Öğretmenlerin Öğrenen Özerkliğini Destekleme ve Sergileme Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Öz
Yaşam boyu öğrenme kavramının çok önemli olduğu günümüzde, kendi kendine öğrenebilen, kendi öğrenme sorumluluğunu üstlenebilen bireyler yetiştirmek önem kazanmaktadır. Bu sebeple öğretmenlerin öğrenen özerkliğini desteklemeleri gerekmektedir. Bu araştırma, öğretmenlerin öğrenen özerkliğini destekleme düzeylerini (cinsiyet, öğretmenlerin görev bölgeleri, okul kademesi vb. gibi) çeşitli değişkenlere göre incelemeyi amaçlamaktadır. Öğretmenlerin öğrenen özerkliğini destekleme düzeylerini tespit etmeye yönelik yapılan bu araştırmanın çalışma grubunu değişik okul kademelerinde görev yapan toplam 338 öğretmen oluşturmaktadır. Tarama yöntemiyle yapılan bu çalışmada öğretmenlerin öğrenen özerkliğini destekleme düzeyleri çeşitli değişkenler açısından betimlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın veri toplama aracı olarak “Öğrenen Özerkliğini Destekleme Ölçeği” kullanılmıştır. Betimsel amaçla yüzde, frekans ve ortalama tekniklerinden, fark testlerinde ise ölçek durumuna göre t-testi, anova, Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır. Bulgulara göre öğretmenler genel olarak, özerklik destekleyici davranışları “çoğu zaman” gerekli bulmakta ve bu davranışların “çoğu zaman” sergilemektedirler. Öğretmenlerin özerklik desteğinin gerekliliği ve sergilenmesine ilişkin görüşleri arasında anlamlı düzeyde farklılıklar bulunmaktadır. Bu görüşler öğretmenlerin cinsiyetlerine, çalıştıkları okul türüne, deneyim yıllarına, branşlara ve görev yaptıkları coğrafi bölgeye göre farklılaşmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aydoğdu, C. (2009). Yabancı dil öğretiminde otonom öğrenme: neden ve nasıl?. Journal of International Social Research, 2(8), 68–74.
- Bay, E., Gündoğdu, K., ve Kaya, H. I. (2010). The perceptions of prospective teachers on the democratic aspects of the constructivist learning environment. Electronic Journal of Research in Educational Psychology, 8(2), 617–642.
- Camilleri, G. (1997). Learner autonomy: The teachers' views (European Center of Modern Languages).
- Deci, E. L., ve Ryan, R. M. (1987). The support of autonomy and the control of behavior. Journal of Personality and Social Psychology, 53(6), 1024-1037.
- Duffy, T. M. ve Jonassen, D. H. (1992). Constructivist and the technology of instruction: A conversation. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
- Eker, D. N. (2010). Türkçe’nin yabancı dil olarak öğretiminde öğrenen özerkliği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Eren, İ. (2015). Ortaokul İngilizce öğretmenlerinin öğrencilerde öğrenen özerkliği geliştirmeye yönelik görüşlerinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş.
- Ergür, D. O. (2010). Öğrenen özerkliğinin kazandırılmasında öğretmenin rolü. In International Conference on New Trends in Education and Their Implications, 354-359.
- Gray, A. J. (1997). Constructivist teaching and learning. Saskatchewan School Trustees Association.
- Güvenç, H. (2011). Sınıf öğretmenlerinin özerklik destekleri ve mesleki özyeterlik algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi [Educa-tional Administration: Theory and Practice], 17(1), 99-116.