Psikolojik Danışmanların Mutluluk Düzeyleri ile Sosyal Zeka ve İş Yaşamındaki Yalnızlıkları Arasındaki İlişki

Öz

Bu çalışma, psikolojik danışmanların mutluluk düzeyleri ile sosyal zeka ve iş yaşamındaki yalnızlıkları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla hazırlanmıştır. İlişkisel tarama modeline göre yürütülen çalışmanın araştırma grubu Van merkez ve ilçelerde görev yapan psikolojik danışmanlarından oluşmaktadır. Araştırma verilerini toplamak için “İş Yaşamında Yalnızlık Ölçeği” ile “Sosyal Zeka Ölçeği” ve “Oxford Mutluluk Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmanın verileri, betimsel istatistikler, bağımsız gruplar için t testi, tek yönlü varyans analizi, korelasyon analizi ve regresyon analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, psikolojik danışmanların iş yaşamındaki yalnızlıkları düşük, sosyal zekaları ve mutlulukları ise yüksek düzeydedir. Araştırmada sosyal zeka ve mutluluk düzeyi arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunurken, sosyal zeka ve mutluluk düzeyinin iş yaşamında yalnızlık ile negatif ilişkili olduğu belirlenmiştir. Son olarak, yapılan basamaklı regresyon analizi sonucunda iş yaşamında yalnızlık ölçeğinin duygusal yoksunluk alt boyutu ve sosyal zeka ölçeğinin sosyal farkındalık ve sosyal beceriler alt boyutları mutluluğun anlamlı yordayıcıları olarak tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Psikolojik Danışmanlık
• İş Yaşamında yalnızlık
• Mutluluk
• Sosyal Zeka

The Relationship Between Psychological Counselors' Levels of Happiness and Their Social Intelligence and Loneliness in Their Work Lives

Öz

This study was designed to examine the relationship between psychological counselors' happiness levels, social intelligence, and loneliness in their work lives. The research group consisted of psychological counselors working in Van city center and its districts, and the study was conducted using a correlational survey model. The “Loneliness in Work Life Scale,” “Social Intelligence Scale,” and “Oxford Happiness Scale” were used to collect research data. The data were analyzed using descriptive statistics, independent samples t-tests, one-way ANOVA, Pearson correlation, and linear regression analysis. According to the research results, psychological counselors have low levels of loneliness in their work life, while their social intelligence and happiness levels are high. The study found a positive and significant relationship between social intelligence and happiness levels, while social intelligence and happiness levels were found to be negatively related to loneliness in work life. Finally, the stepwise regression analysis revealed that the emotional deprivation subscale of the loneliness scale and the social awareness and social skills subscales of the social intelligence scale were significant predictors of happiness.

Anahtar Kelimeler

• Psychological counselor
• loneliness in work life
• happiness
• social intelligence

Kaynakça

1. Albretch, K. (2006). Social intelligence: The new science of success. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
2. Bell, R. A., Roloff, M. E., Van Camp, K., & Karol, S. H. (1990). Is it lonely at the top? Career success and personal relationships. Journal of Communication, 40(1), 9-23. https://doi.org/10.1111/j.1460-2466.1990.tb02235.x
3. Brelim, S. (1985). Intimate relationships. New York: Random House.
4. Buzan, T. (2002). The power of social intelligence. New York, NY: PerfectBound Publisher.
5. Cooper, C. (1981). The stress check. Englewood Cliffs, CA: Prentice-Hall.
6. Çetin, A., & Alacalar Çakır, A. (2016). İş yaşamında yalnızlığı yordamada kişilik özellikleri ile algılanan sosyal ve örgütsel desteğin rolü. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 12, 193-216. https://doi.org/10.17130/10.17130/ijmeb.2016.12.27.968
7. Çorapçıoğlu, A. Ö. (1998). Cezaevinde yalnızlık ve yalnızlığın depresyonla ilişkisi. Kriz Dergisi, 6(1), 21-31. Deniz, M. E. (2006). The relationships among coping with stress, life satisfaction, decision-making styles and communication styles. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 39(1), 55–74.
8. Derks, B., Scheepers, D., Van Laar, C., & Ellemers, N. (2008). The threat of being atypical: The social identity burden of non‐traditional gender roles in work contexts. British Journal of Social Psychology, 47(3), 517–534. https://doi.org/10.1348/014466607X248103

9. Diener, E., & Seligman, M. E. P. (2004). Beyond money: Toward an economy of well-being. Psychological Science in the Public Interest, 5(1), 1–31. https://doi.org/10.1111/j.0963-7214.2004.00501001.x
10. Diener, E., & Seligman, M. E. P. (2002). Very happy people. Psychological Science, 13(1), 81–84. https://doi.org/10.1111/1467-9280.00415
11. Ditommaso, E., Brannen, C., & Best, L. A. (2003). Measurement and validity characteristics of the short version of the Social and Emotional Loneliness Scale for Adults. Educational and Psychological Measurement, 64(1), 99–119. https://doi.org/10.1177/0013164403258450
12. Doğan, T., & Çetin, B. (2009). Tromso sosyal zekâ ölçeği Türkçe formunun faktör yapısı, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9(2), 691-720.
13. Doğan, T., & Akıncı-Çötok, N. (2011). Oxford mutluluk ölçeği kısa formunun Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(36), 165-172.
14. Duck, S. (1991). Staying healthy with a little help from friends? In S. Duck (Ed.), Human relationships: An introduction to social psychology (pp. 1-20). Newbury Park, CA: Sage.
15. Frankovský, M., & Birknerová, Z. (2014). Measuring social intelligence-the MESI methodology. Asian Social Science, 10(6), 90-97. https://doi.org/10.5539/ass.v10n6p90
16. Goleman, D. (2007). Social intelligence: The new science of human relationships. Bantam Books. Hall, J. A. (1978). Gender effects in decoding nonverbal cues. Psychological Bulletin, 85(4), 845–857. https://doi.org/10.1037/0033-2909.85.4.845
17. Kaplan, M. S. (2011). Öğretmenlerin işyerinde yalnızlık duygularının okullardaki örgütsel güven düzeyi ve bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmış yüksek lisans tezi. Selçuk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
18. Karaduman, G. B. (2013). Örgütsel yalnızlık ve iş performansı ilişkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 30, 127–138.
19. Lyubomirsky, S., King, L., & Diener, E. (2005). The benefits of frequent positive affect: Does happiness lead to success? Psychological Bulletin, 131(6), 803–855. https://doi.org/10.1037/0033-2909.131.6.803
20. Mercan, N., Gökgöz, S., & Toprak, M. (2012). İşyeri yalnızlığı ve sosyal fobi arasındaki ilişkiye yönelik bir araştırma. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(2), 213–226.
21. Mercan, N., Oyur, E., Alamur, B., Gül, S., & Bengül, S. (2012). İş yaşamında yalnızlık ve duygusal zekâ arasındaki ilişkiler. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (27), 213–226.
22. Oğuz, E., & Kalkan, F. (2014). Örgütsel sinizm, yalnızlık ve iş doyumu arasındaki ilişkiler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 20(3), 295–320.
23. Page, R., & Cole, G. (1991). Demographic predictors of self-reported loneliness in adults. Psychological Reports, 68(3), 939-945. https://doi.org/10.2466/pr0.1991.68.3.939
24. Peplau, L. A., & Perlman, D. (1982). Perspectives on loneliness. In L. A. Peplau & D. Perlman (Eds.), Loneliness: A sourcebook of current theory, research and therapy (pp. 1-18). New York: John Wiley & Sons.
25. Riggio, R. E. (2006). The Social Skills Inventory (SSI): Measuring nonverbal social intelligence. In V. Manusov & M. L. Patterson (Eds.), The SAGE handbook of nonverbal communication (pp. 203–218). Sage Publications.
26. Riggio, R. E. (2010). Before emotional intelligence: Research on nonverbal, emotional, and social competencies. Industrial and Organizational Psychology, 3(2), 178–182.
27. Riggio, R. E., & Reichard, R. J. (2008). The emotional and social intelligences of effective leadership: An emotional and social skill approach. Journal of Managerial Psychology, 23(2), 169–185. https://doi.org/10.1108/02683940810850808
28. Rollero, C. (2016). Men and women in the news: Gender roles in Italian television advertising. Sex Roles, 75(7–8), 409–421. https://doi.org/10.1007/s11199-016-0627-7
29. Russell, D. W., Cutrona, C. E., McRae, C., & Gomez, M. (2012). Is loneliness the same as being alone? The Journal of Psychology: Interdisciplinary and Applied, 146(1-2), 7-22. https://doi.org/10.1080/00223980.2011.589414
30. Silman, F., & Doğan, T. (2013). Social intelligence and loneliness as predictors of academic success. Cypriot Journal of Educational Sciences, 8(1), 13–24.
31. Tamres, L. K., Janicki, D., & Helgeson, V. S. (2002). Sex differences in coping behavior: A meta-analytic review and an examination of relative coping. Personality and Social Psychology Review, 6(1), 2–30. https://doi.org/10.1207/S15327957PSPR0601_1
32. Toker, B., & Tınaztepe, C. (2009). İşyerinde yalnızlık: Boyutları ve nedenleri üzerine bir inceleme. İş, Güç: Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 11(2), 101–118.
33. Yaşar, E. (2007). Üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi.
34. Zysberg, L., & Zisberg, A. (2008). Days of worry: Emotional intelligence and social support mediate worry in nursing students. Journal of Nursing Education, 47(9), 422–427. https://doi.org/10.3928/01484834-20080901-03
35. Weiss, R. S. (1987). Reflections on the present state of loneliness research. Journal of Social Behavior and Personality, 2(2), 1-16.
36. Wright, S. L., Burt, C. D. B., & Strongman, K. T. (2006). Loneliness in the workplace: Construct definition and scale development. New Zealand Journal of Psychology, 35(2), 59-68.
37. Wright, S. L. (2015). Coping with loneliness at work. In A. Sha’ked & A. Rokach (Eds.), Addressing loneliness: Coping, prevention and clinical interventions (pp. 122–134). New York, NY: Routledge.
38. Wright, S. L. (2015). Loneliness in the workplace. In R. J. Burke, C. L. Cooper, & A. S. Antoniou (Eds.), The multi-generational and aging workforce (pp. 187–202). Edward Elgar Publishing.