Yerel Yönetimler Reformunun Bir Parçası Olarak Köy Kanunu Tasarı Taslağı
Öz
Mahalli idare birimlerinden biri olan, köylerin yönetimini düzenleyen, 1924 tarihli Köy Kanunu, Türkiye’nin değişen başta ekonomik, sosyal ve demografik koşulları olmak üzere diğer şartlar da dikkate alınarak yeniden düzenlenme ihtiyacı duymaktadır. Hazırlanan Tasarı, 2000’li yıllardan itibaren başlatılan mevzuat yenileme çalışmalarının önemli bir basamağıdır.
Tasarı, köylerin kuruluşunu, organlarını, yönetimini, görev, yetki ve sorumluluklarını, çalışma usul ve esasları ile diğer kuruluşlarla ilişkilerini, köylerin idari ve mali kapasitelerini artırıcı kapsamlı düzenlemeleri içermekle birlikte köy tüzel kişiliğinin başı olan muhtar ve bununla birlikte diğer bir organ olan meclisin geri çağrılması, kırsal alan yenileme planı ve köy yerleşim planı gibi üzerinde ayrıntılı biçimde durulması gereken konuları da içermektedir.
Hazırlanan bu çalışmada mevcut 442 Sayılı Köy Kanunu ve ele alınan Köy Kanun Tasarı Taslağı’nın maddeleri karşılaştırmalı olarak ele alınıp incelenmekte ve konu ile ilgili diğer akademik çalışmalardan faydalanılması amaçlanmıştır. Amaç, yeni düzenlemedeki önemli farklılıkları ortaya koyabilmek ve buna dayalı olarak Tasarı Taslağı’nın olumlu ve olumsuz yönlerinin vurgulamasıdır.Anahtar Kelimeler
Köy Yönetimi, Yerel Yönetimler, 442 Sayılı Köy Kanunu, Köy Kanunu Tasarı Taslağı
Kaynakça
- Bilgin, S. ve Altunok, H. (2013), Yönetsel ve Mali Boyutlarıyla Köy Kanunu Tasarı Taslağı, Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt 22, Sayı 3, Temmuz 2013, s.79-96
- Çelikyay, H. (2014), Değişen Kent Yönetimi ve 6360 Sayılı Büyükşehir Yasası, Analiz, SETA, Temmuz 2014, Sayı:101.
- Dicle, E. (2012), Modern Ulus Devlet Projesinde Bir İdeal Mekân Temsili Olarak Köy Ütopyası, Turkish Studies-International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Volume:7/1, Winter 2012, p.859-871, Turkey.
- Doğan, H. H. (2009),Türkiye’de Yerel Yerleşim Birimi Olarak Köy Yönetiminin Yeniden Yapılandırılması, Ulusal Kalkınma ve Yerel Yönetimler, IV. Ulusal Yerel Yönetimler Sempozyum Bildirileri, s.149-170, TODAİE, Ankara.
- Dördüncü Beş Yıllık Kalkınma Planı: 1978 Yılı Programı, (1978), Ankara.
- Duru, B. (2013) “Büyükşehir Düzenlemesi Ne Anlama Geliyor?”, GAP Belediyeler Birliği Dergisi, Mayıs- Haziran-Temmuz 2013, s. 33-37.
- Ecemiş, M. (2008), Yeni Köy Kanunu Hazırlanırken, Türk İdare Dergisi, (460), s.1-10.
- Eldem, H. (2013), Dağlık Alan Yönetiminde Sürdürülebilirlik: Yunt Dağı Örneği, Zinde Yayıncılık, İstanbul.
- Genç, F.N. (2013), 6360 Sayılı Kanun ve Aydın’a Etkileri, Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 1, Özel Sayı, s. l-29.
- Görmez, K. (2012), “Yerelleşme-Merkezîleşme Geriliminde Büyükşehir Yasası” http://www.zaman.com.tr/vorum verellesme-merkezilesme-geriliminde-buvuksehir-vasasi 2017227.html Erişim Tarihi: 22.09.2014