açıklanmalıdır.
Yazar(lar)dan değerlendirme süreçleri çerçevesinde makalelerine ilişkin ham veri talep edilebilir; böyle bir durumda yazar(lar) beklenen veri ve bilgileri yayın kuruluna sunmaya hazır olmalıdır.
Yazar(lar) kullanılan verilerin kullanım haklarına, araştırma/analizlerle ilgili gerekli izinlere sahip olduklarını veya deney yapılan deneklerin rızasının alındığını gösteren belgeye sahip olmalıdır.
Yazar(lar)ın yayınlanmış, erken görünüm veya değerlendirme aşamasındaki çalışmasıyla ilgili bir yanlış ya da hatayı fark etmesi durumunda, dergi editörünü veya yayıncıyı bilgilendirme, düzeltme veya geri çekme işlemlerinde editörle iş birliği yapma yükümlülüğü bulunmaktadır.
Yazar(lar) aynı yıl içerisinde sadece bir çalışmada yazar olarak yer alabilirler, aynı yazarın kabul almış diğer çalışmaları takip eden yıldan sonrası için yayın sürecine dahil edilir.
Yazarlar, ikinci çalışmaları için çalışmalarının yayına kabul edilmesi durumunda bile takip eden yıl içerisinde yayımlanma talebinde bulunamazlar.
Yazar(lar) çalışmalarını aynı anda birden fazla derginin başvuru sürecinde bulunduramaz. Her bir başvuru önceki başvurunun tamamlanmasını takiben başlatılabilir.
Başka bir dergide yayınlanmış çalışma Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'ne gönderilemez.
Değerlendirme süreci başlamış bir çalışmanın yazar sorumluluklarının değiştirilmesi (yazar ekleme, yazar sırası değiştirme, yazar çıkartma gibi) teklif edilemez.

Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları

Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) editörleri, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan "COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors" ve "COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors" rehberleri temelinde aşağıdaki etik görev ve sorumluluklara sahip olmalıdır:

Genel Görev ve Sorumluluklar

Editörler, Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'nde yayınlanan her yayından sorumludur. Bu sorumluluk bağlamında editörler, aşağıdaki rol ve yükümlülükleri taşımaktadır:

Okuyucuların ve yazarların bilgi ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik çaba sarf etme,
Sürekli olarak derginin gelişimini sağlama,
Dergide yayınlanan çalışmaların kalitesini geliştirmeye yönelik süreçleri yürütme,
Düşünce özgürlüğünü destekleme,
Akademik açıdan bütünlüğü sağlanma,
Fikri mülkiyet hakları ve etik standartlardan taviz vermeden iş süreçlerini devam ettirme,
Düzeltme, açıklama gerektiren konularda yayın açısından açıklık ve şeffaflık gösterme.

Okuyucu İle İlişkiler

Editörler tüm okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcıların ihtiyaç duydukları bilgi, beceri ve deneyim beklentilerini dikkate alarak karar vermelidir. Yayınlanan çalışmaların okuyucu, araştırmacı, uygulayıcı ve bilimsel literatüre katkı sağlamasına ve özgün nitelikte olmasına dikkat etmelidir. Ayrıca editörler okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcılardan gelen geri bildirimleri dikkate almak, açıklayıcı ve bilgilendirici geri bildirim vermekle yükümlüdür.

Yazarlar İle İlişkiler

Editörlerin yazarlara karşı görev ve sorumlulukları aşağıdaki şekildedir:
Editörler, çalışmaların önemi, özgün değeri, geçerliliği, anlatımın açıklığı ve derginin amaç ve hedeflerine dayanarak olumlu ya da olumsuz karar vermelidir.
Editörler, yayın kapsamına uygun olan çalışmaları ciddi problemi olmadığı sürece ön değerlendirme aşamasına almalıdır.
Editörler, çalışma ile ilgili ciddi bir sorun olmadıkça, olumlu yöndeki hakem önerilerini göz ardı etmemelidir.
Yeni editörler, çalışmalara yönelik olarak önceki editör(ler) tarafından verilen kararları ciddi bir sorun olmadıkça değiştirmemelidir.
"Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci" mutlaka yayınlanmalı ve editörler tanımlanan süreçlerde yaşanabilecek sapmaların önüne geçmelidir.
Editörler, yazarlar tarafından kendilerinden beklenecek her konuyu ayrıntılı olarak içeren bir "Yazar Rehberi" yayınlamalıdır. Bu rehberler belirli zaman aralıklarında güncellenmelidir.
Yazarlara açıklayıcı ve bilgilendirici şekilde bildirim ve dönüş sağlanmalıdır.

Hakemler İle İlişkiler

Editörlerin hakemlere karşı görev ve sorumlulukları aşağıdaki şekildedir:

Hakemleri çalışmanın konusuna uygun olarak belirlemelidir.
Hakemlerin değerlendirme aşamasında ihtiyaç duyacakları bilgi ve rehberleri sağlamakla yükümlüdür.
Yazarlar ve hakemler arasından çıkar çatışması olup olmadığını gözetmek durumundadır.
Körleme hakemlik bağlamında hakemlerin kimlik bilgilerini gizli tutmalıdır.
Hakemleri tarafsız, bilimsel ve nesnel bir dille çalışmayı değerlendirmeleri için teşvik etmelidir.
Hakemleri zamanında dönüş ve performans gibi ölçütlerle değerlendirmelidir.
Hakemlerin performansını artırıcı uygulama ve politikalar belirlemelidir.
Hakem havuzunun dinamik şekilde güncellenmesi konusunda gerekli adımları atmalıdır.
Nezaketsiz ve bilimsel olmayan değerlendirmeleri engellemelidir.
Hakem havuzunun geniş bir yelpazeden oluşması için adımlar atmalıdır.

Yayın Kurulu İle İlişkiler

Editörler, tüm yayın kurulu üyelerinin süreçleri yayın politikaları ve yönergelere uygun ilerletmesini sağlamalıdır. Yayın kurulu üyelerini yayın politikaları hakkında bilgilendirmeli ve gelişmelerden haberdar etmelidir. Yeni yayın kurulu üyelerini yayın politikaları konusunda eğitmeli, ihtiyaç duydukları bilgileri sağlamalıdır.

Ayrıca editörler;

Yayın kurulu üyelerinin çalışmaları tarafsız ve bağımsız olarak değerlendirmelerini sağlamalıdır.
Yeni yayın kurulu üyelerini, katkı sağlayabilir ve uygun nitelikte belirlemelidir.
Yayın kurulu üyelerinin uzmanlık alanına uygun çalışmaları değerlendirme için göndermelidir.
Yayın kurulu ile düzenli olarak etkileşim içerisinde olmalıdır.
Yayın kurulu ile belirli aralıklarla yayın politikalarının ve derginin gelişimi için toplantılar düzenlemelidir.

Dergi Sahibi ve Yayıncı İle İlişkiler

Editörler ve yayıncı arasındaki ilişki editoryal bağımsızlık ilkesine dayanmaktadır.

Editoryal ve Kör Hakemlik Süreçleri

Editörler; dergi yayın politikalarında yer alan "Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci" politikalarını uygulamakla yükümlüdür. Bu bağlamda editörler her çalışmanın adil, tarafsız ve zamanında değerlendirme sürecinin tamamlanmasını sağlar.

Kalite Güvencesi

Editörler; dergide yayınlanan her makalenin dergi yayın politikaları ve uluslararası standartlara uygun olarak yayınlanmasından sorumludur.

Kişisel Verilerin Korunması

Editörler; değerlendirilen çalışmalarda yer alan deneklere veya görsellere ilişkin kişisel verilerin korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan bireylerin açık rızası belgeli olmadığı sürece çalışmayı reddetmekle görevlidir. Ayrıca editörler; yazar, hakem ve okuyucuların bireysel verilerini korumaktan sorumludur.

Etik Kurul, İnsan ve Hayvan Hakları

Editörler; değerlendirilen çalışmalarda insan ve hayvan haklarının korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan deneklere ilişkin etik kurul onayı, deneysel araştırmalara ilişkin izinlerin olmadığı durumlarda çalışmayı reddetmekle sorumludur.
Olası suistimal ve görevi kötüye kullanmaya karşı önlem

Editörler; olası suistimal ve görevi kötüye kullanma işlemlerine karşı önlem almakla yükümlüdür. Bu duruma yönelik şikayetlerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi konusunda titiz ve nesnel bir soruşturma yapmanın yanı sıra, konuyla ilgili bulguların paylaşılması editörün sorumlulukları arasında yer almaktadır.

Akademik Yayın Bütünlüğünü Sağlamak

Editörler çalışmalarda yer alan hata, tutarsızlık ya da yanlış yönlendirme içeren yargıların hızlı bir şekilde düzeltilmesini sağlamalıdır.

Fikri Mülkiyet Haklarının Korunması

Editörler; yayınlanan tüm makalelerin fikri mülkiyet hakkını korumakla, olası ihlallerde derginin ve yazar(lar)ın haklarını savunmakla yükümlüdür. Ayrıca editörler yayınlanan tüm makalelerdeki içeriklerin başka yayınların fikri mülkiyet haklarını ihlal etmemesi adına gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.

Yapıcılık ve Tartışmaya Açıklık

Editörler;

Dergide yayınlanan eserlere ilişkin ikna edici eleştirileri dikkate almalı ve bu eleştirilere yönelik yapıcı bir tutum sergilemelidir.
Eleştirilen çalışmaların yazar(lar)ına cevap hakkı tanımalıdır.
Olumsuz sonuçlar içeren çalışmaları göz ardı etmemeli ya da dışlamamalıdır.

Şikayetler
Editörler; yazar, hakem veya okuyuculardan gelen şikayetleri dikkatlice inceleyerek aydınlatıcı ve açıklayıcı bir şekilde yanıt vermekle yükümlüdür.

Politik ve Ticari Kaygılar

Dergi sahibi, yayıncı ve diğer hiçbir politik ve ticari unsur, editörlerin bağımsız karar almalarını etkilemez.

Çıkar Çatışmaları

Editörler; yazar(lar), hakemler ve diğer editörler arasındaki çıkar çatışmalarını göz önünde bulundurarak, çalışmaların yayın sürecinin bağımsız ve tarafsız bir şekilde tamamlamasını garanti eder.

Hakemlerin Etik Sorumlulukları

Tüm çalışmaların "Körleme Hakemlik" ile değerlendirilmesi yayın kalitesini doğrudan etkilemektedir. Bu süreç yayının nesnel ve bağımsız değerlendirilmesi ile güven sağlar. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) değerlendirme süreci çift taraflı kör hakemlik ilkesiyle yürütülür.

Hakemler yazarlar ile doğrudan iletişime geçemez, değerlendirme ve yorumlar dergi yönetim sistemi aracılığıyla iletilir. Bu süreçte değerlendirme formları ve tam metinler üzerindeki hakem yorumları editör aracılığıyla yazar(lar)a iletilir. Bu bağlamda Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) için çalışma değerlendiren hakemlerin aşağıdaki etik sorumluluklara sahip olması beklenmektedir:

Sadece uzmanlık alanı ile ilgili çalışmaları değerlendirmeyi kabul etmelidir.
Tarafsızlık ve gizlilik içerisinde değerlendirme yapmalıdır.
Değerlendirme sürecinde çıkar çatışması ile karşı karşıya olduğunu düşünürse, çalışmayı incelemeyi reddederek, dergi editörünü bilgilendirmelidir.
Gizlilik ilkesi gereği inceledikleri çalışmaları değerlendirme sürecinden sonra imha etmelidir.
İnceledikleri çalışmaların sadece nihai versiyonlarını ancak yayınlandıktan sonra kullanabilir.
Değerlendirmeyi nesnel bir şekilde sadece çalışmanın içeriği ile ilgili olarak yapmalıdır.
Milliyet, cinsiyet, dini inançlar, siyasal inançlar ve ticari kaygıların değerlendirmeye etki etmesine izin vermemelidir.
Değerlendirmeyi yapıcı ve nazik bir dille yapmalıdır. Düşmanlık, iftira ve hakaret içeren aşağılayıcı kişisel yorumlar yapmamalıdır.
Değerlendirmeyi kabul ettikleri çalışmayı zamanında ve yukarıdaki etik sorumluluklarda gerçekleştirmelidir.

Yayıncının Etik Sorumlukları

Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) yayıncısı olan Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, kâr amacı gütmeyen bir devlet üniversitesidir. Bu bağlamda Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) ile ilgili aşağıdaki etik sorumlulukların bilinciyle hareket etmektedir:

Editörler, Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'ne gönderilen çalışmaların tüm süreçlerinden sorumludur. Bu çerçevede ekonomik ya da politik kazançlar göz önüne alınmaksızın karar verici kişiler editörlerdir.
Bağımsız editör kararı oluşturulmasını taahhüt eder.
Editörlere ilişkin her türlü bilimsel suistimal, atıf çeteciliği ve intihalle ilgili önlemleri alma sorumluluğuna sahiptir.

Etik Olmayan Bir Durumla Karşılaşırsanız

Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'nde yukarıda bahsedilen etik sorumluluklar ve dışında etik olmayan bir davranış veya içerikle karşılaşırsanız lütfen ohuiibfdergisi@gmail.com adresine e-posta yoluyla bildiriniz.