RELATIONSHIP OF ATTACHMENT STYLES AND TURKISH MUSIC MAKAMS

Öz

The definition of attachment is characterized as the emotional bond established between the baby and the caregiver. It is known that this bond, which can be described as emotional, is associated with consistency and continuity. Attachment styles help understand the ways individuals establish, maintain, and connect with other people during adolescence, adulthood, and old age. The attachment styles that the baby establishes with the caregiver in the early period of life affect adulthood and adolescence, the schema formation of interpersonal relationships in these periods, and the qualities of the relationships to be established. On the other hand, the influence of Turkish makams on people's emotions has a place in many different areas (confidence, strength, courage, and sadness). At this point, it is thought that individuals' attachment styles may have a match with their music preferences. With this connection, the study aimed to investigate the relationship between university students' attachment styles and Turkish makam preferences. Preferences for three of the Turkish makams (Isfahân, Kûçek, and Sabâ) are the subject of the research. For this purpose, the "Three-Dimensional Attachment Styles Scale" was applied to 384 university students after the makam recitals. The results of the analysis revealed that there was no significant relationship between attachment styles and Turkish makams (Isfahân, Kûçek, and Sabâ) preferences. In addition, Turkish makam preferences do not show any significant differences according to sex, age group, and attachment style. This research is a pioneering study investigating the relationship between Turkish makams and attachment styles. It is intended to serve as a resource for future studies.

Anahtar Kelimeler

• Turkish makam
• attachment style
• music
• Isfahân
• Kûçek
• Sabâ.

TÜRK MÜZİK MAKAMLARI İLE BAĞLANMA STİLLERİ İLİŞKİSİ

Öz

Bağlanma için yapılan tanımlama bebek ile bakım veren kişi arasında kurulan duygusal bağ olarak karakterize edilir. Duygusal olarak nitelendirilebilecek olan bu bağın tutarlılık ve süreklilik ile ilişkilendirildiği bilinmektedir. Bağlanma stilleri bireylerin ergenlik, yetişkinlik ve yaşlılık dönemlerinde ilişki kurma, sürdürme ve diğer insanlarla bağlantı kurma yollarının anlaşılmasına yardımcı olmaktadır. Yaşamın erken döneminde bebeğin bakım verenle kurduğu bağlanma biçimleri yetişkinlik ve ergenlik dönemini, bu dönemlerde kişilerarası ilişkilerin şema oluşumunu ve kurulacak ilişkilerin niteliklerini etkilemektedir. Öte yandan Türk makamlarının insanların duyguları üzerindeki etkisi pek çok farklı alanda (güven, kuvvet, cesaret, üzüntü) kendine yer edinmektedir. Bu noktada bireylerin bağlanma stillerinin müzik tercihleriyle bir eşleşmeye sahip olabileceği düşünülmüştür. Bu bağlantı ile çalışma, üniversite öğrencilerinin bağlanma stilleri ile Türk makam tercihleri arasındaki ilişkinin araştırılmasını hedef almıştır. Türk makamlarından üç tanesine (Isfahân, Kûçek ve Sabâ) yönelik tercihler araştırmanın inceleme konusudur. Bu amaçla 384 üniversite öğrencisine makam dinletileri akabinde “Üç Boyutlu Bağlanma Stilleri Ölçeği” uygulanmıştır. Yapılan analizlerin sonucu bağlanma stilleri ile Türk makam (Isfahân, Kûçek ve Sabâ) tercihleri arasında anlamlı bir ilişki olmadığını ortaya koymuştur. Ayrıca Türk makam tercihleri cinsiyete, yaş grubuna ve bağlanma biçimine göre de anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Bu araştırma, Türk makamları ile bağlanma stilleri arasındaki ilişkiyi araştıran öncü bir çalışmadır. Gelecekte yapılacak çalışmalara kaynak niteliğinde olması amaçlanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Türk makamı
• bağlanma biçimleri
• müzik
• Isfahân
• Kûçek
• Sabâ.

Kaynakça

1. Ainsworth, M. D. S., & Bowlby, J. (1991). An ethological approach to personality development. American Psychologist, 46, 333-41. http://www.psychology.sunysb.edu/attachment/online/ainsworth_bowlby_1991.pdf
2. Alaei, R., Rule, N. O., & MacDonald, G. (2022). Individuals' favorite songs' lyrics reflect their attachment style. Personal Relationships, 29(4), 778–94. https://doi.org/10.1111/pere.12448
3. Arman, A. (2015). Klasik Türk müziğinde sıklıkla kullanılan bazı makamların duygusal etkileri (Tez No. 427327) [Yüksek lisans tezi, Uludağ Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
4. Berscheid, E. (1994). Interpersonal relationships. Annual Review of Psychology, 3, 79-129. https://doi.org/10.1146/annurev.ps.45.020194.000455
5. Bowlby, J. (1980). Attachment and loss: Loss. Random House.
6. Bowlby, J. (1982). Attachment and loss: Attachment. Basic Books.
7. Çelik, C., & Set, Z. (2023). Genç yetişkinlerde bağlanma stillerinin karanlık dörtlü, benlik saygısı ve çocukluk çağı travmaları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Disiplinlerarası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 7(15), 174-81. https://doi.org/10.57135/jier.1287729
8. Christenson, P. G., & Peterson, J. B. (1988). Genre and gender in the structure of musical preferences. Communication Research, 15, 282–301.

9. Colley, A. (2008). Young people’s musical taste: Relationship with gender and gender-related traits. Journal of Applied Social Psychology, 38(8), 2039–55. https://doi.org/10.1111/j.1559-1816.2008.00379.x
10. Deniz, M. E. (2006). Ergenlerde bağlanma stilleri ile çocukluk istismarları ve suçluluk-utanç arasındaki ilişki. Eurasian Journal of Educational Research (EJER), 22(0), 89-99.
11. Dobrota, S., Ercegovac, I. R., & Habe, K. (2019). Gender differences in musical taste: The mediating role of functions of music. Drustvena Istrazivanja, 28(4), 567-586. http://dx.doi.org/10.5559/di.28.4.01
12. Ersoy Çak, Ş., & Özcan, N. (2018). Müzik terapinin tarihsel gelişimi ve uygulandığı mekânlara bir bakış. Turkish Studies (Elektronik), 13(18), 599-618. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.14112
13. Erzen, E. (2016). Three-dimensional attachment style scale. Inonu University Journal of the Faculty of Education, 17(3), 01-21. http://dx.doi.org/10.17679/iuefd.17323631
14. Grebene, B. (1978). Müzikle tedavi. Sanem Matbaa. Gregory, A. H., & Varney, N. (1996). Cross-cultural comparisons in the affective response to music. Psychology of music, 24, 47-52.
15. Güvenç, R. O. (1993). Türk musikisi tarihi ve Türk tedavi musikisi. Metinler Matbaa.
16. Hargreaves, D. J. (1982). The development of aesthetic reactions to music. Psychology of Music, Special Issue, 51–4.
17. Karasar, N. (2018). Bilimsel araştırma yöntemi kavramlar ilkeler teknikler. Nobel.
18. LeBlanc, A. (1991). Some unanswered questions in music preference research. Contributions to music education, 18, 66-73. https://www.jstor.org/stable/24127321
19. Schwartz, K. D., & Fouts, G. T. (2003). Music preferences, personality style, and developmental issued of adolescents, Journal of youth and adolescence, 32, 205-213.
20. Şenel, O. (2014). Müzik tercihinin karmaşık arka planı. Journal of International Social Research, 7(30), 213-27. http://www.sosyalarastirmalar.com/cilt7/sayi30pdf/senel_onur.pdf
21. Somakçı, P. (2003). Türklerde müzikle tedavi. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(15), 131-40. https://dergipark.org.tr/tr/pub/erusosbilder/issue/23748/253005
22. Subaşı, N. G., & Kazan, H. (2020). Çocukluk dönemi bağlanma stillerinin yetişkin iletişimindeki etkisi. The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication - TOJDAC, 10(2), 147-62. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tojdac/issue/53514/712536
23. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. (Sixth edition). Pearson Education.
24. Yiğitbaş, S. (1972). Musiki ile tedavi. Yelken Matbaa.