Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencilerinin Elektronik Katılım Düzeyleri ve Farkındalıkları Üzerine Bir Araştırma

Hasan Ay; Ümit Tulpar; Ezgi Seçkiner Bingöl

doi:10.25287/ohuiibf.1917934

TR EN

Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencilerinin Elektronik Katılım Düzeyleri ve Farkındalıkları Üzerine Bir Araştırma

Öz

Bu çalışmada Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi (NOHU) İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi öğrencilerinin elektronik katılım (e-katılım) düzeyleri ve e-katılıma yönelik farkındalıkları üzerine bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın temel amacı, üniversite öğrencilerinin e-katılım ve e-katılım farkındalık düzeylerini belirlemek ve öğrencilerin e-katılıma ilişkin deneyimledikleri sınırlılıkları tespit etmektir. Araştırmada niceliksel alan araştırması yöntemi benimsenerek 264 İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi öğrencisine anket uygulanmış veriler SPSS programı ile analiz edilmiştir. E-katılım düzeylerinin belirlenmesinde literatürde benimsenen e-bilgilendirme, e-danışma ve e-karar alma seviyeleri çerçeve olarak alınmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin e-bilgilendirme, e-danışma ve e-karar alma seviyelerinde katılım düzeyleri orta düzey olarak belirlenmiştir. Katılım düzeyleri karşılaştırmasında e-bilgilendirme düzeyinde katılımın diğer düzeylere göre yüksek olduğu görülmüştür. E-karar alma boyutunda e-katılım pratiklerinin gelişmediği ancak gençlerin buna yönelik negatif bir tutum geliştirmediği anlaşılmıştır. Farkındalığa ilişkin bulgularda, e-bilgilendirme farkındalık boyutunda sosyal medyanın etkili olduğu anlaşılmıştır. E-danışma farkındalık boyutunda sosyal medyaya, çevrim içi anketlere ve sohbet kutularına yönelik farkındalık geliştirme eğilimi olduğu görülmüştür. Öğrencilerin e-karar almaya ilişkin ise anlamlı bir farkındalık geliştirmediği anlaşılmıştır. E-katılımın önündeki engellerin ise orta düzeyde algılandığı; bu engellerin veri güvenliği, e-katılım süreçlerinin karmaşıklığı, zaman maliyeti ve dijital yeterlilikle ilgili kaygılar olduğu anlaşılmıştır, Öğrencilerin e-katılımla ilgili sınırlı dijital deneyimler yaşadığı, internet ve dijital alt yapıya erişiminde ise önemli bir problemi olmadığı görülmüştür. Nihai olarak, öğrencilerin e-katılım süreçlerine katılım düzeyleri e-bilgilendirme düzeyinde ve sembolik olarak tespit edilmiş ve e-katılım süreçlerine aktif olarak katılmadıkları sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Elektronik Katılım, E-Katılım, Üniversite Öğrencileri, E-Katılım Düzeyleri, E-Katılım Farkındalık

Destekleyen Kurum

TÜBİTAK

Proje Numarası

1919B012409545

Etik Beyan

Yazarlar, çalışmanın hazırlanma süreçlerinin tamamında etik kurallara uyduklarını açıkça beyan ederler. Aksi bir durumun tespiti halinde ÖHÜİİBF Dergisinin hiçbir sorumluluğu bulunmamakta olup, bütün sorumluluk çalışmanın yazarlarına aittir. İlgili çalışmada Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi 27.05.2025 tarihli ve 09 sayılı toplantısının 2025/09-20 kurumu etik kurulundan gerekli izinler alınmıştır.

Teşekkür

Bu araştırma TÜBİTAK 2209-A Programı Kapsamında gerçekleştirilmiş ve TÜBİTAK tarafından desteklenmiştir.

A Study on the Levels and Awareness of Electronic Participation among Students of the Faculty of Economics and Administrative Sciences at Nigde Omer Halisdemir University

Öz

This study investigates the levels of electronic participation (e-participation) and awareness of e-participation among students of the Faculty of Economics and Administrative Sciences at Nigde Omer Halisdemir University (NOHU). The main objective of the research is to determine the e-participation and awareness levels of university students and to identify the limitations they experience regarding e-participation. A quantitative field research method was adopted, and a questionnaire was administered to 264 students of the Faculty of Economics and Administrative Sciences. The data were analyzed using the SPSS program. The e-information, e-consultation, and e-decision-making levels, as adopted in the literature, were used as frameworks for determining e-participation levels. The research results indicate that students’ participation levels in e-information, e-consultation, and e-decision-making were found to be moderate. A comparison of participation levels revealed that participation in the e-information level was higher than in the other levels. In the e-decision-making dimension, it was understood that e-participation practices had not developed, but young people had not developed a negative attitude towards it. Regarding awareness, it was understood that social media was effective in the e-information awareness dimension. In the e-consultation awareness dimension, a tendency to develop awareness towards social media, online surveys, and chat boxes was observed. However, it was understood that students did not develop significant awareness regarding e-decision-making. The perceived barriers to e-participation were at a moderate level, and no serious barriers were felt. It was understood that the barriers to e-participation are perceived at a moderate level, these barriers include concerns related to data security, the complexity of e-participation processes, time costs, and digital competence. It was observed that students have limited digital experience with e-participation, while they do not face any significant problems accessing the internet and digital infrastructure. Finally, the students’ participation levels in e-participation processes were determined to be at the e-information level and symbolic, and it was concluded that they did not actively participate in e-participation processes.

Anahtar Kelimeler

Electronic Participation, E-Participation, University Students, E-Participation Levels, E-Participation Awareness

Destekleyen Kurum

TÜBİTAK

Proje Numarası

1919B012409545

Etik Beyan

The authors declare that all ethical principles and rules were strictly observed throughout every stage of the preparation of this study. In case of any violation, ÖHÜİİBF Journal is under no responsibility, and all responsibility rests solely with the authors. In the relevant study, the necessary permissions were obtained from the ethics committee of Niğde Ömer Halisdemir University, meeting number 09, dated 27.05.2025 (2025/09-20)

Teşekkür

We thank the referees and editorial board who contributed to the publishing process. This research was conducted within the scope of the TÜBİTAK 2209-A Program and was supported by TÜBİTAK.

Kaynakça

Alakoç Burma, Z., & Özdemir, A. A. (2024). Ülkelerin gelir düzeyleri ve Ağa Hazırlık Endeksi bileşenlerinin dijital göçmen yaşlı bireylerin internet ve sosyal medya kullanımlarına etkileri. Dünya İnsan Bilimleri Dergisi, 2024(1), 1-31. https://doi.org/10.55543/insan.1356413
Al-Dalou, R., & Abu-Shanab, E. (2013). E-participation levels and technologies. The 6th International Conference on Information Technology (ICIT 2013), 8–10.
Arnstein, S. R. (1969). A ladder of citizen participation. Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216-224.
Bataineh, L., & Abu-Shanab, E. (2016). How perceptions of e-participation levels influence the intention to use e-government websites. Transforming Government: People, Process and Policy, 10(2), 315-334.
Berkün, S. (2024). E-belediye hizmetlerine yaşlı vatandaşların erişimi: Bursa Yıldırım Belediyesi örneği. Uluslararası Akademik Birikim Dergisi, 7(1), 41-55.
Birleşmiş Milletler (BM) (2008). UN e-government survey. New York. Erişim adresi: https://publicadministration.un.org/egovkb/en-us/Reports/UN-E-Government-Survey-2008.
BM (2014). E-government for the future we want. New York. Erişim adresi: https://publicadministration.un.org/egovkb/en-us/reports/un-e-government-survey-2014
BM (2020). E-government survey 2020: Digital government in the decade of action for sustainable development. Erişim adresi: https://publicadministration.un.org
BM (2025). E-participation index. Erişim adresi: https://publicadministration.un.org (Erişim tarihi: 12 Aralık 2025).
Brabham, D. C. (2010). Moving the crowd at Threadless: Motivations for participation in a crowdsourcing application. Information, Communication & Society, 13(8), 1122-1145.

Broady, T., Chan, A., & Caputi, P. (2010). Comparison of older and younger adults’ attitudes towards and abilities with computers. British Journal of Educational Technology, 41(3), 473-485.
Cantijoch, M., & Gibson, R. (2011, 14 Mayıs). Conceptualising and measuring e-participation. Internet, Voting, and Democracy Conference (II)’de sunulan bildiri, University of California, Irvine Center for the Study of Democracy, Laguna Beach, California, ABD.
Choi, J. C., & Song, C. (2020). Factors explaining why some citizens engage in e-participation, while others do not. Government Information Quarterly, 37(4), 101524.
Coates, J. (1975). Why public participation is essential in technology assessment. Public Administration Review, 35(1), 67-69.
Cupps, S. (1977). Emerging problems of citizen participation. Public Administration Review, 37(5), 478-487.
Çalhan, H. S. (2012). Kamu siyasalarının oluşumunda e-katılım: SİBİYO örneği (Yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
Çankaya Kurnaz, S. (2025). Kamu kurumlarının e-katılım düzeylerinin incelenmesi: Türkiye’deki bakanlıkların web siteleri üzerine bir araştırma. Dicle Akademi Dergisi, 5(1), 90-108.
Demirhan, K., & Öktem, M. K. (2023). The sustainability of e-participation in local governments: The case of municipalities in Ankara. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 25(44), 279–292.
Edelmann, N., Krimmer, R., & Parycek, P. (2008). Engaging youth through deliberative e-participation: A case study. International Journal of Electronic Governance, 1(4), 385–399.
Elerman, O. (2023). The effect of crowdsourcing on citizen participation (Yüksek lisans tezi). Middle East Technical University.
Erdoğan, E. (2017). İnternet ve siyasal katılım: Türkiye gençliği üzerinden bir değerlendirme. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 5(13), 5–30.
Fazi, L., Zaniboni, S., & Wang, M. (2025). Age differences in the adoption of technology at work: A review and recommendations for managerial practice. Journal of Organizational Change Management, 38(8), 138–175. https://doi.org/10.1108/JOCM-12-2024-0767
Görgülü, B., & Tekin, G. (2017). Yerel yönetimlerde e-demokrasi ve e-katılım. Social Sciences Studies Journal, 3(12), 1901–1907. http://dx.doi.org/10.26449/sssj.256
Gündoğdu, H. G. (2021). Web sitelerinin e-katılım düzeyleri üzerine bir araştırma: Türkiye büyükşehir belediyeleri örneği. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (28), 338–367.
Haase, M., Bosse, M., Sackmann, S., & Meyer, G. (2025). IT skills of young and older people: A qualitative study. International Journal of Human–Computer Interaction, 41(4), 2301–2311. https://doi.org/10.1080/10447318.2024.2319916
Hennen, L., Iris K., I. van Keulen, G. Aichholzer, R. Lindner ve Nielsen. R.O. (2020). “Introduction”. Hennen L., Iris K., Van Keulen I., Aichoolzer G., Linder R. ve Nielsen O.(Ed.). in: European E-Democracy Practice. Springer, 1-10.
Holland, J., Reynolds, T., & Weller, S. (2007). Transitions, networks and communities: The significance of social capital in the lives of children and young people. Journal of Youth Studies, 10(1), 97–116. https://doi.org/10.1080/13676260600881474
Huffman, B. D. (2017). E-participation in the Philippines: A capabilities approach to socially inclusive governance. JeDEM, 9(2), 24–46.
IAP (International Association for Public Participation) (2007). Spectrum of public participation. Erişim adresi: https://www.iap2.org
Janssen, M., Charalabidis, Y., & Zuiderwijk, A. (2012). Benefits, adoption barriers and myths of open data and open government. Information Systems Management, 29(4), 258–268. http://dx.doi.org/10.1080/10580530.2012.716740
Karabulut, N. (2025). Examining the relationship between digital exclusion and citizens’ e-participation in municipalities: The case of Ankara, Türkiye (Doctoral dissertation, Middle East Technical University). Retrieved from Middle East Technical University OpenMETU Institutional Repositor.
Karabulut, N., & Yavuz, N. (2025). A supply-side perspective on e-participation and digital exclusion in local governments. EGOV-CeDEM-ePart Conference Proceedings.
Karkın, N. (2012). E-katılım kavramı ve süreci: Kamu siyasa oluşum sürecine vatandaş katkısının olabilirliği. Sosyoekonomi, 17(17), 41–62. http://dx.doi.org/10.17233/se.70890
Le Blanc, D. (2020). E-participation: A quick overview of recent qualitative trends. UNDESA Working Papers, (163).
Leblebici, D. N. (2021). Kamu yönetiminde elektronik vatandaş katılımının sağladığı yararlar ve E-katılıma uyumun önündeki engeller. A. Saylam (Ed.), Kamu yönetiminde elektronik vatandaş katılımı içinde (ss. 49–73). Gazi Kitabevi, Ankara.
Lindner, R., & Aichholzer, G. (2019). E-democracy: Conceptual foundations and recent trends. In European e-democracy in practice (pp. 11-45). Cham: Springer International Publishing.
Macintosh, A. (2004). Characterizing e-participation in policy-making. Proceedings of the 37th Hawaii International Conference on System Sciences, 1–10.
Macintosh, A. (2008). E-democracy and e-participation research in Europe. In Digital government: e-government research, case studies, and implementation (pp. 85-102). Boston, MA: Springer US.
Maier-Rabler, U., & Neumayer, C. (2008, September 29–30). Youth and eParticipation: Strategies for innovative democracy. In A. Prosser & P. Parycek (Eds.), EDem 2008–Tagung für Elektronische Demokratie: Tagungsband der EDem 2008 (pp. 239–250). Österreichische Computer Gesellschaft, Vienna, Austria.
Meijer, A. J., Curtin, D., & Hillebrandt, M. (2012). Open government: Connecting vision and voice. International Review of Administrative Sciences, 78(1), 10–29.
Mertes, A., Fischer, D., Brüesch, C., & Andermatt, K. C. (2022). The perceived advantages of e-participation and its impact on citizens’ willingness to engage: findings from the Canton of Zurich. Yearbook of Swiss Administrative Sciences, 13(1), 131-148.
Morris, M. G., & Venkatesh, V. (2000). Age differences in technology adoption decisions. Personnel Psychology, 53(2), 375–403.
OECD (2001). Citizens as partners: Information, consultation and public participation in policy-making. OECD Publishing, Paris: France.
OECD (2003). Promises and problems of e-democracy. Erişim adresi: http://www.oecd.org
Okoli, C. M., Dunu, I. V., Okafor, E. G., & Ezeh, L. N. (2025). Influence of social media on youth political participation in the 2023 general elections. Global Journal of Applied, Management and Social Sciences, 31, 151–174. Erişim adresi: https://www.gojamss.net/index.php/gojamss/article/view/1310
Örselli, E., Bayrakçı, E., & Karabulut, N. (2018). E-demokrasiyi e-katılım üzerinden okumak: Kavramsal bir analiz. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 6(14), 108–127.
Pawluczuk, A., Hall, H., Webster, G., & Smith, C. (2020). Youth digital participation: Measuring social impact. Journal of Librarianship and Information Science, 52(1), 3–15.
Purwanto, A., Zuiderwijk, A., & Janssen, M. (2022). Citizen engagement with open government data: A systematic literature review of drivers and inhibitors. In Information Resources Management Association (Ed.), Research anthology on citizen engagement and activism for social change (pp. 1539–1566). IGI Global, Hershey, PA, USA. http://dx.doi.org/10.4018/978-1-6684-3706-3.ch081
Reddick, C. G. (2011). Citizen interaction and e-government. Transforming Government: People, Process and Policy, 5(2), 167–184.
Rexhepi, A., Filiposka, S., & Trajkovik, V. (2018). Youth e-participation as a pillar of sustainable societies. Journal of Cleaner Production, 174, 114–122.
Ruijer, E., Détienne, F., Baker, M., Groff, J., & Meijer, A. (2020). The politics of open government data. The American Review of Public Administration, 50(3), 260–274.
Sæbø, Ø., Rose, J. ve Flak, L.S. (2008). The shape of eparticipation: characterizing anemerging research area. Government Information Quarterly, 25, 400-428.
Sarıhan, Z., & Taşçıoğlu, R. (2024). Türkiye’de gençlerin dijital siyasal katılımları. Etkileşim, (14), 46–80.
Saylam, A. (2020). Türk kamu yönetiminde merkezî düzeyde e-katılım: Bakanlıkların web siteleri üzerinden bir araştırma. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (41), 23–37.
Saylam, A. (2021). Kamu yönetiminde elektronik vatandaş katılımı. Gazi Kitabevi, Ankara: Türkiye.
Seçkiner Bingöl, E. (2021a). Kamu yönetiminde e-katılım çalışmalarına ilişkin kavramsal çerçeve. A. Saylam (Ed.), Kamu yönetiminde elektronik vatandaş katılımı içinde (ss. 21-47). Gazi Kitabevi, Ankara: Türkiye.
Seçkiner Bingöl, E. (2021b). Akıllı şehirlerde vatandaş katılımı: Sistematik bir literatür analizi. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 11(4), 1946–1966.
Strange, J. H. (1972). The impact of citizen participation on public administration. Public Administration Review, 32, 457–470.
Suvay Eker, H. (2025). Dijital alanda siyasete katılım. Eklektik Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 100–136.
Syam, E., Abd Wahab, A., & Husin, A. (2024). E-participation success factors. Journal of Computer Science, 20(9), 1080–1090.
Şat, N. (2021). Kamu yönetiminde elektronik vatandaş katılımı mekanizmaları. A. Saylam (Ed.), Kamu yönetiminde elektronik vatandaş katılımı içinde (ss.75-101). Gazi Kitabevi, Ankara: Türkiye.
Uçar Kocaoğlu, B., & Saylam, A. (2022). Kamu yönetiminde yönetsel kapasiteyi e-katılım perspektifinden değerlendirmek. Amme İdaresi Dergisi, 55(2), 63–88.
United Nations (2018a). E-government survey. Erişim adresi: https://publicadministration.un.org
UNDESA (United Nations Department of Economic and Social Affairs) (2010). United Nations e-government survey 2010. United Nations, New York: United States.
UNDESA (United Nations Department of Economic and Social Affairs) (2018). World youth report: Youth and the 2030 Agenda for Sustainable Development. United Nations.
United Nations Development Programme (UNDP) (2021). Civic participation of youth in the digital world. Erişim adresi: https://www.undp.org
Wimmer, M. A. (2007). Ontology for an e-participation virtual resource centre. Proceedings of the 1st International Conference on Theory and Practice of Electronic Governance, 89–98.
Wirtz, B. W., Daiser, P., & Binkowska, B. (2018). E-participation: A strategic framework. International Journal of Public Administration, 41(1), 1–12.
Yağcı, M. (2023). Elektronik partiler ve gençlerde siyasal katılım (Yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya. Erişim adresi: https://hdl.handle.net/20.500.12452/10493
Yazıcıoğlu, Y., & Erdoğan, S. (2004). SPSS uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri. Detay Yayıncılık, Ankara: Türkiye.
Zainurin, S. J., Husin, W. N. W., & Zainol, N. M. (2024). The role of social media in influencing youth political behavior. Pakistan Journal of Life and Social Sciences, 22(1), 112–128.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Kamu Yönetimi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Hasan Ay ^*
0009-0002-6535-6545
Türkiye

Ümit Tulpar
0009-0008-3401-2559
Türkiye

Ezgi Seçkiner Bingöl
0000-0003-1250-4102
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

12 Ekim 2026

Gönderilme Tarihi

28 Mart 2026

Kabul Tarihi

19 Ağustos 2026

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Sayı: 21

DOI

https://doi.org/10.25287/ohuiibf.1917934

IZ

https://izlik.org/JA27MU47NR

APA

Ay, H., Tulpar, Ü., & Seçkiner Bingöl, E. (2026). Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencilerinin Elektronik Katılım Düzeyleri ve Farkındalıkları Üzerine Bir Araştırma. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21, 1-20. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.1917934

AMA

1.Ay H, Tulpar Ü, Seçkiner Bingöl E. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencilerinin Elektronik Katılım Düzeyleri ve Farkındalıkları Üzerine Bir Araştırma. ÖHÜİİBFD. 2026;(21):1-20. doi:10.25287/ohuiibf.1917934

Chicago

Ay, Hasan, Ümit Tulpar, ve Ezgi Seçkiner Bingöl. 2026. “Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencilerinin Elektronik Katılım Düzeyleri ve Farkındalıkları Üzerine Bir Araştırma”. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, sy 21: 1-20. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.1917934.

EndNote

Ay H, Tulpar Ü, Seçkiner Bingöl E (01 Ekim 2026) Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencilerinin Elektronik Katılım Düzeyleri ve Farkındalıkları Üzerine Bir Araştırma. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi 21 1–20.

IEEE

[1]H. Ay, Ü. Tulpar, ve E. Seçkiner Bingöl, “Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencilerinin Elektronik Katılım Düzeyleri ve Farkındalıkları Üzerine Bir Araştırma”, ÖHÜİİBFD, sy 21, ss. 1–20, Eki. 2026, doi: 10.25287/ohuiibf.1917934.

ISNAD

Ay, Hasan - Tulpar, Ümit - Seçkiner Bingöl, Ezgi. “Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencilerinin Elektronik Katılım Düzeyleri ve Farkındalıkları Üzerine Bir Araştırma”. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 21 (01 Ekim 2026): 1-20. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.1917934.

JAMA

1.Ay H, Tulpar Ü, Seçkiner Bingöl E. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencilerinin Elektronik Katılım Düzeyleri ve Farkındalıkları Üzerine Bir Araştırma. ÖHÜİİBFD. 2026;:1–20.

MLA

Ay, Hasan, vd. “Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencilerinin Elektronik Katılım Düzeyleri ve Farkındalıkları Üzerine Bir Araştırma”. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, sy 21, Ekim 2026, ss. 1-20, doi:10.25287/ohuiibf.1917934.

Vancouver

1.Hasan Ay, Ümit Tulpar, Ezgi Seçkiner Bingöl. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencilerinin Elektronik Katılım Düzeyleri ve Farkındalıkları Üzerine Bir Araştırma. ÖHÜİİBFD. 01 Ekim 2026;(21):1-20. doi:10.25287/ohuiibf.1917934

Amaç ve Kapsam

Yazım Kuralları

Etik İlkeler ve Yayın Politikası

ETİK İLKELER ve YAYIN POLİTİKASI

YAYIN ETİĞİ

Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'nde uygulanan yayın süreçleri, bilginin tarafsız ve saygın bir şekilde gelişimine ve dağıtımına temel teşkil etmektedir. Bu doğrultuda uygulanan süreçler, yazarların ve yazarları destekleyen kurumların çalışmalarının kalitesine doğrudan yansımaktadır. Hakemli çalışmalar bilimsel yöntemi somutlaştıran ve destekleyen çalışmalardır. Bu noktada sürecin bütün paydaşlarının (yazarlar, okuyucular ve araştırmacılar, yayıncı, hakemler ve editörler) etik ilkelere yönelik standartlara uyması önem taşımaktadır. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) yayın etiği kapsamında tüm paydaşların aşağıdaki etik sorumlulukları taşımasını beklenmektedir. Etik denetimi ve etik dışı girişimlerin önlenmesi için iThenticate veya Turnitin kullanılabilir.

Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.

Yazarların Etik Sorumlulukları

Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'ne çalışma gönderen yazar(lar)ın aşağıdaki etik sorumluluklara uyması beklenmektedir:

Yazar(lar)ın gönderdikleri çalışmaların özgün olması beklenmektedir. Yazar(lar)ın başka çalışmalardan yararlanmaları veya başka çalışmaları kullanmaları durumunda eksiksiz ve doğru bir biçimde atıfta bulunmaları ve/veya alıntı yapmaları gerekmektedir.
Çalışmanın oluşturulmasında içeriğe entelektüel açıdan katkı sağlamayan kişiler, yazar olarak belirtilmemelidir.
Yayınlanmak üzere gönderilen tüm çalışmaların varsa çıkar çatışması teşkil edebilecek durumları ve ilişkileri açıklanmalıdır.
Yazar(lar)dan değerlendirme süreçleri çerçevesinde makalelerine ilişkin ham veri talep edilebilir; böyle bir durumda yazar(lar) beklenen veri ve bilgileri yayın kuruluna sunmaya hazır olmalıdır.
Yazar(lar) kullanılan verilerin kullanım haklarına, araştırma/analizlerle ilgili gerekli izinlere sahip olduklarını veya deney yapılan deneklerin rızasının alındığını gösteren belgeye sahip olmalıdır.
Yazar(lar)ın yayınlanmış, erken görünüm veya değerlendirme aşamasındaki çalışmasıyla ilgili bir yanlış ya da hatayı fark etmesi durumunda, dergi editörünü veya yayıncıyı bilgilendirme, düzeltme veya geri çekme işlemlerinde editörle iş birliği yapma yükümlülüğü bulunmaktadır.
Yazar(lar) aynı yıl içerisinde sadece bir çalışmada yazar olarak yer alabilirler, aynı yazarın kabul almış diğer çalışmaları takip eden yıldan sonrası için yayın sürecine dahil edilir.
Yazarlar, ikinci çalışmaları için çalışmalarının yayına kabul edilmesi durumunda bile takip eden yıl içerisinde yayımlanma talebinde bulunamazlar.
Yazar(lar) çalışmalarını aynı anda birden fazla derginin başvuru sürecinde bulunduramaz. Her bir başvuru önceki başvurunun tamamlanmasını takiben başlatılabilir.
Başka bir dergide yayınlanmış çalışma Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'ne gönderilemez.
Değerlendirme süreci başlamış bir çalışmanın yazar sorumluluklarının değiştirilmesi (yazar ekleme, yazar sırası değiştirme, yazar çıkartma gibi) teklif edilemez.

Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları

Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) editörleri, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan "COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors" ve "COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors" rehberleri temelinde aşağıdaki etik görev ve sorumluluklara sahip olmalıdır:

Genel Görev ve Sorumluluklar

Editörler, Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'nde yayınlanan her yayından sorumludur. Bu sorumluluk bağlamında editörler, aşağıdaki rol ve yükümlülükleri taşımaktadır:

Okuyucuların ve yazarların bilgi ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik çaba sarf etme,
Sürekli olarak derginin gelişimini sağlama,
Dergide yayınlanan çalışmaların kalitesini geliştirmeye yönelik süreçleri yürütme,
Düşünce özgürlüğünü destekleme,
Akademik açıdan bütünlüğü sağlanma,
Fikri mülkiyet hakları ve etik standartlardan taviz vermeden iş süreçlerini devam ettirme,
Düzeltme, açıklama gerektiren konularda yayın açısından açıklık ve şeffaflık gösterme.

Okuyucu İle İlişkiler

Editörler tüm okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcıların ihtiyaç duydukları bilgi, beceri ve deneyim beklentilerini dikkate alarak karar vermelidir. Yayınlanan çalışmaların okuyucu, araştırmacı, uygulayıcı ve bilimsel literatüre katkı sağlamasına ve özgün nitelikte olmasına dikkat etmelidir. Ayrıca editörler okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcılardan gelen geri bildirimleri dikkate almak, açıklayıcı ve bilgilendirici geri bildirim vermekle yükümlüdür.

Yazarlar İle İlişkiler

Editörlerin yazarlara karşı görev ve sorumlulukları aşağıdaki şekildedir:
Editörler, çalışmaların önemi, özgün değeri, geçerliliği, anlatımın açıklığı ve derginin amaç ve hedeflerine dayanarak olumlu ya da olumsuz karar vermelidir.
Editörler, yayın kapsamına uygun olan çalışmaları ciddi problemi olmadığı sürece ön değerlendirme aşamasına almalıdır.
Editörler, çalışma ile ilgili ciddi bir sorun olmadıkça, olumlu yöndeki hakem önerilerini göz ardı etmemelidir.
Yeni editörler, çalışmalara yönelik olarak önceki editör(ler) tarafından verilen kararları ciddi bir sorun olmadıkça değiştirmemelidir.
"Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci" mutlaka yayınlanmalı ve editörler tanımlanan süreçlerde yaşanabilecek sapmaların önüne geçmelidir.
Editörler, yazarlar tarafından kendilerinden beklenecek her konuyu ayrıntılı olarak içeren bir "Yazar Rehberi" yayınlamalıdır. Bu rehberler belirli zaman aralıklarında güncellenmelidir.
Yazarlara açıklayıcı ve bilgilendirici şekilde bildirim ve dönüş sağlanmalıdır.

Hakemler İle İlişkiler

Editörlerin hakemlere karşı görev ve sorumlulukları aşağıdaki şekildedir:

Hakemleri çalışmanın konusuna uygun olarak belirlemelidir.
Hakemlerin değerlendirme aşamasında ihtiyaç duyacakları bilgi ve rehberleri sağlamakla yükümlüdür.
Yazarlar ve hakemler arasından çıkar çatışması olup olmadığını gözetmek durumundadır.
Körleme hakemlik bağlamında hakemlerin kimlik bilgilerini gizli tutmalıdır.
Hakemleri tarafsız, bilimsel ve nesnel bir dille çalışmayı değerlendirmeleri için teşvik etmelidir.
Hakemleri zamanında dönüş ve performans gibi ölçütlerle değerlendirmelidir.
Hakemlerin performansını artırıcı uygulama ve politikalar belirlemelidir.
Hakem havuzunun dinamik şekilde güncellenmesi konusunda gerekli adımları atmalıdır.
Nezaketsiz ve bilimsel olmayan değerlendirmeleri engellemelidir.
Hakem havuzunun geniş bir yelpazeden oluşması için adımlar atmalıdır.

Yayın Kurulu İle İlişkiler

Editörler, tüm yayın kurulu üyelerinin süreçleri yayın politikaları ve yönergelere uygun ilerletmesini sağlamalıdır. Yayın kurulu üyelerini yayın politikaları hakkında bilgilendirmeli ve gelişmelerden haberdar etmelidir. Yeni yayın kurulu üyelerini yayın politikaları konusunda eğitmeli, ihtiyaç duydukları bilgileri sağlamalıdır.

Ayrıca editörler;

Yayın kurulu üyelerinin çalışmaları tarafsız ve bağımsız olarak değerlendirmelerini sağlamalıdır.
Yeni yayın kurulu üyelerini, katkı sağlayabilir ve uygun nitelikte belirlemelidir.
Yayın kurulu üyelerinin uzmanlık alanına uygun çalışmaları değerlendirme için göndermelidir.
Yayın kurulu ile düzenli olarak etkileşim içerisinde olmalıdır.
Yayın kurulu ile belirli aralıklarla yayın politikalarının ve derginin gelişimi için toplantılar düzenlemelidir.

Dergi Sahibi ve Yayıncı İle İlişkiler

Editörler ve yayıncı arasındaki ilişki editoryal bağımsızlık ilkesine dayanmaktadır.

Editoryal ve Kör Hakemlik Süreçleri

Editörler; dergi yayın politikalarında yer alan "Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci" politikalarını uygulamakla yükümlüdür. Bu bağlamda editörler her çalışmanın adil, tarafsız ve zamanında değerlendirme sürecinin tamamlanmasını sağlar.

Kalite Güvencesi

Editörler; dergide yayınlanan her makalenin dergi yayın politikaları ve uluslararası standartlara uygun olarak yayınlanmasından sorumludur.

Kişisel Verilerin Korunması

Editörler; değerlendirilen çalışmalarda yer alan deneklere veya görsellere ilişkin kişisel verilerin korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan bireylerin açık rızası belgeli olmadığı sürece çalışmayı reddetmekle görevlidir. Ayrıca editörler; yazar, hakem ve okuyucuların bireysel verilerini korumaktan sorumludur.

Etik Kurul, İnsan ve Hayvan Hakları

Editörler; değerlendirilen çalışmalarda insan ve hayvan haklarının korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan deneklere ilişkin etik kurul onayı, deneysel araştırmalara ilişkin izinlerin olmadığı durumlarda çalışmayı reddetmekle sorumludur.
Olası suistimal ve görevi kötüye kullanmaya karşı önlem

Editörler; olası suistimal ve görevi kötüye kullanma işlemlerine karşı önlem almakla yükümlüdür. Bu duruma yönelik şikayetlerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi konusunda titiz ve nesnel bir soruşturma yapmanın yanı sıra, konuyla ilgili bulguların paylaşılması editörün sorumlulukları arasında yer almaktadır.

Akademik Yayın Bütünlüğünü Sağlamak

Editörler çalışmalarda yer alan hata, tutarsızlık ya da yanlış yönlendirme içeren yargıların hızlı bir şekilde düzeltilmesini sağlamalıdır.

Fikri Mülkiyet Haklarının Korunması

Editörler; yayınlanan tüm makalelerin fikri mülkiyet hakkını korumakla, olası ihlallerde derginin ve yazar(lar)ın haklarını savunmakla yükümlüdür. Ayrıca editörler yayınlanan tüm makalelerdeki içeriklerin başka yayınların fikri mülkiyet haklarını ihlal etmemesi adına gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.

Yapıcılık ve Tartışmaya Açıklık

Editörler;

Dergide yayınlanan eserlere ilişkin ikna edici eleştirileri dikkate almalı ve bu eleştirilere yönelik yapıcı bir tutum sergilemelidir.
Eleştirilen çalışmaların yazar(lar)ına cevap hakkı tanımalıdır.
Olumsuz sonuçlar içeren çalışmaları göz ardı etmemeli ya da dışlamamalıdır.

Şikayetler
Editörler; yazar, hakem veya okuyuculardan gelen şikayetleri dikkatlice inceleyerek aydınlatıcı ve açıklayıcı bir şekilde yanıt vermekle yükümlüdür.

Politik ve Ticari Kaygılar

Dergi sahibi, yayıncı ve diğer hiçbir politik ve ticari unsur, editörlerin bağımsız karar almalarını etkilemez.

Çıkar Çatışmaları

Editörler; yazar(lar), hakemler ve diğer editörler arasındaki çıkar çatışmalarını göz önünde bulundurarak, çalışmaların yayın sürecinin bağımsız ve tarafsız bir şekilde tamamlamasını garanti eder.

Hakemlerin Etik Sorumlulukları

Tüm çalışmaların "Körleme Hakemlik" ile değerlendirilmesi yayın kalitesini doğrudan etkilemektedir. Bu süreç yayının nesnel ve bağımsız değerlendirilmesi ile güven sağlar. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) değerlendirme süreci çift taraflı kör hakemlik ilkesiyle yürütülür.

Hakemler yazarlar ile doğrudan iletişime geçemez, değerlendirme ve yorumlar dergi yönetim sistemi aracılığıyla iletilir. Bu süreçte değerlendirme formları ve tam metinler üzerindeki hakem yorumları editör aracılığıyla yazar(lar)a iletilir. Bu bağlamda Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) için çalışma değerlendiren hakemlerin aşağıdaki etik sorumluluklara sahip olması beklenmektedir:

Sadece uzmanlık alanı ile ilgili çalışmaları değerlendirmeyi kabul etmelidir.
Tarafsızlık ve gizlilik içerisinde değerlendirme yapmalıdır.
Değerlendirme sürecinde çıkar çatışması ile karşı karşıya olduğunu düşünürse, çalışmayı incelemeyi reddederek, dergi editörünü bilgilendirmelidir.
Gizlilik ilkesi gereği inceledikleri çalışmaları değerlendirme sürecinden sonra imha etmelidir.
İnceledikleri çalışmaların sadece nihai versiyonlarını ancak yayınlandıktan sonra kullanabilir.
Değerlendirmeyi nesnel bir şekilde sadece çalışmanın içeriği ile ilgili olarak yapmalıdır.
Milliyet, cinsiyet, dini inançlar, siyasal inançlar ve ticari kaygıların değerlendirmeye etki etmesine izin vermemelidir.
Değerlendirmeyi yapıcı ve nazik bir dille yapmalıdır. Düşmanlık, iftira ve hakaret içeren aşağılayıcı kişisel yorumlar yapmamalıdır.
Değerlendirmeyi kabul ettikleri çalışmayı zamanında ve yukarıdaki etik sorumluluklarda gerçekleştirmelidir.

Yayıncının Etik Sorumlukları

Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) yayıncısı olan Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, kâr amacı gütmeyen bir devlet üniversitesidir. Bu bağlamda Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) ile ilgili aşağıdaki etik sorumlulukların bilinciyle hareket etmektedir:

Editörler, Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'ne gönderilen çalışmaların tüm süreçlerinden sorumludur. Bu çerçevede ekonomik ya da politik kazançlar göz önüne alınmaksızın karar verici kişiler editörlerdir.
Bağımsız editör kararı oluşturulmasını taahhüt eder.
Editörlere ilişkin her türlü bilimsel suistimal, atıf çeteciliği ve intihalle ilgili önlemleri alma sorumluluğuna sahiptir.

Etik Olmayan Bir Durumla Karşılaşırsanız

Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'nde yukarıda bahsedilen etik sorumluluklar ve dışında etik olmayan bir davranış veya içerikle karşılaşırsanız lütfen ohuiibfdergisi@gmail.com adresine e-posta yoluyla bildiriniz.