Müzik eğitiminde Suzuki yaklaşımının sosyal bilişsel öğrenme kuramı ekseninde incelenmesi

Öz

Suzuki yaklaşımı, bireylerdeki müzik yeteneğinin doğuştan değil, doğal yollarla ve sosyal çevre ile geliştirilebildiğini ortaya koyan evrensel bir müzik eğitimi yaklaşımıdır. Sosyal bilişsel öğrenme kuramı ise kişilerin gözlemleme ve taklit etme vasıtasıyla öğrenmelerini, kendi davranışlarını değerlendirmelerini ve öğrenme süreçlerinde sosyal çevreyle nasıl etkileşime geçtiklerini açıklamaktadır. Bu bağlamda araştırmanın amacı, Suzuki yaklaşımındaki temel ilkelerin, sosyal bilişsel öğrenme kuramı ekseninde ele alınması şeklinde belirlenmiştir. Suzuki yaklaşımıyla sosyal bilişsel öğrenme kuramındaki ilkelerin arasındaki ilişkiyi ortaya koyan araştırma, bu yönüyle eğitimciler ve araştırmacılar için yeni bir bakış açısı sağlayarak alanyazına özgün bir katkı sunmaktadır. Ayrıca bu araştırma, Suzuki yaklaşımındaki sosyal yapıya dikkat çekmek suretiyle müzik eğitimi uygulamalarında sosyal etkileşime dayalı öğrenme süreçlerinin önemini ortaya koymaktadır. Araştırmada Suzuki yaklaşımında temel olarak yer alan erken yaş eğitimi, dinleyerek öğrenme, sürekli tekrar, gözlemleme ve taklit etme, aile desteği, motivasyon ve karakter eğitimi ilkeleri ele alınmıştır. Nitel araştırma yöntemlerinden olan bütüncül tek durum deseninin tercih edildiği araştırmada, ilgili veriler doküman incelemesi yoluyla toplanmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırmada; Suzuki yaklaşımında yer alan erken yaş eğitimi, dinleyerek öğrenme, sürekli tekrar, gözlemleme ve taklit etme ilkelerinin sosyal bilişsel kuramdaki gözlemsel öğrenme ilkesiyle örtüştüğü sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca Suzuki yaklaşımındaki aile desteğinin; gözlemsel öğrenme, dolaylı öğrenme, karşılıklı belirleyicilik ilkeleriyle ilişkili olduğu saptanmıştır. Suzuki yaklaşımındaki motivasyon ilkesinin öz yeterlik ve dolaylı öğrenme ilkeleriyle ilişkili olduğu, karakter eğitimi ilkesinin ise öz düzenleme ve gözlemsel öğrenme ilkeleriyle ilişkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sosyal bilişsel öğrenme kuramı perspektifinden bakıldığında Suzuki yaklaşımı; birey, aile ve toplum arasındaki etkileşimi temel alan, müziği sosyal bir öğrenme aracı olarak konumlandıran ve müzik pedagojisini toplumsal bir olgu hâline getiren çok boyutlu bir eğitim anlayışı sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• müzik eğitimi
• Suzuki yaklaşımı
• sosyal bilişsel öğrenme
• gözlemsel öğrenme

Examining the Suzuki approach in music education through social cognitive learning theory

Öz

The Suzuki approach is a universal music education model suggesting that musical talent is not innate but can be developed through natural processes and social interaction. Social cognitive learning theory explains how individuals learn by observing and imitating others, evaluate their own behaviors, and interact with their social environment during learning. Accordingly, this research aimed to examine the fundamental principles of the Suzuki approach within the framework of social cognitive learning theory. The research, which reveals the relationship between the Suzuki approach and the principles of social cognitive learning theory, offers an original contribution to the literature by providing a new perspective for educators and researchers. Moreover, by emphasizing the social dimension of the Suzuki approach, it underscores the significance of interaction-based learning in music education. The study explores the main principles of the Suzuki approach: early childhood education, learning by listening, repetition, observation and imitation, family support, motivation, and character education. A holistic single-case design, a qualitative research method, was used, and data were obtained through document analysis. The results indicated that early childhood education, learning by listening, repetition, and observation and imitation in the Suzuki approach align with the principle of observational learning in social cognitive theory. Family support was related to observational learning, vicarious learning, and reciprocal determinism. Motivation corresponded to self-efficacy and vicarious learning, while character education related to self-regulation and observational learning. From the perspective of social cognitive theory, the Suzuki approach represents a multidimensional educational model grounded in individual, family, and social interaction, positioning music as a social learning tool and elevating music pedagogy to a social phenomenon.

Anahtar Kelimeler

• music education
• Suzuki approach
• social cognitive learning
• observational learning

Kaynakça

1. Akutsu, T. (2020). Changes after Suzuki: A retrospective analysis and review of contemporary issues regarding the Suzuki Method in Japan. International Journal of Music Education, 38(1), 18-35. https://doi.org/10.1177/0255761419859628
2. Aydın, S., & Sökezoğlu Atılgan, D. (2024). Koro eğitimi ve farklı müzik etkinlikleri yoluyla yapılan müzik eğitiminin ortaokul 5. sınıf öğrencilerinin müziksel gelişimine etkisi. Online Journal of Music Sciences, 9(2), 526-539. https://doi.org/10.31811/ojomus.1535030
3. Bandura, A. (1977). Social learning theory. Englewood Cliffs.
4. Bandura, A. (2006). Autobiography. In M. G. Lindzey & W. M. Runyan (Eds.), A history of psychology in autobiography (pp. 47-75). American Psychological Association.
5. Bayrakcı, M. (2017). Sosyal öğrenme kuramı ve eğitimde uygulanması. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (14), 198-210. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sakaefd/issue/11210/133874
6. Ceyhan, Ş. (2020). Sosyal öğrenme kuramı ile flüt derslerinin niteliği artırılabilir mi?. Sahne ve Müzik, (11), 210-235. https://dergipark.org.tr/tr/pub/smead/issue/56125/772163
7. Cüceloğlu, D. (2016). İnsan ve davranışı. Psikolojinin temel kavramları. Remzi Kitapevi.
8. Deleş, B., & Kaytez, N. (2020). Çocuk gelişiminde müziğin yeri ve önemi. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(10), 133-142. https://dergipark.org.tr/tr/pub/asead/issue/57514/802257

9. Dip, P. (2014). An exploratory study of the role of music with participants in children’s centres [Doctoral dissertation, University of Roehampton]. https://pure.roehampton.ac.uk/portal/en/studentTheses/an-exploratory-study-of-the-role-of-music-with-participants-in-ch
10. Einarson, K. M., Cho, E., & D’Ercole, P. (2022). The parent role in Suzuki music lessons: Experiences and perspectives shared by novice Suzuki parents. Music Education Research, 24(4), 433-446. https://doi.org/10.1080/14613808.2022.2105828
11. Fidan Erten, C. (2025). Suzuki yönteminde grup dersleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (75), 442-455. https://doi.org/10.21764/maeuefd.1555035
12. Han, S., & Northoff, G. (2008). Culture-sensitive neural substrates of human cognition: A transcultural neuroimaging approach. Nature Reviews Neuroscience, 9(8), 646-654. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/18641669/
13. Henke, K. (2021). Situating Suzuki music pedagogy’s values in the literature. Holistic Education Review, 1(2). https://her.journals.publicknowledgeproject.org/index.php/her/article/view/1391
14. Hendricks, K. S. (2011). The philosophy of Shinichi Suzuki: “Music education as love education.” Philosophy of Music Education Review, 19(2), 136-154. https://doi.org/10.2979/philmusieducrevi.19.2.136
15. Hendricks, K. S., & Bucci, M. G. (2019). Everyone is always learning’: Case study of a Suzuki-inspired preschool. International Journal of Music in Early Childhood, 14(1), 89-109. https://doi.org/10.1386/ijmec.14.1.89_1
16. Hodges, D. A. (2009). Can neuroscience help us do a better job of teaching music? General Music Today, 23(2), 3-12. https://doi.org/10.1177/1048371309349569
17. Kar Malıçok, S. S. (2024). Suzuki keman metodunun Türkiye’de kullanımına ilişkin inceleme (Thesis No. 893994) [Master’s thesis, İstanbul Teknik University]. Council of Higher Education National Thesis Center.
18. Kaya, A. (2017). Eğitim psikolojisi. Pegem Yayıncılık.
19. Kazımlı, A. (2024). Müzik çalışmalarının çocukların sosyal gelişimine etkisi. Social Sciences Studies Journal, 10(9), 1522-1530. https://doi.org/10.5281/zenodo.13841818
20. Keskin, D. (2019). Suzuki metodu paralelinde geleneksel Türk halk ezgilerinin başlangıç düzeyi keman eğitimine uyarlanabilirliği (Thesis No. 545828) [Master’s thesis, Gazi University]. Council of Higher Education National Thesis Center.
21. Kim, H. (2023). The benefits of the Suzuki Method for children’s cognitive and physical development [Doctoral thesis, Liberty University]. Liberty University Digital Commons. https://digitalcommons.liberty.edu/doctoral/4701/
22. Kovarovic, J. (2012). Music lessons for life: Fostering emotion regulation through Suzuki education [Master thesis, University of Washington]. ResearchWorks Archive. https://digital.lib.washington.edu/researchworks/items/9f1613df-fcb9-451e-af56-9689dbd10974/full
23. Nabavi, R. T., & Bijandi, M. S. (2012). Bandura’s social learning theory & social cognitive learning theory. Theory of Developmental Psychology, 1-24. https://www.researchgate.net/publication/267750204_Bandura’s_Social_Learning_Theory_Social_Cognitive_Learning_Theory
24. Özdemir, G., & Yıldız, G. (2010). Genel gelişim sürecinde müzikal gelişim. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2, 77-90. https://dergipark.org.tr/tr/pub/makusobed/issue/19434/206674
25. Özel, B., & Efe, M. (2023). Nöroeğitim perspektifi ile öğrenmeyi etkileyen unsurlara ilişkin keman öğrencilerinin görüşleri. Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi, (13), 1462-1483. https://doi.org/10.51531/korkutataturkiyat.1368016
26. Özer, U., & Hongur, G. (2016). Suzuki’nin “anadil metodu” ve Türkiye’nin Trakya bölümünde yaşayan müzisyen çingeneler. Fine Arts, 11(4), 143-152. https://doi.org/10.12739/NWSA.2016.11.4.D0179
27. Özmenteş, G., & Adızel, F. (2017). Müzik gelişimi ve öğrenmede sosyo-kültürel bağlam. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 6(5), 422-436. https://jret.elapublishing.net/makale/7662
28. Öztosun Çaydere, Ö., & Esmergül, P. (2016). Keman eğitiminde değerler açısından Suzuki yaklaşımı. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, (56), 241-252. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/383398
29. Rout, M. (5a. Character development in Suzuki music lessons [Master’s thesis, University of Auckland]. ResearchSpace@Auckland. http://hdl.handle.net/2292/68934
30. Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68-78. https://doi.org/10.1037/0003-066X.55.1.68
31. Sak Brody, Z. (2016a). Erken yaş müzik eğitiminde ‘Suzuki ana dil metodu’ ve öğretmen olarak annenin rolü. Kesit Akademi Dergisi, 6, 23-31. https://doi.org/10.18020/kesit.85
32. Sak Brody, Z. (2016b). Suzuki müzik eğitimi metodunda müzik dinlemenin önemi. The Journal of Social Sciences, 3(8), 114-120. https://doi.org/10.16990/SOBIDER.288
33. Sak Brody, Z. (2020a). Suzuki erken yaş keman eğitiminde çalışma ve ders uygulamaları. [Special issue]. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 26, 390-395. https://doi.org/10.32547/ataunigsed.586145
34. Sak Brody, Z. (2020b). Suzuki yaklaşımı örneği ile erken yaş müzik eğitiminde motivasyon. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(3), 4451. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.584813
35. Saleh, L. (2023). Fostering intrinsic motivation and autonomy: Applying Self-Determination Theory (SDT) to enhance the Suzuki Method in violin pedagogy (Master’s thesis, California State University, Northridge]. ScholarWorks. https://scholarworks.calstate.edu/handle/10211.3/230155
36. Saylık, A. (2019). Hofstede’nin kültür boyutları ölçeğinin türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 8(3), 1860-1881. https://doi.org/10.7884/teke.4482
37. Senemoğlu, N. (2013). Gelişim, öğrenme ve öğretim kuramdan uygulamaya. Yargı Yayınevi.
38. Sever, G. (2019). Suzuki öğretmen yetiştirme sisteminin incelenmesi. Kastamonu Education Journal, 27(1), 37-46. https://doi.org/10.24106/kefdergi.2247
39. Sever, G. (2020). Müzikte Suzuki Metodu’nun öğrenme zihniyetleri bağlamında incelenmesi. In Ö. T. Kara & S. Erol (Eds.), Güncel alan eğitimi araştırmaları II (pp. 97-115). İksad Yayınevi.
40. Sungurtekin, K. M. (2010). Motivasyon ve çalgı eğitimindeki yeri. Fine Arts, 5(1), 28-34. https://dergipark.org.tr/tr/pub/nwsafine/issue/19905/213155
41. Suzuki, S. (1969). Ability development from age zero. Suzuki Method International.
42. Tatlıoğlu, S. S. (2021). Öğrenmeye sosyal- bilişsel bir bakış: Albert Bandura. Sosyoloji Notları, 5(1), 15-30. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sosnot/issue/63416/892420
43. Thibeault, M. D. (2018). Learning with sound recordings: A history of Suzuki’s mediated pedagogy. Journal of Research in Music Education, 66(1), 6-30. https://doi.org/10.1177/0022429418756879
44. Uchida, Y., & Oishi, S. (2016). The happiness of individuals and the collective. Japanese Psychological Research, 58(1), 125-141. https://doi.org/10.1111/jpr.12103
45. Zhan, L., Guo, D., Chen, G., & Yang, J. (2018). Effects of repetition learning on associative recognition over time: Role of the hippocampus and prefrontal cortex. Frontiers in Human Neuroscience, 12, 277. https://doi.org/10.3389/fnhum.2018.00277
46. Zhukov, K., & Sætre, J. H. (2022). “Play with me”: Student perspectives on collaborative chamber music instruction. Research Studies in Music Education, 44(1), 205-218. https://research.monash.edu/en/publications/play-with-me-student-perspectives-on-collaborative-chamber-music-/