Examination the Recreation Experience Preferences of Professional and Amateur Football Players

Öz

The study aimed to examine recreation experience preferences of professional and amateur football players. In the 2023-2024 football season; 63 players in professional football teams and 110 amateur football players in regional amateur league teams in Kütahya, Afyon, Uşak provinces participated in the study. In the research, the Recreation Experience Preference Scale was used as the data collection tool. In the analysis of the data; Independent Sample T-Test and One-Way Analysis of Variance (ANOVA), which are parametric tests, were used after taking frequency distributions and examining kurtosis skewness values. According to the results obtained, a statistically significant difference was found in recreation experience preference scores of the participants according to their age, marital status, graduation status and football playing level (p<0.05). It was found that those aged 26 years and over had higher scores in spending time with family. Similarly, the sub-dimensions of spending time with family were higher in married football players than in single football players. It was found that the physical fitness and distancing from the crowd sub-dimensions of amateur football players were higher than professional football players. As a result, it was determined that amateur footballers preferred recreation experiences for physical fitness more than professional footballers. Professional footballers, on the other hand, were found to act with the aim of getting away from the crowd at a lower level than amateur footballers while preferring recreation experiences.

Anahtar Kelimeler

• Amateur football players
• Professional football players
• Recreation experience preference

Profesyonel ve Amatör Futbolcuların Rekreasyon Deneyim Tercihlerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı profesyonel ve amatör futbolcuların rekreasyon deneyim tercihlerinin incelenmesidir. Araştırmaya 2023-2024 futbol sezonunda; Kütahya, Afyon, Uşak illerindeki profesyonel futbol takımlarında yer alan 63 oyuncu ve bölgesel amatör lig takımlarında yer alan 110 amatör futbolcu katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Rekreasyon Deneyim Tercihi Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde; frekans dağılımlarının alınması ve basıklık çarpıklık değerlerinin incelenmesi ardından parametrik testlerden olan Bağımsız Örneklem T-Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, futbolcuların yaşlarına, medeni durumlarına, mezuniyet durumlarına ve futbol oynama seviyelerine göre rekreasyon deneyimi tercih puanlarında istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0,05). Aile ile zaman geçirmede 26 yaş ve üzeri olanlar daha yüksek puana sahip olarak bulunmuştur. Benzer şekilde evli olan futbolcuların da aile ile zaman geçirme alt boyutları bekar olanlara göre yüksektir. Amatör futbolcuların fiziksel fitness ve kalabalıktan uzaklaşma alt boyutlarının profesyonel futbolculardan yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak; amatör futbolcuların rekreasyon deneyim tercihlerini, profesyonel futbolculara göre daha fazla fiziksel fitness amacı ile gerçekleştirdikleri belirlenmiştir. Profesyonel futbolcuların ise rekreasyon deneyim tercihinde bulunurken, amatör futbolculara göre daha düşük düzeyde kalabalıktan uzaklaşma amacı ile hareket ettikleri tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Amatör futbolcu
• Profesyonel futbolcu
• Rekreasyon deneyimi tercihi

Kaynakça

1. Ab Dulhamid, H., Isa, M. I., Mohamed, B., & Sazali, M. F. (2023). Motıvatıon of outdoor recreatıon partıcıpatıon among rural and urban communıtıes. Plannıng Malaysıa, 21.
2. Ardahan, F. (2016). Gönüllülük ve Rekreasyon. Suat Karaküçük (Ed.), Rekreasyon Bilimi (s. 70-94). Ankara: Gazi Kitabevi.
3. Ardahan, F., & Lapa, T. Y. (2011). Açık alan rekreasyonu: Bisiklet kullanıcıları ve yürüyüşçülerin doğa sporu yapma nedenleri ve elde ettikleri faydalar. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1), 1327-1341.
4. Ayar H., Durhan, T. A., & Karaküçük, S. (2023). Rekreasyon deneyim tercihi ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Research in Sport Education and Sciences, 25(2), 30-34.
5. Benítez-Sillero, J. D. D., Martínez-Aranda, L. M., Sanz-Matesanz, M., & Domínguez-Escribano, M. (2021). Determining factors of psychological performance and differences among age categories in youth football players. Sustainability, 13(14), 7713.
6. Berto, R. (2014). The role of nature in coping with psycho-physiological stress: A literature review on restorativeness. Behavioral sciences, 4(4), 394-409.
7. Biçer, T. (2018). Doruk performans (14. baskı). İstanbul: Beyaz Yayınları.
8. Brymer, E., Crabtree, J., & King, R. (2021). Exploring perceptions of how nature recreation benefits mental wellbeing: a qualitative enquiry. Annals of Leisure Research, 24(3), 394-413.

9. Dallmeyer, S., Wicker, P., & Breuer, C. (2023). The relationship between leisure-time physical activity and job satisfaction: A dynamic panel data approach. Journal of Occupational Health, 65(1), e12382.
10. Demir, A., & Çetin, A. (2021). Rekreasyonel spor etkinliğine katılan ve profesyonel olmayan sporcuların motivasyon boyutları: Tarihi yarımada bisiklet turu üzerine bir araştırma. Herkes için Spor ve Rekreasyon Dergisi, 3(2), 73-82.
11. Durhan, T., Kılıçarslan, F., Kurtipek, S., & Güngör, N. B. (2023). The effect of recreation experience preference on destination preference. Journal of ROL Sport Sciences, 4(3), 863-885.
12. Ertüzün, E., Hadi, G., & Fidan, E. (2020). Spor merkezine üye bireylerin rekreasyon fayda düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 11(3), 231-244.
13. Eryılmaz, G., & Akgündüz, Y. (2017). Bireyleri rekreatif faaliyetlere yönelten motive edici faktörler. Journal of Recreation and Tourism Research, 4(1), 13-26.
14. Ewert, A., & Chang, Y. (2018). Levels of nature and stress response. Behavioral Sciences, 8(5), 49.
15. Fadamiro, A. J., & Adedeji, J. A. (2014). Recreational experiences in parks and gardens, Ibadan, Nigeria. Journal of Place Management and Development, 7(1), 5-26.
16. Gardasevic, J., & Bjelica, D. (2020). Body Composition Differences between Football Players of the Three Top Football Clubs. International Journal of Morphology, 38(1).
17. Gümüşgül, C., Ersoy, A., & Gümüşgül, O. (2020). Amatör ve profesyonel sporcuların yeni tip koronavirüse (covid-19) yakalanma kaygılarının incelenmesi-yönetsel karar boyutu. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(2), 26-37.
18. Hanno B., Aloys P. & Tsjalle van der B. (2022). The league system, competitive balance, and the future of European football. Managing Sport and Leisure, 27(6).
19. Hartig, T., Mang, M., & Evans, G. W. (1991). Restorative effects of natural environment experiences. Environment and behavior, 23(1), 3-26.
20. Jackson, E. L. (1994). Geographical aspects of constraints on leisure and recreation. Canadian Geographer/Le Géographe canadien, 38(2), 110-121.
21. Junge, A., Dvorak, J., Rosch, D., Graf-Baumann, T., Chomiak, J., & Peterson, L. (2000). Psychological and sport-specific characteristics of football players. The American Journal of Sports Medicine, 28(5_suppl), 22-28.
22. Kara, M., Kara, N. Ş., & Özsarı, A. (2022). Attitude towards football and meaning of life: research on professional and amateur football player. International Journal of Eurasian Education and Culture, 7(18), 1968-1983.
23. Karakan H.İ., Ertaş Ç, Çolak O. & Yurtman S. (2021). Yerel halkın rekreasyon faaliyetlerinde değişiklik yapmalarını sağlayan faktörlere yönelik bir çalışma. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 12(2), 557-569.
24. Kaya, A. (2022). Futbolcuların Boş Zaman Yönetimleri ile Esenlik Düzeylerinin Değerlendirilmesi. Kilis 7 Aralık Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(1), 1-12.
25. Kement, Ü., & Güçer, E. (2015). Kamping yapan bireylerin çevre dostu rekreasyon davranışlarına ekolojik tutum ve rekreasyonel motivasyon değişkenlerinin etkisinin incelenmesi. Journal of Recreation and Tourism Research, 2(3), 16-27.
26. Kil, N., Holland, S. M., & Stein, T. V. (2014). Structural relationships between environmental attitudes, recreation motivations, and environmentally responsible behaviors. Journal of Outdoor Recreation and Tourism, 7, 16-25.
27. Knopf, R. C. (1983). Recreational needs and behavior in natural settings. In Behavior and the natural environment (pp. 205-240). Boston, MA: Springer US.
28. Korpela, K., & Hartig, T. (1996). Restorative qualities of favorite places. Journal of environmental psychology, 16(3), 221-233.
29. Korpela, K., Borodulin, K., Neuvonen, M., Paronen, O., & Tyrväinen, L. (2014). Analyzing the mediators between nature-based outdoor recreation and emotional well-being. Journal of environmental psychology, 37, 1-7.
30. Kouthouris, C. (2009). An examination of the relationships between motivation, involvement and intention to continuing participation among recreational skiers. International Journal of Sport Management, Recreation & Tourism, 4, 1-19.
31. Kurar, İ. (2020). Yerel halkın rekreasyon deneyim tercihlerinin, beklentilerinin ve memnuniyet düzeylerinin belirlenmesine yönelik bir araştırma: Alanya Dim Çayı Vadisi örneği. Journal of Tourism Theory and Research, 6(2), 140-155.
32. Kyle, G., Graefe, A., & Manning, R. (2004). Attached recreationists... who are they. Journal of Park and Recreation Administration, 22(2), 65-84.
33. Manfredo, M. J., Driver, B. L., & Tarrant, M. A. (1996). Measuring leisure motivation: A meta-analysis of the recreation experience preference scales. Journal of leisure Research, 28(3), 188-213.
34. Mutz, M., Reimers, A. K., & Demetriou, Y. (2021). Leisure time sports activities and life satisfaction: Deeper insights based on a representative survey from Germany. Applied Research in Quality of Life, 16(5), 2155-2171.
35. Özdil, S., & Durhan, T. A. (2024). Engelli Bireylerin Rekreatif Alan Kullanım Engelleri ve Tercih Etkenleri. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 15(1), 53-70.
36. Schneider, I. E., & Wynveen, C. (2015). Exploring outdoor recreation conflict׳ s role in evolving constraints models. Journal of outdoor recreation and tourism, 9, 37-43.
37. Stopher, P. R., & Ergün, G. (1982). The effect of location on demand for urban recreation trips. Transportation Research Part A: General, 16(1), 25-34.
38. Tabachnick, B. G., Fidell, L. S., & Ullman, J. B. (2013). Using multivariate statistics (Sixth edition). United States: Pearson Education.
39. Taniguchi, S. T., Freeman, P. A., Taylor, S., & Malcarne, B. (2006). A Study of Married Couples’ Perceptions of Marital Satisfaction in Outdoor Recreation. Journal of Experiential Education, 28(3), 253-256.
40. Ustalar, A., Şentürk, A., & Gümüşgül, O. (2021). Antrenörlerin rekreasyonel faaliyetlere katılımlarını engelleyen faktörlerin belirlenmesi. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 7(2), 448-468.
41. Üstün, Ü. D., & Gümüşgül, O., Işık, U., Demirel, M., Demirel, D. H., (2016). Gelecek zaman algısı: Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerine yönelik bir çalışma. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 6(1), 10-20.
42. Yuncu, E. N., Dilmeç, M. U., & Yurcu, G. (2020). Kentsel rekreatif park katılım engellerinin demografik değişkenlere göre incelenmesi: Antalya ili örneği. Journal of International Social Research, 13(74).