Hıristiyanlığın İlk Dönemindeki 'Yasa' Probleminin 4. Yüzyıldaki Yansımalarından Biri Olarak Jerome ve Augustinus Tartışması

The first of the problems that arose among the early Christian believers in Jesus centered around the relationship of the Mosaic Law to gentile believers. The main problem was whether the Jewish Law was binding on the gentile peoples after their acceptance of Jesus Christ. In the New Testament, especially in the Acts of the Apostles and Paul's letters, we can see that the debate over the Law was not resolved in the early period, as we can see in the writings of later church fathers. This article will focus on how the Law is interpreted through the correspondence between Jerome and Augustine, two famous church fathers who lived in the fourth century, and an incident between Peter and Paul in Paul's Letter to the Galatians. This correspondence between these two church fathers will be discussed through their explanations of the binding force of the Jewish Law on the gentile people. While Jerome will argue that the alleged scene between Paul and Peter in the Epistle to the Galatians is a fiction that was organized within a plan, Augustine will argue that Jerome's interpretation would mean that an event that does not exist in reality is recorded in the New Testament, which would undermine the authority of the sacred texts.

Hıristiyanlığın ilk döneminde İsa’ya inananlar arasında yaşanan problemlerin ilki Musa yasasının Yahudi kökenli olmayan imanlılarla ilişkisi etrafında şekillenmişti. Temel problem gentile halklarının İsa Mesih’i kabul etmesinden sonra Yahudi yasasının bu halklar için bağlayıcı olup olmadığıydı. Yeni Ahit’te özellikle Elçilerin İşleri’nde ve Pavlus’un mektuplarında izlerini gördüğümüz yasa tartışmasının ilk dönemde bir çözüme kavuşturulamadığını sonraki Hıristiyan teologların metinlerinde de görebilmekteyiz. Bu makale 4. yüzyılda yaşamış olan meşhur iki kilise babası Jerome ile Augustinus arasında yaşanan mektuplaşmalar vasıtasıyla Pavlus’un Galatyalılara Mektup’ta nakledilen ve Petrus ile Pavlus arasında yaşanan bir hadise üzerinden yasanın nasıl yorumlandığı hususuna yoğunlaşacaktır. Bu iki kilise babası arasında mektuplaşma şeklinde yaşanan bu tartışma, onların Yahudi yasasının gentile halk üzerindeki bağlayıcılığı konusuna getirdikleri açıklamalar üzerinden yürütülecektir. Jerome, Galatyalılara Mektup’ta nakledilen bu hadisede Pavlus ile Petrus arasında yaşandığı iddia edilen sahnenin bir plan dâhilinde tertiplenmiş bir kurgu olduğunu iddia edecekken; Augustinus Jerome’un bu yorumunun hakikatte olmayan bir olayın Yeni Ahit’te nakledilmesi anlamına geleceğini, bu durumun da kutsal metinlerin otoritesini sarsacağını savunacaktır.