Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenlerinin Öğrenme Güçlüğüne Yönelik Yeterlilik ve Farkındalıklarının İncelenmesi

Öz

Bu araştırma, beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin Özel öğrenme güçlüğü (ÖÖG) yaşayan öğrencilere yönelik bilgi, farkındalık ve yeterlilik düzeylerini incelemeyi amaçlamaktadır. Öğrenme güçlüğü, öğrencilerin akademik başarılarını etkileyen nörolojik bir durum olup, beden eğitimi derslerinde de öğrencilerin fiziksel, sosyal ve duygusal gelişimlerini etkileyebilir. Bu nedenle beden eğitimi öğretmenlerinin öğrenme güçlüğü konusunda bilgi sahibi olmaları ve uygun eğitim stratejileri kullanabilmeleri büyük önem taşımaktadır. Araştırma, İstanbul ili merkez ve ilçelerinde görev yapan 60 kadın (yaş ortalaması 35,73) ve 54 erkek (yaş ortalaması34,1) beden eğitimi ve spor öğretmeni ile gerçekleştirilmiş olup, veri toplama araçları olarak “Kişisel Bilgi Formu”, “Özel Öğrenme Güçlüğüne İlişkin Soru Listesi” “Öğrenme Güçlüğü Yaşayan Öğrencilere Yönelik Öğretmen Yeterlilik Ölçeği” kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 20 paket programı ile analiz edilmiştir. Bulgular, öğretmenlerin öğrenme güçlüğü konusunda orta düzeyde bilgiye sahip olduklarını, ancak bu bilgilerin uygulamaya aktarılmasında bazı eksiklikler bulunduğunu ortaya koymuştur. Öğretmenlerin öğrenme güçlüğü yaşayan öğrencilere yönelik stratejik yeterliliklerinin orta düzeyde olduğu, ancak özellikle bireyselleştirilmiş eğitim programları (IEP) ve uyarlanmış fiziksel aktiviteler (APA) konusunda yeterli donanıma sahip olmadıkları görülmüştür. Sonuç olarak, beden eğitimi öğretmenlerinin öğrenme güçlüğü konusunda daha fazla eğitim alması, öğrencilerin fiziksel, sosyal ve duygusal gelişimlerine katkı sağlamak açısından kritik öneme sahiptir. Bu bağlamda, eğitim politikalarının öğretmenlerin yeterliliklerini artıracak şekilde geliştirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılabilir.

Anahtar Kelimeler

• Fiziksel Aktivite
• Mesleki Gelişim
• Öğrenme Güçlüğü
• Özel Eğitim
• Yeterlilik

Etik Beyan

Yalova Üniversitesi Etik Kurullar koordinatörlüğü ’nden 07/05/20204 tarihli ve 2024/77 protokol nolu kararı ile izin alınmıştır.

Examination of Physical Education Teachers' Competence And Awareness About Learning Disabilities

Öz

This study aimed to examine physical education teachers' knowledge, awareness and competence levels towards students with specific learning disabilities (SLD). Learning disability is a neurological condition that affects students' academic achievement and can affect students' physical, social, and emotional development in physical education classes. Therefore, it is of great importance for physical education teachers to have knowledge about learning disabilities and to use appropriate educational strategies. The study was conducted with 60 female (mean age= 35.73 years) and 54 male (mean age= 34.1 years) physical education teachers working in the city center and districts of Istanbul province. “Personal Information Form”, “Questionnaire on Specific Learning Disabilities” and “Teacher Efficacy Scale for Students with Learning Disabilities” were used as data collection tools. The data obtained were analyzed with the SPSS 20 package program. The findings revealed that teachers had moderate knowledge about learning disabilities, but there were some deficiencies in transferring this knowledge to practice. Teachers' strategic competencies for students with learning disabilities were found to be at a moderate level, but they were not adequately equipped especially in individualized education programs (IEP) and adapted physical activities (APA). In conclusion, it is critical for physical education teachers to receive more training on learning disabilities in order to contribute to the physical, social, and emotional development of students. In this context, it was concluded that educational policies should be developed to increase teachers' competencies.

Anahtar Kelimeler

• Physical Activity
• Professional Development
• Learning Disabilities
• Special Education
• Competence

Etik Beyan

Ethics committee permission was obtained for the research from Yalova University Social and Human Sciences Research and Publication Ethics Committee with the decision number 2024/77 dated 07.05.2024.

Kaynakça

1. Arşit, M. H. (2019). Özel eğitim okulları ile rehberlik ve araştırma merkezlerinde görev yapan rehberlik öğretmenlerinin özel eğitimde rehberlik ve psikolojik danışma hizmetlerine ilişkin özyeterliliklerinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Biruni Üniversitesi], İstanbul.
2. Asfuroğlu, B., & Fidan, S. (2016). Özgül öğrenme güçlüğü. Osmangazi Tıp Dergisi, 38(1). http://dx.doi.org/10.20515/otd.17402.
3. Auxter, D., Pyfer, J., & Huettig, C. (2005) Principles and methods of adapted physical education and recreation. Mosby-Year Book.
4. Avramidis, E., & Norwich, B. (2002). Teachers' attitudes towards integration/inclusion: A review of the literature. European Journal of Special Needs Education, 17(2), 129-147. https://doi.org/10.1080/08856250210129056.
5. Avramidis, E., Bayliss, P., & Burden, R. (2000). Student teachers’ attitudes towards the inclusion of children with special educational needs in the ordinary school. Teaching and Teacher Education, 16(3), 277–293. https://doi.org/10.1016/S0742-051X(99)00062-1.
6. Bateman, B. D., & Linden, M. A. (2012). Better IEPs: How to develop legally correct and educationally useful programs. Attainment Company.
7. Bek, H., & Başer, H. G. A. (2009). Sınıf öğretmeni adaylarının kaynaştırma eğitimine yönelik tutumlarının incelenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 160-168. https://doi.org/10.12780/UUSBD51.
8. Block, M. E. (2007). A Teacher’s guide to adapted physical education: ıncluding students with disabilities in sports and recreation. Brookes Publishing.

9. Chopra, R. (2008). Factors ınfluencing elementary school teachers' attitude towards ınclusive education. british educational research association annual conference. Edinburgh: Heriot-Watt University.
10. Dolapçı, S. (2013). Öğretmen adaylarının öz-yeterlilik algıları ile kaynaştırma eğitimine bakış açıları [Yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi], İzmir.
11. Ertunç, E. N. (2008). Kaynaştırma eğitiminin uygulandığı ilköğretim ikinci kademede görevli beden eğitimi öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimi hakkındaki bilgi düzeylerinin ve sınıflarındaki öğrencilere bakış açılarının değerlendirilmesi [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi]. Ankara.
12. Florian, L., & Black-Hawkins, K. (2011). Exploring inclusive pedagogy. British Educational Research Journal, 37(5), 813–828. https://doi.org/10.1080/01411926.2010.501096.
13. Friend, M., & Bursuck, W. D. (2018). Including students with special needs: A practical guide for classroom teachers. Pearson.
14. Gözün, Ö., & Yıkmış, A. (2004). Öğretmen adaylarının kaynaştırma konusunda bilgilendirilmelerinin kaynaştırmaya yönelik tutumlarının değişimindeki etkililiğ. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5(02). https://doi.org/10.1501/Ozlegt_0000000081.
15. Gür, A. (2001). Özürlülerin sosyal yaşama uyum süreçlerinde sportif etkinliklerin rolü. Ankara: T.C. Başbakanlık Özürlüler idaresi Başkanlığı Yayınları.
16. Haegele, J. A., & Sutherland, S. (2015). Perspectives of students with disabilities toward physical education: A qualitative inquiry review. Quest, 67(3), 255–273. https://doi.org/10.1080/00336297.2015.1050118.
17. Korkut, A., Keskin, İ., & Can, S. (2016). Öğrenme güçlüğü yaşayan öğrencilere yönelik öğretmen yeterlilikleri ölçeğinin geliştirilmesi. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 133-155. https://doi.org/10.17539/aej.43261.
18. Kuzu, S. (2011). Öğretmen adaylarının kaynaştırma eğitimine yönelik tutumları ve özduyarlılık düzeylerinin karşılaştırılması [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi], Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.
19. Lancaster, J., & Bain, A. (2010). The design of pre-service inclusive education courses and their effects on self-efficacy: a comparative study. Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 38(2), 117–128. https://doi.org/10.1080/13598661003678950.
20. Lermi, E. (2016). Otizmli öğrencilerin kaynaştırma ortamında beden eğitimi dersine katılımlarının Beden Eğitimi Öğretmenleri ve ebeveynler bakış açısından incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Gedik Üniversitesi], İstanbul.
21. Lerner, J. W., & Johns, B. H. (2012). Learning disabilities and related mild disabilities: Characteristics, teaching strategies, and new directions. Wadsworth Publishing.
22. Lieberman, L. J., & Houston-Wilson, C. (2017). Strategies for inclusion: Physical education for everyone. Human Kinetics.
23. Millî Eğitim Bakanlığı (2022, Ağustos 17). Bireyselleştirilmiş eğitim programı tüm öğretmenler için yol haritası. https://www.meb.gov.tr/
24. Morley, D., Bailey, R., Tan, J., & Cooke, B. (2005). Inclusive physical education: Teachers’ views of including pupils with special educational needs. European Physical Education Review, 11(1), 84–107. https://doi.org/10.1177/1356336X05049826.
25. Orel, A., Zerey. Z., & Töret, G. (2004). Sınıf Öğretmeni adaylarının kaynaştırmaya yönelik tutumlarının incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5, 23-33.
26. Özkardeş, O. G. (2013). Türkiye’de özel öğrenme güçlüğüne ilişkin yapılan araştırmaların betimsel analizi. Bogazici University Journal of Education, 30(2), 123-153.
27. Özkuloğlu, F. (2015). Beden eğitimi öğretmen adaylarının özel gereksinimli öğrencilerin kaynaştırma programlarına yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi [Yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi], İzmir.
28. Rimmer, J. H., & Rowland, J. L. (2008). Physical activity for youth with disabilities: A critical need in an underserved population. Developmental Neurorehabilitation, 11(2), 141–148. https://doi.org/10.1080/17518420701688649.
29. Sarı, H., & Bozgeyikli, H. (2002). Öğretmen adaylarının özel eğitime yönelik tutumlarının incelenmesi: Karşılaştırmalı bir araştırma. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları, 193,57-80.
30. Sherrill, C. (2004). Adapted physical activity, recreation, and sport: Crossdisciplinary and lifespan. McGraw-Hill Education.
31. Tekbıyık, A. (2014). İlişkisel tarama (M. Metin, ed.). Kuramdan uygulamaya eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
32. Tomlinson, C. A. (2017). How to differentiate instruction in academically diverse classrooms. Association for Supervision and Curriculum Development.
33. Usta, A. (2010). Ankara ilinde engelli okullarında çalışan beden eğitimi öğretmenlerinin karşılaştıkları eğitim güçlükleri [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi], Ankara.
34. Vickerman, P., & Maher, A. (2018). Teaching physical education to children with special educational needs and disabilities. Routledge.
35. Wilhelmsen, T., & Sørensen, M. (2017). Inclusion of children with disabilities in physical education: A systematic review of literature from 2009 to 2015. Adapted Physical Activity Quarterly, 34(3), 311-337.
36. Winnick, J. P., & Porretta, D. L. (2016). Adapted physical education and sport. Human Kinetics.
37. Yiğiter, S. (2005). Sınıf öğretmenlerinin özel öğrenme güçlüğüne ilişkin bilgi düzeyleri ile özel öğrenme güçlüğü olan çocukların kaynaştırılmasına yönelik tutumları arsındaki ilişkinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi], İstanbul.