Erzurum İli meralarında doğal olarak yetişen farklı baklagil yem bitkilerinin nispi yem değerlerinin belirlenmesi
Öz
Erzurum ili meralarında doğal olarak yetişen bazı baklagil yem bitkilerinin kimyasal kompozisyonu, kuru madde tüketimi (KMT), kuru madde sindirilebilirliği (KMS), ve nispi yem değerlerinin (NYD) belirlenmesi amacıyla yürütülen çalışmada, materyal olarak yonca (Medicago sativa), dağ İspanyol korungası (Hedysarum elegans), melez yonca (Medicago varia), kuş fiği (Vicia cracca), dağ fiği (Vicia alpestris), tüylü fiğ (Vicia villosa), dağ üçgülü (Trifolium montanum), üç başlı üçgül (Trifolium trichocephalum), kafkas üçgülü (Trifolium ambiguum), doğu taç otu (Coronilla orientatis), alaca taç otu (Coronilla varia L.) ve sarı çiçekli gazal boynuzu (Lotus corniculatus) kullanılmıştır.
İncelenen yem bitkileri arasında kuru madde (KM), ham kül (HK), ham yağ (HY), ham protein (HP), organik madde (OM), asit çözücüde çözünmeyen yapısal karbonhidratlar (ADF), nötral çözücüde çözünmeyen karbonhidratlar (NDF), asit çözücüde çözünmeyen lignin (ADL) ve nispi yem değerleri (NYD) bakımından önemli farklılıklar gözlenmiştir (P<0.01). Baklagil yem bitkilerinin ortalama KMS, KMT ve NYD değerleri sırasıyla %60.92-73.26, %2.46-3.90 ve 116.69-221.18 arasında değişmiştir.
Sonuç olarak, HY, HP ve HK bakımından zengin NDF, ADF ve ADL bakımından fakir olan yem bitkilerinin KMT, KMS ve NYD özellikleri bakımından tatminkâr sonuçlar verdiği kanaatine varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abaş, İ., Özpınar, H., Kutay, H.C., Kahraman, R., Eseceli, H., 2005. Determination of the metabolizable energy (ME) and net energy lactation (NEL) contents of some feeds in the marmara region by in vitro gastTecnique. Turk J. Vet. Anim. Sci., 29, 751-757.
- Adesogan, A.T., L.E. Sollenberger Moore, J.E., 2006. Forage quality. In: Florida Forages Handbook. (Ed. C.G. Chambliss and M. B. Adjei) Univ. of Florida. Cooperative Extension Services.
- Aksoy A., Macit M., Karaoğlu M., 2000. Hayvan Besleme Ders Kitabı. Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Zootekni Böl. Erzurum.
- Albayrak, S., Ekiz, H., 2005. An investigation on the estabilishment of artifical pasture under Ankara’s ecological conditions. Turk J. Agric For., 29, 69-74.
- A.O.A.C., 1990. Official method of anallysis. Association of Official Analytical Chemists pp. 66-88. 15th.edition Washington, DC. USA.
- Bakoğlu, A., Koç, A., Gökkuş, A., 1999. Erzurum yöresi çayır ve meralarındaki yaygın bitki türlerinin ömür uzunluğu, çiçeklenmeye başlama tarihi ve ot kalitesi ile ilgili bazı özellikleri. Tr. J. Of Agriculture and Foresty, 23 (4), 951-957.
- Ball, D. M., C. S. Hoveland and G. D. Lacefield. 1996. Forage quality. In: Southern Forages (2nd edition). Potash & Phosphate Institute and Foundation for Agronomic Research, Norcross, GA., 124-132.
- Bayraktar, E., 2005. Tekirdağ koşullarında bazı yem bitkilerinin farklı gelişme dönemlerinde kök ve gövdelerinde bitkilerin kimi besin maddelerinin değişimi. Yüksek Lisans Tezi. Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı, Tekirdağ.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yazarlar
Esra Gürsoy
Erzincan İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü, Erzincan, Türkiye
Türkiye
Muhlis Macit
ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
15 Ekim 2017
Gönderilme Tarihi
23 Ocak 2017
Kabul Tarihi
15 Mayıs 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 32 Sayı: 3
Cited By
Determination of Nutritive Value of Some Forage Legume and Grass Species Growing in Meadows and Pastures
Journal of the Institute of Science and Technology
https://doi.org/10.21597/jist.555095Comparison of chemical composition and nutritive values of some clover species
International Journal of Chemistry and Technology
https://doi.org/10.32571/ijct.1004113Bazı Baklagil Yem Bitkilerinin Nispi Yem Değerleri, İn Vitro Gaz Üretimi, Organik Madde Sindirim Derecesi ve Metabolik Enerji İçeriklerinin Belirlenmesi
Journal of the Institute of Science and Technology
https://doi.org/10.21597/jist.1032208