Examining the relationship between music students’ academic self-efficacy and their attitudes toward harmony courses

Öz

Music education is a multidimensional field that serves as a bridge between individual development and the continuity of social and cultural values. In this context, music extends beyond being merely an aesthetic form of expression and emerges as a powerful regulatory mechanism influencing individuals’ emotional, cognitive, and social development. The primary aim of this study is to examine the relationship between music students’ attitudes toward harmony courses and their levels of academic self-efficacy. Additionally, the study seeks to reveal the interaction between these two variables and to provide a scientific basis for pedagogical improvements in harmony instruction. As a fundamental component of music theory, harmony education plays a crucial role in the development of students’ musical thinking, analytical, and interpretative skills. The research was conducted within a quantitative framework using a descriptive and correlational survey model. The study group consisted of 197 undergraduate students enrolled in music departments at various universities in Turkey during the 2025–2026 academic year. Data were collected using the “Attitude Scale Toward Harmony Course,” developed to assess students’ attitudes toward harmony lessons, and the “Academic Self-Efficacy Scale,” used to measure their self-efficacy levels. The data were analyzed using independent samples t-test, one-way analysis of variance (ANOVA), and Pearson correlation analysis. The findings indicate that students’ attitudes toward harmony courses are high, whereas their academic self-efficacy beliefs are at a moderate level. According to the results of the independent samples t-test, gender and difficulties encountered during the course significantly affect both attitudes and academic self-efficacy. The one-way ANOVA results reveal that the faculty/department variable creates a significant difference in students’ self-efficacy perceptions. However, no statistically significant differences were found in relation to other demographic variables. Furthermore, the results of the Pearson Product-Moment Correlation Analysis demonstrate a positive and statistically significant relationship between academic self-efficacy and attitudes toward the harmony course. In conclusion, it can be inferred that students’ academic self-efficacy perceptions and their attitudes toward harmony courses are mutually supportive constructs. Accordingly, educational interventions aimed at enhancing self-efficacy levels may contribute to the development of more positive attitudes toward the course.

Anahtar Kelimeler

• self-efficacy in music education
• music theory attitudes
• music theory pedagogy
• psychology of music education
• higher education students
• music education research

Müzik bölümlerinde öğrenim gören öğrencilerin armoni dersine yönelik akademik öz-yeterlikleri ile tutum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Öz

Müzik eğitimi, bireysel gelişim ile toplumsal kültürel süreklilik arasında köprü kuran çok boyutlu bir alandır. Bu bağlamda müzik, yalnızca estetik bir ifade biçimi olmanın ötesinde, bireyin duygusal, bilişsel ve sosyal gelişimini etkileyen güçlü bir düzenleyici olarak öne çıkar. Bu araştırmanın temel amacı, müzik bölümlerinde öğrenim gören öğrencilerin armoni dersine yönelik tutumları ile akademik öz-yeterlik düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Aynı zamanda çalışma, bu iki değişken arasındaki etkileşimi ortaya koyarak armoni öğretimine yönelik pedagojik düzenlemelere bilimsel bir temel oluşturmayı hedeflemektedir. Armoni eğitimi, müzik kuramının temel bileşenlerinden biri olarak öğrencilerin müzikal düşünme, analiz ve yorumlama becerilerinin gelişiminde önemli bir rol oynamaktadır. Araştırma, nicel yaklaşım çerçevesinde betimsel ve ilişkisel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubunu, 2025–2026 eğitim-öğretim yılında Türkiye’de farklı üniversitelerde öğrenim gören 197 lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Veriler, öğrencilerin armoni dersine yönelik tutumlarını belirlemek amacıyla geliştirilen “Armoni Dersine Yönelik Tutum Ölçeği” ve akademik öz-yeterlik düzeylerini ölçmek için kullanılan “Akademik Öz-Yeterlik Ölçeği” aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen veriler bağımsız örneklemler t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Pearson korelasyon analizi ile çözümlenmiştir. Araştırma bulguları, öğrencilerin armoni dersine yönelik tutum düzeylerinin yüksek olduğunu, buna karşılık akademik öz-yeterlik inançlarının orta düzeyde seyrettiğini ortaya koymaktadır. Bağımsız gruplar t-testi sonuçlarına göre, cinsiyet ile ders sürecinde karşılaşılan güçlükler değişkenlerinin hem tutum hem de akademik öz-yeterlik üzerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılıklara yol açtığı belirlenmiştir. Tek yönlü varyans analizi (ANOVA) bulguları ise, eğitim alınan fakülte/bölüm değişkeninin öğrencilerin öz-yeterlik algıları üzerinde anlamlı bir farklılaşma oluşturduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, incelenen diğer demografik değişkenler açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Öte yandan, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Analizi sonuçları, akademik öz-yeterlik ile armoni dersine yönelik tutum arasında pozitif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkinin varlığını ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, öğrencilerin akademik öz-yeterlik algıları ile armoni dersine yönelik tutumlarının birbirini destekleyen yapılar olduğu anlaşılmaktadır. Bu doğrultuda, öz-yeterlik düzeyini artırmaya yönelik eğitimsel düzenlemelerin, öğrencilerin derse karşı tutumlarını olumlu yönde geliştirebileceği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• müzik eğitiminde akademik öz yeterlilik
• müzik teorisi tutumları
• müzik teorisi pedagojisi
• müzik eğitimi psikolojisi
• yüksek öğrenim öğrencileri
• müzik eğitimi araştırmaları

Kaynakça

1. Ajzen, I. ve Fishbein, M. (1980). Understanding attitudes and predicting social behavior. Prentice-Hall.
2. Albert, D. J. (2006). Socioeconomic status and instrumental music: What does the research say about the relationship and its implications? Applications of Research in Music Education, 25(1), 39-47. https://doi.org/10.1177/87551233060250010105
3. Aslan, A. (2025). Müzik öğretmeni adaylarının armoni ve eşlikleme dersine ilişkin tutumları, öz-yeterlik algıları ve armoni başarı puanları arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Tez No. 957965) [Yüksek lisans tezi, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
4. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. Freeman.
5. Barbaranelli, C., Bandura, A., Caprara, G. V. ve Pastorelli, C. (1996). Multifaceted impact of self-efficacy beliefs on academic functioning. Child Development, 67(3), 1206-1222.
6. Bezirganoğlu, G. (2024). Armoni ve eşlikleme dersi başarı düzeylerinin çeşitli değişkenlerce incelenmesi (Tez No. 897416) [Yüksek lisans tezi, Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
7. Bloom, B. S. (1979). İnsan nitelikleri ve okulda öğrenme (D. A. Özçelik, Çev.). Milli Eğitim Basımevi.
8. Bulur, E. (2002). Güzel sanatlar eğitimi bölümlerinde, armoni eğitiminde yaşanan sorunlar ve çözüm önerileri (Tez No. 110724) [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.

9. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (15. bs.). Pegem Akademi.
10. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri (24. bs.). Pegem Akademi. https://doi.org/10.14527/9789944919289
11. Can, A. A. (2025). Instrument performance management in vocational music education: Relationship between self-efficacy perception and learning approaches. Journal of Pedagogical Research, 9(1), 17-38. https://doi.org/10.33902/JPR.202432012
12. Cengiz, C. (2018). Müzik eğitimi anabilim dalı öğrencilerinin armoni-kontrpuan-eşlik dersine ilişkin tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Tez No. 497254) [Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
13. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2. bs.). Lawrence Erlbaum Associates.
14. Cohen, L., Manion, L. ve Morrison, K. (2007). Research methods in education (6. bs.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203029053
15. Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4. bs.). Sage.
16. Creswell, J. W. ve Guetterman, T. C. (2019). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research. Pearson.
17. Çetinkaya, P. R. (2023). Türkiye’de armoni alanında yazılmış lisansüstü tezler üzerine bir içerik analizi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(4), 57-78. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.1262282
18. Çevik, D. B. (2007). Armoni eğitimi ile piyano çalma becerileri arasındaki ilişkilerin incelenmesi (Tez No. 211629) [Doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
19. Demirtaş, S. ve Eğilmez, O. H. (2015). Müzik eğitimi anabilim dalı 4. sınıf öğrencilerinin piyano dersine karşı tutumlarının eşlik dersi başarı durumları ile karşılaştırılması. Journal of Academic Social Science Studies, 31, 421-428. https://doi.org/10.9761/JASSS2656
20. Dong, S. ve Gedvilienė, G. (2025). Using self-efficacy and reflection to improve piano learning performance. Education Sciences, 15(1), 50. https://doi.org/10.3390/educsci15010050
21. Elhankızı, A. (2012). Armoni: Klasik Batı sistemine Rus ekolü yaklaşımları. Eğitim Yayınevi.
22. Field, A. (2013). Discovering statistics using IBM SPSS statistics (4. bs.). Sage.
23. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E. ve Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education (8. bs.). McGraw-Hill.
24. George, D. ve Mallery, P. (2016). IBM SPSS statistics 23 step by step: A simple guide and reference (14. bs.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315545899
25. Harrison, C. S. (1990). Predicting music theory grades: The relative efficiency of academic ability, music experience, and musical aptitude. Journal of Research in Music Education, 38(2), 124-137. https://doi.org/10.2307/3344932
26. Harrison, C. S., Edward, P. A. ve Richard, T. S. (1994). Effects of musical aptitude, academic ability, music experience, and motivation on aural skills. Journal of Research in Music Education, 42(2), 131-144. https://doi.org/10.2307/3345497
27. İnceoğlu, M. (2004). Tutum, algı, iletişim. Elips Kitap.
28. Jerusalem, M. ve Schwarzer, R. (1981). Fragebogen zur Erfassung von “Selbstwirksamkeit. Skalen zur Befindlichkeit und Persoenlichkeit R. Schwarzer (Ed.). Forschungsbericht No. 5 içinde. Freie Universitaet, Institut fuer Psychologie.
29. Jiang, J. (2024). Impact of music learning on students’ psychological development with mediating role of self-efficacy and self-esteem. PLoS ONE, 19(9), e0309601. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0309601
30. Kağıtçıbaşı, Ç. (1985). İnsan ve insanlar. Beta.
31. Kalkandelen, N. (2021). Müzik eğitimi ana bilim dalı öğrencilerinin armoni dersine ilişkin öz değerlendirmeleri. The Journal of Social Sciences, 51, 574-600. https://doi.org/10.29228/SOBIDER.50572
32. Karasar, N. (2020). Bilimsel araştırma yöntemi (35. bs.). Nobel.
33. Karki, G. L. (2023). The sources of self-efficacy of non-muiıc major college and university students who participated in musical activities with a focus on gender, experience level, and cultural background [Doktora tezi, Boston University]. https://open.bu.edu/server/api/core/bitstreams/0114cd1c-58c2-42f5-810b-3c5d2b93542d/content
34. Kerlinger, F. N. ve Lee, H. B. (2000). Foundations of behavioral research (4. bs.). Harcourt College Publishers.
35. Lehimler, E. ve Cengiz, C. (2018). Armoni dersine ilişkin tutum ölçeği geliştirme çalışması. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 40, 42-55.
36. Li, W., Manoharan, P. ve Cui, X. (2022). Self-efficacy and professional development: An investigation of music teachers in primary and secondary schools in China. International Journal of Education and Practice, 10(2), 171-181. https://doi.org/10.18488/61.v10i2.3005
37. Lindsey, R. W. (2005). Effect of music training and musical complexity on focus of attention to melody or harmony. Journal of Research in Music Education, 53(3), 210-221. https://doi.org/10.1177/002242940505300303
38. McBride Arrington, N. (2023). Enhancing pre-service teachers’ self-efficacy for teaching diverse learners: Capturing young students’ attention through a read-aloud and music. Journal of the Scholarship of Teaching and Learning, 23(2), 76-95. https://doi.org/10.14434/josotl.v23i2.33527
39. Önder, O. (2019). Müzik eğitimi anabilim dalı öğrencilerinin piyano ve armoni dersine yönelik tutumları ve armoni dersi başarı düzeylerinin çeşitli değişkenler bakımından incelenmesi (Tez No. 600077) [Yüksek lisans tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
40. Özçelik, D. A. (1992). Eğitim programları ve öğretim. ÖSYM.
41. Pallant, J. (2020). SPSS survival manual: A step-by-step guide to data analysis using IBM SPSS (7. bs.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781003117452
42. Papanastasiou, E. C. ve Zembylas, M. (2002). The effect of attitudes on science achievement: A study conducted among high school students in Cyprus. International Review of Education, 48(6), 469-484. https://doi.org/10.1023/A:1021334424571
43. Piston, W. (1959). Harmony. Victor Gollancz.
44. Rameau, J. P. (1971). Treatise on harmony (P. Gossett, Çev.). Dover.
45. Rosenberg, M. J. ve Hovland, C. I. (1960). Cognitive, affective, and behavioral components of attitudes. C. I. Hovland ve M. J. Rosenberg (Ed.), Attitude organization and change içinde (s. 1-14). Yale University Press.
46. Schenker, H. (1954). Harmony. University of Chicago Press.
47. Senemoğlu, N. (2016). Gelişim, öğrenme ve öğretim: Kuramdan uygulamaya. Yargı Yayınevi.
48. Sevgi, A. (2005). Müzik öğretmenliği mesleği gerekleri doğrultusunda bir armoni eğitimi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(1), 199-211.
49. Subaşı, G. (2000). Etkili öğrenme: Öğretme stratejileri. Milli Eğitim Dergisi, 146, 32-36.
50. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6. bs.). Pearson.
51. Tavşancıl, E. (2019). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Nobel.
52. Uçan, A. (1994). Müzik eğitimi: Temel kavramlar, ilkeler, yaklaşımlar. Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
53. Uçan, A. (2005). İnsan ve müzik, insan ve sanat eğitimi. Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
54. Wang, X. ve Li, P. (2024). Assessment of the relationship between music students’ self-efficacy, academic performance and their artificial intelligence readiness. European Journal of Education, 59(4), e12761. https://doi.org/10.1111/ejed.12761
55. Weinstein, J. R. (2023). Self-efficacy of music student teachers. University of Florida.
56. Yıldız, C. (2014). Müziksel işitme, okuma ve yazma öz yeterlik ölçeğinin geliştirilmesi ve müzik öğretmeni adaylarının öz yeterlik düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi (Tez No. 368554) [Yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
57. Yılmaz, M., Gürçay, D. ve Ekici, G. (2007). Akademik öz-yeterlik ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 253-259.
58. You, T., He, H. ve Yue, Y. (2025). Teacher support and pre-service preschool teachers’ piano skill: The chain mediation effects of music self-efficacy and learning engagement. Behavioral Sciences, 15(4), 484. https://doi.org/10.3390/bs15040484