A COMPARATIVE EXAMINATION OF THE INSTRUMENT TRAINING GIVEN IN YOUTH CENTERS AND PUBLIC EDUCATION CENTERS

Öz

This study aims to examine the instrumental education lessons' differences and similarities by compering which are located in Erzurum city and surrounding cities (Ağrı, Hakkari, and Van) associated with provincial youth centers and the ministry of national education.
This study was conducted in 16 institutions, 8 of which are Youth Centers and 8 of which are Public Education Centers, which provide amateur music education in Erzurum, Ağrı, Van and Hakkari provinces. The data of the research were collected through face-to-face interviews with 28 teachers who gave instrument lessons in the Youth and Public Education centers in the provinces determined within the scope of the study. The obtained data were analyzed with frequency and percentage from content analysis and descriptive statistics methods.
As a result of the study, it was determined that a very important part of the teachers both in the GM and HEM were of the opinion that their institutions were sufficient in terms of the general condition of the buildings, the general physical structure of the classrooms and their suitability for instrument training, seating arrangement and equipment such as blackboard. In both types of training centers, it was determined that most of the trainers used both the theoretical explanation and demonstration methods in the instrument training process, and the method/etude/module was the most used course material in the instrument training process. It has been determined that the teachers teaching in both institutions have a curriculum that they use, but most of the time they do not comply with this curriculum and implement their own plans. At the end of the course at GM; that most of the teachers do not measure and evaluate and/or
258
Gençlik Merkezleri ve Halk Eğitim Merkezleri’ nde verilen çalgı eğitiminin karşılaştırmalı incelenmesi
make a general self-assessment, while in HEM most of the teachers take an exam at the end of the course; In both institutions, it was determined that a course completion certificate or certificate was mostly given at the end of the instrument training process.

Anahtar Kelimeler

• Music education
• amateur music education
• non-formal education
• instrument education
• youth
• Müzik eğitimi
• özengen müzik eğitimi
• yaygın eğitim
• enstrüman eğitimi
• gençlik.

GENÇLİK MERKEZLERİ VE HALK EĞİTİM MERKEZLERİ’NDE VERİLEN ÇALGI EĞİTİMİNİN KARŞILAŞTIRMALI İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı Erzurum il merkezi ile çevre illerde (Ağrı, Hakkari ve Van) bulunan, Gençlik ve Spor Bakanlığı’na bağlı faaliyet yürüten İl Gençlik Merkezleri (GM) ile Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı olarak eğitim veren Halk Eğitim Merkezleri’nde (HEM) verilen çalgı eğitim derslerini benzerlikler ve farklılıklar açısından karşılaştırmalı olarak incelemektir.
Bu çalışma; özengen müzik eğitimi veren 8’i Gençlik Merkezi ve 8’i Halk Eğitim Merkezi olmak üzere 16 kuruluşta yürütülmüştür. Araştırmanın verileri, çalışma kapsamında belirlenen illerdeki Gençlik ve Halk Eğitim merkezlerinde çalgı dersi veren 28 öğretmenden yüz yüze görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Elde edilen veriler, içerik analizi ve betimsel istatistik yöntemlerinden sıklık ve yüzde ile analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda gerek GM’de gerekse de HEM’deki öğretmenlerin çok önemli bir kısmının binaların genel durumu, dersliklerin genel fiziki yapısı ve çalgı eğitimi için uygunluğu; oturma düzeni ve tahta gibi araç gereçler açısından kurumlarının yeterli olduğu görüşünde oldukları belirlenmiştir. Her iki tür eğitim merkezinde de eğiticilerin büyük bir bölümünün çalgı eğitimi sürecinde hem teorik olarak anlatma hem de göstererek yaptırma yöntemini kullandıkları, büyük bir bölümünün çalgı eğitimi sürecinde en fazla kullandıkları ders materyalinin metod/etüd/modül olduğu saptanmıştır. Her iki kurumda eğitim veren öğretmenlerin de kullanmakta oldukları bir eğitim müfredatının bulunduğunu fakat çoğu zaman bu müfredata uymayarak kendi planlarını uyguladıkları belirlenmiştir. GM’de kurs bitiminde; katılımcıların genelinin ölçme ve değerlendirme yapmadıkları ve/veya genel bir öz değerlendirme yaptıkları, HEM’de ise öğretmenlerin büyük kısmının kurs bitiminde sınav yaptıkları; her iki kurumda da çalgı eğitimi sürecinin sonunda çoğunlukla kurs bitirme belgesi ya da sertifika verildiği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Müzik eğitimi
• özengen müzik eğitimi
• yaygın eğitim
• enstrüman eğitimi
• gençlik.

Kaynakça

1. Akbulut, E. (2000). Çalgı eğitiminde davranışların organizasyonu. Eğitim Araştırmaları Dergisi, (2), 2-5.
2. Akçay, Ş. Ö. ve Sürmeli, Ö. (2022). Güzel Sanatlar Lisesi müzik öğretmenlerinin Covid-19 pandemisi sürecindeki uzaktan eğitim hakkında görüşleri. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 648-668. https://doi.org/10.21666/muefd.1009210
3. Akçay, Ş. Ö. ve Şen, Y. (2021). Examining the motivations of students studying vocational music regarding individual instrument course. Hacettepe University Journal of Education, 36(3), 691-711. https://doi.org/10.16986/HUJE.2020062039
4. Baş, H. (2016). Yerel yönetimlerin gençlere yönelik hizmetleri: İstanbul Esenler Gençlik Merkezi örneği. (Tez No.451577) [Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
5. Baykul, Y. (1992). Eğitim Sisteminde Değerlendirme. Hacettepe Eğitim Fakültesi Dergisi, (7), 85-94.
6. Birol, S. S. ve Aydın, E. (2019). Kuruluşundan bugüne Gençlik Hizmetleri Genel Müdürlüğü’nün sunmuş olduğu rekreatif hizmetlerin incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. 12 (66), 1474-1485.
7. Boydak-Özan, M., Özer, N., Turhan, M., Kazu, İ. Y., Özdemir, T. Y., Yirci, R., Kartal, S. E., Şener, G., Gündüzalp, S., Polat, H., ve Yaraş, Z. (2018). Eğitim bilimine giriş. Asos.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2021). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (30. baskı). Pegem Akademi.

9. Creswell, J. W. (2016). Nitel Araştırma Yöntemleri, Beş Yaklaşıma Göre Nitel Araştırma ve Araştırma Deseni (M. Bütün & S. B. Demir, Çev. Ed.). Siyasal Kitabevi. (Çalışmanın orijinali 2012’de [3. baskı] yayımlanmıştır)
10. Çelenk, K. (2011). Keman öğretiminde vibrato becerisinin geliştirilmesine yönelik bir çalışma, Sanat Dergisi, (19), 49-64.
11. Doğan, A. (2008). Halk eğitim merkezlerinde halkla ilişkiler kapsamında afet bilinçlendirilmesi (Erzurum Halk Eğitim Merkezi örneği). (Tez No. 235803) [Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
12. Fidan, N. (2012). Okulda öğrenme ve öğretme (3. baskı). Pegem A.
13. Güçlü, M. (2021). Eğitim felsefesi (5. baskı). Pegem.
14. Kavuk, E., ve Demirtaş, H. (2021). COVID-19 pandemisi sürecinde öğretmenlerin uzaktan eğitimde yaşadığı zorluklar. E-International Journal of Pedandragogy (e-ijpa), 1(1), 55-73. https://www.e-ijpa.com/index.php/pedandragoji/article/view/20
15. Kaya, E. (2015). Türkiye’de Halk Eğitimi Merkezleri. [Special Issue]. International Journal of Science Culture and Sport. Proceedings of the 4th ISCS Conference. Part A.269-277. https://doi.org/10.14486/IJSCS289
16. Kılınç, S. (2017). Güzel Sanatlar Fakültesi Müzik Bölümü öğrencilerinin çalgı çalışma motivasyonlarını etkileyen unsurlar. (Tez No. 480673) [Yüksek lisans tezi, Erciyes Üniversitesi-Kayseri]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
17. Özmenteş, S. (2005). Müzik eğitiminin boyutları ve çalgı eğitimi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 6 (9), 89-98.
18. Sabancı, A. ve Rodoplu, D. E. (2013). Halk Eğitim Merkezlerinin denetiminde karşılaşılan sorunlar. E-international Journal of Educational Research, 4(2), 61-77.
19. Sözbilir M. (2010). Nitel araştırmada veri toplama araçları-III. https://fenitay.files.wordpress.com/2009/02/10-nitel-arac59ftc4b1rmada-veri-toplama-arac3a7larc4b1-iii-dokc3bcmanlar-yazc4b1lc4b1-sesli-vegc3b6rc3bcntc3bclc3bcc4b1-ve-mecazlar.pdf
20. Şen, Y. ve Akçay, Ş. Ö. (2021). Individual instrument practice habits of professional music education students. International Journal of Eurasian Education and Culture, 6(13), 1311-1342. http://dx.doi.org/10.35826/ijoecc.408 Şirin, A. (2008). Halk eğitim merkezlerinin sanat eğitimi bağlamında yetişkin eğitimindeki yeri ve önemi. (Tez No. 219233) [Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi-Konya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
21. T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı (GSB). (2022a). Gençlik Merkezleri. https://www.gsb.gov.tr/Sayfalar/3150/3135/birim-hakkinda.aspx
22. T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı (GSB). (2022b). Gençlik Hizmetleri Genel Müdürlüğü. https://ghgm.gsb.gov.tr/Sayfalar/3275/3181/mevzuat.aspx
23. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2010). Yaygın Eğitim Kurumları Yönetmeliği. Resmî Gazete, (27587).
24. T.C. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2011). Milli Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname. Resmi Gazete, (28054).
25. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB) (2018). Hayat boyu öğrenme kurumları yönetmeliği. http://hbogm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_04/11093946_MEB_HBO_KU RUMLARI_YYNETMELYYY.pdf
26. T.C. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2022). Yaygın eğitim kurs programları. https://eyaygin.meb.gov.tr/download.ashx?fileID=3628-3776
27. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2014). 2012-2013 yılı yaygın eğitim istatistikleri. Türkiye İstatistik Kurumu Matbaası.
28. Türkoğlu, A. ve Uça, S. (2011). Türkiye’de Halk Eğitimi: Tarihsel gelişimi, sorunları ve çözüm önerileri. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 2 (2), 48-62.
29. Uçan, A. (1997). Müzik eğitimi temel kavramlar-ilkeler-yaklaşımlar. Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
30. Uçan, A. (2005). Genel müzik eğitiminde geleneksel müziklerimizin yeri ve önemine genel bir bakış. 1. Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu içinde (ss.1-39). Yüzüncü Yıl Üniversitesi. Van
31. Uslu, M. (1998). Türkiye’de çalgı eğitiminin yaygınlaştırılması ve geliştirilmesi. (Tez No.78333) [Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi
32. Uslu, M. (2019). Müzik eğitimi aracılığıyla aynı yaş gruplarının sosyo-kültürel değişimlerinin ve gelişimlerinin sağlanması. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 3(8), 197-202. https://dergipark.org.tr/en/pub/iujad/issue/8727/614908
33. Yeşilyurt, E., Coşkun, Ö. F., Boğar, Y., Kurt, U., Akyıldız, S. T., Yaraş, Z., Doğruer, Ş. Ş., Güler, G., Bedel, A., Kaya, V. D., Dağyar, M., Eroğlu, M., Bayar, A., Kürkçü, R., Cansever, B. A., Bozdağ, F., Kasalak, G., Ozan, C., Demirkaya, H., Ünal, O., ... Aytaç, A. (2020). Eğitim sosyal ve beşeri bilimlerine multidisipliner bakış. Güven Plus Grup Danışmanlık A.Ş.